ଯା ଗତିର୍ମାତୃଭକ୍ତାନାଂ ଧ୍ରୁଵଂ ସା ମେ ଭଵିଷ୍ଯତି
ମାଆଠାରେ ଭକ୍ତି ଥିବା ଲୋକଙ୍କର ଯେପରି ଗତି, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସେଇ ମୋର ହେବ।
ଅଥଵାଽତ୍ରୈଵ ତିଷ୍ଠ ତ୍ଵଂ ଶପଥାଃ ସଂତୁ ମେ ତଵ
ନହେଲେ, ଏଠି ରୁହ, ତୁମ ଶପଥ ମୋର ହେଉ।
ଜନନ୍ଯା ଵିପ୍ରଯୁକ୍ତସ୍ଯ ଜୀଵିତଂ ନ ହି ମେ ପ୍ରିଯମ୍
ମାଆଠାରୁ ଦୂରେ ଥିଲେ ମୋ ପାଇଁ ଜୀବନ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ନୁହେଁ।
ନାସ୍ତି ମାତୃସମୋ ନାଥୋ ନାସ୍ତି ମାତୃସମା ଗତିଃ
ମାଆ ପରି ରକ୍ଷାକାରୀ କେହି ନାହାନ୍ତି, ମାଆ ପରି ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଗତି କେହି ନାହିଁ।
ନ ଚାଯମନ୍ଯଭୂତାନାଂ ମୃତ୍ଯୁଃ ସ୍ଯାଦନ୍ଯମୃତ୍ଯୁତଃ
ଏହି ମୃତ୍ୟୁ ଅନ୍ୟ ଜୀବମାନଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ଠାରୁ କିଛି ଭିନ୍ନ ନୁହେଁ।
ଅପଶ୍ଚିମମିଦଂ ପୁତ୍ର ମାତୁଃ ସନ୍ଦେଶମୁତ୍ତମମ୍
ପୁଅ, ଏହା ତୋର ମାଆଙ୍କର ଶେଷ ଏବଂ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ବାର୍ତ୍ତା।
ଵନେ ଚର ସଦା ଵତ୍ସ ଅପ୍ରମାଦପରୋ ଭଵ
ବନରେ ସଦା ବାସ କର, ପୁଅ, ଏବଂ ସତର୍କ ରୁହ।
ନ ଚ ଲୋଭେନ ଚର୍ତଵ୍ଯଂ ଵିଷମସ୍ଥଂ ତୃଣଂ କ୍ଵଚିତ୍ 7.3.29.
ଲୋଭରେ ପଡି, କେବେ ମଧ୍ୟ ଜଟିଳ ସ୍ଥାନରେ ଏକ ଟିଉଁ ଘାସ ମଧ୍ୟ ନେଉନାହିଁ।
ସମୁଦ୍ରମଟଵୀଂ ଯୁଦ୍ଧଂ ଵିଶଂତେ ଲୋଭମୋହିତାଃ
ଲୋଭରେ ଅନ୍ଧ ହୋଇ, ଲୋକେ ସମୁଦ୍ର, ଜଙ୍ଗଲ ଓ ଯୁଦ୍ଧକୁ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି।
ଲୋଭାତ୍ପ୍ରମାଦାଦାଶ୍ଵାସାତ୍ପୁରୁଷୋ ବାଧ୍ଯତେ ତ୍ରିଭିଃ
ଲୋଭ, ଅସାବଧାନତା ଓ ଅନ୍ୟାୟ ଭରସା — ଏହି ତିନିଟି ଦ୍ୱାରା ଲୋକ ଦୁଃଖିତ ହୁଏ।
ଆତ୍ମା ଚ ସତତଂ ପୁତ୍ର ରକ୍ଷିତଵ୍ଯଃ ପ୍ରଯତ୍ନତଃ
ପୁଅ, ସ୍ୱୟଂକୁ ସଦା ଯତ୍ନରେ ରକ୍ଷା କରିବା ଦରକାର।
ତିର୍ଯଗ୍ଭ୍ଯଃ ପାପଯୋନିଭ୍ଯଃ ସଦା ଵିଚରତା ଵନେ
ବନରେ ଘୁରୁଥିବାବେଳେ ସଦା ପଶୁମାନେ ଓ ଦୁଷ୍ଟ ଜନ୍ମର ଜୀବମାନଙ୍କୁ ଦୂରେ ରଖ।
ଅସ୍ମାକଂ ପ୍ରତିଵାଚଂ ଚ ଶୃଣୁ ଶୋକଵିନାଶିନୀମ୍ ଵିଶ୍ରାନ୍ତଶ୍ଚ ପୁନର୍ଯାତି ତଦ୍ଵଦ୍ଭୂତସମାଗମଃ
ଆମ ପ୍ରତିଉତ୍ତର ଶୁଣ, ଯାହା ଶୋକକୁ ଦୂର କରେ; ଯେପରି ଥକି ଯିଏ ଫେରି ଆସେ, ସେପରି ଜୀବମାନଙ୍କର ମିଳନ ହୁଏ।
ସ୍ଵମାତରଂ ସଖୀଵର୍ଗଂ ତତୋ ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ସମାଗତା
ସେମାନେ ତାଙ୍କର ମାଆ ଓ ସଂଗୀନୀମାନଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଏକଠି ହେଲେ।
ଅବ୍ରଵୀଚ୍ଚ ତତୋ ଵାକ୍ଯଂ ପୁତ୍ରଶୋକେନ ଦୁଃଖିତା
ତାପରେ, ପୁଅ ନଷ୍ଟର ଦୁଃଖରେ ତା ସେଇ କଥା କହିଲେ।
ଅନାଥମବଲଂ ଦୀନଂ ଫେନପଂ ମମ ପୁତ୍ରକମ୍
ମୋ ପୁଅ ଫେନପ ଅନାଥ, ଦୁର୍ବଳ ଓ ଦୁଃଖିତ।
ଭାଵିନୀନାମଯଂ ପୁତ୍ରଃ ସାଂପ୍ରତଂ ଚ ଵିଶେଷତଃ
ଏହି ପୁଅ ଭବିଷ୍ୟତ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ, ବିଶେଷ କରି ଏବେ।
ଚରଂତଂ ଵିଷମେ ସ୍ଥାନେ ଚରଂତଂ ପରଗୋକୁଲେ 7.3.29.
ସେ ଜଟିଳ ସ୍ଥାନରେ ଘୁରେ, ଅନ୍ୟଙ୍କ ଗୋପାଳରେ ମଧ୍ୟ ଘୁରେ।
କ୍ଷମଧ୍ଵଂ ଚ ମହାଭାଗା ଯାସ୍ଯେଽହଂ ସତ୍ଯସଂଶ୍ରଯାତ୍
ମହାନୁଭାବମାନେ, ମୋତେ ଖ୍ମା କରନ୍ତୁ; ମୁଁ ଏବେ ସତ୍ୟରେ ଭରସା କରି ଯିବି।
ସର୍ଵାସ୍ତା ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତସ୍ଯାଃ ଶୋକସମନ୍ଵିତାଃ
ତାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ସେ ସମସ୍ତେ ମହିଳା ଦୁଃଖରେ ଭରିଗଲେ।
କପିଲେ ନୈଵ ଗଂତଵ୍ଯଂ ନ ତେ ଦୋଷୋ ଭଵିଷ୍ଯତି
ତୁମେ କପିଳାକୁ ଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଏଥିରେ ତୁମର କୌଣସି ଦୋଷ ହେବ ନାହିଁ।
ଅତ୍ର ଗାଥା ପୁରା ଗୀତା ମୁନିଭିର୍ଧର୍ମଵାଦିଭିଃ
ଏଠାରେ ପୂର୍ବରୁ ଧର୍ମ ଉପଦେଶକ ଋଷିମାନେ ଏକ ଗାଥା ଗାଇଥିଲେ।
କପିଲୋଵାଚ ନାତ୍ମାର୍ଥମୁପଯୁଞ୍ଜାମି ସ୍ଵଲ୍ପମପ୍ଯନୃତଂ କ୍ଵଚିତ୍
କପିଳ କହିଲେ, "ମୁଁ କେବେ ମଧ୍ୟ ନିଜ ଲାଗି ଅଳ୍ପ ମିଥ୍ୟା କଥା କହେଁନି।"
ଅଶ୍ଵମେଧସହସ୍ରଂ ତୁ ସତ୍ଯଂ ଚ ତୁଲଯା ଧୃତମ୍
"ହଜାରଟି ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ ଏବଂ ସତ୍ୟକୁ ଯଦି ତୁଳାରେ ରଖାଯାଏ,"
ତସ୍ମାନ୍ନାନୃତମାତ୍ମାନଂ କରିଷ୍ଯେ ଜୀଵିତାଶଯା
"ସେଥିପାଇଁ, ମୁଁ ଜୀବନ ରକ୍ଷା ପାଇଁ କେବେ ମିଥ୍ୟା କଥା କହିବି ନାହିଁ।"
ଯତ୍ତ୍ଵଂ ପରମସତ୍ଯେନ ପ୍ରାଣାଂସ୍ତ୍ଯଜସି ଦୁସ୍ତ୍ଯଜାନ୍
"ତୁମେ ଯେଉଁପରି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସତ୍ୟ ପାଇଁ ଏହି ଦୁର୍ଲଭ ପ୍ରାଣ ଛାଡ଼ିଦେଉଛ, ସେଥିରେ"
ଅଵଶ୍ଯଂ ନ ଚ ତେ ଭାଵୀ ମୃତ୍ଯୁଃ ସତ୍ଯାତ୍କଥଂଚନ
"ସତ୍ୟ ପାଇଁ କେବେ କୌଣସି ଅବସ୍ଥାରେ ମୃତ୍ୟୁ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିପାରିବ ନାହିଁ।"
ଅଥାସୌ କପିଲାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵିସ୍ମଯୋତ୍ଫୁଲ୍ଲଲୋଚନଃ 7.3.29.
"ତାପରେ, କପିଳାଙ୍କୁ ଦେଖି ତାଙ୍କର ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଚକ୍ଷୁ ଆଉ ଓଡ଼ିଗଲା।"
ନହି ସତ୍ଯଵତାଂ କିଂଚିଦଶୁଭଂ ଵିଦ୍ଯତେ କ୍ଵଚିତ୍
"ଯେମାନେ ସତ୍ୟରେ ଅଟୁଟ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ କେବେ କୌଣସି ଅଶୁଭ ଘଟେ ନାହିଁ।"
ତ୍ଵଯୋକ୍ତଂ କପିଲେ ପୂର୍ଵଂ ଶପଥୈରାଗମାଯ ଚ
"ପୂର୍ବରୁ ତୁମେ କପିଳା, ଶପଥ ଏବଂ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପାଇଁ କଥା କହିଥିଲ।"