ତତ୍କଥଂ ସଂକ୍ଷଯସ୍ତସ୍ଯାଃ କର୍ତୁଂ କେନାପି ଶକ୍ଯତେ
ତାଙ୍କର କ୍ଷୟ କିପରି କେହି କରିପାରିବ?
ପରଂ ତତ୍ର କରିଷ୍ଯାମି ସୁଖୋପାଯଂ ସୁରେଶ୍ଵରାଃ
ହେ ସୁରେଶ୍ୱରମାନେ, ମୁଁ ସେଠାରେ ସୁଖଦାୟକ ଉପାୟ କରିବି।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ତତୋ ଧ୍ଯାନଂ ଚକ୍ରେ ଦେଵୋ ମହେଶ୍ଵରଃ
ଏପରି କହି, ଦେବ ମହେଶ୍ୱର ଧ୍ୟାନରେ ବ୍ୟସ୍ତ ହେଲେ।
ତସ୍ଯାଂତର୍ଗତମାସୀନମଂଗୁଷ୍ଠାଗ୍ରମିତଂ ଶୁଭମ୍ ୬.୮୯.
ତାଙ୍କ ଭିତରେ ଅଶୁଭ ନୁହେଁ, ଅଙ୍ଗୁଠିର ଟିପ୍ ରହିଥିଲା।
ତସ୍ଯୈଵଂ ଧ୍ଯାଯମାନସ୍ଯ ତୃତୀଯନଯନାତ୍ତତଃ
ଏଭଳି ଧ୍ୟାନ କରୁଥିବାବେଳେ, ତାଙ୍କର ତୃତୀୟ ନୟନରୁ
ଅଥ ସା ପ୍ରାହ ତଂ ଦେଵଂ ପ୍ରଣିପତ୍ଯ ମହେଶ୍ଵରମ୍
ତାପରେ ସେ ଦେବ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ସାମ୍ନାକୁ ଆସି କହିଲେ।
ଶ୍ରୀମାତୁର୍ଜଗତାଂ ମୁଖ୍ଯେ ତାଭ୍ଯାଂ ପୂଜାଂ ତ୍ଵମାଚର
ସମସ୍ତ ଜଗତର ମୁଖ୍ୟ ମା'ଙ୍କୁ, ସେଇ ଦୁଇଜଣୀଙ୍କୁ ତୁମେ ଭକ୍ତିଭାବରେ ପୂଜା କର।
କନ୍ଯକାଂ ସଂପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ତଵାନ୍ଵଯଵିଵର୍ଦ୍ଧିତାମ୍
ତୁମ ଗୋତ୍ରରେ ବଢ଼ିଥିବା କନ୍ୟାକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଛାଡ଼ିଦେ।
କୌମାରବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ଯେଣ ତ୍ଵଯାପି ଚ ସୁଭକ୍ତିତଃ
ତୁମର ଯୌବନର ବ୍ରହ୍ମଚର୍ୟ୍ୟ ଓ ଗଭୀର ଭକ୍ତି ସହିତ,
ତଵ ପୂଜା କରିଷ୍ଯନ୍ତି ଯେ ନରା ଭକ୍ତିତତ୍ପରାଃ
ଯେମାନେ ଭକ୍ତିରେ ଲଗନ ଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ତୁମ ପୂଜା କରିବେ।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ତତସ୍ତସ୍ଯା ମଂତ୍ରମାର୍ଗଂ ଯଥୋଚିତମ୍
ଏପରି କହି, ସେଠାରେ ତାଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ମନ୍ତ୍ର ପଦ୍ଧତି ଦେଖାଇଲେ।
ତତୋ ଵିସର୍ଜଯାମାସ ଦତ୍ତ୍ଵା ଛତ୍ରାଦିଭୂଷଣମ୍
ତା'ପରେ ଛତା ଓ ଅନ୍ୟ ଭୂଷଣ ଦେଇ, ସେଉଁଠି ତାଙ୍କୁ ବିଦାୟ କରିଦେଲେ।
କନ୍ଯକାଃ ପୂଜଯିଷ୍ଯଂତି ପାଦୁକେ ତେ ସୁଶୋଭନେ
କନ୍ୟାମାନେ ତୁମର ସୁନ୍ଦର ପାଦୁକାକୁ ପୂଜିବେ।
କୌମାରବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ଯେଣ ଭଵିଷ୍ଯତ୍ଯନ୍ଵଯଃ କଥମ୍ ୬.୮୯.
ଯୌବନର ବ୍ରହ୍ମଚର୍ୟ୍ୟ ରହିଲେ, କିପରି ତୁମର ବଂଶ ଚାଲିବ?
ଶ୍ରୀଭଗଵାନୁଵାଚ ଯସ୍ଯାଯସ୍ଯାଃ ପ୍ରସନ୍ନା ତ୍ଵଂ କନ୍ଯକାଯା ଵଦିଷ୍ଯସି
ଶ୍ରୀଭଗବାନ କହିଲେ — ଯେ କନ୍ୟା ଉପରେ ତୁମେ ଖୁସି ହେଇ କଥା କହିବ,
ଏଵଂ ଚାନ୍ଯା ମହାଭାଗେ ପାରଂପର୍ଯେଣ କନ୍ଯକାଃ ୪୨ ତତଃ ସା ତାଂ ସମାସାଦ୍ଯ ପାଦୁକାସଂଭଵାଂ ଗୁହାମ୍
ଏଭଳି ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ, ପରମ୍ପରାରେ ଅନ୍ୟ ଅନ୍ୟ କନ୍ୟାମାନେ ମଧ୍ୟ — ତା'ପରେ ସେ, ପାଦୁକାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଗୁହାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ପାଦୁକାଭ୍ଯାଂ ନରଃ ପୂଜାଂ ପ୍ରକରୋତି ସମାହିତଃ
ମନ ଲଗାଇ ଲୋକେ ପାଦୁକା ସହିତ ପୂଜା କରନ୍ତି।
ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ କନ୍ଯାହସ୍ତେନ ପାଦୁକେ
ସେଥିପାଇଁ ସମସ୍ତ ଚେଷ୍ଟାରେ, କନ୍ୟାର ହାତରେ ପାଦୁକା ନେବା ଉଚିତ।
ଵାଂଛଦ୍ଭିଃ ଶାଶ୍ଵତଂ ସୌଖ୍ଯମିହ ଲୋକେ ପରତ୍ର ଚ
ଏଠି ଓ ପରଲୋକରେ ଶାଶ୍ୱତ ସୁଖ ଆଶା କରୁଥିବାମାନେ—
ଏତଦ୍ଵଃ ସର୍ଵମାଖ୍ଯାତଂ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ପାଦୁକୋଦ୍ଭଵମ୍
ପାଦୁକାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ମହିମା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ତୁମକୁ କହିଦେଲି।
ଯଶ୍ଚୈତଚ୍ଛୃଣୁଯାଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ଚତୁର୍ଦଶ୍ଯାଂ ସମାହିତଃ
ଯେଉଁଠି ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ତିଥିରେ ଭକ୍ତି ଓ ଏକାଗ୍ରତା ସହିତ ଏହି କଥା ଶୁଣିବେ,
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ଷଷ୍ଠେ ନାଗରଖଣ୍ଡେ ହାଟକେଶ୍ଵରକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ଯେ ଶ୍ରୀମାତୁଃ ପାଦୁକାମାହାତ୍ମଵର୍ଣନଂନାମୈକୋନନଵତିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି, ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦ ପୁରାଣର ଏକାଶୀ ହଜାର ଏକ ଶ୍ଲୋକ ଥିବା ସଂହିତାର ଛଅଟିଏ ନାଗରଖଣ୍ଡରେ, ହାଟକେଶ୍ୱର କ୍ଷେତ୍ରର ମହିମାରେ, 'ଶ୍ରୀମା'ଙ୍କର ପାଦୁକାର ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନା' ନାମକ ଉଣନବେଁ ଅଧ୍ୟାୟ।
ନ ତଯୋଃ କଥିତୋତ୍ପତ୍ତିର୍ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଚ ମହାମତେ
ତାଙ୍କର ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ ମହିମା ଏଯାଁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କୁହାଯାଇନାହିଁ, ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ।
ତସ୍ମାଦ୍ଵିସ୍ତରତୋ ବ୍ରୂହି ଏକୈକସ୍ଯ ପୃଥକ୍ପୃଥକ୍
ସେଥିପାଇଁ, ପ୍ରତ୍ୟେକଟିକୁ ଅଲଗା ଭାବରେ ଏବଂ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ କହ।
ଅଗ୍ନିତୀର୍ଥସମୁଦ୍ଭୂତାଂ ସର୍ଵସୌଖ୍ଯାଵହାଂ ଶୁଭାମ୍
ଅଗ୍ନିତୀର୍ଥରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଏହି ଶୁଭ ଜଳ ସମସ୍ତ ସୁଖ ଦେଇଥାଏ।
ସୋମଵଂଶସମୁଦ୍ଭୂତଃ ପ୍ରତୀପୋ ନାମ ଭୂପତିଃ
ଚନ୍ଦ୍ରବଂଶରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ ପ୍ରତୀପ ନାମକ ଏକ ରାଜା।
ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରଦ୍ଵଯଂ ଜଜ୍ଞେ ସର୍ଵଲକ୍ଷଣଲକ୍ଷିତମ୍
ତାଙ୍କର ଦୁଇଜଣ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ସମସ୍ତ ଉତ୍ତମ ଲକ୍ଷଣରେ ଭରପୂର।
ଅଥୋ ଶିଵପଦଂ ପ୍ରାପ୍ତେ ପ୍ରତୀପେ ନୃପସତ୍ତମେ
ଏଭଳି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ରାଜା ପ୍ରତୀପ ଶିବଙ୍କ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ।
ତତଶ୍ଚ ମଂତ୍ରିଭିଃ ସର୍ଵୈଃ ଶଂତନୁସ୍ତସ୍ଯ ଚାନୁଜଃ
ତାପରେ ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ତାଙ୍କର ଛୋଟ ପୁଅ ଶାନ୍ତନୁଙ୍କୁ ରାଜା କଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ଶକ୍ରୋ ନ ଵଵର୍ଷ କ୍ରୁଦ୍ଧାଽନ୍ଵିତଃ
ଏହି ସମୟରେ ଇନ୍ଦ୍ର କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ବର୍ଷା ଦେଲେ ନାହିଁ।