ଵଯଂ ଦୌର୍ଭାଗ୍ଯଦୋଷେଣ ସର୍ଵାଃ କ୍ଲେଶଂ ପରଂ ଗତାଃ ୬.୮୬.
ଆମେ ସମସ୍ତେ ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟର କାରଣରୁ ବହୁତ କଷ୍ଟ ଭୋଗିଛୁ।
ମତ୍ପ୍ରସାଦାଦସଂଦିଗ୍ଧଂ ଭଵିଷ୍ଯତି ସୁଖୋଦଯମ୍
ମୋର କୃପାରେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସୁଖ ଆସିବ।
ଅନ୍ଯାପି ଯା ପତିତ୍ଯକ୍ତା ସ୍ତ୍ରୀ ମାମତ୍ର ସ୍ଥିତାଂ ସଦା
ଯେଉଁ ଜଣେ ଜୀଅ ତାଙ୍କ ପତି ଛାଡ଼ିଦେଇଛନ୍ତି ଏବଂ ସଦା ଏଠାରେ ମୋତେ ପୂଜନ କରନ୍ତି,
ସା ଭଵିଷ୍ଯତି ସୌଭାଗ୍ଯଯୁ୍କ୍ତା ପୁତ୍ରଵତୀ ସତୀ
ସେ ସଉଭାଗ୍ୟବତୀ, ପତିବ୍ରତା ଏବଂ ପୁଅ ଥିବା ମାଆ ହେବେ।
ଅକ୍ଷାରଲଵଣାଶା ଯା ନାରୀ ମାଂ ପୂଜଯିଷ୍ଯତି
ଯେଉଁ ଜଣେ ଜୀଅ ନମକ ନଥିବା ଧାନ୍ୟରେ ମୋତେ ପୂଜନ କରିବେ,
ଆଶ୍ଵିନସ୍ଯ ସିତେ ପକ୍ଷେ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ନଵମୀଦିନେ ତସ୍ଯାଃ ସୌଭାଗ୍ଯମତ୍ଯୁଗ୍ରଂ ସର୍ଵଦା ଵୈ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଆଶ୍ୱିନ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ନବମୀ ଦିନରେ, ସେଠି ସେ ଜୀଅଙ୍କର ସଉଭାଗ୍ୟ ସଦା ବେଶି ରହିବ।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ତୁ ସା ଦେଵୀ ଵିରରାମ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ
ଏଭଳି କହି ଦେବୀ ଶାନ୍ତ ହେଇ ରହିଲେ, ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ଦକ୍ଷ ଆହୂତଃ ଶୂଲପାଣିନା ତଦଯୁକ୍ତଂ କୃତଂ ଦକ୍ଷ ଜାମାତାଽଯଂ ଯତସ୍ତଵ
ଏହି ମଧ୍ୟରେ ଦକ୍ଷଙ୍କୁ ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ଡାକିଲେ, 'ଦକ୍ଷ, ଏହି କାମ ଭଲ ହେଲା ନାହିଁ, କାରଣ ସେ ତୁମର ଜାମାତା।'
ଊଢା ଅଖଣ୍ଡଚାରିତ୍ରାସ୍ତାସ୍ତ୍ଯକ୍ତା ଦୋଷଵର୍ଜିତାଃ
ସେମାନେ ବିବାହିତ ଓ ନିର୍ମଳ ଚରିତ୍ରର ଥିଲେ, ତଥାପି ଦୋଷ ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଛାଡ଼ିଦିଆଗଲେ।
ତତୋ ମଯାଽତିକୋପେନ ନିଯୁକ୍ତୋ ରାଜଯକ୍ଷ୍ମଣା
ତେଣୁ ମୁଁ ଅତ୍ୟଧିକ କ୍ରୋଧରେ ସେମାନଙ୍କୁ ରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ କରିଦେଲି।
ମଦ୍ଵାକ୍ଯାନ୍ନାତ୍ର ସଂଦେହଃ ସତ୍ଯମେତନ୍ମଯୋଦିତମ୍॥ ୬.୮୬.
ମୋ କଥା ଉପରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ରହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ମୁଁ ଯାହା କହିଛି, ସେଠାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସତ୍ୟତା ଅଛି।
ତ୍ଵଯାପି ଯଦ୍ଵଚଃ ପ୍ରୋକ୍ତମସତ୍ଯଂ ସ୍ଯାନ୍ନ ତତ୍କ୍ଵଚିତ୍
ତୁମେ ଯେଉଁ କଥା କହିଛ, ଯଦି ସେଠାରେ ମିଥ୍ୟା ଥାଏ, ତେବେ ସେ କେବେ ଘଟିପାରିବ ନାହିଁ।
ଦକ୍ଷୋଽପି ବାଢମିତ୍ଯେଵ ତତ୍ପ୍ରୋକ୍ତ୍ଵା ଚ ଯଯୌ ଗୃହମ୍
ଦକ୍ଷ ମଧ୍ୟ 'ଏହିପରି ହେଉ' ବୋଲି କହି, ତାପରେ ଘରକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଗଚ୍ଛମାନଃ କ୍ଷଯଂ ପକ୍ଷଂ ଵୃଦ୍ଧିଂ ପକ୍ଷଂ ଚ ସଦ୍ଦ୍ଵିଜାଃ ସର୍ଵସୌଭାଗ୍ଯଦା ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ତସ୍ମିନ୍କ୍ଷେତ୍ରେ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତା
ସେ ଯିବାବେଳେ, ହେ ସଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କର କ୍ଷୟ ଓ ବୃଦ୍ଧି ପକ୍ଷ, ଯାହା ସମସ୍ତ ମହିଳାଙ୍କୁ ଶୁଭ ଦେଉଛି, ସେଇ ସ୍ଥାନରେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ ହେଲା।
ଯଶ୍ଚୈତତ୍ପୁରତସ୍ତସ୍ଯାଃ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ଚାଷ୍ଟମୀଦିନେ
ଯେଉଁଠାରେ, ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ, ଅଷ୍ଟମୀ ତିଥି ଆସିଲେ—
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ଷଷ୍ଠେ ନାଗରଖଣ୍ଡେ ହାଟକେଶ୍ଵରକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ଯେ ସପ୍ତଵିଂଶତିକାମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନଂନାମ ଷଡଶୀତିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ପୁରାଣର ଏକାଶୀ ହଜାର ଶ୍ଲୋକ ଥିବା ସଂହିତାର ଷଷ୍ଠ ନାଗରଖଣ୍ଡର ହାଟକେଶ୍ୱର କ୍ଷେତ୍ରର ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନା ଓ ସତାଇଶଟି ମହିମା ବିଷୟର ଛଅଠିଏଠି ଅଧ୍ୟାୟ ଏଠି ସମାପ୍ତ ହେଲା।
ଯସ୍ଯାପି ଦର୍ଶନାଦେଵ ମୁଚ୍ଯତେ ପାତକୈର୍ନରଃ
ଯେଉଁ ମଣିଷ ତାଙ୍କୁ କେବଳ ଦେଖିଥାଏ, ସେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ।
ସୋମଵାରେ ତୁ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ସୋମସ୍ଯ ଗ୍ରହଣେ ନରଃ
କିନ୍ତୁ ସୋମବାର ଆସିଲେ, ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଗ୍ରହଣ ସମୟରେ, ଏକ ମଣିଷ—
ଅତ୍ର ଚଂଦ୍ରସ୍ଯ ଚୈଵୈକଃ କଥଂ ଜାତଃ ସମାଶ୍ରଯଃ
ଏଠି ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ଏକ ବିଶେଷ ସମ୍ପର୍କ ଅଛି—ଏହା କିପରି ହେଲା?
ଏତନ୍ନଃ ସୂତପୁତ୍ରାତିଚିତ୍ରଂ ମନସି ଵର୍ତତେ
ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ କଥା, ସୂତପୁତ୍ରଙ୍କ ଠାରୁ ଆସିଥିବା, ଆମ ମନରେ ଘୁରୁଛି।
ତସ୍ମାତ୍ପ୍ରତିଷ୍ଠିତେ ତସ୍ମିଂସ୍ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଂ ସ୍ଯାତ୍ପ୍ରତିଷ୍ଠିତମ୍
ସେଠି ସେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ ହେଲେ, ସମସ୍ତ ତିନି ଲୋକ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ ହୁଏ।
ଏତାଶ୍ଚୌଷଧଯଃ ସର୍ଵାଃ ସସ୍ଯାଦ୍ଯାଶ୍ଚେହ ଭୂତଲେ
ଏଠି ପୃଥିବୀରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ଔଷଧ ଓ ଶସ୍ୟ—
ତସ୍ମାଦ୍ବ୍ରହ୍ମାଦଯୋ ଦେଵାଃ ସୋମଂ ପ୍ରାପ୍ଯ କ୍ରମାଦ୍ଦ୍ଵିଜାଃ
ସେଇଥିପାଇଁ, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ କ୍ରମେ ସୋମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମାଦଯୋ ଯଜ୍ଞାସ୍ତଥା ସୋମେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତାଃ
ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଯଜ୍ଞମାନେ ମଧ୍ୟ ସୋମରେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ।
ଏତସ୍ମାତ୍କାରଣାତ୍ସୋମଃ ସର୍ଵେଷାମଧିକଃ ସ୍ମୃତଃ
ଏହି କାରଣରୁ, ସୋମ ସମସ୍ତଙ୍କ ଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବୋଲି ମନାଯାଏ।
ଯଥାନ୍ଯେଷାଂ ସୁରେନ୍ଦ୍ରାଣାଂ ହର୍ମ୍ଯାଣି ଧରଣୀତଲେ ୬.୮୭.
ଯେପରି ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନଙ୍କର ମହଲ୍ଲା ପୃଥିବୀରେ ଅଛି—
ଯୈର୍ଯେର୍ନରୈର୍ନିଶେଶସ୍ଯ ପ୍ରାସାଦୋ ଵିହିତଃ କ୍ଷିତୌ
ଏବଂ ସେଇ ମଣିଷମାନେ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବ୍ୟାପିଥିବା ଠାକୁରଙ୍କର ମହଲ୍ଲା ପୃଥିବୀରେ ତିଆରି କରିଥିଲେ—
ଯନ୍ମହେଶ୍ଵରହର୍ମ୍ଯାଣାଂ ସହସ୍ରେଣ ଭଵେଚ୍ଛୁଭମ୍
ମହେଶ୍ୱରଙ୍କର ହଜାରଟି ମହଲ୍ଲାରୁ ଯେଉଁ ଶୁଭ ମିଳେ—
ଅଥ ଚନ୍ଦ୍ରୋତ୍ଥହର୍ମ୍ଯସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ତଦ୍ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ ତଦ୍ଵିଘ୍ନାର୍ଥମିଦଂ ପ୍ରୋଚୁର୍ମେରୁମୂର୍ଧାନମାଶ୍ରିତାଃ
ଏହିବେଳେ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଚନ୍ଦ୍ରଉଦୟ ହର୍ମ୍ୟର ମହତ୍ତ୍ୱ ଏପରି। ଏହାକୁ ବାଧା ଦେବା ପାଇଁ, ମେରୁ ପର୍ବତ ଶିଖରକୁ ଆଶ୍ରୟ କରିଥିବାମାନେ ଏପରି କହିଥିଲେ।
ସୌମ୍ଯର୍କ୍ଷେ ସୋମଵାରେଣ ସୌମ୍ଯେ ମାସି ଚ ସଂସ୍ଥିତେ ସକାରୈଃ ପଂଚଭିର୍ଯୁକ୍ତେ କାଲେ ସୋମସ୍ଯ ମଂଦିରମ୍
ଶୁଭ ନକ୍ଷତ୍ର ଥିବାବେଳେ, ସୋମବାର ଦିନରେ, ଶୁଭ ମାସ ରେ, ଏବଂ ପାଞ୍ଚଟି ଶୁଭ ଯୋଗ ଥିବା ସମୟରେ, ସୋମଙ୍କର ମନ୍ଦିର ସ୍ଥାପିତ ହୁଏ।