ଏଵଂ ମାର୍ଗମଗମ୍ଯଂ ତଂ କୃତ୍ଵା ସେତୁସମୁଦ୍ଭଵମ୍
ଏଭଳି ଭାବେ, ସେତୁଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ପଥକୁ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଉପଲବ୍ଧ କରାଗଲା।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ଷଷ୍ଠେ ନାଗରଖଣ୍ଡେ ହାଟକେଶ୍ଵରକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ଯେ ସେତୁମଧ୍ଯେ ଶ୍ରୀରାମକୃତରାମେଶ୍ଵରପ୍ରତିଷ୍ଠାଵର୍ଣନଂନାମୈକୋ ତ୍ତରଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି, ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀ ହଜାର ଶ୍ଲୋକ ଥିବା ସଂହିତାର ଛଠଠି ନାଗରଖଣ୍ଡର ହାଟକେଶ୍ୱର କ୍ଷେତ୍ରର ମହିମା ବିବର୍ଣ୍ନନରେ, ସେତୁ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରୀରାମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରାମେଶ୍ୱର ପ୍ରତିଷ୍ଠା ବର୍ଣ୍ଣନ ନାମକ ଏକ ଶତ ଏକ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।
ଯଦାଶ୍ଚର୍ଯମଭୂନ୍ମାର୍ଗେ ଶ୍ରୂଯତାଂ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମାଃ
ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, ଆପଣମାନେ ମାନେ ରାସ୍ତାରେ ଘଟିଥିବା ଅଦ୍ଭୁତ ଘଟଣାଟିକୁ ଶୁଣନ୍ତୁ।
ନଭୋମାର୍ଗେଣ ଗଚ୍ଛତ୍ତଦ୍ଵିମାନଂ ପୁଷ୍ପକଂ ଦ୍ଵିଜାଃ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ସେ ଦିବ୍ୟ ରଥ ପୁଷ୍ପକ ଆକାଶ ମାର୍ଗରେ ଯାଉଥିଲା।
ଅଥ ତନ୍ନିଶ୍ଚଲଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପୁଷ୍ପକଂ ଗଗନାଂଗଣେ ୩ ତ୍ଵଂ ଗତ୍ଵା ମାରୁତେ ଶୀଘ୍ରଂ ଭୂମିଂ ଜାନୀହି କାରଣମ୍
ତାପରେ ଆକାଶ ମଧ୍ୟରେ ପୁଷ୍ପକ ରଥଟିକୁ ଅଚଳ ଦେଖି, ହେ ମାରୁତ, ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଭୂମିକୁ ଯାଇ ଏହାର କାରଣ ଜାଣିଆ।
କଦାଚିଦ୍ଧାର୍ଯତେ ନାସ୍ଯ ଗତିଃ କୁତ୍ରାପି କେନଚିତ୍
ଏହି ରଥର ଗତି କେବେ କୌଣସିଠାରେ କୌଣସି ଲୋକ ଦ୍ୱାରା ବାଧା ପାଏ ନାହିଁ।
ବାଢମିତ୍ଯେଵ ସ ପ୍ରୋଚ୍ଯ ହନୂମାନ୍ଧରଣୀତଲମ୍
‘ଏହିପରି ହେଉ’ ବୋଲି ହନୁମାନ ଭୂମି ଉପରେ ଅବତରିଲେ।
ଅତ୍ରାସ୍ଯାଧଃ ଶୁଭଂ କ୍ଷେତ୍ରଂ ହାଟକେଶ୍ଵର ସଂଜ୍ଞିତମ୍
ଏଠାରେ ତଳେ ଏକ ଶୁଭ୍ର କ୍ଷେତ୍ର ଅଛି, ଯାହାକୁ ହାଟକେଶ୍ୱର ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଆଦିତ୍ଯା ଵସଵୋ ରୁଦ୍ରା ଦେଵଵୈଦ୍ଯୌ ତଥାଶ୍ଵିନୌ
ଏଠି ଆଦିତ୍ୟ, ବସୁ, ରୁଦ୍ର, ଦେବ ଚିକିତ୍ସକ ଏବଂ ଆଶ୍ୱିନୀ ଦ୍ୱୟ ଅଛନ୍ତି—
ଏତସ୍ମାତ୍କାରଣାନ୍ନୈତଦତିକ୍ରାମତି ପୁଷ୍ପକମ୍
ଏହି କାରଣରୁ ପୁଷ୍ପକ ଏଠାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରେ ନାହିଁ।
ପୁଷ୍ପକଂ ପ୍ରେରଯାମାସ ତତ୍କ୍ଷେତ୍ରଂ ପ୍ରତି ରାଘଵଃ ॥୬.୧୦୨. ସର୍ଵୈସ୍ତୈର୍ଵାନରୈଃ ସାର୍ଧଂ ରାକ୍ଷସୈଶ୍ଚ ପୃଥଗ୍ଵିଧୈଃ
ରାଘବ ପୁଷ୍ପକ ରଥକୁ ସେଇ କ୍ଷେତ୍ର ଦିଗରେ ଚଳାଇଲେ, ସମସ୍ତ ବାନର ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ରାକ୍ଷସମାନେ ସହିତ।
ତୀର୍ଥମାଲୋକଯାମାସ ପୁଣ୍ଯାନ୍ଯାଯତନାନି ଚ ଚାମୁଣ୍ଡାଂ ତତ୍ର ଚ ସ୍ନାତ୍ଵା କୁଣ୍ଡେ କାମପ୍ରଦାଯିନି
ସେ ତିର୍ଥ ଏବଂ ପବିତ୍ର ଦେବସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଖିଲେ, ଏବଂ ସେଠାରେ କାମପ୍ରଦାୟିନୀ ଚାମୁଣ୍ଡା କୁଣ୍ଡରେ ସ୍ନାନ କଲେ।
ତତୋ ଵିଲୋକଯାମାସ ପିତ୍ରା ତସ୍ଯ ଵିନିର୍ମିତମ୍
ତାପରେ ସେ ତାଙ୍କର ପିତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଜିନିଷକୁ ଦେଖିଲେ।
ରାଜଵାପ୍ଯାଂ ଶୁଚିର୍ଭୂତ୍ଵା ସ୍ନାତ୍ଵା ତର୍ପ୍ଯ ନିଜାନ୍ପିତୄନ୍
ରାଜବାପୀରେ ସ୍ନାନ କରି ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ସେ ନିଜ ପିତୃଗଣଙ୍କୁ ତର୍ପଣ କଲେ।
ଲିଂଗଂ ସଂସ୍ଥାପଯାମ୍ଯେଵ ଯଦ୍ଵତ୍ତାତେନ କେଶଵଃ
ମୁଁ ଏଠାରେ ଏକ ଲିଙ୍ଗ ସ୍ଥାପନ କରିବି, ଯେପରି ମୋ ପିତା କେଶବ କରିଥିଲେ।
ଯସ୍ତସ୍ଯ ନାମନିର୍ଦିଷ୍ଟଂ ଲିଂଗଂ ସଂସ୍ଥାପଯାମ୍ଯହମ୍ କ୍ଷେତ୍ରେ ମେଧ୍ଯତମେ ଚାତ୍ର ତଥାତ୍ମାନଂ ଦୃଷନ୍ମଯମ୍
ମୋ ପିତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନାମ ଦିଆଯାଇଥିବା ଲିଙ୍ଗକୁ ଏଠିରେ, ସବୁଠାରୁ ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରରେ, ମୁଁ ମାଟିର ଦେହ ଭାବି ସ୍ଥାପନ କରିବି।
ଏଵଂ ସ ନିଶ୍ଚଯଂ କୃତ୍ଵା ପ୍ରାସାଦାନାଂ ଚ ପଂଚକମ୍
ଏପରି ନିଶ୍ଚୟ କରି, ସେ ପାଞ୍ଚଟି ମନ୍ଦିର ମଧ୍ୟ ତିଆରି କଲେ।
ତତସ୍ତେ ଵାନରାଃ ସର୍ଵେ ରାକ୍ଷସାଶ୍ଚ ଵିଶେଷତଃ
ତାପରେ ସମସ୍ତ ବାନର ଏବଂ ବିଶେଷ କରି ରାକ୍ଷସମାନେ—
ତତ୍ରୈଵ ସୁଚିରଂ କାଲଂ ସ୍ଥିତାସ୍ତେ ଶ୍ରଦ୍ଧଯାଽନ୍ଵିତାଃ
ସେମାନେ ଏଠିରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ରହିଲେ।
ଏତଦ୍ଵଃ ସର୍ଵମାଖ୍ଯାତଂ ଯଥା ରାମେଶ୍ଵରୋ ମହାନ୍ ୬.୧୦୨.
ଏଭଳି ଭାବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ସମସ୍ତ କଥା କହିଦେଲି, କିପରି ମହାନ ରାମେଶ୍ୱର ହେଲେ।
ଯସ୍ତୌ ପ୍ରାତଃ ସମୁତ୍ଥାଯ ସଦା ପଶ୍ଯତି ମାନଵଃ
ଯେଉଁ ମାନବ ପ୍ରତିଦିନ ସକାଳେ ଉଠି ଏହାକୁ ଦେଖିଥାଏ, ସେ...
ଅଥାଷ୍ଟମ୍ଯାଂ ଚତୁର୍ଦଶ୍ଯାଂ ଯୋ ରାମଚରିତଂ ପଠେତ୍
ଅଷ୍ଟମୀ କିମ୍ବା ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଦିନରେ ଯେଉଁଠି ରାମଙ୍କର କଥା ପଢିଥାଏ, ସେ...
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ଷଷ୍ଠେ ନାଗରଖଣ୍ଡେ ହାଟକେଶ୍ଵରକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ଯେ ଶ୍ରୀରାମଚନ୍ଦ୍ରେଣ ହାଟକେଶ୍ଵରକ୍ଷେତ୍ରେ ଲକ୍ଷ୍ମଣାଦିପ୍ରାସାଦପଞ୍ଚକନିର୍ମାଣପ୍ରତିଷ୍ଠାପନଵର୍ଣନଂନାମ ଦ୍ଵ୍ଯୁତ୍ତରଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଏକାଶୀ ହଜାର ଅଧ୍ୟାୟ ଥିବା ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଷଷ୍ଠ ନାଗରଖଣ୍ଡରେ, ହାଟକେଶ୍ୱର କ୍ଷେତ୍ରରେ ଶ୍ରୀରାମଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଆଦି ପାଞ୍ଚଟି ପ୍ରାସାଦ ତିଆରି ଓ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ବିବରଣା ନାମକ ଦ୍ୱିଶତ ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।
ଋଷଯ ଊଚୁଃ ଯତ୍ସ୍ଥାପିତାନି ଲିଂଗାନି ରାକ୍ଷସୈରପି ଵାନରୈଃ
ଋଷିମାନେ ପଚାରିଲେ: ଯେଉଁ ଲିଙ୍ଗଗୁଡିକ ରାକ୍ଷସ ଓ ବାନରମାନେ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ—
ତସ୍ମାଦ୍ଵିସ୍ତରତୋ ବ୍ରୂହି ଯତ୍ରଯତ୍ର ଯଥାଯଥା
ସେଗୁଡିକ କେଉଁଠି ଏବଂ କିପରି ସ୍ଥାପିତ ହେଇଥିଲେ, ତୁମେ ଏହାକୁ ଖୁବ ଭଲଭାବରେ କହ।
ବାଲମଂଡନକଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ସମାହିତଃ
ବାଲମଣ୍ଡନକକୁ ପହଞ୍ଚି, ଏଠାରେ ଶାନ୍ତି ଭାବରେ ସ୍ନାନ କରିଲାପରେ,
ମୁଖଲିଂଗଂ ତତସ୍ତତ୍ର ସ୍ଥାପଯାମାସ ଶୂଲିନଃ ॥। ତଥାନ୍ଯୈର୍ଵାନରୈଃ ସର୍ଵୈମୁଖଲିଂଗାନି ଶୂଲିନଃ
ସେଠି ଶୂଳଧାରୀ ଶିବଙ୍କର ମୁଖଲିଙ୍ଗ ସ୍ଥାପନ କଲେ; ଏହିପରି ଅନ୍ୟ ବାନରମାନେ ମଧ୍ୟ ଶୂଳଧାରୀଙ୍କର ମୁଖଲିଙ୍ଗଗୁଡିକ ସ୍ଥାପନ କଲେ।
ଯସ୍ତେଷାଂ ମୁଖଲିଂଗାନାଂ କରୋତି ଘୃତକଂବଲମ୍॥। ମକରସ୍ଥେନ ସୂର୍ଯେଣ ଶିଵଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି
ଯେଉଁଠି ମୁଖଲିଙ୍ଗଗୁଡିକୁ ଘୃତ ଦେଇ ଅଭିଷେକ କରେ, ମକର ରାଶିରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଥିବାବେଳେ, ସେ ଶିବଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।
ତତଃ ପଶ୍ଚିମଦିଗ୍ଭାଗେ ତସ୍ଯ କ୍ଷେତ୍ରସ୍ଯ ରାକ୍ଷସୈଃ _
ତାପରେ, ସେହି କ୍ଷେତ୍ରର ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ, ରାକ୍ଷସମାନେ—
ରାମେଣ ପୂର୍ଵଦିଗ୍ଭାଗେ ପ୍ରାସାଦାନାଂ ଚ ପଂଚକମ୍
ରାମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ପୂର୍ବ ଦିଗରେ, ପାଞ୍ଚଟି ପ୍ରାସାଦ ତିଆରି ହେଲା।