ତତ୍ରାଗତ୍ଯ ତତୋ ଦେଵୀଂ ପିତ୍ରା ସଂସ୍ଥାପିତା ପୁରା
ସେଠାରେ ପହଞ୍ଚି, ପୂର୍ବରୁ ତାଙ୍କ ବାପାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଦେବୀଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ତତୋଽନ୍ଯାନି ଚ ମୁଖ୍ଯାନି ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚାଯତନାନି ସଃ
ତାପରେ ସେଠାରେ ଅନ୍ୟ ମୁଖ୍ୟ ମନ୍ଦିରଗୁଡ଼ିକୁ ମଧ୍ୟ ଦେଖିଲେ।
ପ୍ରାସାଦଂ କାରଯାମାସ ଦେଵଦେଵସ୍ଯ ଚକ୍ରିଣଃ
ସେ ଦେବଦେବ ଚକ୍ରଧାରୀଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ମନ୍ଦିର ତିଆରି କରାଇଲେ।
ତସ୍ଯାଗ୍ରେ କାରଯାମାସ ଵାପୀଂ ସ୍ଵଚ୍ଛୋଦକାନ୍ଵିତାମ୍
ସେହି ମନ୍ଦିରର ସାମ୍ନାରେ ସେ ଏକ ସ୍ପଷ୍ଟ ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ପୋଖରୀ ତିଆରି କରାଇଲେ।
ଉଦକେନ ତତସ୍ତସ୍ଯା ଦେଵାରାଧନତତ୍ପରଃ
ସେହି ପୋଖରୀର ଜଳ ନେଇ ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜାରେ ନିଷ୍ଠାରେ ଲାଗି ରହିଲେ।
ତତୋ ଵର୍ଷଶତେଽତୀତେ ତସ୍ଯ ତୁଷ୍ଟୋ ଜନାର୍ଦନଃ
ଏଭଳି ଶତବର୍ଷ କଟିବା ପରେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ।
ପ୍ରୋଵାଚ ଦର୍ଶନଂ ଗତ୍ଵା ପକ୍ଷିରାଜଂ ସମାଶ୍ରିତଃ
ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ପକ୍ଷୀମାନ୍ୟଙ୍କ ରାଜାଙ୍କ ଉପରେ ବସି ଆସି, ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଅପି ତେ ଦୁର୍ଲଭଂ କାମମହଂ ଦାସ୍ଯାମି କୃତ୍ସ୍ନଶଃ
ତୁମର ଯେଉଁ ଆଶା ସବୁଠାରୁ ଦୁର୍ଲଭ, ସେଠିକି ମୁଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ପୂରଣ କରିଦେବି।
ତପସୋ ଦେହି ମେ ପୁତ୍ରାଂସ୍ତସ୍ମାଦ୍ଵଂଶଵିଵୃଦ୍ଧିଦାନ୍ ॥ ୬.୯୮.
ମୋର ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ପୁଅ ଦିଅ, ଏହା ଦ୍ୱାରା ମୋ ବଂଶ ବୃଦ୍ଧି ହେଉ।
ଅନ୍ଯତ୍ସର୍ଵଂ ସୁରାଧୀଶ ଧ୍ରୁଵମସ୍ତି ଗୃହେ ସ୍ଥିତମ୍
ହେ ଦେବତାମାନ୍ୟଙ୍କ ନାୟକ, ଅନ୍ୟ ସବୁ ଜିନିଷ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମୋ ଘରେ ଅଛି।
ଅଵତାରଂ କରିଷ୍ଯାମି କୃତ୍ଵା ରୂପଚତୁଷ୍ଟଯମ୍
ମୁଁ ଚାରିଟି ରୂପ ଧାରଣ କରି ଅବତାର ନେବି।
ଦେଵକାର୍ଯାଯ ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଂ ଗୃହଂ ଗତ୍ଵା ମହୀପତେ
ଏହିପରି ଦେବତାଙ୍କ କାମ ପାଇଁ, ହେ ରାଜା, ତୁମେ ଘରକୁ ଫେରିଯାଅ।
ତଥେଯଂ ଯା ତ୍ଵଯା ଵାପୀ ନିର୍ମିତା ଵିମଲୋଦକା
ଏହି ଯେ ପୋଖରୀ ତୁମେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଜଳରେ ତିଆରି କରିଛ, ସେଠି—
ଅସ୍ଯାଂ ସ୍ନାତ୍ଵା ନରୋ ଭକ୍ତ୍ଯା ଯ ଏନାଂ ପୂଜଯିଷ୍ଯତି
ଯେ କେହି ଭକ୍ତିରେ ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କରିବେ ଏବଂ ପୂଜା କରିବେ—
ତତଃ କରିଷ୍ଯତି ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଯାଵତ୍ସଂଵତ୍ସରଂ ନୃପ
ତା’ପରେ, ହେ ରାଜା, ସେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବର୍ଷ ଦିନ ପିତୃକର୍ମ କରିପାରିବେ।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ସ ଭଗଵାଂସ୍ତତଶ୍ଚାଦର୍ଶନଂ ଗତଃ
ଏଭଳି କହି ସେ ଭଗବାନ୍ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଇଗଲେ।
ତତଃ ସ୍ତୋକେନ କାଲେନ ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରଚତୁଷ୍ଟଯମ୍
ତା’ପରେ କିଛି ସମୟ ପରେ ତାଙ୍କୁ ଚାରିଟି ପୁଅ ହେଲେ।
କୌଶଲ୍ଯାନାମ ଵିଖ୍ଯାତା ତସ୍ଯ ଭାର୍ଯା ସୁଶୋଭନା
ତାଙ୍କର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଭାର୍ଯ୍ୟାର ନାମ କୌଶଲ୍ୟା ଥିଲା।
ତଥାନ୍ଯା କୈକଯୀ ନାମ ତସ୍ଯ ଭାର୍ଯା କନିଷ୍ଠିକା ୬.୯୮.
ସେପରି, ତାଙ୍କର ସବୁଠାରୁ କଣିଷ୍ଠା ଭାର୍ଯ୍ୟାର ନାମ କୈକୟୀ ଥିଲା।
ସୁମିତ୍ରାଖ୍ଯା ତଥା ଚାନ୍ଯା ପତ୍ନୀ ଯା ମଧ୍ଯମା ସ୍ଥିତା
ଏବଂ ତାଙ୍କର ମଧ୍ୟମ ଭାର୍ଯ୍ୟା ସୁମିତ୍ରା ନାମରେ ପରିଚିତ ଥିଲେ।
ତଥାନ୍ଯା କନ୍ଯକା ଚୈକା ବଭୂଵ ଵରଵର୍ଣିନୀ
ଏଭଳି ଆଉ ଗୋଟିଏ ଅତି ସୁନ୍ଦର ଜୁବତୀ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ଆନୃଣ୍ଯଂ ଭୂପତିଃ ପ୍ରାପ୍ଯ ଏଵଂ ଦଶରଥସ୍ତଦା
ଏଭଳି ଦଶରଥ ରାଜା ସମସ୍ତ ଋଣରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଲେ।
ଅଥ ରାଜାଽଭଵଦ୍ରାମଃ ସାର୍ଵଭୌମସ୍ତତଃ ପରମ୍
ତାପରେ ରାମ ରାଜା ହେଲେ, ସମସ୍ତ ଦେଶର ଶାସକ ହେଲେ।
ଯେନ ରାମେଶ୍ଵରଶ୍ଚାତ୍ର ନିର୍ମିତୋ ଲକ୍ଷ୍ମଣେଶ୍ଵରଃ
ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଏଠାରେ ରାମେଶ୍ୱର ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣେଶ୍ୱର ନିର୍ମିତ ହୋଇଥିଲା।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ଷଷ୍ଠେ ନାଗରଖଂଡେ ହାଟକେଶ୍ଵରକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ଯେ ରାଜସ୍ଵାମିରାଜଵାପୀମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନଂନାମାଷ୍ଟନଵତିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି ଏଠାରେ ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦ ପୁରାଣର ଏକାଶୀହଜାର ଶ୍ଲୋକ ଥିବା ସଂହିତାର ଛଅଟିଏ ଖଣ୍ଡର ନାଗର ଖଣ୍ଡରେ ହାଟକେଶ୍ୱର କ୍ଷେତ୍ରର ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନା ଓ ରାଜସ୍ୱାମୀ ରାଜବାପୀ ମହିମା ବିଷୟରେ ଅଠାନବେଁ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।
ରାମେଶ୍ଵରସ୍ତଥା ସୀତା ତେନ ତତ୍ର ଵିନିର୍ମିତା
ଏଭଳି ରାମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୀତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରାଯାଇଥିଲା।
ତଥା ଚ ଲକ୍ଷ୍ମଣାର୍ଥାଯ ନିର୍ମିତସ୍ତେନ ସଂଶ୍ରଯଃ
ତେଣୁ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ଏକ ଆଶ୍ରୟସ୍ଥଳ ନିର୍ମାଣ କରାଯାଇଥିଲା।
ତ୍ଵଯା ସୂତ ପୁରା ପ୍ରୋକ୍ତଂ ରାମୋ ଲକ୍ଷ୍ମଣସଂଯୁତଃ
ହେ ସୂତ, ପୂର୍ବରୁ ତୁମେ ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ସହିତ ଘଟିଥିବା କଥା କହିଥିଲ।
ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ କୃତ୍ଵା ଗଯାଶୀର୍ଷେ ଲକ୍ଷ୍ମଣେନ ଵିରୁଦ୍ଧ୍ଯ ଚ ॥ ପୁନଃ ସଂପ୍ରସ୍ଥିତୋଽରଣ୍ଯଂ କ୍ରୋଧାଵିଷ୍ଟଶ୍ଚ ତଂ ପ୍ରତି
ଗୟାଶୀର୍ଷରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରି, ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ସହିତ ବିବାଦ କରି, ସେ ପୁଣି ରାଗରେ ଅରଣ୍ୟକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଯତ୍ତ୍ଵଯୋକ୍ତଂ ତଦା ତେନ ନିର୍ମିତୋଽତ୍ର ମହେଶ୍ଵରଃ
ତୁମେ ଯାହା କହିଥିଲ, ସେ ସମୟରେ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏଠାରେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରାଯାଇଥିଲା।