ତତ୍କଥଂ ମଂତ୍ରଵୀର୍ଯଂ ତତ୍କ୍ରିଯତେ ମୋଘମିତ୍ଯହୋ
କିପରି ଏହି ମନ୍ତ୍ରର ଶକ୍ତି ବ୍ୟର୍ଥ ହେଉଛି?
ତ୍ଵମେଵ ଯଦି ଶକ୍ତଃ ସ୍ଯାଦନ୍ଯଥା କର୍ତୁମେଵ ହି ୬.୭୯.
ଯଦି ତୁମେ ସମର୍ଥ ଅଛ, ତେବେ ତୁମେ ନିଜେ ଅନ୍ୟ ଭଳି କର।
ନାନ୍ଯଥା ଶକ୍ଯତେ କର୍ତୁଂ ଵେଦମନ୍ତ୍ରୋଦ୍ଭଵଂ ବଲମ୍
ନହେଲେ ବେଦ ମନ୍ତ୍ରରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଶକ୍ତିକୁ ଅନ୍ୟ ଭଳି କରିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।
ତଦ୍ଯ ଏଷ କୃତୋ ହୋମୋ ଯୁଷ୍ମାଭିର୍ଵେଦମଂତ୍ରତଃ
ଏହି ଯଜ୍ଞ ତୁମେ ବେଦ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା କରିଛ।
ସୋଽଯଂ ମଦ୍ଵଚନାଦ୍ରାଜା ଭଵିଷ୍ଯତି ପତତ୍ରିଣାମ୍
ମୋ ଆଦେଶରେ ସେ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କର ରାଜା ହେବ।
ଏତସ୍ଯ ଦେଵରାଜସ୍ଯ କ୍ଷଂତଵ୍ଯଂ ମମ ଵାକ୍ଯତଃ
ଏହି ଦେବତାମାନଙ୍କର ରାଜା ପାଇଁ ମୋ କଥାକୁ ମାନି ମାନ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵାଥ ତେଷାଂ ତଂ ସହସ୍ରାକ୍ଷଂ ଭଯାତୁରମ୍
ଏଭଳି କହିବା ପରେ ସେମାନେ ଭୟରେ ତଡ଼ପୁଥିବା ଏବଂ ହଜାର ଆଖି ଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ତେଽପି ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସହସ୍ରାକ୍ଷଂ ଵେପମାନଂ କୃତାଂଜଲିମ୍
ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ହଜାର ଆଖି ଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ କମ୍ପିଥିବା ଏବଂ ହାତ ଜୋଡ଼ି ଦେଖିଲେ।
ଭୂଯୋ ଯଦି ଦିଵେଶାନାମାଧିପତ୍ଯଂ ପ୍ରଵାଂଛସି ନାଵଜ୍ଞେଯୋ ବୁଧୈଃ କ୍ଵାପି ଲୋକଦ୍ଵଯ ମଭୀପ୍ସୁଭିଃ
ଯଦି ତୁମେ ପୁଣିଥରେ ଦେବମାନେଙ୍କର ରାଜ୍ୟ ଚାହୁଁଛ, ତେବେ ଜ୍ଞାନୀମାନେ କେଉଁଠି ମଧ୍ୟ, ବିଶେଷକରି ଦୁଇଟି ଲୋକ ଚାହୁଁଥିବାମାନେ, ତୁମକୁ କେବେ ଅବହେଳା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ତତ୍କ୍ଷଂତଵ୍ଯଂ ଦ୍ଵିଜୈଃ ସର୍ଵୈର୍ଵିଶେଷାଦ୍ଦକ୍ଷ ଵାକ୍ଯତଃ
ତେଣୁ ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ବିଶେଷକରି ଦକ୍ଷଙ୍କ କଥା ଅନୁଯାୟୀ, ତୁମକୁ କ୍ଷମା କରିବେ।
ପ୍ରଗୃହ୍ଯତାଂ ଵରୋଽସ୍ମାକଂ ଯଃ ସଦା ଵର୍ତତେ ହୃଦି
ଆମର ହୃଦୟରେ ସଦା ଥିବା ଯେଉଁ ଆଶୀର୍ବାଦ, ସେଠାରୁ ତୁମେ ଚାହିଁଥିବା ଦେଉଁ।
ଏତଲ୍ଲିଂଗଂ ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ତସ୍ଯାଽସ୍ତୁ ହୃଦି ଵାଂଛିତମ୍ ॥ ୬.୭୯.
ଏହି ଲିଙ୍ଗକୁ ଭକ୍ତିଭାବରେ ପୂଜା କରି, ତୁମ ହୃଦୟର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହେଉ।
କୁଂଡେଽତ୍ର ଵାଂଛିତଂ ସଦ୍ଯଃ ସଫଲଂ ସ ହି ଲପ୍ସ୍ଯତେ
ଏଠାରେ କୁଣ୍ଡରେ ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା କରାଯିବ, ତାହା ସତ୍ୱରେ ସଫଳ ହେବ, କାରଣ ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମିଳିଯିବ।
ନିଷ୍କାମୋ ଵାଽଥ ସଂପୂଜ୍ଯ ଲିଂଗମେତଚ୍ଛୁଭାଵହମ୍
କିମ୍ବା କୌଣସି ଇଚ୍ଛା ଛାଡ଼ି, ଏହି ଶୁଭ ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜା କରିପାରିବ।
ଐରାଵତଂ ସମାରୁହ୍ଯ ଦକ୍ଷଯଜ୍ଞେ ତତୋ ଗତଃ
ଏଇରାବତ ଉପରେ ଚଢ଼ି, ସେ ପରେ ଦକ୍ଷଙ୍କ ଯଜ୍ଞକୁ ଚଲିଗଲେ।
ଦକ୍ଷୋଽପି ଵିଧିଵଦ୍ଯଜ୍ଞଂ ଚକାର ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମାଃ
ଦକ୍ଷ ମଧ୍ୟ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଯଜ୍ଞ କଲେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ଷଷ୍ଠେ ନାଗରଖଣ୍ଡେ ହାଟକେଶ୍ଵରକ୍ଷେତ୍ରମାହ ଵାଲଖିଲ୍ଯାଶ୍ରମମାହାତ୍ମ୍ଯକଥନଂନାମୈକୋନାଶୀତିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି ଏକାଶୀ ଅଧ୍ୟାୟ, ଯାହାର ନାମ 'ବାଳଖିଲ୍ୟ ଆଶ୍ରମର ମହିମା କଥା', ହାଟକେଶ୍ୱର କ୍ଷେତ୍ର ଅଂଶରେ, ଅଷ୍ଟାଶୀହଜାର ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦ ପୁରାଣର ଷଷ୍ଠ ସଂହିତାରେ ସମାପ୍ତ ହେଲା।
ଅଥ ସୁପର୍ଣାଖ୍ଯମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଭଵିଷ୍ଯଂତି ଋଷଯ ଊଚୁଃ ଯଦେତଦ୍ଭଵତା ପ୍ରୋକ୍ତଂ ତେଜୋଵୀର୍ଯସମନ୍ଵିତଃ
ତାପରେ ଋଷିମାନେ କହିଲେ: 'ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ସୁପର୍ଣ୍ଣଙ୍କର ଭବିଷ୍ୟତ ମହିମା, ତାଙ୍କର ତେଜ ଓ ଶକ୍ତି ବିଷୟରେ କହିଛନ୍ତି।'
ସ କଥଂ ତତ୍ର ସଂଭୂତ ଏତନ୍ନୋ ଵିସ୍ତରାଦ୍ଵଦ
ସେ କିପରି ସେଠାରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ? ଏହା ଆମକୁ ବିସ୍ତାରରେ କୁହନ୍ତୁ।
ତୈର୍ମଂତ୍ରୈର୍ଵାଲଖିଲ୍ଯୈଶ୍ଚ ମହାଽମର୍ଷସମନ୍ଵିତୈଃ
ବାଳଖିଲ୍ୟମାନେ ଯେଉଁ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ସେଗୁଡ଼ିକ ତୀବ୍ର କ୍ରୋଧରେ ଭରିଥିଲା।
ନିଵାରିତୈଶ୍ଚ ଦକ୍ଷେଣ ସୂଚିତେ ଵିହଗାଧିପେ
ଦକ୍ଷଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ହୋଇଥିବା, ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କର ଅଧିପତି ବିଷୟରେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଥିଲା।
ତତଃ ପ୍ରୋଵାଚ ସଂହୃଷ୍ଟୋ ଵିନତାଂ ଦଯିତାଂ ନିଜାମ୍
ତାପରେ ସେ ଖୁସି ହୋଇ ନିଜ ପ୍ରିୟା ବିନତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଯେନ ତେ ଜାଯତେ ପୁତ୍ରଃ ସହସ୍ରାକ୍ଷାଧିକୋ ବଲୀ
ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମର ଏମିତି ପୁଅ ହେବେ, ଯିଏ ହଜାର ଆଖି ଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଠାରୁ ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।
ତସ୍ଯ ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତତ୍କ୍ଷଣାଦେଵ ସଂପପୌ
ସେ କଥା ଶୁଣି ବିନତା ସେଇ ମହୁର୍ତ୍ତରେ ପିଇଲେ।
ଏଵଂ ତଜ୍ଜଲପାନେନ ତେଜୋଵୀର୍ଯସମ ନ୍ଵିତଃ
ଏଭଳି ଜଳ ପିଇବାରେ ସେ ଅପାର ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରଭାବରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
ଯେନାମୃତଂ ହୃତଂ ଵୀର୍ଯାତ୍ପରିଭୂଯ ପୁରଂଦରମ୍
ଯାହାର ଶକ୍ତିରେ ପୁରନ୍ଦରଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ଅମୃତ ନେଇଯିବାଗଲା।
ଯୋ ଜଜ୍ଞେ ଦଯିତୋ ଵିଷ୍ଣୋର୍ଵାହନତ୍ଵମୁପାଗତଃ ୬.୮୦.
ଯିଏ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପ୍ରିୟ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ବାହନ ହେବାର ସମ୍ମାନ ପାଇଥିଲେ।
ଯେନ ପୂର୍ଵଂ ତପସ୍ତପ୍ତ୍ଵା କ୍ଷେତ୍ରେଽତ୍ରୈଵ ମହାତ୍ମନା
ଯିଏ ଏଠି ଏହି କ୍ଷେତ୍ରରେ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ, ହେ ମହାତ୍ମା।
ପକ୍ଷାପ୍ତିର୍ଯେନ ସଂଜାତା ଯସ୍ଯ ଭୂଯୋଽପି ତାଦୃଶୀ
ଯାହା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଥମେ ପକ୍ଷ ପାଇଥିଲେ, ଏବଂ ପୁନି ସେହିପରି ପକ୍ଷ ମିଳିଥିଲା।
ମୁନଯ ଊଚୁଃ କଥଂ ତସ୍ଯ ଗତୌ ପକ୍ଷୌ ଗରୁଡସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ ଏତନ୍ନୋ ଵିସ୍ତରାଦ୍ବ୍ରୂହି ସୂତପୁତ୍ର ଯଥାତଥମ୍
ମୁନିମାନେ କହିଲେ: ମହାତ୍ମା ଗରୁଡଙ୍କ ପକ୍ଷ କିପରି ହେଲା? ହେ ସୂତପୁତ୍ର, ଏହା ଯଥାଯଥିକ ଭାବେ ଆମକୁ ବିସ୍ତୃତରେ କହ।