ଏତତ୍କ୍ଷେତ୍ରଂ ସମାସାଦ୍ଯ ତ୍ରିକାଲଂ ସ୍ନାନମାଚରତ୍
ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେ ତିନିବେଳେ ସ୍ନାନ କରିଥିଲେ।
ତାମୁଵାଚ ତତୋ ବ୍ରହ୍ମା ଵର୍ଷାଂତେ ତୁଷ୍ଟିମାଗତଃ
ବର୍ଷ ଶେଷରେ, ବ୍ରହ୍ମା ଖୁସି ହୋଇ, ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ବ୍ରାହ୍ମଣେନ ସୁକ୍ରୁଦ୍ଧେନ କସ୍ମିଶ୍ଚିତ୍କାରଣାଂତରେ
କିଛି କାରଣରେ, ଏକ ଖୁବ୍ ରୁଷ୍ଟ ବ୍ରାହ୍ମଣ ତାଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଇଥିଲେ।
ତସ୍ମାତ୍ତଦ୍ରୂପିଣୀଂ ଭୂଯୋ ମାଂ କୁରୁଷ୍ଵ ପିତାମହ ୬.୮୫.
ସେଇପରି, ହେ ପିତାମହ, ମୋତେ ପୁଣି ପୂର୍ବ ଆକାରକୁ ଫେରାଇଦିଅ।
ତଵ ଭଦ୍ରେ ଵିଶେଷେଣ ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଂ ସ୍ଵଗୃହଂ ଵ୍ରଜ
ତୁମ ପାଇଁ ବିଶେଷ ଭାବରେ, ହେ ଭଦ୍ରେ, ଏବେ ତୁମେ ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିଯାଅ।
ମହତ୍ତ୍ଵଂ ତେ ମଯା ଦତ୍ତମଦ୍ଯପ୍ରଭୃତି ଶୋଭନେ
ଆଜିଠାରୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ମହତ୍ତ୍ୱ ଦେଇଛି, ହେ ଶୋଭାମୟୀ।
ଗଜଵକ୍ତ୍ରାଂ ନରୋ ଯସ୍ତ୍ଵାଂ ପୂଜଯିଷ୍ଯତି ଭକ୍ତିତଃ
ଯେ କୌଣସି ଲୋକ ଭକ୍ତି ସହିତ ତୁମ ହାତୀମୁଣ୍ଡ ଆକାରକୁ ପୂଜିବେ,
ଦ୍ଵିତୀଯାଦିଵସେ ଯସ୍ତ୍ଵାଂ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀରିତି ବ୍ରୁଵନ୍
କିମ୍ବା ଦ୍ୱିତୀୟ ଦିନରେ ତୁମକୁ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ବୋଲି ସମ୍ବୋଧନ କରିବେ,
ସପ୍ତଜନ୍ମାଂତରାଣ୍ଯେଵ ନ ଭଵିଷ୍ଯତି ସୋଽଧନଃ
ସେ ଲୋକ ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କେବେ ଦରିଦ୍ର ହେବେ ନାହିଁ।
ସାଽପି ହୃଷ୍ଟା ଗତା ଦେଵୀ ଯତ୍ର ତିଷ୍ଠତି କେଶଵଃ
ତାପରେ ଖୁସି ହୋଇ, ଦେବୀ କେଶବ ଯେଉଁଠାରେ ଅଛନ୍ତି, ସେଠାକୁ ଗଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତି ସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ଷଷ୍ଠେ ନାଗର ଖଣ୍ଡେ ହାଟକେଶ୍ଵରକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ଯେ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନଂନାମ ପଞ୍ଚାଶୀତିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି ହାଟକେଶ୍ୱର କ୍ଷେତ୍ରର ମହିମା ବିଷୟରେ, ଷଷ୍ଠ ନାଗର ଖଣ୍ଡରେ, ଏକାଶୀହଜାରୀ ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ପଞ୍ଚାଶୀତମ ଅଧ୍ୟାୟ 'ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କର ମହିମା' ଶେଷ ହେଲା।
ନକ୍ଷତ୍ରୈଃ ସ୍ଥାପିତା ଦେଵୀ ଵାଂଛିତସ୍ଯ ପ୍ରଦାଯିନୀ
ନକ୍ଷତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିରାଜିତା ଦେବୀ, ଯେଉଁଠି ଇଚ୍ଛା କରାଯାଏ, ସେଠି ସେ ପୂରଣ କରନ୍ତି।
ଦକ୍ଷସ୍ଯ ତନଯା ପୂର୍ଵଂ ସପ୍ତଵିଂଶତିସଂଖ୍ଯଯା
ଦକ୍ଷର ପୁଆଁ ଝିଅମାନେ ପୂର୍ବରୁ ସତାଇଶି ଜଣ ଥିଲେ।
ତାସାଂ ମଧ୍ଯେ ଽଭଵଚ୍ଚୈକା ରୋହିଣୀ ତସ୍ଯ ଵଲ୍ଲଭା
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ଝିଅ ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ନାଁ ରୋହିଣୀ, ସେ ଦକ୍ଷଙ୍କର ପ୍ରିୟ ଥିଲେ।
ତତୋ ଦୌର୍ଭାଗ୍ଯସଂତପ୍ତାଃ ସର୍ଵା ସ୍ତା ଦକ୍ଷକନ୍ଯକାଃ
ତାପରେ, ସମସ୍ତ ଦକ୍ଷଙ୍କ ଝିଅମାନେ ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟରେ ପୀଡ଼ିତ ହେଲେ।
ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ଦେଵତାଂ ଦୁର୍ଗାଂ ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ପରଯା ଯୁତାଃ
ସେମାନେ ଉଚ୍ଚ ଭକ୍ତି ସହିତ ଦେବୀ ଦୁର୍ଗାଙ୍କୁ ଦେବତା ଭାବେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ।
ତତଃ କାଲେନ ମହତା ତାସାଂ ସା ତୁଷ୍ଟିମଭ୍ଯଗାତ୍
ବହୁ ସମୟ ପରେ, ସେମାନଙ୍କର ଆନନ୍ଦ ଫେରିଲା।
ତସ୍ମାତ୍ତତ୍ପ୍ରାର୍ଥ୍ଯତାଂ ଚିତ୍ତେ ଯଦ୍ଯୁଷ୍ମାକଂ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତମ୍
ଏହିପରି, ତୁମେ ମନରେ ଯାହା ଚାହଁ, ତାହା ଚେଷ୍ଟା କର।
ତତଃ ପ୍ରୋଚୁଶ୍ଚ ତାଃ ସର୍ଵାଃ ପ୍ରସାଦାତ୍ତଵ ଵାଂଛିତମ୍
ତାପରେ ସମସ୍ତେ କହିଲେ, “ଆପଣଙ୍କର କୃପାରେ ଆମ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହେଉ।”
ଏକଂ ପତ୍ଯୁଃ ସୁଖଂ ମୁକ୍ତ୍ଵା ଯତ୍ସୌଭାଗ୍ଯସମୁଦ୍ଭଵମ୍
ଗୋଟିଏ ପତିଙ୍କ ସୁଖ, ଯାହା ସଉଭାଗ୍ୟର ମୂଳ, ଛାଡ଼ି,
ଵଯଂ ଦୌର୍ଭାଗ୍ଯଦୋଷେଣ ସର୍ଵାଃ କ୍ଲେଶଂ ପରଂ ଗତାଃ ୬.୮୬.
ଆମେ ସମସ୍ତେ ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟର କାରଣରୁ ବହୁତ କଷ୍ଟ ଭୋଗିଛୁ।
ମତ୍ପ୍ରସାଦାଦସଂଦିଗ୍ଧଂ ଭଵିଷ୍ଯତି ସୁଖୋଦଯମ୍
ମୋର କୃପାରେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସୁଖ ଆସିବ।
ଅନ୍ଯାପି ଯା ପତିତ୍ଯକ୍ତା ସ୍ତ୍ରୀ ମାମତ୍ର ସ୍ଥିତାଂ ସଦା
ଯେଉଁ ଜଣେ ଜୀଅ ତାଙ୍କ ପତି ଛାଡ଼ିଦେଇଛନ୍ତି ଏବଂ ସଦା ଏଠାରେ ମୋତେ ପୂଜନ କରନ୍ତି,
ସା ଭଵିଷ୍ଯତି ସୌଭାଗ୍ଯଯୁ୍କ୍ତା ପୁତ୍ରଵତୀ ସତୀ
ସେ ସଉଭାଗ୍ୟବତୀ, ପତିବ୍ରତା ଏବଂ ପୁଅ ଥିବା ମାଆ ହେବେ।
ଅକ୍ଷାରଲଵଣାଶା ଯା ନାରୀ ମାଂ ପୂଜଯିଷ୍ଯତି
ଯେଉଁ ଜଣେ ଜୀଅ ନମକ ନଥିବା ଧାନ୍ୟରେ ମୋତେ ପୂଜନ କରିବେ,
ଆଶ୍ଵିନସ୍ଯ ସିତେ ପକ୍ଷେ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ନଵମୀଦିନେ ତସ୍ଯାଃ ସୌଭାଗ୍ଯମତ୍ଯୁଗ୍ରଂ ସର୍ଵଦା ଵୈ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଆଶ୍ୱିନ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ନବମୀ ଦିନରେ, ସେଠି ସେ ଜୀଅଙ୍କର ସଉଭାଗ୍ୟ ସଦା ବେଶି ରହିବ।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ତୁ ସା ଦେଵୀ ଵିରରାମ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ
ଏଭଳି କହି ଦେବୀ ଶାନ୍ତ ହେଇ ରହିଲେ, ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ଦକ୍ଷ ଆହୂତଃ ଶୂଲପାଣିନା ତଦଯୁକ୍ତଂ କୃତଂ ଦକ୍ଷ ଜାମାତାଽଯଂ ଯତସ୍ତଵ
ଏହି ମଧ୍ୟରେ ଦକ୍ଷଙ୍କୁ ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ଡାକିଲେ, 'ଦକ୍ଷ, ଏହି କାମ ଭଲ ହେଲା ନାହିଁ, କାରଣ ସେ ତୁମର ଜାମାତା।'
ଊଢା ଅଖଣ୍ଡଚାରିତ୍ରାସ୍ତାସ୍ତ୍ଯକ୍ତା ଦୋଷଵର୍ଜିତାଃ
ସେମାନେ ବିବାହିତ ଓ ନିର୍ମଳ ଚରିତ୍ରର ଥିଲେ, ତଥାପି ଦୋଷ ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଛାଡ଼ିଦିଆଗଲେ।
ତତୋ ମଯାଽତିକୋପେନ ନିଯୁକ୍ତୋ ରାଜଯକ୍ଷ୍ମଣା
ତେଣୁ ମୁଁ ଅତ୍ୟଧିକ କ୍ରୋଧରେ ସେମାନଙ୍କୁ ରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ କରିଦେଲି।