ତସ୍ଯୈଵ ନିର୍ଝରସ୍ଯାଥ ତଟସ୍ଥୋ ଵାକ୍ଯମବ୍ରଵୀତ୍
ସେହି ଝରଣାର କୂଳରେ ଦଢ଼ି ଥିବା ସେ, ଏହି ଭାବରେ କହିଲେ।
ତେନୈଵ ନ କରୋତ୍ଯେଷ ଵୃଷ୍ଟିଂ ମର୍ତ୍ତ୍ଯେ ସୁରେଶ୍ଵରଃ
ଏହି କାରଣରୁ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ମୁଖ୍ୟ, ମଣିଷମାନେ ପାଇଁ ବର୍ଷା ହେଉନାହିଁ।
ଅତୋଽହଂ ଭୂତଲଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ପ୍ରଵିଷ୍ଟୋ ନିର୍ଝରେ ତ୍ଵିହ
ଏହିଠାରୁ, ମୁଁ ପୃଥିବୀକୁ ଛାଡ଼ି, ଏଠି ଝରଣାରେ ପ୍ରବେଶ କରିଛି।
ଦେଵାପିର୍ନାମ ଧର୍ମଜ୍ଞଃ କ୍ଷତ୍ରିଯାଣାଂ ଯଶସ୍କରଃ
ଦେବାପି ନାମକ ଏକ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଥିଲେ, ଯିଏ ମଧ୍ୟେ ଖ୍ୟାତିଶାଳୀ ଥିଲେ।
ପ୍ରତୀପସ୍ତତ୍ସୁତଃ ସାଧୁଃ ସର୍ଵଶୀଲଵତାଂ ଵରଃ ସଂତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଜଗୃହେ ରାଜ୍ଯଂ ଶଂତନୁସ୍ତତ୍ସୁତୋଽଵରଃ
ତାଙ୍କର ପୁଅ ପ୍ରତୀପ ଭଲ ଚରିତ୍ରର ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଥିଲେ। ସେ ରାଜ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରି, ପୁନି ଗ୍ରହଣ କଲେ; ତାଙ୍କର ପୁଅ ଶାନ୍ତନୁ ଅନୁଗତ ହେଲେ।
ଏତସ୍ମାତ୍କାରଣାଦ୍ରାଜ୍ଯେ ତସ୍ଯ ଵୃଷ୍ଟିର୍ନିରାକୃତା
ଏହି କାରଣରୁ, ତାଙ୍କର ରାଜ୍ୟରେ ବର୍ଷା ବନ୍ଦ ହୋଇଗଲା।
ଦ୍ରୁତମାଜ୍ଞାପଯାମାସ ଵୃଷ୍ଟ୍ଯର୍ଥଂ ଜଗତୀତଲେ
ସେ ଶୀଘ୍ର ଭାବେ ପୃଥିବୀରେ ବର୍ଷା ପାଇଁ ଆଦେଶ ଦେଲେ।
ଅଥ ଶକ୍ରସମାଦିଷ୍ଟା ଵିଦ୍ଯୁତ୍ଵନ୍ତୋ ବଲାହକାଃ ପୂରଯାମାସୁରତ୍ଯୁଗ୍ରା ଦ୍ଯୁତିମନ୍ତୋ ମହୀପତେ
ତାପରେ, ଶକ୍ରଙ୍କ ଆଦେଶରେ, ବିଦ୍ୟୁତ୍ ସହିତ ମେଘମାନେ ଭୟଙ୍କର ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ, ଆକାଶକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କଲେ, ହେ ରାଜା।
ତତୋଽଗମତ୍ପରାଂ ତୁଷ୍ଟିଂ ଭଗଵାନ୍ହଵ୍ଯଵାହନଃ 7.3.30.
ତାପରେ, ହବିର୍ ଗ୍ରାହକ ଭଗବାନ ଅଗ୍ନି ଅତ୍ୟନ୍ତ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ।
ଦେଵା ଊଚୁଃ ଯତ୍ତେ ପ୍ରିଯଂ ତଦସ୍ମାକଂ ସୁଶୀଘ୍ରଂ ହି ନିଵେଦଯ
ଦେବମାନେ କହିଲେ: ତୁମ ପାଇଁ ଯାହା ପ୍ରିୟ, ଶୀଘ୍ର ଆମକୁ କୁହ।
ଖ୍ଯାତିଂ ଯାତୁ ଧରାପୃଷ୍ଠେ ଯୁଷ୍ମାକଂ ହି ପ୍ରସାଦତଃ
ତୁମେ ଦୟା କରିଥିବାରୁ, ପୃଥିବୀରେ ତୁମର ଖ୍ୟାତି ବ୍ୟାପିଯାଉ।
ଅତ୍ର ସ୍ନାତୋ ନରଃ ସମ୍ଯଗଗ୍ନିଲୋକଂ ପ୍ରଯାସ୍ଯତି
ଏଠାରେ ଯିଏ ଭଲଭାବେ ସ୍ନାନ କରିବେ, ସେ ଅଗ୍ନିର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବେ।
ଯସ୍ତିଲାନ୍ଦାସ୍ଯତି ନରସ୍ତୀର୍ଥେଽସ୍ମିନ୍ସୁସମାହିତଃ
ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଯିଏ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ତିଳ ଦାନ କରିବେ—
ଵହ୍ନିଶ୍ଚ ଭଗଵାନ୍ରାଜନ୍ଯଥାପୂର୍ଵମଵର୍ତତ
ଭଗବାନ ଅଗ୍ନି ପୁନି ପୂର୍ବବତ୍ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଯଶ୍ଚୈତ୍ପଠତେ ନିତ୍ଯଂ ପ୍ରାତରୁତ୍ଥାଯ ଚୋତ୍ତମମ୍
ଯେଉଁଠି ଲୋକେ ପ୍ରତିଦିନ ସକାଳେ ଉଠି ଏହି ପାଠ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଲାଭ କରନ୍ତି।
ଅହୋରାତ୍ରକୃତାତ୍ପାପାତ୍ସ ଶୃଣ୍ଵନ୍ନପି ମୁଚ୍ଯତେ
ଏହାକୁ କେବଳ ଶୁଣିଲେ ମଧ୍ୟ, ଦିନ ଓ ରାତିରେ କରାଯାଇଥିବା ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ଯତ୍ର ସ୍ନାତୋ ନରଃ ସମ୍ଯଙ୍ମୁଚ୍ଯତେ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯଯା
ଯେଉଁଠି ଲୋକେ ଠିକ୍ ଭାବରେ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି, ସେଠାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ପୁରାଽଽସୀତ୍ପାର୍ଥିଵୋନାମ ଇଂଦ୍ରସେନୋ ମହୀପତିଃ ପତିଵ୍ରତା ପତିପ୍ରାଣା ସଦା ପତ୍ଯୁଃ ପ୍ରିଯେ ସ୍ଥିତା
ପୂର୍ବେ ଇନ୍ଦ୍ରସେନ ନାମକ ଏକ ରାଜା ଥିଲେ, ସେ ଭୂମିର ଶାସକ ଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଝିଅ ଜଣେ ପତିନିଷ୍ଠା ଓ ପତିପ୍ରାଣ ଥିଲେ, ସେ ସଦା ପତିଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କରୁଥିଲେ।
କସ୍ଯଚିତ୍ତ୍ଵଥ କାଲସ୍ଯ ସ ରାଜା ସପରିଗ୍ରହଃ
କିଛି ସମୟ ପରେ, ସେ ରାଜା ତାଙ୍କ ପରିବାର ସହିତ ନିଜ ଭାଗ୍ୟକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ।
ତଂ ନିହତ୍ଯ ଧନଂ ଭୂରି ଗୃହୀତ୍ଵା ପ୍ରସ୍ଥିତୋ ଗୃହମ୍
ତାଙ୍କୁ ମାରି, ବହୁ ଧନ ନେଇ ବିଜେତା ନିଜ ଘରକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ସୁନନ୍ଦାଂ ବ୍ରୂହି ଗତ୍ଵା ତ୍ଵମିନ୍ଦ୍ରସେନୋ ହତୋ ରଣେ
ତୁମେ ଯାଇ ସୁନନ୍ଦାଙ୍କୁ କୁହ, ଇନ୍ଦ୍ରସେନ ଯୁଦ୍ଧରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଛନ୍ତି।
ଯଦି ସା ନିଶ୍ଚଯଂ ଗଚ୍ଛେନ୍ମରଣଂ ପ୍ରତି ଭାମିନୀ
ଯଦି ସେ ଜ୍ୟୋତ୍ସ୍ନାମୟୀ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ଚାହେ,
ଏଵମୁକ୍ତୋ ଗତୋ ଦୂତସ୍ତତ୍କ୍ଷଣାନ୍ନୃପସତ୍ତମ
ଏପରି କୁହିବା ପରେ, ଦୂତ ସେଇ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଚାଲିଗଲେ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା।
ଅଥ ତସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସୁନଂଦା ଚାରୁହାସିନୀ
ତାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ସୁନନ୍ଦା ସୁନ୍ଦର ହସି ସହିତ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ଯସ୍ମିନ୍କାଲେ ମୃତା ସା ତୁ ସୁନନ୍ଦା ଶୀଲମଂଡନା
ଯେ ସମୟରେ ଗୁଣରେ ଶୋଭିତ ସୁନନ୍ଦା ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ,
ଅଥାପଶ୍ଯଦ୍ଦ୍ଵିତୀଯାଂ ସ ଚ୍ଛାଯାଂ ଗାତ୍ରସ୍ଯ ଚୋପରି 7.3.31.
ତାପରେ ସେ ତାଙ୍କ ଦେହରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଛାୟା ଦେଖିଲେ।
ତେଜୋହୀନଂ ସୁଦୁର୍ଗଂଧି ଵିଵର୍ଣଂ ନୃପସତ୍ତମ
ସେ ଛାୟା ଆଲୋକହୀନ, ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ଓ ବିବର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା।
ଵିନାଶଂ ଦୁଃଖଶୋକାର୍ତଃ କରୁଣଂ ପର୍ଯଦେଵଯତ୍
ବିନାଶ, ଦୁଃଖ ଓ ଶୋକରେ ପୀଡିତ ହୋଇ, ସେ କ୍ଷୁଦ୍ର ଭାବରେ କାନ୍ଦିଲେ।
ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ସମାଦେଶାତ୍ତଥା ଯାତ୍ରାପରୋଽଭଵତ୍ ଵାରାଣସ୍ଯାଂ ଗତଃ ପୂର୍ଵଂ ତତ୍ର ଦାନଂ ଦଦୌ ବହୁ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କର ଉପଦେଶରେ, ସେ ଆଉ ଏକ ଯାତ୍ରା କଲେ; ପୂର୍ବରୁ ସେ ବାରାଣସୀକୁ ଗଲେ ଓ ସେଠାରେ ବହୁ ଦାନ କଲେ।
କପାଲମୋଚନେ ତୀର୍ଥେ ସର୍ଵପାପପ୍ରଣାଶନେ
ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ କରୁଥିବା କପାଳମୋଚନ ତୀର୍ଥରେ,