ତଂ ଚ ନିର୍ଵାସଯାମାସୁସ୍ତସ୍ମାଦ୍ଦେଶାତ୍ପଦାତିକମ୍
ସେ ଦେଶରୁ ପଦେ ପଦେ ନିବାସିତ ହେଲେ।
ସୋଽପି ସର୍ଵୈଃ ପରିତ୍ଯକ୍ତସ୍ତେନ ପାପେନ କର୍ମଣା
ସେ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଛାଡ଼ିଦିଆଗଲେ, ଏହି ପାପ କାରଣରେ।
ଏକାକୀ ଭ୍ରମମାଣୋଽଥ ସୋଽପି କଷ୍ଟଵଶଂ ଗତଃ
ଏକା ଘୁଞ୍ଚିଘୁଞ୍ଚି ଘୁଞ୍ଚି, ସେ ମଧ୍ୟ ଦୁଃଖରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
ତତଃ ପ୍ରାସାଦମାସାଦ୍ଯ ସୁପର୍ଣାଖ୍ଯସମୁଦ୍ଭଵମ୍
ପରେ ସେ ସୁପର୍ଣ୍ଣ ନାମକ ରଜପାଳେସ୍କୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ତତୋ ଦିଵ୍ଯଵପୁର୍ଭୂତ୍ଵାଵିମାନଵରମାଶ୍ରିତଃ
ତାପରେ ଦିବ୍ୟ ରୂପ ଧରି, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବିମାନରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ସେଵ୍ଯମାନୋପ୍ସରୋଭିଶ୍ଚ ସ୍ତୂଯମାନଶ୍ଚ କିନ୍ନରୈଃ
ଅପ୍ସରାମାନେ ସେବା କରୁଥିଲେ, କିନ୍ନରମାନେ ଗୀତ ଗାଇ ପ୍ରଶଂସା କରୁଥିଲେ।
ଅଥ ତଂ ସଂନିଧୌ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଗୌରୀ ପପ୍ରଚ୍ଛ ସାଦରମ୍ ଅନେନ କିଂ କୃତଂ କର୍ମ ଯତ୍ପ୍ରାପ୍ତୋଽତ୍ର ଵିଭୂତିଧୃକ୍ ॥ ୬.୮୩.
ତାପରେ ସେଠାରେ ଦେଖି, ଗୌରୀ ଆଦର ସହିତ ପଚାରିଲେ, 'ଏଠି ସେ ଏହି ମହିମା କେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପାଇଛି?'
ଵେଣୁସଂଜ୍ଞୋ ଧରାପୃଷ୍ଠେ କୁଷ୍ଠଵ୍ଯାଧିସମାକୁଲଃ
ପୃଥିବୀରେ ଭେଣୁ ନାମରେ ପରିଚିତ, ସେ କୁଷ୍ଟ ରୋଗରେ ପୀଡିତ ଥିଲେ।
ସ ସଂତ୍ଯକ୍ତୋ ନିଜୈର୍ଦାରୈଃ ଶତ୍ରୁଵର୍ଗେଣ ଧର୍ଷିତଃ
ସେ, ନିଜ ଜୀବନ ସାଥୀମାନେ ଛାଡି ଦେଇଥିବା ଏବଂ ଶତ୍ରୁ ଦଳର ଦ୍ୱାରା ଅତ୍ୟାଚାରିତ ହୋଇଥିଲେ,
ଉପଵାସପରିଶ୍ରାଂତଃ ସାଂନିଧ୍ଯଂ ମମ ଯତ୍ର ଚ
ଉପବାସରେ କ୍ଳାନ୍ତ ହୋଇ, ମୋର ସମ୍ନିଧିକୁ ଆସିଲେ।
ତତ୍ପ୍ରଭାଵାଦିହ ପ୍ରାପ୍ତଃ ସତ୍ଯମେତନ୍ମଯୋଦିତମ୍
ସେଇ ଶକ୍ତିରେ, ସେ ଏଠାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ; ଏହା ସତ୍ୟ, ମୁଁ ଏହି କଥା କହିଛି।
ସ ସର୍ଵାଭ୍ଯଧିକାଂ ଭୂତିଂ ପ୍ରାପ୍ନୁଯାଦ୍ଵରଵର୍ଣିନି
ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଉପରେ ଅତିକ୍ରମ କରି ଏକ ବିଶେଷ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଥାଏ, ମନୋହର ବର୍ଣ୍ଣର ନାରୀ।
ଏତୈସ୍ତତ୍ର କୃତଂ ସର୍ଵୈର୍ଦେଵି ପ୍ରାଯୋପଵେଶନମ୍ ପ୍ରାସାଦେ ତତ୍ର ନିର୍ମୁକ୍ତାଃ ପ୍ରାଣୈର୍ଯାଂତି ମମାଂତିକମ୍
ଏହି ସମସ୍ତେ, ଦେବୀ, ଏଠାରେ ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉପବାସ କରିଥିଲେ; ମନ୍ଦିରରେ ଜୀବନ ଛାଡି, ସେମାନେ ମୋର ସମ୍ନିଧିକୁ ଆସିଥାନ୍ତି।
ଵିସ୍ମଯାଵିଷ୍ଟହୃଦଯା ସାଧୁ ସାଧ୍ଵିତି ସାଽବ୍ରଵୀତ୍
ତାଙ୍କର ହୃଦୟ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ସେ କହିଲେ, 'ଅତି ଭଲ, ଅତି ଭଲ!'
ତତଃପ୍ରଭୃତି ଲୋକେଽତ୍ର ପୁରୁଷା ମୁକ୍ତିମିଚ୍ଛଵଃ
ତାହାପରେ, ଏହି ଜଗତରେ, ମୁକ୍ତି ଚାହୁଁଥିବା ପୁରୁଷମାନେ,
ପ୍ରାଯୋପଵେଶନଂ କୃତ୍ଵା ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ପରଯା ଯୁତାଃ
ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉପବାସ କରି, ଉଚ୍ଚତମ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ,
ଏତଦ୍ଵଃ ସର୍ଵମାଖ୍ଯାତଂ ସର୍ଵପାତକନାଶନମ୍ ୬.୮୩.
ମୁଁ ତୁମକୁ ଏହି ସମସ୍ତ କଥା କହିଛି, ଯାହା ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନଷ୍ଟ କରେ।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ଷଷ୍ଠେ ନାଗରଖଣ୍ଡେ ଶ୍ରୀହାଟକେଶ୍ଵରକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ଯେ ସୁପର୍ଣାଖ୍ଯମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନଂନାମ ତ୍ର୍ଯଶୀତିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି, ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀ ହଜାର ଅଧ୍ୟାୟ ମଧ୍ୟରୁ ଷଷ୍ଠ ନାଗରଖଣ୍ଡର ଶ୍ରୀହାଟକେଶ୍ୱର କ୍ଷେତ୍ରର ମହିମା ବିବର୍ଣ୍ନାରେ 'ସୁପର୍ଣ୍ଣ ମହିମା ବିବର୍ଣ୍ନା' ନାମକ ତିରାଶୀତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।
ମାଧଵୀଂ ଭଗିନୀଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଜନ୍ମାଂତରମୁପସ୍ଥିତାମ୍
ମାଧବୀ ଭଗିନୀଙ୍କୁ ଦ୍ୱିତୀୟ ଜନ୍ମରେ ପାଇଲା,
ଅଶ୍ଵଵକ୍ତ୍ରାଂ କରିଷ୍ଯାମି ତପସା ସୁଶୁଭାନନାମ୍ ସର୍ଵଂ ଵିସ୍ତରତୋ ବ୍ରୂହି ପରଂ କୌତୂହଲଂ ହି ନଃ
ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଅଶ୍ୱମୁଖୀ, ସୁଶୁଭାନନା ନାମରେ, ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା କରିବି; ସମସ୍ତ କଥା ଖୁବ ଭଲଭାବେ କହ, କାରଣ ଆମର ଉତ୍ସୁକତା ବହୁତ।
ଗତ୍ଵା ଵିଷ୍ଣୁଃ ସୁରୈଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ପ୍ରଚକ୍ରେ ମଂତ୍ରନିଶ୍ଚଯମ୍
ବିଷ୍ଣୁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ଯାଇ, ଯୋଜନା ନିଷ୍ପତ୍ତି କଲେ।
ଭାରାଵତରଣାର୍ଥାଯ ଦାନଵାନାଂ ଵଧାଯ ଚ
ପୃଥିବୀର ଭାର ହ୍ରାସ ପାଇଁ ଏବଂ ଦାନବମାନେ ନଷ୍ଟ କରିବା ପାଇଁ।
ଦେଵକ୍ଯା ଜଠରେ ଦେଵଃ ସଂଜାତୋ ଦୈତ୍ଯଦର୍ପହା
ଦେବକୀଙ୍କ ଗର୍ଭରେ, ଦେବତା ଦାଇତ୍ୟମାନଙ୍କର ଅଭିମାନ ନଷ୍ଟ କରିବାକୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ତସ୍ଯାଂ ଜଜ୍ଞେ ହଲୀନାମ ବଲଭଦ୍ରଃ ପ୍ରତାପଵାନ୍
ତାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବଳଭଦ୍ର, ହଳୀ ନାମରେ, ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ତସ୍ଯାଂ ସା ମାଧଵୀ ଜଜ୍ଞେ ଅଶ୍ଵଵକ୍ତ୍ରସ୍ଵରୂପଧୃକ୍ ଵାସୁଦେଵସମାଯୁକ୍ତା ଵିଷାଦଂ ପରମଂ ଗତା
ତାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ, ମାଧବୀ ଅଶ୍ୱମୁଖୀ ରୂପ ଧାରଣ କରି ଜନ୍ମ ନେଲେ; ଭାସୁଦେବ ସହିତ ଏକତା ହୋଇ, ତିନି ଗଭୀର ଦୁଃଖରେ ପଡିଗଲେ।
ଅଥ ତେ ଯାଦଵାଃ ସର୍ଵେ କୃତଶାନ୍ତିକପୌଷ୍ଟିକାଃ
ତାପରେ ସମସ୍ତ ଯାଦବମାନେ ଶାନ୍ତି ଓ ପୋଷଣ ନିମିତ୍ତ ନିବୃତି କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
ଏଵଂ ସା ଯୌଵନୋପେତା ତଥା ଦୁଃଖସମନ୍ଵିତା
ଏଭଳି ଯୁବତୀ ହେବା ସହ ବଡ଼ ଦୁଃଖରେ ଭିନ୍ନ ହେଇଥିଲେ ।
ତତଶ୍ଚ ଭଗଵାନ୍ଵିଷ୍ଣୁର୍ଜ୍ଞାତ୍ଵା ତାଂ ଭଗିନୀଂ ତଥା ୬.୮୪.
ତାପରେ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ ତାଙ୍କର ଭଉଣୀଙ୍କୁ ଏଭଳି ଅବସ୍ଥାରେ ଦେଖିଲେ ।
ତାମାଦାଯ ଗତସ୍ତୂର୍ଣଂ ବଲଦେଵସମନ୍ଵିତଃ
ସେ ବଳଭଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ତାଙ୍କୁ ନେଇ ତୁରନ୍ତ ଚାଲିଗଲେ ।
ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ତୋଷଯାମାସ ସମ୍ଯଗ୍ଯଜ୍ଞପରାଯଣଃ
ଯଜ୍ଞରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଠିକ୍ ଭାବରେ ପ୍ରସନ୍ନ କଲେ ।