ଅପି ଯଦ୍ଵୈଶ୍ଵଦେଵୀଯଂ କର୍ମ କିଂଚିଦ୍ଦ୍ଵିଜନ୍ମନାମ୍ ୬.୯୦.
ଏଠି ଦ୍ୱିଜମାନେ କରୁଥିବା ଯେକୌଣସି ବୈଶ୍ୱଦେବ କାର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ,
ଯସ୍ମାଦ୍ଭଵତି ସଂପୂର୍ଣଂ କର୍ମ ଯଜ୍ଞାଦିକଂ ହି ତତ୍
ଏହି କାରଣରୁ, ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞ ଓ କାର୍ଯ୍ୟ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ।
ଯଃ ସମ୍ଯକ୍ଛ୍ରଦ୍ଧଯା ଯୁକ୍ତୋ ଵସୋର୍ଦ୍ଧାରାଂ ପ୍ରଦାସ୍ଯତି
ଯିଏ ଭଲ ଆସ୍ଥା ସହିତ ଘୃତ ଧାରା ଅର୍ପଣ କରିବେ,
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ଷଷ୍ଠେ ନାଗରଖଣ୍ଡେ ହାଟକେଶ୍ଵରକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ଯେ ଵସୋର୍ଦ୍ଧାରାମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନଂନାମ ନଵତିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି, ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀହଜାର ଶ୍ଳୋକର ସଂହିତାର ଷଷ୍ଠ ନାଗରଖଣ୍ଡର ହାଟକେଶ୍ୱର କ୍ଷେତ୍ର ମାହାତ୍ମ୍ୟରେ 'ଘୃତ ଧାରାର ମହିମା' ବର୍ଣ୍ଣନା ନାମକ ନବତିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।
ସଂତୋଷ୍ଯ ପାଵକଂ କ୍ରୁଦ୍ଧଂ ସ୍ଵଯମେଵ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ
ଦ୍ୱିଜମାନେ ନିଜେ ରୁଷ୍ଟ ଅଗ୍ନିକୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିଲେ,
ତତଃ ସର୍ଵୈଃ ସୁରୈଃ ସାର୍ଧଂ ଶକ୍ରଵିଷ୍ଣୁଶିଵାଦିଭିଃ
ତାପରେ, ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଶକ୍ର, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସହିତ,
ପାଵକୋଽପି ଦ୍ଵିଜେଂଦ୍ରାଣାମଗ୍ନିହୋତ୍ରେଷୁ ସଂସ୍ଥିତଃ
ଅଗ୍ନି ମଧ୍ୟ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ଅଗ୍ନିହୋତ୍ରରେ ବିଦ୍ୟମାନ ହେଲେ।
ଏଵଂ ତତ୍ର ସମୁଦ୍ଭୂତମଗ୍ନିତୀର୍ଥମନୁତ୍ତମମ୍
ଏଭଳି ଭାବେ, ସେଠାରେ ଅଗ୍ନି ତୀର୍ଥ ଅପୂର୍ବ ଭାବେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।
ଅଥ ସଂପ୍ରସ୍ଥିତାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତାନ୍ଦେଵାନ୍ସ୍ଵାଶ୍ରମଂ ପ୍ରତି
ତାପରେ, ସେଇ ଦେବମାନେ ନିଜ ଆଶ୍ରମକୁ ଯିବାକୁ ଯାଉଥିବାକୁ ଦେଖି,
ଯୁଷ୍ମତ୍କୃତେ ଵଯଂ ଶପ୍ତାଃ ପାଵକେନ ସୁରେଶ୍ଵରାଃ
ତୁମ ପାଇଁ, ଆମେ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶାପିତ ହେଇଥିଲୁ, ହେ ସୁରେଶ୍ୱରମାନେ।
କାର୍ଯକ୍ଷମା ନ ସଂଦେହୋ ଭଵିଷ୍ଯତି ଵିଶେଷତଃ
କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାର ସମର୍ଥତା ବିଷୟରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ରହିବ ନାହିଁ, ବିଶେଷକରି।
ତଥା ଯୂଯଂ ନରେନ୍ଦ୍ରାଣାଂ ମଂଦିରେଷୁ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତାଃ
ଏଭଳି ଭାବେ, ତୁମେ ରାଜାମାନଙ୍କ ମହଲରେ ବସିବେ।
ଯଥା ଚ ଶୁକ ତେ ଜିହ୍ଵା କୃତା ମଂଦା ହଵିର୍ଭୁଜା
ଯେପରି, ହେ ଶୁକ, ତୁମ ଜିଭ ହବିର୍ଭୋଜନ କରି ମନ୍ଦ ହୋଇଯାଇଥିଲା,
ଶ୍ରୀମତାଂ ଚ ତଥାନ୍ଯେଷାମସ୍ମଦୀଯପ୍ରସାଦତଃ ତଦ୍ଭଵିଷ୍ଯତି ତେ ଶବ୍ଦୋ ଵିଜିହ୍ଵସ୍ଯାପି ଦୀର୍ଘଗଃ ॥ ୬.୯୧.
ସେପରି, ଆମ ଦୟାରେ ଅନ୍ୟ ଶ୍ରୀମାନ୍ତମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ, ତୁମର କଥା ଦୀର୍ଘ ଜିଭା ଥିବାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେବ।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵାଽଥ ତେ ଦେଵାଃ ସ୍ଵସ୍ଥାନଂ ପ୍ରସ୍ଥିତାସ୍ତତଃ
ଏଭଳି କହି ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ପୁନି ପୁନି ନିଜ ନିଜ ଠାରୁକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ଷଷ୍ଠେ ନାଗରରଖଣ୍ଡେ ହାଟକେଶ୍ଵରକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ଯେଽଗ୍ନିତୀର୍ଥୋତ୍ପତ୍ତିଵର୍ଣନଂନାମୈକନଵତିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ହାଟକେଶ୍ୱର କ୍ଷେତ୍ରର ମହିମା ବିଷୟରେ, ଅଗ୍ନିତୀର୍ଥ ଉତ୍ପତ୍ତି ବର୍ଣ୍ଣନା ନାମକ ଏକାନବେଁ ଅଧ୍ୟାୟ, ଏକାଶୀହଜାର ପଦ୍ୟ ଥିବା ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଷଷ୍ଠ ନାଗରଖଣ୍ଡରେ ସମାପ୍ତ ହେଲା।
ବ୍ରହ୍ମକୁଂଡସମୁତ୍ପତ୍ତିରଧୁନା ଶ୍ରୂଯତାଂ ଦ୍ଵିଜାଃ
ଏବେ ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ବ୍ରହ୍ମାକୁଣ୍ଡର ଉତ୍ପତ୍ତି କଥା ଶୁଣ।
ଯଦା ସଂସ୍ଥାପିତୋ ବ୍ରହ୍ମା ମାର୍କଂଡେନ ମହାତ୍ମନା
ଯେବେ ମହାତ୍ମା ମାର୍କଣ୍ଡେୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ସେଠାରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରାଯାଇଥିଲା,
ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଚ କାର୍ତିକେ ମାସି କୃତ୍ତିକାସ୍ଥେ ନିଶାକରେ
ଏବଂ କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ, ଚନ୍ଦ୍ର କୃତ୍ତିକା ନକ୍ଷତ୍ରରେ ଥିବାବେଳେ, ଏହି କଥା କୁହାଯାଇଥିଲା,
ପୂଜଯିଷ୍ଯତି ଯୋ ଦେଵଂ ପଦ୍ମଯୋନିଂ ତତଃ ପରମ୍
ଯିଏ ସେ ସମୟରେ ପଦ୍ମଯୋନି ଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବ,
ବ୍ରାହ୍ମଣୋଽପି ଯଦି ସ୍ନାନଂ ତତ୍ର କୁଣ୍ଡେ କରିଷ୍ଯତି
ଏବଂ ଯଦି କୌଣସି ବ୍ରାହ୍ମଣ ସେଇ କୁଣ୍ଡରେ ସ୍ନାନ କରିବ,
ଏଵଂ ପ୍ରଵଦତସ୍ତସ୍ଯ ମାର୍କଂଡେଯସ୍ଯ ସନ୍ମୁନେଃ
ଏପରି ଭାବେ ମହାମୁନି ମାର୍କଣ୍ଡେୟ କହୁଥିଲେ,
ତତଃ ଶ୍ରଦ୍ଧାପ୍ରଯୁକ୍ତେନ ତେନ ତଦ୍ଭୀଷ୍ମପଂଚକମ୍
ତାପରେ, ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ସେଠି ଭୀଷ୍ମ ପଞ୍ଚକ ପାଳନ କଲେ।
ତତଶ୍ଚ କୃତ୍ତିକାଯୋଗେ ପୂର୍ଣିମାଯାଂ ଯଥାଵିଧି
ତାପରେ, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ କୃତ୍ତିକା ଯୋଗ ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଦିନରେ,
ତତଃ କାଲଵିପାକେନ ସ ପଂଚତ୍ଵମୁପାଗତଃ ଜାତିସ୍ମରଃ ପ୍ରଭାଯୁକ୍ତଃ ପିତୃମାତୃପ୍ରତୁଷ୍ଟିଦଃ
ତାପରେ, ସମୟର ପ୍ରଭାବରେ ସେ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କଲେ; ପୂର୍ବଜନ୍ମ ସ୍ମୃତି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଓ ପିତାମାତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ଶକ୍ତି ସହିତ।
ଏଵଂ ପ୍ରଗଚ୍ଛତସ୍ତସ୍ଯ ଵୃଦ୍ଧିଂ ତତ୍ର ପୁରୋତ୍ତମେ ୬.୯୨.
ଏପରି ଭାବେ ଯେତେବେଳେ ସେ ଆଗେ ବଢ଼ୁଥିଲେ, ସେଠି ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନଗରରେ ତାଙ୍କର ଶ୍ରୀବୃଦ୍ଧି ହେଉଥିଲା।
ଅନ୍ଯଦେହୋଦ୍ଭଵେ ଵାପି ତସ୍ଯ ଶୂଦ୍ରେପରିସ୍ଥିତଃ
କିମ୍ବା, ପୁନର୍ଜନ୍ମ ନେଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ଶୂଦ୍ର ସମାଜରେ ଅବସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ଉପକାରପ୍ରଦାନଂ ଚ ଯତ୍କିଂଚିତ୍ତସ୍ଯ ସଂମତମ୍ ତସ୍ଯ ପଞ୍ଚତ୍ଵମାପନ୍ନଃ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ଚାଯୁଷଃ କ୍ଷଯେ
ସେ ଯେଉଁ କୌଣସି ଉପକାର କାମ କରିଥିଲେ, ଆୟୁଷ୍ୟ ଶେଷ ହେବା ସମୟରେ ସେ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କଲେ।
ଅଥ ତସ୍ଯ ମହାଶୋକଂ ସ କୃତ୍ଵା ତଦନଂତରମ୍
ତାପରେ, ଏହା ପରେ ସେ ତାଙ୍କୁ ଭୟଙ୍କର ଦୁଃଖ ଦେଲେ।
ଅଥ ତସ୍ଯ ସମାଲୋକ୍ଯ ତାଦୃଶଂ ତଦ୍ଵିଚେଷ୍ଟିତମ୍
ତାପରେ, ତାଙ୍କର ଏପରି କାର୍ଯ୍ୟ ଦେଖି,