ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ତସ୍ଯ ପକ୍ଷିନାଥସ୍ଯ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ସେଇ ପକ୍ଷୀର ମହାପତିଙ୍କ ପାଇଁ, ସେହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ—
ମାଂସପିଂଡମଯୋ ରୌଦ୍ରଃ ସର୍ଵରୋଗଵିଵର୍ଜିତଃ ॥ ୬.୮୧.
ମାଂସର ଗଠିତ, ଭୟଙ୍କର ଏକ ପ୍ରାଣୀ ଦେଖାଦେଲା, ଯାହା ସମସ୍ତ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତ।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ଷଷ୍ଠେ ନାଗରଖଣ୍ଡେ ହାଟକେଶ୍ଵରକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ଯେ ସୁପର୍ଣପକ୍ଷପାତଵର୍ଣନଂନାମୈକାଶୀତିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି, ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦେ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀ ହଜାର ଶ୍ଲୋକ ଥିବା ସଂହିତାରେ, ଷଷ୍ଠ ନାଗରଖଣ୍ଡରେ, ହାଟକେଶ୍ୱର କ୍ଷେତ୍ରର ମହିମାରେ, 'ସୁପର୍ଣ୍ଣଙ୍କର ପକ୍ଷପାତ ବର୍ଣ୍ଣନ' ନାମକ ଏହା ଏକାଶୀତିତମ ଅଧ୍ୟାୟ।
ଵିସ୍ମିତଶ୍ଚିଂତଯାମାସ କିମିଦଂ ସାଂପ୍ରତଂ ସ୍ଥିତମ୍
ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇ ସେ ଭାବିଲେ—'ଏହି ସମୟରେ ଏହା କଣ ଘଟିଲା?'
ଅପି ଵଜ୍ରପ୍ରହାରେଣ ଯସ୍ଯ ରୋମାପି ନ ଚ୍ଯୁତମ୍
ଏକାଉଁ ବଜ୍ର ଦେଇ ଘାତ କରିଲେ ମଧ୍ୟ, ତାଙ୍କର ଏକଟି କେଶ ମଧ୍ୟ ଖସିଲା ନାହିଁ।
ନୂନମେତେନ ଯା ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ କୃତା ନିଂଦା ମହାତ୍ମନା
ନିଶ୍ଚିତ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା, ସେ ମହାତ୍ମା ଜଣେ ଜନନୀମାନଙ୍କୁ ଅପମାନ କରିଛନ୍ତି।
ଅନଯା ପାତିତୌ ପକ୍ଷୌ ତପଃଶକ୍ତିପ୍ରଭାଵତଃ
ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟାର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ଦୁଇଟି ପକ୍ଷ ଭୂମିକୁ ପତିତ ହୋଇଗଲା।
ତତଃ ପ୍ରସାଦଯାମାସ ଶାଂଡିଲୀଂ ଗରୁଡଧ୍ଵଜଃ
ତାପରେ ଗରୁଡ଼ ଚିହ୍ନଧାରୀ ଭଗବାନ ଶାଣ୍ଡିଳୀଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ।
ତତ୍କିମର୍ଥଂ ମହାଭାଗେ ତ୍ଵଯା ଚୈଵେଦୃଶଃ କୃତଃ
ହେ ମହାଭାଗେ, ତୁମେ ଏପରି କାର୍ଯ୍ୟ କାହିଁକି କରିଲା?
ସ୍ତ୍ରୀନିଂଦା ଵିହିତାନେନ ସ୍ଵମତ୍ଯାପି ଜଗଦ୍ଗୁରୋ
ଏହି କାରଣରୁ, ଜଗତର ଗୁରୁ ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଜନନୀମାନଙ୍କୁ ଅପମାନ କରିଛ।
ଏତସ୍ମାତ୍କାରଣାଦସ୍ଯ ନିଗ୍ରହୋଽଯଂ ମଯା କୃତଃ
ଏହି କାରଣରୁ, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଏହି ନିୟମ ଲାଗୁ କରିଛି।
ମମ ଵାକ୍ଯାନୁରୋଧେନ ଯଦିମାଂ ମନ୍ଯସେ ଶୁଭେ
ମୋ ଉପଦେଶକୁ ମନେ ରଖି, ଯଦି ତୁମେ ମୋତେ ଭଲ ଭାବରେ ଦେଖୁଛ, ହେ ଶୁଭେ।
ନାନ୍ଯଥା ଜାଯତେ ଦେଵ ଵିଶେଷାତ୍କୋପଯୁକ୍ତଯା ॥ ୬.୮୨.
ଅନ୍ୟଥା, ହେ ଦେବ, କ୍ରୋଧ ଥିଲେ ଏପରି ଘଟଣା ହୁଏ ନାହିଁ।
ତସ୍ମାଦେଷ ମମାଦେଶାଦାରାଧ ଯତୁ ଶଂକରମ୍
ତେଣୁ, ମୋ ଆଜ୍ଞାରେ ନିକଟରେ ରହି ଶଂକରଙ୍କୁ ପୂଜା କର।
ଅଥଵା ପୁଂଡରୀକାକ୍ଷ ରୂପମୀଦୃଗ୍ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତଃ
ନହେଲେ, ହେ ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷ, ଏହି ରୂପ ଏପରି ଭାବରେ ଅବସ୍ଥିତ ରହିବ।
ଗରୁଡଂ ଦୈନ୍ଯସଂଯୁକ୍ତଂ ଭାସପିଂଡୋପମଂ ସ୍ଥିତମ୍
ଗରୁଡ଼, ଦୁଃଖରେ ଭରି, ଏକ ଆଲୋକ ଗୁଛ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଛି।
ଏଷ ଏଵ ଵରଶ୍ଚାସ୍ଯା ଦ୍ଵିପଦେଶ୍ଯା ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ
ଏହି ଦ୍ୱିପଦୀ ସମ୍ବନ୍ଧରେ, ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମ, ଏହି ଭଲ ଫଳ ତାଙ୍କ ପାଇଁ।
ତସ୍ମାଦାରାଧଯ କ୍ଷିପ୍ରଂ ତ୍ଵଂ ଦେଵଂ ଶଶିଶେଖରମ୍
ତେଣୁ, ଶୀଘ୍ର ଚନ୍ଦ୍ରଧାରୀ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କର।
ଯେନ ତେ ତତ୍ପ୍ରଭାଵେନ ଭୂଯଃ ସ୍ଯାତ୍ତାଦୃଶଂ ଵପୁଃ
ଯାହାର ଶକ୍ତିରେ, ତୁମେ ପୁନି ଏପରି ଦେହ ପାଇବ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଗରୁଡସ୍ତୂର୍ଣଂ ଧୃତପାଶୁପତଵ୍ରତଃ
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଗରୁଡ଼ ତୁରନ୍ତ ପାଶୁପତ ବ୍ରତ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
ଚାଂଦ୍ରାଯଣାନି କୃଚ୍ଛ୍ରାଣି ତଥା ସାଂତପନାନି ଚ
ସେ ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ, କୃଚ୍ଛ୍ର ଓ ସାଂତପନ ତପସ୍ୟା କଲେ।
ସ୍ନାତ୍ଵା ତ୍ରିଷଵଣଂ ପଶ୍ଚାଦ୍ଭସ୍ମସ୍ନାନ ପରାଯଣଃ
ତିନିବେଳେ ସ୍ନାନ କରି, ପରେ ଭସ୍ମ ସ୍ନାନରେ ନିଷ୍ଠା ହେଲେ।
ଚକ୍ରେ ପୂଜାଂ ସ୍ଵଯଂ ତସ୍ଯ ସ୍ନାପଯିତ୍ଵା ଯଥାଵିଧି ୬.୮୨.
ସେ ନିଜେ ଯଥାବିଧି ତାଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଇ ପୂଜା କରିଥିଲେ।
ଏଵଂ ତସ୍ଯ ଵ୍ରତସ୍ଥସ୍ଯ ଜପପୂଜାପରସ୍ଯ ଚ ଅବ୍ରଵୀଦ୍ଵରଦୋଽସ୍ମୀତି ଵୃଣୁଷ୍ଵେଷ୍ଟଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ
ଏଭଳି ଉପବାସ ରହି, ଜପ ଓ ପୂଜାରେ ଲଗିଥିବା ବେଳେ, ଦୟାକର୍ତ୍ତା କହିଲେ — 'ମୁଁ ତୁମରେ ପ୍ରସନ୍ନ, ଦ୍ବିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମେ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ଯାହା ଚାହୁଁ।'
ପକ୍ଷପାତଃ କୃତୋଽସ୍ମାକଂ ତମହଂ ପ୍ରାର୍ଥଯାମି ଵୈ
ଆମେ ଦୟା ପାଇଛୁ; ଏହି ଦୟାକୁ ମୁଁ ନିଶ୍ଚୟ ଅନୁରୋଧ କରୁଛି।
ତ୍ଵଯାତ୍ରୈଵ ସଦା ଲିଂଗେ ସ୍ଥେଯଂ ହର ମମାଧୁନା
ହରା, ଏଠାରେ ତୁମ ସହିତ ଲିଙ୍ଗରେ ମୁଁ ସଦା ରହିପାରିବି, ଏହି ଇଚ୍ଛା ରଖୁଛି।
ତ୍ଵଂ ଚ ତଦ୍ରୂପସଂପନ୍ନୋ ଵିଶେଷାଦ୍ବଲଵେଗଭାକ୍
ତୁମେ ମଧ୍ୟ ସେଇ ଆକୃତି ନେଇ, ବିଶେଷ ଭାବରେ ବଡ଼ ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରଭାବ ଧାରଣ କରିବ।
ଭଵିଷ୍ଯସି ନ ସଂଦେହୋ ମତ୍ପ୍ରସାଦାଦ୍ଵିହଂଗମ
ମୋ ପ୍ରସାଦରେ, ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ଏଭଳି ହେବ, ଏହି ଉପରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ, ହେ ପକ୍ଷୀ।
ତତୋଽସ୍ଯ ପକ୍ଷୌ ସଂଜାତୌ ତତ୍କ୍ଷଣାଦେଵ ସୁନ୍ଦରୌ
ତାପରେ, ସେଇ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ତାଙ୍କର ଦୁଇଟି ସୁନ୍ଦର ପକ୍ଷ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।
ତତଃ ପ୍ରଣମ୍ଯ ତଂ ଦେଵଂ ପ୍ରହଷ୍ଟଃ ସ ଵିହଂଗମଃ
ତାପରେ, ସେ ପକ୍ଷୀ ଦେବତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ବଡ଼ ଖୁସି ହେଲା।