ହେଲୋଲ୍ଲସତ୍ସମୁତ୍ସାହଶକ୍ତିଂ ଵ୍ଯାପ୍ତଜଗତ୍ତ୍ରଯାମ୍
ଖେଳିବା ଉତ୍ସାହର ଶକ୍ତି, ଯାହା ତିନି ଜଗତକୁ ଭରି ରହିଛି—
ପଵନାଂଦୋଲିତାଂଭୋଜଦଲପର୍ଵାଂତଵର୍ତ୍ତିନାମ୍
ପବନରେ ଡୋଲିଥିବା ପଦ୍ମପତ୍ରର ଅଗ୍ରଭାଗରେ ବସିଥିବା ଲୋକମାନେ—
ନମଃ ସୂର୍ଯ୍ଯାତ୍ମନେ ତୁଭ୍ଯଂ ସଂଵିତ୍କିରଣମାଲିନେ
ସୂର୍ଯ୍ୟ ତୁମେ, ଚେତନାର କିରଣରେ ଭୂଷିତ; ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରେ।
ନମସ୍ତସ୍ମୈ ଯମଵତେ ଯୋଗିନାଂ ଗତଯେ ସଦା
ଯେ ନିୟମକ, ଯୋଗୀମାନଙ୍କର ସଦା ଆଶ୍ରୟ; ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଯଜ୍ଞାଯ ଭୁକ୍ତହଵିଷ ଋଗ୍ଯଜୁଃସାମରୂପିଣେ 2.8.6.
ଯଜ୍ଞ, ଯିଏ ହବିଷ୍ୟ ଭୁଞ୍ଜିଛନ୍ତି, ଋକ୍, ଯଜୁସ୍ ଓ ସାମର ରୂପ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି—
ଶାଂତାଯ ଧର୍ମନିଧଯେ କ୍ଷେତ୍ରଜ୍ଞାଯାମୃତାତ୍ମନେ ଘୋରାଯ ମାଯାଵିଧଯେ ସହସ୍ରଶିରସେ ନମଃ
ଶାନ୍ତ, ଧର୍ମର ଭଣ୍ଡାର, କ୍ଷେତ୍ରଜ୍ଞ, ଅମୃତ ଆତ୍ମା; ଭୟଙ୍କର, ମାୟାର ମାଲିକ, ହଜାର ମୁଣ୍ଡିଆ; ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଯୋଗନିଦ୍ରାତ୍ମନେ ନାଭିପଦ୍ମୋଦ୍ଭୂତଜଗତ୍ସୃଜେ
ଯୋଗନିଦ୍ରା ଆତ୍ମା, ନାଭିର ପଦ୍ମରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଜଗତର ସୃଷ୍ଟା—
କାର୍ଯମେଯାଯ ବଲିନେ ଜୀଵାଯ ପରମାତ୍ମନେ
କାର୍ଯ୍ୟର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଓ ମାପ, ପ୍ରବଳ, ଜୀବନ୍ତ, ପରମାତ୍ମା—
ଦୃପ୍ତାଯ ସିଂହଵପୁଷେ ଦୈତ୍ଯସଂହାରକାରିଣେ
ଅହଂକାରୀ, ସିଂହ ଦେହୀ, ଦାନବମାନେ ନାଶ କରୁଥିବା—
ସଂସାରକାରଣାଜ୍ଞାନମହାସଂତମସଚ୍ଛିଦେ
ସଂସାରର କାରଣ ଅଜ୍ଞାନର ମହା ଅନ୍ଧାର କାଟି ଦେଇଥିବା—
ଶାନ୍ତାଯ ଶାନ୍ତକଲ୍ଲୋଲକୈଵଲ୍ଯପଦଦାଯିନେ
ଶାନ୍ତ, ଶାନ୍ତ ତରଙ୍ଗ ହୀନ ମୁକ୍ତିର ପଦ ଦେଇଥିବା—
ଇନ୍ଦୀଵରଦଲଶ୍ଯାମଂ ସ୍ଫୂର୍ଜତ୍କିଂଜଲ୍କଵିଭ୍ରମମ୍
ନୀଳ ପଦ୍ମପତ୍ରର ଦଳ ପରି ଶ୍ୟାମ, ଚଳିଥିବା କିଂଜଳ୍କର ଚମକ—
ଵଵର୍ଷ ଦୃଷ୍ଟିସୁଧଯା ସର୍ଵାନ୍ଦେଵାନ୍କୃପାନ୍ଵିତଃ
ସେ ଦୟାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦୃଷ୍ଟିର ଅମୃତ ବର୍ଷାରେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଶିତଳ କରିଲେ।
ଦୈତେଯୈର୍ଵିକ୍ରମାକ୍ରାନ୍ତଂ ପଦଂ ସମରଦର୍ପିତୈଃ
ଦାନବମାନେ ଯୁଦ୍ଧର ଗର୍ବରେ ଶୂରତାରେ ଅଧିକୃତ କରିଥିବା ସ୍ଥାନ—
ସବଲୈର୍ବଲହୀନାନାଂ ପ୍ରତାପୋ ଵିଜିତଃ ପରୈଃ 2.8.6.
ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ଦୁର୍ବଳମାନେଙ୍କୁ ଦମନ କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କଠାରେ ପରାଜିତ ହୋଇଛନ୍ତି।
ଅଯୋଧ୍ଯାନଗରେ ଗତ୍ଵା କରିଷ୍ଯେ ତପ ଉତ୍ତମମ୍
ମୁଁ ଅୟୋଧ୍ୟା ନଗରକୁ ଯାଇ, ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ତପସ୍ୟା କରିବି।
ଭଵନ୍ତୋଽପି ତପସ୍ତୀଵ୍ରଂ କୁର୍ଵଂତ୍ଵମଲମାନସାଃ
ତୁମେମାନେ ମଧ୍ୟ ଶୁଦ୍ଧ ମନରେ ଉତ୍କଟ ତପସ୍ୟା କର।
ଅଗସ୍ତ୍ଯ ଉଵାଚ ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵାଂତର୍ଦଧେ ଦେଵାନ୍ଦେଵୋ ଗରୁଡଵାହନଃ
ଅଗସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ: ଏଭଳି କହି, ଗରୁଡ଼ାରେ ଚଢ଼ିଥିବା ଦେବତା ସମସ୍ତଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।
ଗୁପ୍ତୋ ଭୂତ୍ଵା ଯଦା ଵିଦ୍ଵନ୍ସୁରତେଜୋଭିଵୃଦ୍ଧଯେ
ସେ ଗୁପ୍ତ ହେବା ପରେ, ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ଶକ୍ତି ବଢ଼ିବା ପାଇଁ—
ଆଗତସ୍ଯ ହରେଃ ପୂର୍ଵଂ ଯତ୍ର ହସ୍ତତଲାଚ୍ଚ୍ଯୁତମ୍
ଯେଉଁଠାରେ, ହରିଙ୍କ ଆସିବା ପୂର୍ବରୁ, ତାଙ୍କ ହସ୍ତତଳରୁ କିଛି ପଡ଼ିଥିଲା—
ତଯୋର୍ଦର୍ଶନମାତ୍ରେଣ ସର୍ଵପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ସେ ଦୁଇଟିକୁ କେବଳ ଦେଖିଲେ, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ଜିତ୍ଵା ଦୈତ୍ଯାନ୍ରଣୈଃ ସର୍ଵାନ୍ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ସ୍ଵପଦାନ୍ଯଥ
ସେ ସମସ୍ତ ଦାନବମାନେକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତି, ପୁନି ନିଜ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କଲେ।
ତତଃ ସର୍ଵେ ସମେତ୍ଯାଶୁ ବୃହସ୍ପତିପୁରସ୍ସରାଃ ହରିଂ ଦ୍ରଷ୍ଟୁମଥାଗଚ୍ଛନ୍ନଯୋଧ୍ଯାଯାଂ ସମୁତ୍ସୁକାଃ
ତାପରେ, ସମସ୍ତେ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଶୀଘ୍ର ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ହରିଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଆୟୋଧ୍ୟାକୁ ଆସିଲେ।
ଆଗତ୍ଯ ଚ ତତଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ନାନାଵିଧଗୁଣାଦରମ୍ ହରିମେକାଗ୍ରମନସା ଧ୍ଯାଯନ୍ତୋ ଧ୍ଯାନନିଷ୍ଠିତାଃ
ସେମାନେ ଆସି, ତାଙ୍କର ବିଭିନ୍ନ ଗୁଣ ଓ ଆଦର ବିଷୟରେ ଶୁଣି, ଏକାଗ୍ର ମନରେ ହରିଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ଧ୍ୟାନରେ ଲଗ୍ନ ହେଲେ।
ତାନାଗତାନ୍ସମାଲୋକ୍ଯ ପଦଭକ୍ତ୍ଯା କୃତାନତୀନ୍ 2.8.6.
ସେ ଆସିଥିବା ଭକ୍ତମାନେ ତାଙ୍କ ପାଦରେ ଭକ୍ତିସହିତ ନମସ୍କାର କରୁଥିବାକୁ ଦେଖି—
ଅଧୁନା ଭଵତାମିଚ୍ଛାଂ କାଂ କରୋମି ସୁରା ଅହମ୍
ଏବେ, ହେ ଦେବମାନେ, ତୁମେ ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା କର, ମୁଁ ସେଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିବି।
ଦେଵା ଊଚୁଃ ଭଗଵନ୍ଦେଵଦେଵେଶ ତ୍ଵଯା ସଂପ୍ରତି ସର୍ଵଶଃ
ଦେବମାନେ କହିଲେ: ହେ ପ୍ରଭୁ, ଦେବତାଙ୍କର ଦେବ, ଆପଣ ଏବେ ଆମ ପାଇଁ ସବୁ କିଛି ସାରିଦେଇଛନ୍ତି।
ତଥାପି ସର୍ଵଦା ଭାଵ୍ଯଂ ନିତ୍ଯଂ ଦେଵ ତ୍ଵଯା ଵିଭୋ
ତଥାପି, ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ସଦା ସବୁବେଳେ ରହିବା ଦରକାର, ହେ ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ।
ଏଵମେଵ ସଦା କାର୍ଯଂ ଶତ୍ରୁପକ୍ଷଵିନାଶନମ୍
ଏଭଳି, ସତତା ଶତ୍ରୁପକ୍ଷର ନାଶ କରିବା ଉଚିତ।
ଶ୍ରୀମତାଂ ତେଜସୋ ଵୃଦ୍ଧିଂ କରିଷ୍ଯାମି ସଦାସୁରାଃ
ହେ ଦେବମାନେ, ମୁଁ ସଦା ଶ୍ରୀମାନ୍ମାନେଙ୍କ ତେଜ ବଢ଼ାଇବି।