ଏଵଂ ଶପ୍ତ୍ଵା ଗଜଂ ଶୀଘ୍ରଂ ନଷ୍ଟୋ ଵୈଶ୍ଵାନରଃ ପୁନଃ ୬.୯୦.
ଏଭଳି ଶାପ ଦେଇ ଅଗ୍ନି ତୁରନ୍ତ ହାତୀ ଠାରୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲେ।
ଅଥ ଦୃଷ୍ଟଃ ଶୁକସ୍ତୈଶ୍ଚ ଭ୍ରମମାଣୈର୍ମହାଵନେ
ତାପରେ, ସେମାନେ ବଡ଼ ଜଙ୍ଗଲରେ ଘୁରୁଥିବାବେଳେ ଏକ ଶୁକା ପକ୍ଷୀକୁ ଦେଖିଲେ।
ଶୁକ ଉଵାଚ ଏତସ୍ମିଂସ୍ତିଷ୍ଠତେ ଵହ୍ନିରଶ୍ଵତ୍ଥେ ସୁରସତ୍ତମାଃ
ଶୁକା କହିଲେ: 'ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବତାମାନେ, ଅଗ୍ନି ଏଠି ଅଶ୍ୱତ୍ଥ ଗଛରେ ଅଛନ୍ତି।'
ଅତ୍ରସ୍ଥୋ ଯଃ କୁଲାଯୋ ମ ଆସୀଚ୍ଛିଶୁସମନ୍ଵିତଃ
ଏଠି ଏକ ଘୋସା ଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ଛୋଟ ପକ୍ଷୀମାନେ ଥିଲେ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ତୈଃ ସୁରୈଃ ସର୍ଵୈଃ ଶମୀଗର୍ଭଃ ସ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍
ଏହା ଶୁଣି ସମସ୍ତ ଦେବତା ତୁରନ୍ତ ଶମୀ ଗଛର ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଅହଂ ଯସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଯା ପାପ ଦେଵାନାଂ ସଂନିଵେଦିତଃ
ହେ ପାପୀ, ତୁମେ ମୋ ବିଷୟରେ ଦେବତାମାନେ ଜାଣିଦେଲୁଥିବାରୁ
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ଜାତଵେଦା ଦେଵାଦର୍ଶନଵାଂଛଯା
ଏଭଳି କହି ଜାଟବେଦା ଦେବତାମାନେ ଦେଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ।
ଜଲାଶଯଂ ସୁଗମ୍ଭୀରଂ ପୂର୍ଵୋତ୍ତରଦିକ୍ସଂସ୍ଥିତମ୍
ସେ ଉତ୍ତରପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଥିବା ଗଭୀର ଝିଅଁ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ତତ୍ର ମତ୍ସ୍ଯକଚ୍ଛପଦର୍ଦୁରାଃ
ଏହି ସମୟରେ ସେଠାରେ ମାଛ, କଚ୍ଛପ ଓ ବାଉଳି ଥିଲେ।
ଅଥ ଚୈକୋଽର୍ଧନିର୍ଦଗ୍ଧ ଆଯୁଃଶେଷେଣ ଦର୍ଦୁରଃ
ତାପରେ, ଏକ ବାଉଳି ଅଧା ଜଳିଗଲା ଏବଂ ଅଳ୍ପ ଜୀବନ ଅବଶିଷ୍ଟ ଥିଲା।
ପୃଷ୍ଟଶ୍ଚ ବ୍ରୂହି ଚେଦ୍ଭେକ ତ୍ଵଯା ଦୃଷ୍ଟୋ ହୁତାଶନଃ ୬.୯୦.
ଏ ଭେକ, ତୁମକୁ ପଚାରାଯାଇଛି, ତେବେ କହ, ତୁମେ କେବେ ଅଗ୍ନିଦେବତାଙ୍କୁ ଦେଖିଛ?
ଅସ୍ମିଞ୍ଜଲାଶଯେ ଵହ୍ନିଃ ସାଂପ୍ରତଂ ପର୍ଯଵସ୍ଥିତଃ
ଏହି ପାଣିର ଝିଲିକରେ ଏହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଅଗ୍ନି ଅଛନ୍ତି।
ଅସ୍ମାକଂ ନିଧନଂ ପ୍ରାପ୍ତଂ କୁଟୁମ୍ବଂ ସୁରସତ୍ତମାଃ
ହେ ଦେବମାନ୍ୟ, ଆମର ଏବଂ ଆମର ପରିବାରର ନାଶ ଆସିପହଞ୍ଚିଛି।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ତେ ସୁରାଃ ସର୍ଵେ ସର୍ଵତସ୍ତଂ ଜଲାଶଯମ୍
ଏହା ଶୁଣି ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ସେଇ ଝିଲିକକୁ ସବୁଦିଗରୁ ଘେରି ନେଲେ।
ଯସ୍ମାଦ୍ଭେକ ତ୍ଵଯା ମୂଢ ଦେଵେଭ୍ଯୋଽହଂ ନିଵେଦିତଃ
ହେ ମୂଢ଼ ଭେକ, ତୁମ ପାଇଁ ମୁଁ ଦେବତାମାନେ ପାଖରେ ଖବର ହୋଇଯାଇଛି।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ତତଃ ସ୍ଥାନାତ୍ତତୋ ଵହ୍ନିର୍ଵିନିର୍ଗତଃ
ଏପରି କହି ଅଗ୍ନି ସେଠାରୁ ବାହାରିଗଲେ।
ଭୋଭୋ ଵହ୍ନେ କିମର୍ଥଂ ତ୍ଵଂ ଦେଵାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପ୍ରଗଚ୍ଛସି
ହେ ଅଗ୍ନି, ଦେବତାମାନେକୁ ଦେଖି ତୁମେ କାହିଁକି ଚାଲିଯାଉଛ?
ତ୍ଵଯ୍ଯାହୁତିର୍ହୁତା ସମ୍ଯଗାଦିତ୍ଯମୁପତିଷ୍ଠତେ
ତୁମ ପାଇଁ ଯଥାଯଥ ହୋମ ହେଲେ, ସେ ଆହୁତି ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚେ।
ତସ୍ମାଦ୍ଧାତା ଵିଧାତା ଚ ତ୍ଵମେଵ ଜଗତଃ ସ୍ଥିତଃ
ତେଣୁ, ଏହି ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ତୁମେ ନିର୍ମାତା ଓ ବ୍ୟବସ୍ଥାପକ।
ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମାଦିକା ଯଜ୍ଞାସ୍ତ୍ଵଯି ସର୍ଵେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତାଃ
ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଆଦି ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞ ତୁମରେ ନିର୍ବାହିତ।
ତ୍ଵମଗ୍ନେ ସର୍ଵଭୂତାନାମନ୍ତଶ୍ଚରସି ସର୍ଵଦା ୬.୯୦.
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ସବୁ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଭିତରେ ସଦା ବସିଛ।
ତସ୍ମାତ୍କୁରୁ ପ୍ରସାଦଂ ତ୍ଵଂ ସର୍ଵେଷାଂ ଚ ଦିଵୌକସାମ୍
ତେଣୁ, ଦୟାକରି ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ କୃପା କର।
ସୂତ ଉଵାଚ ପ୍ରୋଵାଚ ପ୍ରଣଯାତ୍କୋପଂ କୃତ୍ଵା ନତ୍ଵା ଚ ପଦ୍ମଜମ୍
ସୂତ କହିଲେ: ସେ ଆସକ୍ତିବଶତଃ କ୍ରୋଧ ଦମନ କରି, ପଦ୍ମଜଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇ କହିଲେ।
ଅହଂ କୋପଂ ସମାଧାଯ ଶକ୍ରସ୍ଯୋପରି ପଦ୍ମଜ
ହେ ପଦ୍ମଜ, ମୁଁ ମୋ କ୍ରୋଧକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଉପରେ ଦେଇଛି।
ଅନାଵୃଷ୍ଟ୍ଯା ମହେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ସଂଜାତଶ୍ଚୌଷଧୀକ୍ଷଯଃ
ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅବର୍ଷାରେ ଗଛପାଲା ଶୁଷ୍କ ହୋଇଯାଇଛି।
ଏତସ୍ମାତ୍କାରଣାନ୍ନଷ୍ଟୋ ନ କାମାନ୍ନ ଚ ସଂଭ୍ରମାତ୍
ଏହି କାରଣରୁ ମୁଁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଯାଇଛି, ଚାହିଦା କିମ୍ବା ଭ୍ରମରୁ ନୁହେଁ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ସ ଚତୁର୍ଵକ୍ତ୍ରଃ ଶକ୍ରମାହ ତତଃ ପରମ୍
ଏହା ଶୁଣି, ଚତୁର୍ମୁଖ ବ୍ରହ୍ମା ପୁନି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ଭ୍ରାତରମୁଲ୍ଲଂଘ୍ଯ ଶଂତନୁଃ ପୃଥିଵୀପତିଃ
ପୃଥିବୀର ରାଜା ଶାନ୍ତନୁ, ତାଙ୍କ ଭାଇଁଠାରୁ ବଡ଼ ଥିବା ସତ୍ତେ ତାଙ୍କୁ ଅଗ୍ରହଣ କଲେ...
ଏତସ୍ମାତ୍କାରଣାଦ୍ଵୃଷ୍ଟିଃ ସଂନିରୁଦ୍ଧା ମଯା ପ୍ରଭୋ
ଏହି କାରଣରୁ, ହେ ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ବର୍ଷାକୁ ବନ୍ଦ କରିଛି।
ତସ୍ଯାକ୍ରମସ୍ଯ ସଂପ୍ରାପ୍ତଂ ପାପଂ ତେନ ମହୀଭୁଜା
ସେଇ ଅନ୍ୟାୟ କାରଣରେ, ସେ ଭୂମିର ରାଜାଙ୍କ ଉପରେ ପାପ ଆସିଛି।