ଵେଦିମଧ୍ଯଗତୌ ନିତ୍ଯଂ ପାର୍ଵତୀପରମେଶ୍ଵରୌ ଓଷଧିପ୍ରସ୍ଥମାସାଦ୍ଯ ପୁରଂ ହିମ ଵତଃ ପ୍ରିଯମ୍
ପାର୍ବତୀ ଓ ପରମେଶ୍ୱର ସଦା ବେଦୀର ମଧ୍ୟରେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଔଷଧିପ୍ରସ୍ଥ ନାମକ ହିମପର୍ବତ ତଳର ପ୍ରିୟ ସହରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଅତ୍ର ନଃ ସଂଶଯୋ ଜାତଃ ଶ୍ରଦ୍ଧେଯମପି ତେ ଵଚଃ
ଏଠାରେ ଆମର ଏକ ସନ୍ଦେହ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇଛି, ଯଦ୍ୟପି ତୁମର କଥା ବିଶ୍ୱାସଯୋଗ୍ୟ।
ପରଂ ଯତ୍କାରଣଂ କୃତ୍ସ୍ନଂ ତଦ୍ବ୍ରଵୀମି ନିବୋଧ୍ଯତାମ୍
ଏହି ସବୁର ମୂଳ କାରଣ କ'ଣ, ମୁଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ କହିବି, ଭଲଭାବେ ଶୁଣ।
ଯ ଏଷ ଓଷଧିପ୍ରସ୍ଥେ ଵିଵାହଃ ପ୍ରାଗଭୂ ତ୍ତଯୋଃ
ଏହି ଦୁଇଁଜଣଙ୍କର ବିବାହ ଔଷଧିପ୍ରସ୍ଥରେ ପୂର୍ବରୁ ହୋଇଥିଲା।
ଵୈଵସ୍ଵତେଽନ୍ତରେ ପୂର୍ଵଂ ସଂଜାତୋ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମାଃ
ଏହା ପୂର୍ବ ଯୁଗରେ, ବୈବସ୍ବତ ମନ୍ବନ୍ତର ମଧ୍ୟରେ ଘଟିଥିଲା, ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ହାଟକେଶ୍ଵରଜେ କ୍ଷେତ୍ରେ ଯଶ୍ଚୋଦ୍ଵାହସ୍ତଯୋରଭୂତ୍
ହାଟକେଶ୍ୱର ଜନିତ କ୍ଷେତ୍ରରେ ସେମାନଙ୍କର ବିବାହ ଉତ୍ସବ ହୋଇଥିଲା।
ପାର୍ଵତୀହରଯୋଃ ସୂତ ସୋଽସ୍ମାଭିର୍ଵିସ୍ତରାଚ୍ଛ୍ରୁତଃ
ହେ ସୂତ, ପାର୍ବତୀ ଓ ହରଙ୍କ ବିବାହ ଏଠାରେ ଆମେ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ଶୁଣିଛୁ।
ହାଟକେଶ୍ଵରଜେ କ୍ଷେତ୍ରେ ଦକ୍ଷଯଜ୍ଞେ ମନୋହରେ ୬.୭୭.
ହାଟକେଶ୍ୱର ଜନିତ କ୍ଷେତ୍ରରେ, ମନୋହର ଦକ୍ଷ ଯଜ୍ଞ ଅବସରରେ।
ସୋଽସ୍ମାକଂ କୀର୍ତନୀଯଶ୍ଚ ତ୍ଵଯା ସୂତକୁଲୋଦ୍ଵହ
ଏହି ଘଟଣା ଆମେ ଏବଂ ତୁମେ, ହେ ସୂତକୁଳର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, କଥାହେବା ଉଚିତ।
ଵିଵାହସମଯଂ ସମ୍ଯଗ୍ଦେଵଦେଵସ୍ଯ ଶୂଲିନଃ
ଦେବମାନ୍ୟ ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀଙ୍କ ବିବାହ ସମୟର କଥା।
ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଦକ୍ଷିଣାଂଗୁଷ୍ଠାଦ୍ଦକ୍ଷଃ ପ୍ରାଚେତସୋଽଭଵତ୍
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଡାହାଣ ଆଠିରୁ ପ୍ରଚେତସଙ୍କ ପୁତ୍ର ଦକ୍ଷ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ତାସାଂ ଜ୍ଯେଷ୍ଠତମା ସାଧ୍ଵୀ ସତୀନାମ ଶୁଚିସ୍ମିତା ॥ ବଭୂଵ କନ୍ଯକା ସର୍ଵୈର୍ଗୁଣୈର୍ଯୁକ୍ତାଽଽଯତେକ୍ଷଣା
ତାଙ୍କର ନାରୀମାନ୍ୟ ଝିଅମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଶୁଭ ହସିଥିବା, ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ଯୁକ୍ତ, ବିଶାଳ ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ସତୀ ନାମକ ଝିଅ ବଡ଼ ଥିଲେ।
ନ ଦେଵୀ ନ ଚ ଗଂଧର୍ଵୀ ନାସୁରୀ ନ ଚ ନାଗଜା
ସେ ନ ଦେବୀ, ନ ଗନ୍ଧର୍ବୀ, ନ ଅସୁରୀ, ନ ନାଗକୁଳର ଝିଅ।
ତତଃ ପୁଣ୍ଯତମଂ କ୍ଷେତ୍ରଂ କନ୍ଯାଦାନସ୍ଯ ସ କ୍ଷମମ୍
ତାପରେ, ସେହି ପବିତ୍ରତମ କ୍ଷେତ୍ର କନ୍ୟାଦାନ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ହେଲା।
ତତଶ୍ଚୋଦ୍ଵାହଯୋଗ୍ଯାନି ଵସୁନି ଵିଵିଧାନ୍ଯପି
ତାପରେ ବିବାହ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଧନ-ଦୌଲତ ଆଣିଦିଆଯାଇଲା।
ଅଥ ଚୈତ୍ରସ୍ଯ ଶୁକ୍ଲସ୍ଯ ନକ୍ଷତ୍ରେ ଭଗଦୈଵତେ
ପରେ, ଚୈତ୍ର ମାସର ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷରେ, ଭାଗ ନକ୍ଷତ୍ରରେ,
ସର୍ଵୈଃ ସୁରଗଣୈଃ ସାର୍ଧଂ ଦେଵଵିଷ୍ଣୁପୁରଃସରୈଃ ୬.୭୭.
ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ନେତୃତ୍ୱ ଦେଇ, ଏକଠା ହେଲେ,
ସିଦ୍ଧୈଃ ସାଧ୍ଯଗଣୈର୍ଭୂତୈଃ ପ୍ରେତୈର୍ଵୈନାଯକୈସ୍ତଥା
ସିଦ୍ଧ, ସାଧ୍ୟ, ଭୂତ, ପ୍ରେତ ଓ ବିନାୟକମାନେ ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ଯୋଗ ଦେଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ଦକ୍ଷଃ ସଂପ୍ରହୃଷ୍ଟତନୂରୁହଃ
ଏହି ସମୟରେ ଦକ୍ଷ, ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କର ଶରୀରର କେଶ ଦଣ୍ଡିଉଠିଲା।
ଵାଦ୍ଯମାନୈର୍ମହାଵାଦ୍ଯୈଃ ସୂତମାଗଧବନ୍ଦିଭିଃ
ସୁତ, ମାଗଧ ଓ ବନ୍ଦୀମାନେ ମହାବାଦ୍ୟ ଚାଲାଇ ଉତ୍ସବ କରୁଥିଲେ।
ତତଃ ସର୍ଵେ ସୁରାସ୍ତତ୍ର ସ୍ଵଯଂ ଦକ୍ଷେଣ ପୂଜିତାଃ ପରିଵାର୍ଯାଖିଲାଂ ଵେଦିଂ ମଂଡପାଂତରଵର୍ତିନୀମ୍
ତାପରେ, ଦକ୍ଷ ସ୍ୱୟଂ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି, ମଣ୍ଡପ ଭିତରେ ଥିବା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବେଦିକୁ ଘେରି ରଖିଲେ।
ତତଃ ପିତାମହଂ ପ୍ରାହ ଦକ୍ଷଃ ପ୍ରୀତିପୁରଃସରମ୍
ତାପରେ, ଦକ୍ଷ ଆନୁରାଗରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ପିତାମହଙ୍କୁ କହିଲେ।
ସ୍ଵଯମେଵ ସୁତାଽସ୍ମାକଂ ଯେନ ସ୍ଯାତ୍ସୁଭଗା ସତୀ
ଆମ ପୁଅ ସତୀ ନିଜେ ଯାହାକୁ ଚୟନ କରିବେ, ସେ ତାଙ୍କ ଭାଗ୍ୟବାନ ହେଉ।
ବାଢମିତ୍ଯେଵ ସୋଽପ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ପ୍ରହୃଷ୍ଟେନାଂତରାତ୍ମନା
ସେ ମଧ୍ୟ 'ଠିକ୍ ଅଛି' କହି, ମନରେ ଆନନ୍ଦ ଭରି ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ସଂପ୍ରଦାନକ୍ରିଯାଂ କୃତ୍ଵା ତତ୍ରୈଵ ଵିଧିପୂର୍ଵକମ୍ ମାତୄଣାଂ ପୁରତୋ ଵେଧାଃ ସତୀଶାଭ୍ଯାଂ ଯଥୋଚିତମ୍
ସେଠାରେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଦେବତା-ମାତାମାନେ ସାମ୍ନାରେ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ସତୀ ଏକସାଥି ଦାନ କ୍ରିୟା କରିଥିଲେ।
ଅଥ ଵେଦିଂ ସମାସାଦ୍ଯ ଗୃହ୍ଯୋକ୍ତଵିଧିନାଽଖିଲମ୍
ତାପରେ, ବେଦିକୁ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇ, ଘରେ ହେବା ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ସମସ୍ତ କାମ କରାଯାଇଲା।
ଯଥାଯଥା ସ ରମ୍ଯାଣି ଵୀକ୍ଷତେଂଽଗାନି କୌତୁକାତ୍ ୬.୭୭.
ସତୀ ଉତ୍ସୁକତାରେ ଏକେକ ଭଳି ତାଙ୍କର ରମ୍ୟ ଅଙ୍ଗଗୁଡିକୁ ଦେଖୁଥିଲେ।
ତେନୈକଂ ଵଦନଂ ମୁକ୍ତ୍ଵା ତସ୍ଯା ଵସ୍ତ୍ରାଵଗୁଂଠିତମ୍
ତାଙ୍କର ଏକ ମୁହଁ ଛଡ଼ି, ଅନ୍ୟ ସବୁ ମୁହଁ ବସ୍ତ୍ରରେ ଢାକି ରଖାଯାଇଥିଲା।
ନ ଶଂଭୋର୍ଲଜ୍ଜଯା ଵକ୍ତ୍ରଂ ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷଂ ସ ଵ୍ଯଲୋକଯତ୍
ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଲଜ୍ଜାରେ, ସତୀ ତାଙ୍କର ମୁହଁକୁ ସିଧାସିଧି ଦେଖିଲେ ନାହିଁ।
ତତସ୍ତଦ୍ଦର୍ଶନାର୍ଥାଯ ସ ଉପାଯଂ ଵ୍ଯଲୋ କଯତ୍
ତାପରେ, ସେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଏକ ଉପାୟ ଚିନ୍ତା କଲେ।