ତତ୍ପ୍ରଭାଵାଦିହ ପ୍ରାପ୍ତଃ ସତ୍ଯମେତନ୍ମଯୋଦିତମ୍
ସେଇ ଶକ୍ତିରେ, ସେ ଏଠାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ; ଏହା ସତ୍ୟ, ମୁଁ ଏହି କଥା କହିଛି।
ସ ସର୍ଵାଭ୍ଯଧିକାଂ ଭୂତିଂ ପ୍ରାପ୍ନୁଯାଦ୍ଵରଵର୍ଣିନି
ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଉପରେ ଅତିକ୍ରମ କରି ଏକ ବିଶେଷ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଥାଏ, ମନୋହର ବର୍ଣ୍ଣର ନାରୀ।
ଏତୈସ୍ତତ୍ର କୃତଂ ସର୍ଵୈର୍ଦେଵି ପ୍ରାଯୋପଵେଶନମ୍ ପ୍ରାସାଦେ ତତ୍ର ନିର୍ମୁକ୍ତାଃ ପ୍ରାଣୈର୍ଯାଂତି ମମାଂତିକମ୍
ଏହି ସମସ୍ତେ, ଦେବୀ, ଏଠାରେ ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉପବାସ କରିଥିଲେ; ମନ୍ଦିରରେ ଜୀବନ ଛାଡି, ସେମାନେ ମୋର ସମ୍ନିଧିକୁ ଆସିଥାନ୍ତି।
ଵିସ୍ମଯାଵିଷ୍ଟହୃଦଯା ସାଧୁ ସାଧ୍ଵିତି ସାଽବ୍ରଵୀତ୍
ତାଙ୍କର ହୃଦୟ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ସେ କହିଲେ, 'ଅତି ଭଲ, ଅତି ଭଲ!'
ତତଃପ୍ରଭୃତି ଲୋକେଽତ୍ର ପୁରୁଷା ମୁକ୍ତିମିଚ୍ଛଵଃ
ତାହାପରେ, ଏହି ଜଗତରେ, ମୁକ୍ତି ଚାହୁଁଥିବା ପୁରୁଷମାନେ,
ପ୍ରାଯୋପଵେଶନଂ କୃତ୍ଵା ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ପରଯା ଯୁତାଃ
ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉପବାସ କରି, ଉଚ୍ଚତମ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ,
ଏତଦ୍ଵଃ ସର୍ଵମାଖ୍ଯାତଂ ସର୍ଵପାତକନାଶନମ୍ ୬.୮୩.
ମୁଁ ତୁମକୁ ଏହି ସମସ୍ତ କଥା କହିଛି, ଯାହା ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନଷ୍ଟ କରେ।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ଷଷ୍ଠେ ନାଗରଖଣ୍ଡେ ଶ୍ରୀହାଟକେଶ୍ଵରକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ଯେ ସୁପର୍ଣାଖ୍ଯମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନଂନାମ ତ୍ର୍ଯଶୀତିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି, ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀ ହଜାର ଅଧ୍ୟାୟ ମଧ୍ୟରୁ ଷଷ୍ଠ ନାଗରଖଣ୍ଡର ଶ୍ରୀହାଟକେଶ୍ୱର କ୍ଷେତ୍ରର ମହିମା ବିବର୍ଣ୍ନାରେ 'ସୁପର୍ଣ୍ଣ ମହିମା ବିବର୍ଣ୍ନା' ନାମକ ତିରାଶୀତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।
ମାଧଵୀଂ ଭଗିନୀଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଜନ୍ମାଂତରମୁପସ୍ଥିତାମ୍
ମାଧବୀ ଭଗିନୀଙ୍କୁ ଦ୍ୱିତୀୟ ଜନ୍ମରେ ପାଇଲା,
ଅଶ୍ଵଵକ୍ତ୍ରାଂ କରିଷ୍ଯାମି ତପସା ସୁଶୁଭାନନାମ୍ ସର୍ଵଂ ଵିସ୍ତରତୋ ବ୍ରୂହି ପରଂ କୌତୂହଲଂ ହି ନଃ
ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଅଶ୍ୱମୁଖୀ, ସୁଶୁଭାନନା ନାମରେ, ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା କରିବି; ସମସ୍ତ କଥା ଖୁବ ଭଲଭାବେ କହ, କାରଣ ଆମର ଉତ୍ସୁକତା ବହୁତ।
ଗତ୍ଵା ଵିଷ୍ଣୁଃ ସୁରୈଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ପ୍ରଚକ୍ରେ ମଂତ୍ରନିଶ୍ଚଯମ୍
ବିଷ୍ଣୁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ଯାଇ, ଯୋଜନା ନିଷ୍ପତ୍ତି କଲେ।
ଭାରାଵତରଣାର୍ଥାଯ ଦାନଵାନାଂ ଵଧାଯ ଚ
ପୃଥିବୀର ଭାର ହ୍ରାସ ପାଇଁ ଏବଂ ଦାନବମାନେ ନଷ୍ଟ କରିବା ପାଇଁ।
ଦେଵକ୍ଯା ଜଠରେ ଦେଵଃ ସଂଜାତୋ ଦୈତ୍ଯଦର୍ପହା
ଦେବକୀଙ୍କ ଗର୍ଭରେ, ଦେବତା ଦାଇତ୍ୟମାନଙ୍କର ଅଭିମାନ ନଷ୍ଟ କରିବାକୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ତସ୍ଯାଂ ଜଜ୍ଞେ ହଲୀନାମ ବଲଭଦ୍ରଃ ପ୍ରତାପଵାନ୍
ତାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବଳଭଦ୍ର, ହଳୀ ନାମରେ, ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ତସ୍ଯାଂ ସା ମାଧଵୀ ଜଜ୍ଞେ ଅଶ୍ଵଵକ୍ତ୍ରସ୍ଵରୂପଧୃକ୍ ଵାସୁଦେଵସମାଯୁକ୍ତା ଵିଷାଦଂ ପରମଂ ଗତା
ତାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ, ମାଧବୀ ଅଶ୍ୱମୁଖୀ ରୂପ ଧାରଣ କରି ଜନ୍ମ ନେଲେ; ଭାସୁଦେବ ସହିତ ଏକତା ହୋଇ, ତିନି ଗଭୀର ଦୁଃଖରେ ପଡିଗଲେ।
ଅଥ ତେ ଯାଦଵାଃ ସର୍ଵେ କୃତଶାନ୍ତିକପୌଷ୍ଟିକାଃ
ତାପରେ ସମସ୍ତ ଯାଦବମାନେ ଶାନ୍ତି ଓ ପୋଷଣ ନିମିତ୍ତ ନିବୃତି କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
ଏଵଂ ସା ଯୌଵନୋପେତା ତଥା ଦୁଃଖସମନ୍ଵିତା
ଏଭଳି ଯୁବତୀ ହେବା ସହ ବଡ଼ ଦୁଃଖରେ ଭିନ୍ନ ହେଇଥିଲେ ।
ତତଶ୍ଚ ଭଗଵାନ୍ଵିଷ୍ଣୁର୍ଜ୍ଞାତ୍ଵା ତାଂ ଭଗିନୀଂ ତଥା ୬.୮୪.
ତାପରେ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ ତାଙ୍କର ଭଉଣୀଙ୍କୁ ଏଭଳି ଅବସ୍ଥାରେ ଦେଖିଲେ ।
ତାମାଦାଯ ଗତସ୍ତୂର୍ଣଂ ବଲଦେଵସମନ୍ଵିତଃ
ସେ ବଳଭଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ତାଙ୍କୁ ନେଇ ତୁରନ୍ତ ଚାଲିଗଲେ ।
ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ତୋଷଯାମାସ ସମ୍ଯଗ୍ଯଜ୍ଞପରାଯଣଃ
ଯଜ୍ଞରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଠିକ୍ ଭାବରେ ପ୍ରସନ୍ନ କଲେ ।
ତତସ୍ତୁଷ୍ଟିଂ ଗତୋ ବ୍ରହ୍ମା ଵର୍ଷାଂତେ ତସ୍ଯ ଶାର୍ଙ୍ଗିଣଃ
ଏପରେ ଶାର୍ଙ୍ଗଧାରୀଙ୍କ ଉପରେ ବର୍ଷ ଶେଷରେ ବ୍ରହ୍ମା ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ ।
ତଵ ପ୍ରସାଦାତ୍ସଦ୍ଵକ୍ତ୍ରା ଭୂଯାଦେତନ୍ମମେପ୍ସିତମ୍
ତୁମ ଦୟାରେ, ମହାନ, ତୁମ ଶୁଭ ମୁଖରୁ ମୋ ଇଚ୍ଛିତ ଦାନ ମିଳୁ ।
ସୁଭଦ୍ରା ନାମ ଵିଖ୍ଯାତା ଵୀରସୂଃ ପତିଵଲ୍ଲଭା
ସୁଭଦ୍ରା ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ବୀର ସନ୍ତାନ ଦେଇଥିବା, ପତିଙ୍କର ପ୍ରିୟା ।
ଏତଦ୍ରୂପାଂ ପୁମାନ୍ଯୋଽତ୍ର ପୂଜଯିଷ୍ଯତି ଭକ୍ତିତଃ
ଏହି ରୂପରେ ଯିଏ ଭକ୍ତି ସହିତ ତାଙ୍କୁ ପୂଜିବେ, ସେ ଲାଭୀ ହେବେ ।
ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାଂ ମାଘମାସସ୍ଯ ଗଂଧପୁଷ୍ପାନୁଲେପନୈଃ
ମାଘ ମାସର ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ ସୁଗନ୍ଧି ଫୁଲ ଓ ଚନ୍ଦନ ଦେଇ ପୂଜିଲେ ।
ଯା ନାରୀ ପତିନା ତ୍ଯକ୍ତା ଵଂଧ୍ଯା ଵା ଭକ୍ତିସଂଯୁତା
ଯେଉଁ ଜଣେ ନାରୀ ପତି ଛାଡ଼ିଦେଇଛନ୍ତି କିମ୍ବା ସନ୍ତାନ ନାହିଁ, ଯଦି ସେ ଭକ୍ତିଶୀଳ ।
ଭଵିଷ୍ଯତି ସୁପୁତ୍ରାଢ୍ଯା ସୁଭଗା ସା ସୁଖାନ୍ଵିତା
ସେ ସୁସନ୍ତାନବତୀ, ସୁଭାଗ୍ୟବତୀ ଓ ସୁଖରେ ରହିବେ ।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ଚତୁର୍ଵକ୍ତ୍ରୋ ଵିରରାମ ତତଃ ପରମ୍ ୬.୮୪.
ଏଭଳି କହି ଚତୁର୍ମୁଖ ବ୍ରହ୍ମା ଶାନ୍ତ ହେଲେ ।
ତାମାଦାଯ ଵିଶାଲାକ୍ଷୀଂ ଚଂଦ୍ରବିଂବସମାନନାମ୍
ତାଙ୍କୁ, ଚଉଡ଼ା ଆଖି ଓ ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି ମୁହଁଥିବାକୁ, ନେଇଲେ ।
ଅଵତୀର୍ଣା ଧରାପୃଷ୍ଠେ ଲକ୍ଷ୍ମୀଶାପପ୍ରପୀଡିତା
ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ଶାପରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ ସେ ପୃଥିବୀରେ ଅବତରିଲେ ।