ରକ୍ଷଯିତ୍ଵା ଜଗତ୍ସର୍ଵଂ ଶନୈଶ୍ଚର କୃତାଦ୍ଭଯାତ୍
ଶନିଙ୍କ ଭୟରୁ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ରକ୍ଷା କରି,
ତତଃ ପ୍ରଭୃତି ନିତ୍ଯଂ ସ ସନ୍ଧ୍ଯାକାଲ ଉପସ୍ଥିତେ ୬.୯୭.
ସେଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ପ୍ରତିଦିନ ସଂଧ୍ୟା ସମୟ ଆସିଲେ,
ଗୀତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚ ନୃତ୍ଯଂ ଚ ତାନାଦିଵିହିତଂ ଶୁଭମ୍
ସେ ଶୁଭ ଗୀତ ଓ ନୃତ୍ୟ ଦେଖୁଥିଲେ, ଯାହା ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ହେଉଥିଲା।
ସ୍ଵଯଂ ଚ କୀର୍ତଯିତ୍ଵାଥ ପ୍ରଯାତି ନିଜମଂଦିରମ୍
ସେ ନିଜେ ମଧୁର ଗୀତ ଗାଇ, ପରେ ନିଜ ଘରକୁ ଯାଉଥିଲେ।
ଵିମାନଵରମାରୁହ୍ଯ ହଂସବର୍ହିଣନାଦିତମ୍
ହଂସ ଓ ମୟୂରର ଧ୍ୱନିରେ ଗଞ୍ଜିଉଥିବା ଉତ୍ତମ ବିମାନରେ ଚଢ଼ି,
ଯଦାଯଦା ସ ନିର୍ଯାତି ଶକ୍ରସ୍ଥାନାନ୍ନିଜାଲଯମ୍
ଯେତେବେଳେ ସେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଗୃହରୁ ନିଜ ଘରକୁ ଯାଉଥିଲେ,
ଶକ୍ରାଦେଶାତ୍ତଦା ଵେତ୍ତି ନ ସ ଭୂପଃ କଥଂଚନ କଥଯାମାସ ତତ୍ସର୍ଵମଭ୍ଯୁକ୍ଷଣସମୁଦ୍ଭଵମ୍
ସେ ସମୟରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଆଦେଶରେ ରାଜା କିଛି ଜାଣିପାରିଲେ ନାହିଁ; ତାହାପରେ ସେ ସମସ୍ତ କଥା, ଅଭିଷେକ କ୍ରିୟାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଘଟଣାଗୁଡ଼ିକୁ କହିଲେ।
ଵୃତ୍ତାଂତଂ ତସ୍ଯ ରାଜର୍ଷେସ୍ତସ୍ଯୈଵ ଗୃହମାଗତଃ
ସେ ରାଜାର୍ଷିଙ୍କ ଘରକୁ ପହଞ୍ଚି, ଘଟିଥିବା ସମସ୍ତ କଥା ଖୋଲି କହିଲେ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ନାରଦେନୋକ୍ତଂ ଶ୍ରଦ୍ଧେଯମପି ଭୂପତିଃ
ନାରଦଙ୍କ କଥା ଶୁଣିଲେ ବେଳେ ମଧ୍ୟ, ରାଜା ଯଦିଓ ସେଥିରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିପାରିଥିଲେ, ତଥାପି ମନରେ ସନ୍ଦେହ ରହିଗଲା।
ତଥାପି କୌତୁକାଵିଷ୍ଟୋ ଗତ୍ଵା ଶକ୍ରନିଵେଶନମ୍
ତଥାପି, ଉତ୍ସୁକତାରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇ, ସେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନିବାସକୁ ଚଲିଗଲେ।
ଅଲକ୍ଷ୍ଯଂ ଵୀକ୍ଷଯାମାସ ସ୍ଵାସନଂ ଦୂରମାସ୍ଥିତଃ
ସେ ଚୁପଚାପ ଦୂରରୁ ନିଜ ଆସନକୁ ଦେଖିଲେ, କିଏଁ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିପାରିଲେ ନାହିଁ।
ତତଃ ଶକ୍ରସମାଦେଶାଦୁତ୍ଥାଯ ସୁରକିଂକରଃ ୬.୯୭.
ତାପରେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଆଦେଶରେ ଏକ ଦେବସେବକ ଉଠିଲେ।
ତଦ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କୋପସଂପନ୍ନଃ ସ ରାଜାଽଭ୍ଯେତ୍ଯ ଵାସଵମ୍
ଏହା ଦେଖି ରାଜା କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ବାସବଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇଲେ।
କିଂ ମଯା ନିହତା ଵିପ୍ରାଃ କିଂ ଵା ଵିପ୍ରସମୁଦ୍ଭଵମ୍
ମୁଁ କି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ମାରିଛି, କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କିଛି ଦୁର୍ଘଟଣା ଘଟିଛି କି?
କିଂ ଵା ନଷ୍ଟୋଽସ୍ମି ସଂଗ୍ରାମେ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଶତ୍ରୂନ୍ସମାଗତାନ୍
ନାହିଁଲେ, ମୁଁ କି ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁମାନେ ଏକଠି ହେବାକୁ ଦେଖି ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଇଛି କି?
ମମ ରାଜ୍ଯେଽଥଵା ଶକ୍ର ଦୁର୍ବଲୋ ବଲଵତ୍ତରୈଃ
ନାହିଁଲେ ଇନ୍ଦ୍ର, ମୋ ରାଜ୍ୟରେ ମୁଁ କି ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଦୁର୍ବଳ ହୋଇଯାଇଛି କି?
କିଂ ଵା ରାଜ୍ଯେ ମଦୀଯେ ଚ ଜାଯତେ ଯୋନିଵିପ୍ଲଵଃ
ନାହିଁଲେ, ମୋ ରାଜ୍ୟରେ କି କୌଣସି ବଂଶ ବିପର୍ଯ୍ୟୟ ଘଟୁଛି କି?
କିଂ ଵା ଦୁର୍ଜନଵାକ୍ଯେନ ଦୂଷିତୋ ଦୋଷଵର୍ଜିତଃ
ନାହିଁଲେ, ମୁଁ ଦୁଷ୍ଟମାନେର କଥାରେ ଦୋଷମୁକ୍ତ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ନାମକୁ ଖରାପ କରାଯାଇଛି କି?
କିଂ ଵା ଚୌରୋଽଥ ପାପୋ ଵା ଗୃହୀତୋ ଦୋଷଵାନ୍ସ୍ଵଯମ୍
ନାହିଁଲେ, ମୁଁ କି ଚୋର କିମ୍ବା ପାପୀ, ନିଜ ଦୋଷରେ ଧରାପଡ଼ିଛି କି?
କିଂସ୍ଵିନ୍ମଯା ପରିତ୍ଯକ୍ତଃ କୋଽପ୍ଯତ୍ର ଶରଣାଗତଃ
ନାହିଁଲେ, ଏଠାରେ କାହାକୁ ମୁଁ ଶରଣ ନେଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ତ୍ୟାଗ କରିଦେଇଛି କି?
କସ୍ଯ ଵା ପୃଷ୍ଠମାଂସାନି ଭକ୍ଷିତାନି ମଯା କ୍ଵଚିତ୍
ନାହିଁଲେ, କାହାର ଦେହର ପିଛଳ ମାଂସ ମୁଁ କେବେ ଖାଇଛି କି?
କିଂ ଵା ଦାନଂ ମଯା ଦତ୍ତ୍ଵା ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ମହାତ୍ମନେ ୬.୯୭.
ନାହିଁଲେ, ମୁଁ କି କୌଣସି ମହାତ୍ମା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ ଦେଇଛି କି?
କିଂ ଵା ରାଜ୍ଯେ ମଦୀଯେ ଚ ଦୀନାନାଂ ପ୍ରପତଂତି ଚ
ନାହିଁଲେ, ମୋ ରାଜ୍ୟରେ ଦୁଃଖୀମାନେ କି ଦୁଃଖରେ ପଡ଼ିଯାଉଛନ୍ତି କି?
ଦୈଵଂ ଵା ପୈତୃକଂ ଵାପି କିଂ ଵା କର୍ମ ଗୃହେ ମମ
ନାହିଁଲେ, ଏହା କି ଭାଗ୍ୟ, ପୂର୍ବଜମାନଙ୍କ କର୍ମ କିମ୍ବା ମୋ ଘରର କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ କି?
ଯତ୍ତ୍ଵଯା କ୍ରିଯତେ ନିତ୍ଯଂ ତୋଯୈରଭ୍ଯୁକ୍ଷଣଂ ମମ
ତୁମେ ପ୍ରତିଦିନ ମୋ ପାଇଁ ଯେ ପାଣିରେ ଛିଟା ଦେଉଛ, ସେହି କାର୍ଯ୍ୟଟି—
ନ ରାଷ୍ଟ୍ରେ ଚ କୁଲେ ଗେହେ ଭୃତ୍ଯଵର୍ଗେ ଵିଶେଷତଃ
ସେ ରାଜ୍ୟରେ, କୁଳରେ, ଘରେ କିମ୍ବା ଦାସମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଶେଷ କିଛି ନୁହେଁ—
ପରଂ ଶୃଣୁ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଯତ୍ତେ ପାପଂ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଏବେ ଆଉ ଶୁଣ, ତୁମ ପାଇଁ କେଉଁ ପାପ ହେବ, ସେଥିରେ କହିବି।
ଅପୁତ୍ରସ୍ଯ ଗତିର୍ନାସ୍ତି ନ ଚ ସ୍ଵର୍ଗଂ ପ୍ରପଦ୍ଯତେ
ଯାହାଙ୍କର ପୁଅ ନାହିଁ, ସେମାନେ କୌଣସି ଗତି ପାଆନ୍ତିନାହିଁ, ସ୍ୱର୍ଗକୁ ମଧ୍ୟ ଯାଇପାରନ୍ତିନାହିଁ।
ଦ୍ଵେଷ୍ଯତାଂ ଯାତି ଦେଵାନାଂ ପିତୄଣାଂ ଚ ଵିଶେଷତଃ
ସେମାନେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଓ ବିଶେଷକରି ପିତୃମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘୃଣିତ ହୁଅନ୍ତି।
ଆନୃଣ୍ଯଂ ସମଵାପ୍ନୋତି ପିତୄଣାଂ ସ ତଦା ଧ୍ରୁଵମ୍
ସେ ସମୟରେ ସେ ପିତୃମାନଙ୍କ ଋଣରୁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମୁକ୍ତି ପାଏ।