ଗତ୍ଵା ଵିଷ୍ଣୁଃ ସୁରୈଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ପ୍ରଚକ୍ରେ ମଂତ୍ରନିଶ୍ଚଯମ୍
ବିଷ୍ଣୁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ଯାଇ, ଯୋଜନା ନିଷ୍ପତ୍ତି କଲେ।
ଭାରାଵତରଣାର୍ଥାଯ ଦାନଵାନାଂ ଵଧାଯ ଚ
ପୃଥିବୀର ଭାର ହ୍ରାସ ପାଇଁ ଏବଂ ଦାନବମାନେ ନଷ୍ଟ କରିବା ପାଇଁ।
ଦେଵକ୍ଯା ଜଠରେ ଦେଵଃ ସଂଜାତୋ ଦୈତ୍ଯଦର୍ପହା
ଦେବକୀଙ୍କ ଗର୍ଭରେ, ଦେବତା ଦାଇତ୍ୟମାନଙ୍କର ଅଭିମାନ ନଷ୍ଟ କରିବାକୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ତସ୍ଯାଂ ଜଜ୍ଞେ ହଲୀନାମ ବଲଭଦ୍ରଃ ପ୍ରତାପଵାନ୍
ତାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବଳଭଦ୍ର, ହଳୀ ନାମରେ, ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ତସ୍ଯାଂ ସା ମାଧଵୀ ଜଜ୍ଞେ ଅଶ୍ଵଵକ୍ତ୍ରସ୍ଵରୂପଧୃକ୍ ଵାସୁଦେଵସମାଯୁକ୍ତା ଵିଷାଦଂ ପରମଂ ଗତା
ତାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ, ମାଧବୀ ଅଶ୍ୱମୁଖୀ ରୂପ ଧାରଣ କରି ଜନ୍ମ ନେଲେ; ଭାସୁଦେବ ସହିତ ଏକତା ହୋଇ, ତିନି ଗଭୀର ଦୁଃଖରେ ପଡିଗଲେ।
ଅଥ ତେ ଯାଦଵାଃ ସର୍ଵେ କୃତଶାନ୍ତିକପୌଷ୍ଟିକାଃ
ତାପରେ ସମସ୍ତ ଯାଦବମାନେ ଶାନ୍ତି ଓ ପୋଷଣ ନିମିତ୍ତ ନିବୃତି କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
ଏଵଂ ସା ଯୌଵନୋପେତା ତଥା ଦୁଃଖସମନ୍ଵିତା
ଏଭଳି ଯୁବତୀ ହେବା ସହ ବଡ଼ ଦୁଃଖରେ ଭିନ୍ନ ହେଇଥିଲେ ।
ତତଶ୍ଚ ଭଗଵାନ୍ଵିଷ୍ଣୁର୍ଜ୍ଞାତ୍ଵା ତାଂ ଭଗିନୀଂ ତଥା ୬.୮୪.
ତାପରେ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ ତାଙ୍କର ଭଉଣୀଙ୍କୁ ଏଭଳି ଅବସ୍ଥାରେ ଦେଖିଲେ ।
ତାମାଦାଯ ଗତସ୍ତୂର୍ଣଂ ବଲଦେଵସମନ୍ଵିତଃ
ସେ ବଳଭଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ତାଙ୍କୁ ନେଇ ତୁରନ୍ତ ଚାଲିଗଲେ ।
ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ତୋଷଯାମାସ ସମ୍ଯଗ୍ଯଜ୍ଞପରାଯଣଃ
ଯଜ୍ଞରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଠିକ୍ ଭାବରେ ପ୍ରସନ୍ନ କଲେ ।
ତତସ୍ତୁଷ୍ଟିଂ ଗତୋ ବ୍ରହ୍ମା ଵର୍ଷାଂତେ ତସ୍ଯ ଶାର୍ଙ୍ଗିଣଃ
ଏପରେ ଶାର୍ଙ୍ଗଧାରୀଙ୍କ ଉପରେ ବର୍ଷ ଶେଷରେ ବ୍ରହ୍ମା ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ ।
ତଵ ପ୍ରସାଦାତ୍ସଦ୍ଵକ୍ତ୍ରା ଭୂଯାଦେତନ୍ମମେପ୍ସିତମ୍
ତୁମ ଦୟାରେ, ମହାନ, ତୁମ ଶୁଭ ମୁଖରୁ ମୋ ଇଚ୍ଛିତ ଦାନ ମିଳୁ ।
ସୁଭଦ୍ରା ନାମ ଵିଖ୍ଯାତା ଵୀରସୂଃ ପତିଵଲ୍ଲଭା
ସୁଭଦ୍ରା ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ବୀର ସନ୍ତାନ ଦେଇଥିବା, ପତିଙ୍କର ପ୍ରିୟା ।
ଏତଦ୍ରୂପାଂ ପୁମାନ୍ଯୋଽତ୍ର ପୂଜଯିଷ୍ଯତି ଭକ୍ତିତଃ
ଏହି ରୂପରେ ଯିଏ ଭକ୍ତି ସହିତ ତାଙ୍କୁ ପୂଜିବେ, ସେ ଲାଭୀ ହେବେ ।
ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାଂ ମାଘମାସସ୍ଯ ଗଂଧପୁଷ୍ପାନୁଲେପନୈଃ
ମାଘ ମାସର ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ ସୁଗନ୍ଧି ଫୁଲ ଓ ଚନ୍ଦନ ଦେଇ ପୂଜିଲେ ।
ଯା ନାରୀ ପତିନା ତ୍ଯକ୍ତା ଵଂଧ୍ଯା ଵା ଭକ୍ତିସଂଯୁତା
ଯେଉଁ ଜଣେ ନାରୀ ପତି ଛାଡ଼ିଦେଇଛନ୍ତି କିମ୍ବା ସନ୍ତାନ ନାହିଁ, ଯଦି ସେ ଭକ୍ତିଶୀଳ ।
ଭଵିଷ୍ଯତି ସୁପୁତ୍ରାଢ୍ଯା ସୁଭଗା ସା ସୁଖାନ୍ଵିତା
ସେ ସୁସନ୍ତାନବତୀ, ସୁଭାଗ୍ୟବତୀ ଓ ସୁଖରେ ରହିବେ ।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ଚତୁର୍ଵକ୍ତ୍ରୋ ଵିରରାମ ତତଃ ପରମ୍ ୬.୮୪.
ଏଭଳି କହି ଚତୁର୍ମୁଖ ବ୍ରହ୍ମା ଶାନ୍ତ ହେଲେ ।
ତାମାଦାଯ ଵିଶାଲାକ୍ଷୀଂ ଚଂଦ୍ରବିଂବସମାନନାମ୍
ତାଙ୍କୁ, ଚଉଡ଼ା ଆଖି ଓ ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି ମୁହଁଥିବାକୁ, ନେଇଲେ ।
ଅଵତୀର୍ଣା ଧରାପୃଷ୍ଠେ ଲକ୍ଷ୍ମୀଶାପପ୍ରପୀଡିତା
ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ଶାପରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ ସେ ପୃଥିବୀରେ ଅବତରିଲେ ।
ଉପଯେମେ ସୁତଃ ପାଂଡୋର୍ଯାଂ ପାର୍ଥଶ୍ଚାରୁହାସିନୀମ୍
ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର ତାଙ୍କୁ, ମଧୁର ହସ ଥିବାକୁ, ବିବାହ କଲେ ।
ଏତଦ୍ଵଃ ସର୍ଵମାଖ୍ଯାତଂ ମାଧବୀଜନ୍ମସମ୍ଭଵମ୍
ମୁଁ ତୁମକୁ ମାଧବୀଙ୍କ ଜନ୍ମର କଥା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କହିଦେଲି ।
ଯଶ୍ଚୈତତ୍ପଠତେ ମର୍ତ୍ଯୋ ଭକ୍ତ୍ଯା ଯୁକ୍ତଃ ଶୃଣୋତି ଵା
ଯିଏ ଏହି କଥା ଭକ୍ତି ସହିତ ପଢ଼ନ୍ତି କିମ୍ବା ଶୁଣନ୍ତି, ସେ ଲାଭୀ ହେବେ ।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ଷଷ୍ଠେ ନାଗରଖଣ୍ଡେ ହାଟକେଶ୍ଵରକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ଯେ ସୁପର୍ଣାଖ୍ଯତୀର୍ଥମାହାତ୍ମ୍ଯେ ମାଧଵ୍ଯା ଅଶ୍ଵମୁଖ୍ଯାଃ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣତପଶ୍ଚର୍ଯଯା ପଦ୍ମାଦତ୍ତଶାପଵିମୁକ୍ତିପୂର୍ଵକ ସୁଭଦ୍ରାତ୍ଵପ୍ରାପ୍ତିଵର୍ଣନଂନାମ ଚତୁରଶୀତିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀହଜାର ଶ୍ଲୋକ ଥିବା ସଂହିତାର ଷଷ୍ଠ ନାଗରଖଣ୍ଡର ହାଟକେଶ୍ୱର କ୍ଷେତ୍ରର ସୁପର୍ଣ୍ଣତୀର୍ଥର ମାଧବୀଙ୍କ ଅଶ୍ୱମୁଖୀ ଜନ୍ମ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ତପସ୍ୟା ଓ ପଦ୍ମାଙ୍କ ଶାପମୁକ୍ତି ପରେ ସୁଭଦ୍ରା ଭାବ ପ୍ରାପ୍ତି ବର୍ଣ୍ଣନା ନାମକ ଚଉରାଶିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ।
ପରିଣାମୋଦ୍ଭଵଂ ସର୍ଵଂ ଶ୍ରୁତମସ୍ମାଭିରଦ୍ଯ ତତ୍
ଆଜି ଆମେ ସମସ୍ତ କିଛି ଶୁଣିଲୁଅ, ଯାହା ପରିବର୍ତ୍ତନରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି।
ତେନ ଯତ୍କମଲା ଶପ୍ତା ବ୍ରାହ୍ମଣେନ ମହାତ୍ମନା
ଏହି କାରଣରୁ, ହେ କମଳେ, ତୁମକୁ ଏକ ମହାତ୍ମା ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶାପ ଦେଇଥିଲେ।
ଗଜଵକ୍ତ୍ରା ସମୁତ୍ପନ୍ନା ମହାଵିସ୍ମଯକାରିଣୀ
ସେଠାରୁ ତୁମେ ହାତୀମୁଣ୍ଡ ନେଇ ଜନ୍ମ ନେଲା, ଯାହା ଦେଖି ସମସ୍ତେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ।
ସା ପ୍ରୋକ୍ତା ହରିଣା ତିଷ୍ଠ କିଞ୍ଚିତ୍କାଲାଂତରେ ଶୁଭେ
ତାକୁ ହରି କହିଲେ, 'ହେ ଶୁଭେ, କିଛି ସମୟ ପାଇଁ ଏଠାରେ ରୁହ।'
ତତୋଽହଂ ମେଦିନୀପୃଷ୍ଠେ ହ୍ଯଵତୀର୍ଯ ସମୁଦ୍ରଜେ
ତାପରେ ମୁଁ ମୃତ୍ୟୁଲୋକରେ, ସମୁଦ୍ର ପାଖରେ ଅବତରଣ କଲି।
ଅଵଜ୍ଞାଯାଥ ସା ତସ୍ଯ ତଦ୍ଵାକ୍ଯଂ ଶାର୍ଙ୍ଗଧନ୍ଵିନଃ
ସେ ଶାର୍ଙ୍ଗଧନ୍ୱୀଙ୍କର କଥାକୁ ଅଗ୍ରହ କଲେ ନାହିଁ।