ପୃଷ୍ଟଶ୍ଚ ବ୍ରୂହି ଚେଦ୍ଭେକ ତ୍ଵଯା ଦୃଷ୍ଟୋ ହୁତାଶନଃ ୬.୯୦.
ଏ ଭେକ, ତୁମକୁ ପଚାରାଯାଇଛି, ତେବେ କହ, ତୁମେ କେବେ ଅଗ୍ନିଦେବତାଙ୍କୁ ଦେଖିଛ?
ଅସ୍ମିଞ୍ଜଲାଶଯେ ଵହ୍ନିଃ ସାଂପ୍ରତଂ ପର୍ଯଵସ୍ଥିତଃ
ଏହି ପାଣିର ଝିଲିକରେ ଏହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଅଗ୍ନି ଅଛନ୍ତି।
ଅସ୍ମାକଂ ନିଧନଂ ପ୍ରାପ୍ତଂ କୁଟୁମ୍ବଂ ସୁରସତ୍ତମାଃ
ହେ ଦେବମାନ୍ୟ, ଆମର ଏବଂ ଆମର ପରିବାରର ନାଶ ଆସିପହଞ୍ଚିଛି।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ତେ ସୁରାଃ ସର୍ଵେ ସର୍ଵତସ୍ତଂ ଜଲାଶଯମ୍
ଏହା ଶୁଣି ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ସେଇ ଝିଲିକକୁ ସବୁଦିଗରୁ ଘେରି ନେଲେ।
ଯସ୍ମାଦ୍ଭେକ ତ୍ଵଯା ମୂଢ ଦେଵେଭ୍ଯୋଽହଂ ନିଵେଦିତଃ
ହେ ମୂଢ଼ ଭେକ, ତୁମ ପାଇଁ ମୁଁ ଦେବତାମାନେ ପାଖରେ ଖବର ହୋଇଯାଇଛି।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ତତଃ ସ୍ଥାନାତ୍ତତୋ ଵହ୍ନିର୍ଵିନିର୍ଗତଃ
ଏପରି କହି ଅଗ୍ନି ସେଠାରୁ ବାହାରିଗଲେ।
ଭୋଭୋ ଵହ୍ନେ କିମର୍ଥଂ ତ୍ଵଂ ଦେଵାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପ୍ରଗଚ୍ଛସି
ହେ ଅଗ୍ନି, ଦେବତାମାନେକୁ ଦେଖି ତୁମେ କାହିଁକି ଚାଲିଯାଉଛ?
ତ୍ଵଯ୍ଯାହୁତିର୍ହୁତା ସମ୍ଯଗାଦିତ୍ଯମୁପତିଷ୍ଠତେ
ତୁମ ପାଇଁ ଯଥାଯଥ ହୋମ ହେଲେ, ସେ ଆହୁତି ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚେ।
ତସ୍ମାଦ୍ଧାତା ଵିଧାତା ଚ ତ୍ଵମେଵ ଜଗତଃ ସ୍ଥିତଃ
ତେଣୁ, ଏହି ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ତୁମେ ନିର୍ମାତା ଓ ବ୍ୟବସ୍ଥାପକ।
ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମାଦିକା ଯଜ୍ଞାସ୍ତ୍ଵଯି ସର୍ଵେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତାଃ
ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଆଦି ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞ ତୁମରେ ନିର୍ବାହିତ।
ତ୍ଵମଗ୍ନେ ସର୍ଵଭୂତାନାମନ୍ତଶ୍ଚରସି ସର୍ଵଦା ୬.୯୦.
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ସବୁ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଭିତରେ ସଦା ବସିଛ।
ତସ୍ମାତ୍କୁରୁ ପ୍ରସାଦଂ ତ୍ଵଂ ସର୍ଵେଷାଂ ଚ ଦିଵୌକସାମ୍
ତେଣୁ, ଦୟାକରି ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ କୃପା କର।
ସୂତ ଉଵାଚ ପ୍ରୋଵାଚ ପ୍ରଣଯାତ୍କୋପଂ କୃତ୍ଵା ନତ୍ଵା ଚ ପଦ୍ମଜମ୍
ସୂତ କହିଲେ: ସେ ଆସକ୍ତିବଶତଃ କ୍ରୋଧ ଦମନ କରି, ପଦ୍ମଜଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇ କହିଲେ।
ଅହଂ କୋପଂ ସମାଧାଯ ଶକ୍ରସ୍ଯୋପରି ପଦ୍ମଜ
ହେ ପଦ୍ମଜ, ମୁଁ ମୋ କ୍ରୋଧକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଉପରେ ଦେଇଛି।
ଅନାଵୃଷ୍ଟ୍ଯା ମହେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ସଂଜାତଶ୍ଚୌଷଧୀକ୍ଷଯଃ
ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅବର୍ଷାରେ ଗଛପାଲା ଶୁଷ୍କ ହୋଇଯାଇଛି।
ଏତସ୍ମାତ୍କାରଣାନ୍ନଷ୍ଟୋ ନ କାମାନ୍ନ ଚ ସଂଭ୍ରମାତ୍
ଏହି କାରଣରୁ ମୁଁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଯାଇଛି, ଚାହିଦା କିମ୍ବା ଭ୍ରମରୁ ନୁହେଁ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ସ ଚତୁର୍ଵକ୍ତ୍ରଃ ଶକ୍ରମାହ ତତଃ ପରମ୍
ଏହା ଶୁଣି, ଚତୁର୍ମୁଖ ବ୍ରହ୍ମା ପୁନି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ଭ୍ରାତରମୁଲ୍ଲଂଘ୍ଯ ଶଂତନୁଃ ପୃଥିଵୀପତିଃ
ପୃଥିବୀର ରାଜା ଶାନ୍ତନୁ, ତାଙ୍କ ଭାଇଁଠାରୁ ବଡ଼ ଥିବା ସତ୍ତେ ତାଙ୍କୁ ଅଗ୍ରହଣ କଲେ...
ଏତସ୍ମାତ୍କାରଣାଦ୍ଵୃଷ୍ଟିଃ ସଂନିରୁଦ୍ଧା ମଯା ପ୍ରଭୋ
ଏହି କାରଣରୁ, ହେ ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ବର୍ଷାକୁ ବନ୍ଦ କରିଛି।
ତସ୍ଯାକ୍ରମସ୍ଯ ସଂପ୍ରାପ୍ତଂ ପାପଂ ତେନ ମହୀଭୁଜା
ସେଇ ଅନ୍ୟାୟ କାରଣରେ, ସେ ଭୂମିର ରାଜାଙ୍କ ଉପରେ ପାପ ଆସିଛି।
ମଦ୍ଵାକ୍ଯାଦ୍ଯାତି ନୋ ନାଶଂ ଯାଵଦେତଜ୍ଜଗତ୍ତ୍ରଯମ୍ ୬.୯୦.
ମୋର ଆଦେଶରେ, ଏହି ତିନି ଜଗତ ରହିଥିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିନାଶ ହେବ ନାହିଁ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ଶକ୍ର ଆଦିଦେଶ ତ୍ଵରାନ୍ଵିତଃ
ଏହି ସମୟରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ତ୍ୱରାନ୍ବିତ ହୋଇ ଆଦେଶ ଦେଲେ।
ତେଽପି ଶକ୍ରସମାଦେଶାତ୍ସମସ୍ତଧରଣୀତଲମ୍
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଆଦେଶରେ ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଧରଣୀର ଉପରକୁ ଗଲେ।
ଅଥାବ୍ରଵୀତ୍ପୁନର୍ବ୍ରହ୍ମା ଦେଵୈଃ ସାର୍ଧଂ ହୁତାଶନମ୍ ସାଂପ୍ରତଂ ତ୍ଵଂ ଵରଂ ମତ୍ତଃ ପ୍ରାର୍ଥଯସ୍ଵାଭିଵାଂଛିତମ୍
ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଆଗ୍ନିଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ଏବେ ତୁମେ ମୋ ପାଖରୁ ଯେଉଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହଁ, ଅନୁରୋଧ କର।'
ଅଯଂ ଜଲାଶଯଃ ପୁଣ୍ଯୋ ମନ୍ନାମ୍ନା ପୃଥିଵୀତଲେ
ମୋର ନାମରେ ଏହି ପବିତ୍ର ଜଳାଶୟ ପୃଥିବୀରେ ଅଛି।
ଅତ୍ର ଯଃ ପ୍ରାତରୁତ୍ଥାଯ ସ୍ନାତ୍ଵା ଶ୍ରଦ୍ଧା ସମନ୍ଵିତଃ ତସ୍ଯ ତୁଷ୍ଟିସ୍ତ୍ଵଯା କାର୍ଯା ଦ୍ରୁତଂ ମଦ୍ଵାକ୍ଯତଃ ପ୍ରଭୋ
ଯିଏ ଏଠାରେ ପ୍ରଭାତେ ଉଠି, ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ସ୍ନାନ କରେ, ତାଙ୍କୁ ତୁମେ ମୋର ଆଦେଶରେ ଶୀଘ୍ର ସନ୍ତୋଷ ଦେବାକୁ ହେବ।
ଅତ୍ର ଯଃ ପ୍ରାତରୁତ୍ଥାଯ ସ୍ନାତ୍ଵା ଵୈ ଵେଦଵିଦ୍ଦ୍ଵିଜଃ
ଯିଏ ପ୍ରଭାତେ ଉଠି, ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କରେ ଏବଂ ବେଦଜ୍ଞ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଅଟେ,
ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମସ୍ଯ ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ସକଲଂ ଲପ୍ସ୍ଯତେ ଫଲମ୍
ସେ ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଯଜ୍ଞର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଫଳ ପାଇବ।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ସ ଭଗଵାନ୍ଵିରରାମ ପିତାମହଃ
ଏପରି କହି ବିଶିଷ୍ଟ ପିତାମହ ବ୍ରହ୍ମା ଚୁପ ହେଲେ।
ଏଵଂ ତତ୍ର ସମୁଦ୍ଭୂତଂ ଵହ୍ନିତୀର୍ଥଂ ମହାଦ୍ଭୁତମ୍
ଏଭଳି ଭାବେ ସେଠାରେ ଅଦ୍ଭୁତ ବହ୍ନିତୀର୍ଥ ଉଦ୍ଭବ ହେଲା।