ମଦ୍ଵାକ୍ଯାଦ୍ଯାତି ନୋ ନାଶଂ ଯାଵଦେତଜ୍ଜଗତ୍ତ୍ରଯମ୍ ୬.୯୦.
ମୋର ଆଦେଶରେ, ଏହି ତିନି ଜଗତ ରହିଥିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିନାଶ ହେବ ନାହିଁ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ଶକ୍ର ଆଦିଦେଶ ତ୍ଵରାନ୍ଵିତଃ
ଏହି ସମୟରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ତ୍ୱରାନ୍ବିତ ହୋଇ ଆଦେଶ ଦେଲେ।
ତେଽପି ଶକ୍ରସମାଦେଶାତ୍ସମସ୍ତଧରଣୀତଲମ୍
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଆଦେଶରେ ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଧରଣୀର ଉପରକୁ ଗଲେ।
ଅଥାବ୍ରଵୀତ୍ପୁନର୍ବ୍ରହ୍ମା ଦେଵୈଃ ସାର୍ଧଂ ହୁତାଶନମ୍ ସାଂପ୍ରତଂ ତ୍ଵଂ ଵରଂ ମତ୍ତଃ ପ୍ରାର୍ଥଯସ୍ଵାଭିଵାଂଛିତମ୍
ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଆଗ୍ନିଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ଏବେ ତୁମେ ମୋ ପାଖରୁ ଯେଉଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହଁ, ଅନୁରୋଧ କର।'
ଅଯଂ ଜଲାଶଯଃ ପୁଣ୍ଯୋ ମନ୍ନାମ୍ନା ପୃଥିଵୀତଲେ
ମୋର ନାମରେ ଏହି ପବିତ୍ର ଜଳାଶୟ ପୃଥିବୀରେ ଅଛି।
ଅତ୍ର ଯଃ ପ୍ରାତରୁତ୍ଥାଯ ସ୍ନାତ୍ଵା ଶ୍ରଦ୍ଧା ସମନ୍ଵିତଃ ତସ୍ଯ ତୁଷ୍ଟିସ୍ତ୍ଵଯା କାର୍ଯା ଦ୍ରୁତଂ ମଦ୍ଵାକ୍ଯତଃ ପ୍ରଭୋ
ଯିଏ ଏଠାରେ ପ୍ରଭାତେ ଉଠି, ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ସ୍ନାନ କରେ, ତାଙ୍କୁ ତୁମେ ମୋର ଆଦେଶରେ ଶୀଘ୍ର ସନ୍ତୋଷ ଦେବାକୁ ହେବ।
ଅତ୍ର ଯଃ ପ୍ରାତରୁତ୍ଥାଯ ସ୍ନାତ୍ଵା ଵୈ ଵେଦଵିଦ୍ଦ୍ଵିଜଃ
ଯିଏ ପ୍ରଭାତେ ଉଠି, ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କରେ ଏବଂ ବେଦଜ୍ଞ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଅଟେ,
ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମସ୍ଯ ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ସକଲଂ ଲପ୍ସ୍ଯତେ ଫଲମ୍
ସେ ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଯଜ୍ଞର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଫଳ ପାଇବ।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ସ ଭଗଵାନ୍ଵିରରାମ ପିତାମହଃ
ଏପରି କହି ବିଶିଷ୍ଟ ପିତାମହ ବ୍ରହ୍ମା ଚୁପ ହେଲେ।
ଏଵଂ ତତ୍ର ସମୁଦ୍ଭୂତଂ ଵହ୍ନିତୀର୍ଥଂ ମହାଦ୍ଭୁତମ୍
ଏଭଳି ଭାବେ ସେଠାରେ ଅଦ୍ଭୁତ ବହ୍ନିତୀର୍ଥ ଉଦ୍ଭବ ହେଲା।
ମମାତୃପ୍ତସ୍ଯ ଲୋକେଶ ତାଵଦ୍ଦ୍ଵାଦଶଵତ୍ସରାନ୍ ୬.୯୦.
ହେ ଲୋକନାଥ, ମୁଁ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଥିବା ସମୟରେ, ବାରୋ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ
ଭଵିଷ୍ଯଂତି ତଥା ଯଜ୍ଞା କାଲେନ ମହତା ଵିଭୋ
ଏଭଳି ଭାବେ, ଏଠାରେ ବଡ଼ ସମୟ ପରେ ଯଜ୍ଞ ହେବ।
thumb|400px|ଵସୁଧାରା, ସ୍ଵଯମ୍ଭୁ ଵସୋର୍ଦ୍ଧାରାପ୍ରଦାନେନ ତେ ତ୍ଵାଂ ନକ୍ତଂଦିନଂ ସଦା
ବସୁଧାରାର ଜଳଧାରା ଦାନ କରି, ସେମାନେ ଦିନ ଓ ରାତି ସଦା ତୁମକୁ ପୂଜିବେ।
ତର୍ପଯିଷ୍ଯଂତି ସଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ତତଃ ପୁଷ୍ଟିମଵାପ୍ସ୍ଯସି
ସେମାନେ ଖରା ଭକ୍ତି ସହିତ ତୁମକୁ ତୃପ୍ତ କରିବେ, ତାପରେ ତୁମେ ପୂଷ୍ଟି ପାଇବ।
ସଂକ୍ରାଂତି ସମଯେ ଯେଷାଂ ଵସୋର୍ଧାରାପ୍ରଦାଯିନାମ୍
ଯେଉଁମାନେ ସଂକ୍ରାନ୍ତି ସମୟରେ ବସୁଧାରା ଜଳ ଦାନ କରନ୍ତି,
ତେଷାଂ ପାପଂ ଚ ଯତ୍କିଂଚିଜ୍ଜ୍ଞାନତୋଽଜ୍ଞାନତଃ କୃତମ୍
ସେମାନେ ଜାଣିକିମ୍ବା ଅଜାଣି ସେଇଁ କୌଣସି ପାପ କରିଥିଲେ,
ତ୍ଵଯି ତୁଷ୍ଟିଂ ଗତେ ପଶ୍ଚାଦ୍ଭଵିଷ୍ଯତି ମହୀପତିଃ
ତୁମେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ, ପରେ ଏଠାରେ ଏକ ରାଜା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବେ।
ସ କୃତ୍ଵା ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ଯୁକ୍ତଃ ସତ୍ରଂ ଦ୍ଵାଦଶଵାର୍ଷିକମ୍ କଲଶସ୍ଯ ଚ ଵକ୍ତ୍ରେଣାଵିଚ୍ଛିନ୍ନେନ ଦିଵାନିଶମ୍
ସେ ମନୋଯেାଗ ଓ ଆସ୍ଥା ସହିତ ବାରଷେ ଦ୍ୱାଦଶ ବର୍ଷ ଧରି ଯଜ୍ଞ କରିବେ, ଏବଂ ଦିନ ଓ ରାତି ଅବିରତ ଭାବେ କଳଶର ମୁହଁ ଖୋଲି ରହିବ।
ତତସ୍ତୁଷ୍ଟିଂ ପରାଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ପରାଂ ପୁଷ୍ଟିମଵାପ୍ସ୍ଯସି
ତାପରେ, ତୁମେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସନ୍ତୁଷ୍ଟି ପାଇଅ, ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପୋଷଣ ଲାଭ କରିବ।
ଅଦ୍ଯପ୍ରଭୃତି ଯତ୍କିଂଚିତ୍କର୍ମ ଚାତ୍ର ଭଵିଷ୍ଯତି ସଂଭଵିଷ୍ଯତି ତତ୍ସର୍ଵଂ ତଵ ତୃପ୍ତିକରଂ ପରମ୍
ଆଜିଠାରୁ ଯେ କୌଣସି କାମ ଏଠାରେ ହେବ, ସେ ସବୁ କାମ ତୁମ ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସନ୍ତୋଷଦାୟକ ହେବ।
ଅପି ଯଦ୍ଵୈଶ୍ଵଦେଵୀଯଂ କର୍ମ କିଂଚିଦ୍ଦ୍ଵିଜନ୍ମନାମ୍ ୬.୯୦.
ଏଠି ଦ୍ୱିଜମାନେ କରୁଥିବା ଯେକୌଣସି ବୈଶ୍ୱଦେବ କାର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ,
ଯସ୍ମାଦ୍ଭଵତି ସଂପୂର୍ଣଂ କର୍ମ ଯଜ୍ଞାଦିକଂ ହି ତତ୍
ଏହି କାରଣରୁ, ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞ ଓ କାର୍ଯ୍ୟ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ।
ଯଃ ସମ୍ଯକ୍ଛ୍ରଦ୍ଧଯା ଯୁକ୍ତୋ ଵସୋର୍ଦ୍ଧାରାଂ ପ୍ରଦାସ୍ଯତି
ଯିଏ ଭଲ ଆସ୍ଥା ସହିତ ଘୃତ ଧାରା ଅର୍ପଣ କରିବେ,
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ଷଷ୍ଠେ ନାଗରଖଣ୍ଡେ ହାଟକେଶ୍ଵରକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ଯେ ଵସୋର୍ଦ୍ଧାରାମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନଂନାମ ନଵତିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି, ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀହଜାର ଶ୍ଳୋକର ସଂହିତାର ଷଷ୍ଠ ନାଗରଖଣ୍ଡର ହାଟକେଶ୍ୱର କ୍ଷେତ୍ର ମାହାତ୍ମ୍ୟରେ 'ଘୃତ ଧାରାର ମହିମା' ବର୍ଣ୍ଣନା ନାମକ ନବତିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।
ସଂତୋଷ୍ଯ ପାଵକଂ କ୍ରୁଦ୍ଧଂ ସ୍ଵଯମେଵ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ
ଦ୍ୱିଜମାନେ ନିଜେ ରୁଷ୍ଟ ଅଗ୍ନିକୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିଲେ,
ତତଃ ସର୍ଵୈଃ ସୁରୈଃ ସାର୍ଧଂ ଶକ୍ରଵିଷ୍ଣୁଶିଵାଦିଭିଃ
ତାପରେ, ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଶକ୍ର, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସହିତ,
ପାଵକୋଽପି ଦ୍ଵିଜେଂଦ୍ରାଣାମଗ୍ନିହୋତ୍ରେଷୁ ସଂସ୍ଥିତଃ
ଅଗ୍ନି ମଧ୍ୟ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ଅଗ୍ନିହୋତ୍ରରେ ବିଦ୍ୟମାନ ହେଲେ।
ଏଵଂ ତତ୍ର ସମୁଦ୍ଭୂତମଗ୍ନିତୀର୍ଥମନୁତ୍ତମମ୍
ଏଭଳି ଭାବେ, ସେଠାରେ ଅଗ୍ନି ତୀର୍ଥ ଅପୂର୍ବ ଭାବେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।
ଅଥ ସଂପ୍ରସ୍ଥିତାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତାନ୍ଦେଵାନ୍ସ୍ଵାଶ୍ରମଂ ପ୍ରତି
ତାପରେ, ସେଇ ଦେବମାନେ ନିଜ ଆଶ୍ରମକୁ ଯିବାକୁ ଯାଉଥିବାକୁ ଦେଖି,
ଯୁଷ୍ମତ୍କୃତେ ଵଯଂ ଶପ୍ତାଃ ପାଵକେନ ସୁରେଶ୍ଵରାଃ
ତୁମ ପାଇଁ, ଆମେ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶାପିତ ହେଇଥିଲୁ, ହେ ସୁରେଶ୍ୱରମାନେ।