କାଯେ ଵାଽନୁଗତୋ ନିତ୍ଯଂ ତଥା ତେ ଲକ୍ଷ୍ମଣୋଽନୁଜଃ
ତୁମର ଭାଇ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ସଦା ବହୁତ ନିକଟରେ ଅଛନ୍ତି କି, ପୂର୍ବବତ୍ ଶରୀର ଓ ମନରେ?
ତଥା ପ୍ରାଣସମାଽଭୀଷ୍ଟା ସୀତା ତଵ ପ୍ରଭୋ
ଏବଂ, ପ୍ରଭୁ, ତୁମ ପ୍ରାଣସମାନ ପ୍ରିୟା ସୀତା ଭଲ ଅଛନ୍ତି କି?
ଵାଷ୍ପପୂର୍ଣେକ୍ଷଣୋ ଭୂତ୍ଵା ସର୍ଵଂ ତେଷାଂ ନ୍ଯଵେଦଯତ୍
ଚୋକ୍ ଲୁହାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ସେ ସବୁ କଥା ତାଙ୍କୁ କହିଦେଲେ।
ଅଥ ସୀତା ପରିତ୍ଯକ୍ତା ତଥା ଭ୍ରାତା ସ ଲକ୍ଷ୍ମଣଃ
ତାପରେ ସୀତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଦିଆଗଲା, ଏବଂ ତାହାପରେ ଭାଇ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵାନରାଃ ସର୍ଵେ ସୁଗ୍ରୀଵପ୍ରମୁଖାସ୍ତତଃ
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ସମସ୍ତ ବାନରମାନେ—
ଏଵଂ ଚିରଂ ପ୍ରଲପ୍ଯୋଚ୍ଚୈସ୍ତତଃ ପ୍ରୋଚୂ ରଘୂତ୍ତମମ୍
ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଦୁଃଖ କରି ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ କାନ୍ଦି, ପରେ ସେମାନେ ରଘୁବଂଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଧନ୍ଯା ଵଯଂ ଧରାପୃଷ୍ଠେ ଯେଷାଂ ତ୍ଵଂ ରଘୁସତ୍ତମ ୬.୧୦୦.
ଏ ଭୂମିରେ ଆମେ ଧନ୍ୟ, ଯାହାଙ୍କ ପାଇଁ ଆପଣ ରଘୁଶ୍ରେଷ୍ଠ ରହିଛନ୍ତି।
ପ୍ରାତର୍ଲଂକାଂ ଗମିଷ୍ଯାମି ଯତ୍ରାସ୍ତେ ସ ଵିଭୀଷଣଃ
ପ୍ରଭାତରେ ମୁଁ ଲଙ୍କାକୁ ଯିବି, ସେଠାରେ ବିଭୀଷଣ ଅଛନ୍ତି।
ପ୍ରଧାନାମାତ୍ଯଯୁକ୍ତେନ ତ୍ଵଯାପି କପିସତ୍ତମ
ବାନରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ତୁମ ପ୍ରଧାନ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହିତ ଆସ।
ଉପାସ୍ଯମାନଃ ସର୍ଵୈସ୍ତୈଃ ସଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ଵାନରୋତ୍ତମୈଃ
ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ବାନରଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ଏକାଗ୍ର ଭକ୍ତି ସହ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିଲେ।
ତତଃ ପ୍ରଭାତେ ଵିମଲେ ପ୍ରୋଦ୍ଗତେ ରଵିମଣ୍ଡଲେ
ତାପରେ ପ୍ରଭାତରେ, ସ୍ପଷ୍ଟ ଆକାଶରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେଲା।
ସୁଗ୍ରୀଵେଣ ସୁଷେଣେନ ତାରେଣ କୁମୁଦେନ ଚ
ସୁଗ୍ରୀବ, ସୁଷେଣ, ତାରା ଏବଂ କୁମୁଦ ସହିତ,
ଗଵାକ୍ଷେଣ ନଲେନେଵ ତଥା ଜାଂବଵତାପି ଚ
ଗଭାକ୍ଷ, ନଳ ଏବଂ ତେଉଁପରି ଜାମ୍ବବନ୍ତ ସହିତ,
ତତଃ ସଂପ୍ରସ୍ଥିତଃ କାଲେ ଲଂକାମୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ରାଘଵଃ
ଏହିପରି ସମୟରେ, ରାଘବ ଲଙ୍କା ପାଇଁ ଯିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ସଂପ୍ରାପ୍ତସ୍ତତ୍କ୍ଷଣାଦେଵ ଲଂକାଖ୍ଯାଂ ଚ ମହାପୁରୀମ୍
ସେ ତକ୍ଷଣାତ୍ ଲଙ୍କା ନାମକ ବଡ଼ ସହରକୁ ପହଞ୍ଚିଗଲେ।
ତତୋ ଵିଭୀଷଣୋ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପ୍ରୋଦ୍ଦ୍ଯୋତଂ ପୁଷ୍ପକୋଦ୍ଭଵମ୍ ମଂତ୍ରିଭିଃ ସକଲୈଃ ସାର୍ଧଂ ତଥା ଭୃତ୍ଯୈଃ ସୁତୈରପି
ତାପରେ ବିଭୀଷଣ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପୁଷ୍ପକ ଉଡ଼ୁଥିବା ଦେଖି, ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରୀ, ଦାସ ଓ ପୁଅମାନେ ସହିତ—
ଅଥ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସୁଦୂରାତ୍ତଂ ରାମଦେଵଂ ଵିଭୀଷଣଃ
ତାପରେ ବହୁ ଦୂରରୁ ରାମଦେବଙ୍କୁ ଦେଖି ବିଭୀଷଣ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ।
ତଥାଗତଂ ପରିଷ୍ଵଜ୍ଯ ସାଦରଂ ସ ଵିଭୀଷଣମ୍
ସେ ଆସି ବିଭୀଷଣଙ୍କୁ ଆଦର ଓ ସ୍ନେହରେ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ।
ଵିଭୀଷଣଗୃହଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ତତ୍ର ସିଂହାସନେ ଶୁଭେ ୬.୧୦୧.
ବିଭୀଷଣଙ୍କ ଘରକୁ ପହଞ୍ଚି ସେ ଶୁଭ ସିଂହାସନରେ ବସିଲେ।
ତତୋ ନିଵେଦଯାମାସ ତସ୍ମୈ ସର୍ଵଂ ଵିଭୀଷଣଃ
ତାପରେ ବିଭୀଷଣ ସେଠାରେ ସମସ୍ତ କଥା ତାଙ୍କୁ ଜଣାଇଲେ।
ତତଃ ପ୍ରୋଵାଚ ଵିନଯାତ୍କୃତାଂଜଲିପୁଟଃ ସ୍ଥିତଃ
ଅଞ୍ଜଳି ଜୋଡି ନମ୍ରତାରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୋଇ ସେ କହିଲେ।
ଵାଷ୍ପପୂରପ୍ରତିଚ୍ଛନ୍ନଵକ୍ତ୍ରୋ ଭୂଯୋ ଵିନିଃଶ୍ଵସନ୍
ତାଙ୍କ ମୁହଁ ଅଶ୍ରୁରେ ଢାକିଯାଇଥିଲା, ସେ ପୁଣିଥରେ ଦୀର୍ଘ ନିଶ୍ୱାସ ଛାଡିଲେ।
ତତଃ ପ୍ରୋଵାଚ ସତ୍ଯାର୍ଥଂ ଵିଭୀଷଣକୃତେ ହିତମ୍
ତାପରେ ସେ ବିଭୀଷଣଙ୍କ ଉପକାର ପାଇଁ ସତ୍ୟ କଥା କହିଲେ।
ଅହଂ ରାଜ୍ଯଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ସାଂପ୍ରତଂ ରାକ୍ଷସୋତ୍ତମ
ମୁଁ ରାଜ୍ୟ ଛାଡିଦେଇଛି, ରାକ୍ଷସମାନ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ନ ତେନ ରହିତୋ ମର୍ତ୍ଯେ ମୁହୂର୍ତମପି ଚୋତ୍ସହେ
ଏହା ବିନା ମୁଁ ମାନବମାନ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ମଧ୍ୟ ରହିପାରିବି ନାହିଁ।
ଅହଂ ଶିକ୍ଷାପଣାର୍ଥାଯ ତଵ ପ୍ରାପ୍ତୋ ଵିଭୀଷଣ
ମୁଁ ଶିକ୍ଷା ଓ ଉପଦେଶ ପାଇଁ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଛି, ବିଭୀଷଣ।
ଏଷା ରାଜ୍ଯୋଦ୍ଭଵା ଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ମଦଂ ସଂଜନଯେନ୍ନୃଣାମ୍
ରାଜ୍ୟରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଏହି ଶ୍ରୀ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅହଂକାର ଜନ୍ମ ଦେଇଥାଏ।
ଶକ୍ରାଦ୍ଯା ଅମରାଃ ସର୍ଵେ ତ୍ଵଯା ପୂଜ୍ଯାଃ ସଦୈଵ ହି ॥ ମାନ୍ଯାଶ୍ଚ ଯେନ ତେ ରାଜ୍ଯଂ ଜାଯତେ ଶାଶ୍ଵତଂ ସଦା । ୬.୧୦୧.
ଇନ୍ଦ୍ର ଆଦି ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ସଦା ତୁମେ ସମ୍ମାନ କର; ଯେଉଁମାନେ ସମ୍ମାନିତ, ସେମାନେ ତୁମର ରାଜ୍ୟ ସଦା ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ ରଖନ୍ତି।
ମମ ସତ୍ଯଂ ଭଵେଦ୍ଵାକ୍ଯ ମେତସ୍ମାଦହମାଗତଃ
ମୋ କଥା ସତ୍ୟ ହେଉ; ଏହି କାରଣରୁ ମୁଁ ଏଠାକୁ ଆସିଛି।
ଵିନାଶଂ ସହସା ପ୍ରାପ୍ତସ୍ତସ୍ମାନ୍ମାନ୍ଯାଃ ସୁରାଃ ସଦା ମତ୍କାଯ ଏଵ ଦ୍ରଷ୍ଟଵ୍ଯଃ ସର୍ଵୈରେଵ ନିଶାଚରୈଃ
ଅଚାନକ ବିନାଶ ଆସିଛି; ତେଣୁ ସଦା ଦେବତାମାନେ ସମ୍ମାନିତ ହେଉନ୍ତୁ। ମୋ ଦେହକୁ ମାତ୍ର ସମସ୍ତ ରାତିରେ ଚଳା ଜନମାନେ ଦେଖନ୍ତୁ।