ଦୁର୍ଯୋଧନେନ ଚାଲୋକ୍ଯ ସର୍ଵପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ଏହାକୁ ଦୁର୍ୟୋଧନ ଦେଖିଲେ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଥିଲେ ।
ତତ୍ର ସଂସ୍ଥାପିତଂ ଲିଗଂ ଵଦ ତ୍ଵଂ ରୌମହର୍ଷଣେ
ଏଠାରେ ସ୍ଥାପିତ ଲିଙ୍ଗ ବିଷୟରେ ଆପଣ ମୋତେ କହନ୍ତୁ, ରୌମହର୍ଷଣ ।
ସର୍ଵଲକ୍ଷଣସଂପନ୍ନା ରୂପୌ ଦାର୍ଯଗୁଣାନ୍ଵିତା
ଏହା ସମସ୍ତ ଲକ୍ଷଣରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ରୂପରେ ଅତି ସୁନ୍ଦର ଏବଂ ଉତ୍ତମ ଗୁଣରେ ଭରିପୁର ।
ତାଂ ଦଦାଵଥ ପତ୍ନ୍ଯର୍ଥେ ଧାର୍ତରାଷ୍ଟ୍ରାଯ ଧୀମତେ
ତାପରେ, ତାଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟା ପାଇଁ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ର ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ତାହା ଦେଇଥିଲେ ।
ଅଥ ନାଗପୁରାତ୍ସର୍ଵେ ଭୀଷ୍ମ ଦ୍ରୋଣାଦଯଶ୍ଚ ଯେ
ତାପରେ, ନାଗପୁରରୁ ସମସ୍ତେ—ଭୀଷ୍ମ, ଦ୍ରୋଣ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ—
ତଥା ପାଂଡୁସୁତାଃ ପଂଚ ପରିଵାରସମନ୍ଵିତାଃ ଜଗ୍ମୁର୍ଦ୍ଵାରଵତୀଂ ହୃଷ୍ଟାଃ ସୈନ୍ଯେନ ମହତାନ୍ଵିତାଃ
ସେପରି, ପାଞ୍ଚ ପାଣ୍ଡବ ତାଙ୍କର ସହଚରମାନେ ସହିତ, ଅନନ୍ଦରେ ଏବଂ ବଡ଼ ସେନା ନେଇ ଦ୍ୱାରାବତୀକୁ ଗଲେ ।
ଅଥ କ୍ରମେଣ ଗଚ୍ଛଂତସ୍ତେ ସର୍ଵେ କୁରୁପାଣ୍ଡଵାଃ
ତାପରେ, କ୍ରମକ୍ରମେ ସେମାନେ ସମସ୍ତେ କୁରୁ ଓ ପାଣ୍ଡବ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ ।
ସର୍ଵପାପହରଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଯତ୍ର ତତ୍କ୍ଷେତ୍ରମୁତ୍ତମମ୍
ଯେଉଁଠାରେ ସେଇ ଉତ୍ତମ କ୍ଷେତ୍ର ଅଛି, ଯାହା ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରେ ଏବଂ ପୁଣ୍ୟ ଦେଉଛି ।
ଅଥ ପ୍ରାହ ଵିଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ଵୃଦ୍ଧଃ କୁରୁପିତାମହଃ
ତାପରେ, ଶୁଦ୍ଧ ହୃଦୟ ବୟସ୍କ କୁରୁ ପିତାମହ କହିଲେ ।
ହାଟକେଶ୍ଵରଦେଵସ୍ଯ ସର୍ଵପାତକନାଶନମ୍ ॥ ୬.୭୨.
ହାଟକେଶ୍ୱର ଦେବଙ୍କର ଏହି କ୍ଷେତ୍ର ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ କରେ ।
ଅତ୍ରାହଂ ଚୈଵ ନି ର୍ମୁକ୍ତଃ ସ୍ତ୍ରୀହତ୍ଯୋଦ୍ଭଵପାତକାତ୍
ଏଠାରେ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ନାରୀହତ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ହୋଇଥିବା ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଛି ।
ଯେନ ସର୍ଵାଣି ପଶ୍ଯାମସ୍ତୀର୍ଥାନ୍ଯାଯତନାନି ଚ
ଏଠାରେ ଆମେ ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଓ ଦେବସ୍ଥାନ ଦେଖିପାରୁ ।
ଅଥ ତଦ୍ଵଚନାଦ୍ରାଜା ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରୋଂଽବିକାସୁତଃ
ତାହା ସୁନି, ଅମ୍ବିକାଙ୍କ ପୁତ୍ର ରାଜା ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର
ଜଗାମ ସତ୍ଵରଂ ତତ୍ର ଯତ୍ର ତତ୍କ୍ଷେତ୍ରମୁତ୍ତମମ୍
ତୁରନ୍ତ ସେଠାକୁ ଗଲେ, ଯେଉଁଠି ସେଇ ଉତ୍ତମ କ୍ଷେତ୍ର ଅଛି ।
ବ୍ରହ୍ମଘୋଷେଣ ମହତା ନାଦିତଂ ସର୍ଵତୋଦିଶମ୍ କ୍ରୀଡାମୃଗୈଶ୍ଚ ସଂକୀର୍ଣଂ ଧାଵଦ୍ଭିର୍ବହୁଭିସ୍ତଥା
ବଡ଼ ପବିତ୍ର ଧ୍ୱନି ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଗୁଞ୍ଜି ଉଠିଲା, ଏହି ଶବ୍ଦ ସହ ଅନେକ ଖେଳୁଥିବା ପଶୁମାନେ ଦୌଡ଼ିବାରେ ଲାଗିଥିଲେ।
ତତୋ ନିଵାର୍ଯ ସୈନ୍ଯଂ ସ୍ଵମୁପଦ୍ରଵଭଯାନ୍ନୃପଃ
ତାପରେ ରାଜା ନିଜ ସେନାକୁ କିଛି ଅସୁବିଧା ହେବା ଭୟରେ ରୋକିଦେଲେ।
ଭୀଷ୍ମେଣ ସୋମଦତ୍ତେନ ବାହ୍ଲୀକେନ ସମନ୍ଵିତଃ
ସେ ଭୀଷ୍ମ, ସୋମଦତ୍ତ ଓ ବାହ୍ଳୀକଙ୍କ ସହିତ ଥିଲେ।
ସୌବଲେନ ଚ କର୍ଣେନ ତଥାନ୍ଯୈରପି ପାର୍ଥିଵୈଃ
ସେଉଁଠି ସୌବଳ, କର୍ଣ୍ଣ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟ ସହଯୋଗ କରୁଥିଲେ।
ତେଽପି ସର୍ଵେ ମହାତ୍ମାନଃ କ୍ଷତ୍ରିଯାସ୍ତତ୍ର ସଂସ୍ଥିତାଃ
ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ମହାନ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ଏକଠି ଦଢ଼ି ଥିଲେ।
ସ୍ନାନଂ ଚକ୍ରୁର୍ଵିଧାନେନ ତୀର୍ଥେଷୁ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମାଃ ୬.୭୨.
ଉତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପବିତ୍ର ସ୍ନାନ ନିୟମ ମାନି ତୀର୍ଥସ୍ଥାନରେ କରିଥିଲେ।
ଦାନାନି ଚ ଵିଶିଷ୍ଟାନି ଦଦୁରିଷ୍ଟାନି ଚାପରେ
ସେମାନେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଦାନ ଦେଲେ, ଅନ୍ୟେ ନିଜ ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ ଦାନ କଲେ।
ଚକ୍ରୁଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧକ୍ରିଯାଶ୍ଚାନ୍ଯେ ପିତୄନୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ଭକ୍ତିତଃ
କିଛି ଲୋକ ଭକ୍ତିସହିତ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
ଅନ୍ଯେ ହୋମକ୍ରିଯା ଭୂପା ଜପମନ୍ଯେ ନିରର୍ଗଲମ୍
କିଛି ରାଜା ହୋମ କରିଥିଲେ, ଅନ୍ୟେ ଅଟକା ଛାଡ଼ି ଜପ କରୁଥିଲେ।
ଦେଵତାଯତନାନ୍ଯନ୍ଯେ ମାହାତ୍ମ୍ଯସହିତାନି ଚ
ଅନ୍ୟେ ଦେବତାଙ୍କ ମନ୍ଦିରକୁ ମହିମା ସହିତ ଶୋଭାୟମାନ କରିଥିଲେ।
ବଲିଦାନୈଃ ସୁଵସ୍ତ୍ରୈଶ୍ଚ ଗନ୍ଧପୁଷ୍ପୋପଲେପନୈଃ
ବଳି, ଉତ୍ତମ ବସ୍ତ୍ର, ସୁଗନ୍ଧ ଫୁଲ ଓ ଚନ୍ଦନ ଦ୍ୱାରା ଶ୍ରୀଙ୍ଗାର କରାଯାଇଥିଲା।
ମଂଡନୈଃ ପୁଷ୍ପମାଲାଭିଃ ସମଂତାଦ୍ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମାଃ କୃତାର୍ଥା ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ ସର୍ଵେ କୃତାସ୍ତୈ ସ୍ତତ୍ର ଭକ୍ତିତଃ
ଚାରିପାଖରେ ଫୁଲମାଳା ଓ ଶୋଭା ସହିତ, ସମସ୍ତ ଉତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଏହି ଭକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଇଥିଲେ।
ଏଵଂ ସ୍ନାତ୍ଵା ତଥାଽଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଦେଵାନ୍ଵିପ୍ରାନ୍ନୃପୋତ୍ତମାଃ
ଏଭଳି ସ୍ନାନ କରି ଦେବତା ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ପୂଜା କରି, ଉତ୍ତମ ରାଜାମାନେ—
ଶଂସନ୍ତୋ ଵିସ୍ମଯା ଵିଷ୍ଟାସ୍ତୀର୍ଥାନ୍ଯାଯତନାନି ଚ
ତୀର୍ଥ ଓ ମନ୍ଦିର ଦେଖି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ କଥା ହେଉଥିଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ଷଷ୍ଠେ ନାଗରଖଂଡେ ଶ୍ରୀହାଟକେଶ୍ଵରକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ଯେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରାଦିକୃତହାଟକେଶ୍ଵରକ୍ଷେତ୍ରଦର୍ଶନଵର୍ଣନଂନାମ ଦ୍ଵିସପ୍ତତିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀ ହଜାର ଶ୍ଲୋକ ଥିବା ସଂହିତାର ଷଷ୍ଠ ନାଗରଖଣ୍ଡରେ, ଶ୍ରୀହାଟକେଶ୍ୱର କ୍ଷେତ୍ର ମାହାତ୍ମ୍ୟରେ, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ହାଟକେଶ୍ୱର କ୍ଷେତ୍ର ଦର୍ଶନ କରିଥିବା ବର୍ଣ୍ଣନା ନାମକ ବୃହତ୍ ଡ଼େଉଁଠି ଅଧ୍ୟାୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା।
ତସ୍ମାତ୍ସ୍ଥାନାତ୍ତତୋ ଜଗ୍ମୁର୍ଯତ୍ର ଦ୍ଵାରଵତୀ ପୁରୀ
ସେଠାରୁ ସେମାନେ ଚାଲି ଦ୍ୱାରାବତୀ ନଗରକୁ ଗଲେ।