ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ନଷ୍ଟା ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମାଦିକାଃ କ୍ରିଯାଃ ॥ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାଵ୍ରତାନ୍ଯେଵ ସଂଯମା ନିଯମାଶ୍ଚ ଯେ
ଏହି ମଧ୍ୟରେ ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କ୍ରିୟା ହରାଇଗଲା; କେବଳ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା, ବ୍ରତ, ସଂୟମ ଓ ନିୟମମାନେ ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଲେ।
ଯେ ଚାପି ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ ଶାଂତାଃ ସଦା ମଦ୍ଯସ୍ଯ ଦୂଷଣମ୍
ଏବଂ ଯେଉଁ ସାନ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଥିଲେ, ସେମାନେ ସଦା ମଦର ଦୁଷ୍ଟତାକୁ ଦୂରେଇ ରଖିଥିଲେ।
ତର୍ପଯଂତି ତଥା ମାଂସୈସ୍ତ୍ଯକ୍ତାଶେଷମଖକ୍ରିଯାଃ
ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞ କ୍ରିୟା ଛାଡି, ମାଂସ ଦ୍ୱାରା ତର୍ପଣ କରୁଥିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ଭୀତାଃ ସର୍ଵେ ଦେଵାଃ ସଵାସଵାଃ ୬.୮୯.
ଏହି ମଧ୍ୟରେ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଓ ଇନ୍ଦ୍ର ଭୟଭିତ ହେଲେ।
ପ୍ରୋଚୁର୍ମହେଶ୍ଵରଂ ଗତ୍ଵା ଵିନଯାଵନତାଃ ସ୍ଥିତାଃ
ସେମାନେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇ, ବିନୟରେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ଦଣ୍ଡାୟତ ହେଲେ।
ଦେଵା ଊଚୁଃ ହାଟକେଶ୍ଵରଜେ କ୍ଷେତ୍ରେ ପାଦୁକେ ତତ୍ର ସଂସ୍ଥିତେ
ଦେବତାମାନେ କହିଲେ: ହଟକେଶ୍ୱର କ୍ଷେତ୍ରରେ, ଯେଉଁଠାରେ ପାଦୁକା ରହିଛି,
ବ୍ରାହ୍ମଣା ଅପିଦେଵେଶ ମଦ୍ଯମାଂସେନ ଭକ୍ତିତଃ
ହେ ଦେବେଶ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମଧ୍ୟ ଭକ୍ତି ସହିତ ମଦ ଓ ମାଂସ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରୁଛନ୍ତି।
ନଷ୍ଟା ଧର୍ମକ୍ରିଯା ସର୍ଵା ମର୍ତ୍ଯଲୋକେତ୍ର ସାଂପ୍ରତମ୍
ମାନବ ଲୋକରେ ସମସ୍ତ ଧର୍ମ କ୍ରିୟା ଏବେ ହରାଇଯାଇଛି।
ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଂ କୁରୁ ଦେଵେଶ ଯଥା ସ୍ଯାତ୍ପାଦୁକାକ୍ଷଯଃ
ତେଣୁ, ହେ ଦେବେଶ, ଏପରି କିଛି କର, ଯାହାରେ ପାଦୁକା ଅବିନାଶୀ ରହିପାରିବ।
ଜଗନ୍ମାତାଽକ୍ଷଯା ସାକ୍ଷାନ୍ମମା ପି ଜନନୀ ଚ ସା
ଏହି ସଂସାରର ମାଆ ଅବିନାଶୀ, ସେ ମୋର ମଧ୍ୟ ସତ୍ୟ ଜନନୀ।
ତତ୍କଥଂ ସଂକ୍ଷଯସ୍ତସ୍ଯାଃ କର୍ତୁଂ କେନାପି ଶକ୍ଯତେ
ତାଙ୍କର କ୍ଷୟ କିପରି କେହି କରିପାରିବ?
ପରଂ ତତ୍ର କରିଷ୍ଯାମି ସୁଖୋପାଯଂ ସୁରେଶ୍ଵରାଃ
ହେ ସୁରେଶ୍ୱରମାନେ, ମୁଁ ସେଠାରେ ସୁଖଦାୟକ ଉପାୟ କରିବି।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ତତୋ ଧ୍ଯାନଂ ଚକ୍ରେ ଦେଵୋ ମହେଶ୍ଵରଃ
ଏପରି କହି, ଦେବ ମହେଶ୍ୱର ଧ୍ୟାନରେ ବ୍ୟସ୍ତ ହେଲେ।
ତସ୍ଯାଂତର୍ଗତମାସୀନମଂଗୁଷ୍ଠାଗ୍ରମିତଂ ଶୁଭମ୍ ୬.୮୯.
ତାଙ୍କ ଭିତରେ ଅଶୁଭ ନୁହେଁ, ଅଙ୍ଗୁଠିର ଟିପ୍ ରହିଥିଲା।
ତସ୍ଯୈଵଂ ଧ୍ଯାଯମାନସ୍ଯ ତୃତୀଯନଯନାତ୍ତତଃ
ଏଭଳି ଧ୍ୟାନ କରୁଥିବାବେଳେ, ତାଙ୍କର ତୃତୀୟ ନୟନରୁ
ଅଥ ସା ପ୍ରାହ ତଂ ଦେଵଂ ପ୍ରଣିପତ୍ଯ ମହେଶ୍ଵରମ୍
ତାପରେ ସେ ଦେବ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ସାମ୍ନାକୁ ଆସି କହିଲେ।
ଶ୍ରୀମାତୁର୍ଜଗତାଂ ମୁଖ୍ଯେ ତାଭ୍ଯାଂ ପୂଜାଂ ତ୍ଵମାଚର
ସମସ୍ତ ଜଗତର ମୁଖ୍ୟ ମା'ଙ୍କୁ, ସେଇ ଦୁଇଜଣୀଙ୍କୁ ତୁମେ ଭକ୍ତିଭାବରେ ପୂଜା କର।
କନ୍ଯକାଂ ସଂପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ତଵାନ୍ଵଯଵିଵର୍ଦ୍ଧିତାମ୍
ତୁମ ଗୋତ୍ରରେ ବଢ଼ିଥିବା କନ୍ୟାକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଛାଡ଼ିଦେ।
କୌମାରବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ଯେଣ ତ୍ଵଯାପି ଚ ସୁଭକ୍ତିତଃ
ତୁମର ଯୌବନର ବ୍ରହ୍ମଚର୍ୟ୍ୟ ଓ ଗଭୀର ଭକ୍ତି ସହିତ,
ତଵ ପୂଜା କରିଷ୍ଯନ୍ତି ଯେ ନରା ଭକ୍ତିତତ୍ପରାଃ
ଯେମାନେ ଭକ୍ତିରେ ଲଗନ ଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ତୁମ ପୂଜା କରିବେ।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ତତସ୍ତସ୍ଯା ମଂତ୍ରମାର୍ଗଂ ଯଥୋଚିତମ୍
ଏପରି କହି, ସେଠାରେ ତାଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ମନ୍ତ୍ର ପଦ୍ଧତି ଦେଖାଇଲେ।
ତତୋ ଵିସର୍ଜଯାମାସ ଦତ୍ତ୍ଵା ଛତ୍ରାଦିଭୂଷଣମ୍
ତା'ପରେ ଛତା ଓ ଅନ୍ୟ ଭୂଷଣ ଦେଇ, ସେଉଁଠି ତାଙ୍କୁ ବିଦାୟ କରିଦେଲେ।
କନ୍ଯକାଃ ପୂଜଯିଷ୍ଯଂତି ପାଦୁକେ ତେ ସୁଶୋଭନେ
କନ୍ୟାମାନେ ତୁମର ସୁନ୍ଦର ପାଦୁକାକୁ ପୂଜିବେ।
କୌମାରବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ଯେଣ ଭଵିଷ୍ଯତ୍ଯନ୍ଵଯଃ କଥମ୍ ୬.୮୯.
ଯୌବନର ବ୍ରହ୍ମଚର୍ୟ୍ୟ ରହିଲେ, କିପରି ତୁମର ବଂଶ ଚାଲିବ?
ଶ୍ରୀଭଗଵାନୁଵାଚ ଯସ୍ଯାଯସ୍ଯାଃ ପ୍ରସନ୍ନା ତ୍ଵଂ କନ୍ଯକାଯା ଵଦିଷ୍ଯସି
ଶ୍ରୀଭଗବାନ କହିଲେ — ଯେ କନ୍ୟା ଉପରେ ତୁମେ ଖୁସି ହେଇ କଥା କହିବ,
ଏଵଂ ଚାନ୍ଯା ମହାଭାଗେ ପାରଂପର୍ଯେଣ କନ୍ଯକାଃ ୪୨ ତତଃ ସା ତାଂ ସମାସାଦ୍ଯ ପାଦୁକାସଂଭଵାଂ ଗୁହାମ୍
ଏଭଳି ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ, ପରମ୍ପରାରେ ଅନ୍ୟ ଅନ୍ୟ କନ୍ୟାମାନେ ମଧ୍ୟ — ତା'ପରେ ସେ, ପାଦୁକାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଗୁହାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ପାଦୁକାଭ୍ଯାଂ ନରଃ ପୂଜାଂ ପ୍ରକରୋତି ସମାହିତଃ
ମନ ଲଗାଇ ଲୋକେ ପାଦୁକା ସହିତ ପୂଜା କରନ୍ତି।
ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ କନ୍ଯାହସ୍ତେନ ପାଦୁକେ
ସେଥିପାଇଁ ସମସ୍ତ ଚେଷ୍ଟାରେ, କନ୍ୟାର ହାତରେ ପାଦୁକା ନେବା ଉଚିତ।
ଵାଂଛଦ୍ଭିଃ ଶାଶ୍ଵତଂ ସୌଖ୍ଯମିହ ଲୋକେ ପରତ୍ର ଚ
ଏଠି ଓ ପରଲୋକରେ ଶାଶ୍ୱତ ସୁଖ ଆଶା କରୁଥିବାମାନେ—
ଏତଦ୍ଵଃ ସର୍ଵମାଖ୍ଯାତଂ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ପାଦୁକୋଦ୍ଭଵମ୍
ପାଦୁକାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ମହିମା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ତୁମକୁ କହିଦେଲି।