ଯ ଏକାହେନ ସଂପାଦ୍ଯ ପ୍ରାସାଦଂ ସ୍ଥାପଯିଷ୍ଯତି
ଯେଉଁଠାରେ କେହି ଏକ ଦିନରେ ଏହି ପ୍ରାସାଦ ତିଆରି କରି ସ୍ଥାପନା କରିଥାଏ,
ସହସ୍ରଗୁଣିତଂ ସମ୍ଯକ୍ଛ୍ରଦ୍ଧାପୂତେନ ଚେତସା
ଶ୍ରଦ୍ଧା ଏବଂ ପବିତ୍ର ମନ ଦ୍ୱାରା ସେ ହଜାର ଗୁଣିତ ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରିଥାଏ।
ଵଂଶୋଚ୍ଛେଦଂ ସମାସାଦ୍ଯ ନରକଂ ସ ପ୍ରଯାସ୍ଯତି
କିନ୍ତୁ ଯଦି ସେ ତାଙ୍କର ବଂଶ ନାଶ ଦେଖିବ, ତେବେ ସେ ନରକକୁ ଯିବ।
ପ୍ରାସାଦଂ ରାତ୍ରିନାଥସ୍ଯ ସୁପୁଣ୍ଯମପି ସଦ୍ଦ୍ଵିଜାଃ
ହେ ସଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ରାତିର ନାଥଙ୍କର ପ୍ରାସାଦ ମଧ୍ୟ ବହୁତ ପୁଣ୍ୟମୟ।
ପ୍ରାସାଦସ୍ତ୍ଵଂବରୀଷେଣ ଭୂଭୁଜା ସ ଵିନିର୍ମିତଃ
ଏହି ପ୍ରାସାଦ ରାଜା ଅମ୍ବରୀଷଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହୋଇଥିଲା।
ତସ୍ଯୈଵୋତ୍ତରଦିଗ୍ଭାଗେ ଦ୍ଵିତୀଯୋଽନ୍ଯଃ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତଃ ୬.୮୭.
ସେହି ପ୍ରାସାଦର ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଆଉ ଏକ ଦ୍ୱିତୀୟ ପ୍ରାସାଦ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲା।
ତତଶ୍ଚ ତୌ ମହୀପାଲୌ ତତ୍ପ୍ରଭାଵାଦୁଭୌ ଦ୍ଵିଜାଃ
ତାପରେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ସେଇ ଦୁଇ ରାଜା, ଏହି ପ୍ରଭାବରେ,
ପ୍ରାସାଦୋଽନ୍ଯସ୍ତୃତୀଯସ୍ତୁ କ୍ଷେତ୍ରେ ପ୍ରାଭାସିକେ ତଥା
ପ୍ରଭାସ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଏହିପରି ତୃତୀୟ ଆଉ ଏକ ପ୍ରାସାଦ ତିଆରି ହୋଇଥିଲା।
ପ୍ରାସାଦତ୍ରଯମେତଦ୍ଧି ମୁକ୍ତ୍ଵାତ୍ର ଧରଣୀତଲେ ଏକୋଽସ୍ତି ନର୍ମଦାତୀରେ ପୁଣ୍ଯେ ରେଵୋରିସଂଗମେ
ଏହି ତିନିଟି ପ୍ରାସାଦ ଏଠାରେ ପୃଥିବୀରେ ଉଲ୍ଲେଖ ହେଲା, ଏହା ଛାଡ଼ି ନର୍ମଦା ନଦୀର ପବିତ୍ର ତୀରେ ରେବା ସଙ୍ଗମରେ ଆଉ ଏକ ପ୍ରାସାଦ ଅଛି।
ଏତଦ୍ଵଃ ସର୍ଵମାଖ୍ଯାତଂ ଚନ୍ଦ୍ରମାହାତ୍ମ୍ଯମୁତ୍ତମମ୍
ଏହି ସମସ୍ତ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମହତ୍ତ୍ୱ ତୁମେମାନେ ଶୁଣିଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ଷଷ୍ଠେନାଗରଖଣ୍ଡେ ହାଟକେଶ୍ଵରକ୍ଷେତ୍ରମାହତ୍ମ୍ଯେ ସୋମପ୍ରାସାଦମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନଂନାମ ସପ୍ତାଶୀତିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ପୁରାଣର ଏକାଶୀହଜାର ଶ୍ଲୋକ ଥିବା ସଂହିତାର ଛଠଠ ଅଗରଖଣ୍ଡରେ, ହାଟକେଶ୍ୱର କ୍ଷେତ୍ରର ମହତ୍ତ୍ୱରେ, 'ସୋମ ପ୍ରାସାଦର ମହତ୍ତ୍ୱ ବର୍ଣ୍ଣନ' ନାମକ ସତ୍ତରିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।
ଚମତ୍କାରୀ ମହିତ୍ଥା ଚ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀସ୍ତଥାଽପରା
ଚମତ୍କାରୀ, ମହିଥ୍ଥା, ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ଏବଂ ଆଉ ଜଣେ ଅପରା ନାମକ ଦେବୀ,
ଅଂବାଵୃଦ୍ଧା ଚତୁର୍ଥୀ ଚ ତାସାଂ ତିସ୍ରଃ ପ୍ରକୀର୍ତିତାଃ
ଅମ୍ବାବୃଦ୍ଧା ଏବଂ ଚତୁର୍ଥୀ ଚତୁର୍ଥ ଦେବୀ; ଏହିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ତିନିଜଣୀ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛନ୍ତି।
ଏତସ୍ଯାଃ ସର୍ଵମାଚକ୍ଷ୍ଵ ପ୍ରଭାଵଂ ସୂତସଂଭଵ
ହେ ସୂତ ପୁତ୍ର, ଏହି ସ୍ଥାନର ସମସ୍ତ ପ୍ରଭାବ ମୋତେ କୁହ।
ଯଥାତ୍ର ସଂସ୍ଥିତା ପୂର୍ଵଂ ତତ୍ସର୍ଵଂ ଶ୍ରୂଯତାଂ ମମ
ଏଠାରେ ପୂର୍ବରୁ କିପରି ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲା, ସେ ସମସ୍ତ କଥା ମୋ ପାଖରୁ ଶୁଣ।
ଚମତ୍କାରମହୀପେନ ପୁରମେତଦ୍ଯଦା କୃତମ୍ ଚତସ୍ରୋ ଦେଵତା ହ୍ଯେତାଃ ସଂମତେନ ଦ୍ଵିଜନ୍ମନାମ୍
ଚମତ୍କାର ମହୀପାଳ ଏହି ସହର ତିଆରି କରିଥିଲେ, ସେଇ ଚାରି ଦେବୀ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମନ୍ୟତା ପାଇଥିଲେ।
ଅଥ ତସ୍ଯ ମହୀପସ୍ଯ ଅଂବାନାମାଭଵତ୍ସୁତା
ତାହା ପରେ, ସେ ରାଜାଙ୍କୁ ଏକ ଝିଅ ହେଲେ, ଯାହାଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ଅମ୍ବା।
ଉଭେ ତେ କାଶିରାଜେନ ପରିଣୀତେ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ
ଉଭୟଙ୍କୁ କାଶୀର ରାଜା ବିବାହ କରାଇଥିଲେ, ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ।
କସ୍ଯଚିତ୍ତ୍ଵଥ କାଲସ୍ଯ କାଶିରାଜସ୍ଯ ଭୂପତେଃ
କିଛି ସମୟ ପରେ, ଏହି ପୃଥିବୀର ଶାସକ କାଶୀର ରାଜା
ଅଥ ତୈର୍ନିହତଃ ସଂଖ୍ଯେ ସଭୃତ୍ଯବଲଵାହନଃ
ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ତାଙ୍କର ସେବକ, ସେନା ଓ ଯାନସାମଗ୍ରୀ ସହିତ ହତ ହେଲେ।
ଅଥାଂବା ଚୈଵ ଵୃଦ୍ଧା ଚ ଵୈଧଵ୍ଯଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଦୁଃଖଦମ୍ ୬.୮୮.
ତାପରେ ଅମ୍ବା ଓ ବୃଦ୍ଧା ଜଣେ ବିଧବା ହୋଇ, ଦୁଃଖରେ ପଡ଼ିଲେ।
ଦେଵ୍ଯା ଆରାଧନେ ଯତ୍ନଂ କୃତଵତ୍ଯୌ ତତଃ ପରମ୍
ତାପରେ, ସେମାନେ ଦୁଇଜଣୀ ଦେବୀଙ୍କ ପୂଜାରେ ନିଜେମାନେକୁ ଲାଗିଦେଲେ।
ଯାଵଦ୍ଵର୍ଷଶତଂ ସାଗ୍ରଂ ନ ଚ ତୁଷ୍ଟା ସୁରେଶ୍ଵରୀ
ସେମାନେ ଏକଶଏଠାରୁ ଅଧିକ ବର୍ଷ ଧରି ଉପାସନା କଲେ, କିନ୍ତୁ ଦେବୀ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ ନାହିଁ।
ମଂତ୍ରୈରାଥର୍ଵଣୈର୍ଵିପ୍ରାଃ କ୍ଷୁରିକାସୂକ୍ତସଂଭଵୈଃ
ଅଥର୍ବ ବେଦର ମନ୍ତ୍ର ଓ କ୍ଷୁରିକା ସୂକ୍ତର ଶ୍ଲୋକ ଦ୍ୱାରା, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ,
କୃତଵତ୍ଯୌ ତତୋ ହୋମଂ ସୁସମିଦ୍ଧେ ହୁତାଶନେ
ସେମାନେ ତାପରେ ଭଲଭାବେ ଜଳିଥିବା ଅଗ୍ନିରେ ହୋମ କଲେ।
ଶ୍ଵେତଵସ୍ତ୍ରା ଵିନିଷ୍କ୍ରାଂତା ନାରୀ ବାଲାର୍କସଵ୍ରିଭା ॥ ତଥାନ୍ଯା ଚ ସୁନେତ୍ରାସ୍ଯା ତପ୍ତହାଟକସନ୍ନିଭା
ଏକ ନାରୀ ଧଳା ପୋଷାକ ପିନ୍ଧି, ଉଦୟମାନ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ, କୁଣ୍ଡରୁ ବାହାରିଲେ; ଅନ୍ୟ ଜଣୀ ସୁନ୍ଦର ଚକ୍ଷୁ ଓ ମୁହଁ ଥିବା, ଗଳିଥିବା ସୁନା ପରି ଅଭା ଦେଖାଉଥିଲେ।
ତସ୍ମାତ୍କୁଣ୍ଡାଦ୍ଵିନିଷ୍କ୍ରାଂତା ଧୃତଖଡ୍ଗା ଭଯାଵହା
ସେଇ କୁଣ୍ଡରୁ ଏକ ନାରୀ ତଳୱାର ଧରି, ଭୟଙ୍କର ରୂପରେ ବାହାରିଲେ।
ପ୍ରୋଚତୁସ୍ତେ ଵରଂ ହୃତ୍ସ୍ଥଂ ପ୍ରାର୍ଥ୍ଯତାମିତି ଦୁର୍ଲଭମ୍
ସେମାନେ କହିଲେ: 'ତୁମ ହୃଦୟରେ ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା ଅଛି, ଯଦିଓ ଦୁର୍ଲଭ ହେଉ, ତାହା ଆଶୀର୍ବାଦ ମାଗ।'
ନିହତଃ ସଂଗରେ କ୍ରୁଦ୍ଧୈର୍ଯଵନୈଃ କାଲପୂର୍ଵକୈଃ
କ୍ରୋଧିତ ଯବନମାନେ, ସମୟର ନିୟତି ଅନୁଯାୟୀ, ତାଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ହତ କଲେ।
ଯୁଷ୍ମଦୀଯ ପ୍ରସାଦେନ ଯଥା ତେଷାଂ ପରିକ୍ଷଯଃ
ଆପଣଙ୍କର କୃପାରେ, ସେମାନଙ୍କର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନାଶ ହେଉ।