ଵାମୋ ବାହୁଶ୍ଚ ନେତ୍ରଂ ଚ ମୁହୁଃ ସ୍ଫୁରତି ଚାସ୍ଯ ଵୈ
ତାଙ୍କର ବାମ ହାତ ଓ ଆଖି ବାରମ୍ବାର ଫଡ଼ିଉଥିଲା।
ଶିରୋହୀନାଂ ତଥା ଛାଯାଂ ଗଗନେ ଭାସ୍କରଦ୍ଵଯମ୍ ୬.୭୯.
ସେ ଆକାଶରେ ମୁଣ୍ଡହୀନ ଛାୟା ଓ ଦୁଇଟି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦେଖିଲେ।
ନ ଚ ମଂଦଂ ନ ଚାକାଶେ ସଂସ୍ଥିତାଂ ସ୍ଵର୍ଧୁନୀଂ ହରିଃ
ହରି ଆକାଶରେ ଧୀରେ ଧୀରେ ବହୁଥିବା ସ୍ୱର୍ଗ ନଦୀକୁ ଦେଖିପାରିଲେ ନାହିଁ।
ମୁକ୍ତକେଶୀଂ ଵିଵସ୍ତ୍ରାଂ ଚ କୃଷ୍ଣଦଂତାଂ ଭଯାନକାମ୍
ସେ ଖୋଲା କେଶ, ନିର୍ବସ୍ତ୍ରା ଓ କଳା ଦାନ୍ତ ଥିବା ଭୟଙ୍କର ଜଣେ ଜନାନୀକୁ ଦେଖିଲେ।
ପପ୍ରଚ୍ଛ ଭଯସଂତ୍ରସ୍ତଃ କିମେତଦିତି ମେ ଗୁରୋ
ଭୟରେ କମ୍ପିତ ହୋଇ ସେ ପଚାରିଲେ, 'ମୋ ଗୁରୁ, ଏହା କଣ?'
କିଂ ମେ ଭଵିଷ୍ଯତି ପ୍ରାଜ୍ଞ ଵିନାଶଃ ସାଂପ୍ରତଂ ଵଦ
'ମୋ ସହ କଣ ହେବ? ହେ ପ୍ରାଜ୍ଞ, ଏବେ କହ, ମୋର ବିନାଶ ହେବ କି?'
ଉଲ୍ଲଂଘିତାଃ ସ୍ଥିତା ମାର୍ଗେ ଗୋଷ୍ପଦଂ ତର୍ତ୍ତୁମିଚ୍ଛଵଃ
ଯେମାନେ ଗୋର ଖୁର ଚିହ୍ନ ଅଟକାଇ ଏହି ପଥରେ ଦଢ଼ିଆ ହୋଇ ଉଭୟ ପାର୍ଶ୍ୱକୁ ଯିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି, ସେମାନେ—
ତୈରେଵାଥର୍ଵଣୈର୍ମଂତ୍ରୈସ୍ତ୍ଵକୃତେଽସ୍ତି ଶଚୀପତେ
ସେଇ ଅଥର୍ବ ମନ୍ତ୍ରମାନେ ଦ୍ୱାରା, ହେ ଶଚୀପତି, ଏହା ତୁମ ପାଇଁ ନୁହେଁ।
ଯୁଷ୍ମାକଂ ସୁଵିନାଶାଯ ସର୍ଵଦେଵାଧିନାଯକଃ
ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ନାୟକ ତୁମମାନେଙ୍କର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନାଶ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି।
ତସ୍ଯ ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସହସ୍ରାକ୍ଷୋ ଭଯାନ୍ଵିତଃ
ସେଇ କଥା ଶୁଣି ବହୁ ଆଖି ଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର ଭୟରେ ଅତି ଉତ୍କଣ୍ଠିତ ହେଲେ।
ଅସ୍ମନ୍ନାଶାଯ ମୁନିଭିର୍ଵାଲଖିଲ୍ଯୈଃ ପ୍ରଜାପତେ
ହେ ପ୍ରଜାପତି, ବାଳଖିଲ୍ୟ ନାମକ ଋଷିମାନେ ଆମର ନାଶ ପାଇଁ କାମ କରୁଛନ୍ତି।
ତାନ୍ଵାରଯ ସ୍ଵଯଂ ଗତ୍ଵା ଯାଵନ୍ନୋ ଜାଯତେ ପରଃ ୬.୭୯.
ତୁମେ ନିଜେ ଯାଇ ସେମାନେଂକୁ ରୋକ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆଉ କୌଣସି ନୂତନ ଜନ୍ମ ହେଉନାହିଁ।
ଅଥ ଦକ୍ଷୋ ଦ୍ରୁତଂ ଗତ୍ଵା ଶକ୍ରାଦ୍ଯୈରମରୈର୍ଵୃତଃ
ତାପରେ ଦକ୍ଷ ତୁରନ୍ତ ଯାଇଲେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଅମରମାନେ ସହିତ।
କିମେତତ୍କ୍ରିଯତେ ଵିପ୍ରାଃ କର୍ମ ରୌଦ୍ରତମଂ ମହତ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଏହି ଏତେ ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ବଡ଼ କାର୍ଯ୍ୟ କଣ କରୁଛନ୍ତି?
ଅଥ ତେ ଦକ୍ଷମାଲୋକ୍ଯ ସମାଯାତଂ ସ୍ଵମାଶ୍ରଯମ୍
ତାପରେ ସେମାନେ ନିଜ ସ୍ୱାମୀ ଦକ୍ଷଙ୍କୁ ଆସିଥିବା ଦେଖିଲେ।
ଅର୍ଘ୍ଯଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ପୂଜାଂ କୃତ୍ଵାଥ ଭକ୍ତିତଃ
ସେମାନେ ଯଥାଯଥ ଆଦରରେ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଲେ, ପୂଜା କଲେ ଓ ଭକ୍ତି ସହିତ ସମ୍ମାନ କଲେ।
ଆଦେଶୋ ଦୀଯତାଂ ଶୀଘ୍ରଂ ଯଦର୍ଥମିହ ଚାଗତଃ
ଆପଣ କିଏଁ ପାଇଁ ଏଠାକୁ ଆସିଛନ୍ତି, ଦୟାକରି ଶୀଘ୍ର କହନ୍ତୁ।
ଦକ୍ଷ ଉଵାଚ ଏତଦ୍ରୌଦ୍ରତମଂ କର୍ମ ସର୍ଵଦେଵଭଯାଵହମ୍
ଦକ୍ଷ କହିଲେ: ଏହା ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ, ଯାହା ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଭୟ ଦେଉଛି।
ଉଲ୍ଲଂଘିତା ମଦୋଦ୍ରେକାତ୍କୃତ୍ଵା ହାସ୍ଯଂ ମୁହୁର୍ମୁହୁଃ
ସେ ମୋତେ ବାରମ୍ବାର ଉପହାସ କରିଛନ୍ତି ଓ ଅହଂକାରରେ ସୀମା ଉଲ୍ଲଂଘନ କରିଛନ୍ତି।
ଶକ୍ରୋଚ୍ଛେଦାଯ ଚାସ୍ମାଭିଃ ଶକୋଽନ୍ଯୋ ଵୀର୍ଯମଂତ୍ରତଃ
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ନାଶ କରିବା ପାଇଁ ଆମେ ମନ୍ତ୍ରର ଶକ୍ତିରେ ଆଉ ଜଣେଙ୍କୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରିଛୁ।
ତତ୍କଥଂ ମଂତ୍ରଵୀର୍ଯଂ ତତ୍କ୍ରିଯତେ ମୋଘମିତ୍ଯହୋ
କିପରି ଏହି ମନ୍ତ୍ରର ଶକ୍ତି ବ୍ୟର୍ଥ ହେଉଛି?
ତ୍ଵମେଵ ଯଦି ଶକ୍ତଃ ସ୍ଯାଦନ୍ଯଥା କର୍ତୁମେଵ ହି ୬.୭୯.
ଯଦି ତୁମେ ସମର୍ଥ ଅଛ, ତେବେ ତୁମେ ନିଜେ ଅନ୍ୟ ଭଳି କର।
ନାନ୍ଯଥା ଶକ୍ଯତେ କର୍ତୁଂ ଵେଦମନ୍ତ୍ରୋଦ୍ଭଵଂ ବଲମ୍
ନହେଲେ ବେଦ ମନ୍ତ୍ରରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଶକ୍ତିକୁ ଅନ୍ୟ ଭଳି କରିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।
ତଦ୍ଯ ଏଷ କୃତୋ ହୋମୋ ଯୁଷ୍ମାଭିର୍ଵେଦମଂତ୍ରତଃ
ଏହି ଯଜ୍ଞ ତୁମେ ବେଦ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା କରିଛ।
ସୋଽଯଂ ମଦ୍ଵଚନାଦ୍ରାଜା ଭଵିଷ୍ଯତି ପତତ୍ରିଣାମ୍
ମୋ ଆଦେଶରେ ସେ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କର ରାଜା ହେବ।
ଏତସ୍ଯ ଦେଵରାଜସ୍ଯ କ୍ଷଂତଵ୍ଯଂ ମମ ଵାକ୍ଯତଃ
ଏହି ଦେବତାମାନଙ୍କର ରାଜା ପାଇଁ ମୋ କଥାକୁ ମାନି ମାନ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵାଥ ତେଷାଂ ତଂ ସହସ୍ରାକ୍ଷଂ ଭଯାତୁରମ୍
ଏଭଳି କହିବା ପରେ ସେମାନେ ଭୟରେ ତଡ଼ପୁଥିବା ଏବଂ ହଜାର ଆଖି ଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ତେଽପି ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସହସ୍ରାକ୍ଷଂ ଵେପମାନଂ କୃତାଂଜଲିମ୍
ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ହଜାର ଆଖି ଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ କମ୍ପିଥିବା ଏବଂ ହାତ ଜୋଡ଼ି ଦେଖିଲେ।
ଭୂଯୋ ଯଦି ଦିଵେଶାନାମାଧିପତ୍ଯଂ ପ୍ରଵାଂଛସି ନାଵଜ୍ଞେଯୋ ବୁଧୈଃ କ୍ଵାପି ଲୋକଦ୍ଵଯ ମଭୀପ୍ସୁଭିଃ
ଯଦି ତୁମେ ପୁଣିଥରେ ଦେବମାନେଙ୍କର ରାଜ୍ୟ ଚାହୁଁଛ, ତେବେ ଜ୍ଞାନୀମାନେ କେଉଁଠି ମଧ୍ୟ, ବିଶେଷକରି ଦୁଇଟି ଲୋକ ଚାହୁଁଥିବାମାନେ, ତୁମକୁ କେବେ ଅବହେଳା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ତତ୍କ୍ଷଂତଵ୍ଯଂ ଦ୍ଵିଜୈଃ ସର୍ଵୈର୍ଵିଶେଷାଦ୍ଦକ୍ଷ ଵାକ୍ଯତଃ
ତେଣୁ ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ବିଶେଷକରି ଦକ୍ଷଙ୍କ କଥା ଅନୁଯାୟୀ, ତୁମକୁ କ୍ଷମା କରିବେ।