ବାଢମିତ୍ଯେଵ ତାଃ ପ୍ରୋଚ୍ଯ ଚତୁର୍ଦିକ୍ଷୁ ତତଶ୍ଚ ତମ୍ ତତଶ୍ଚାମୃତମାଦାଯ ମୃତାନପି ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାନ୍
‘ଠିକ୍ ଅଛି’ ବୋଲି ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଯାଇ, ଅମୃତ ଆଣି, ମୃତ ଦ୍ୱିଜମାନେ ମଧ୍ୟ ପୁନର୍ଜୀବିତ କଲେ।
ତତସ୍ତେ ବ୍ରାହ୍ମଣାସ୍ତତ୍ର ସଂହୃଷ୍ଟା ଵରମୁତ୍ତମମ୍ ସଦୈଵ ଖ୍ଯାତିମାଯାତୁ ଏତନ୍ମେ ହୃଦି ଵାଂଛିତମ୍
ତାହାପରେ ସେଠାରେ ଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ, ସର୍ବୋତ୍ତମ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହିଲେ: ‘ଆମେ ସଦା କୀର୍ତିଶାଳୀ ହେଉ—ଏହି ମୋର ହୃଦୟର ଇଚ୍ଛା।’
ଚମତ୍କାରପୁରଂ ତଦ୍ଵତ୍ସାଂପ୍ରତଂ ସୁରସତ୍ତମ
ହେ ଦେବମାନ୍ୟ, ଏବେ ଚମତ୍କାରପୁର ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ହେଉ।
ପୂଜାଂ ତଵ କରିଷ୍ଯାମଃ କୃତ୍ଵା ପ୍ରାସାଦମୁତ୍ତ ମମ୍
ଆମେ ତୁମ ପାଇଁ ଉଚ୍ଚତମ ମନ୍ଦିର ତିଆରି କରି, ପୂଜା କରିବା।
ସର୍ଵାଃ ସଂପୂଜଯିଷ୍ଯାମଃ ସର୍ଵକୃତ୍ଯେଷୁ ସାଦରମ୍ ଵିଶେଷାତ୍ପୂଜଯିଷ୍ଯାମଃ ଷଷ୍ଠ୍ଯାଂ ଶ୍ରଦ୍ଧାସମନ୍ଵିତାଃ ॥ ୬.୭୧.
ଆମେ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ସହିତ ପୂଜିବା, ଏବଂ ବିଶେଷକରି ଷଷ୍ଠୀ ତିଥିରେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ପୂଜା କରିବା।
ସ୍ଥିତସ୍ତତ୍ରୈଵ ତଦ୍ଵା କ୍ଯାଜ୍ଜ୍ଞାତ୍ଵା ତତ୍କ୍ଷେତ୍ରମୁତ୍ତମମ୍
ସେ ସେଠାରେ ରହିଗଲେ, ସେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ତୀର୍ଥକୁ ଚିହ୍ନି ପାରି।
ଯସ୍ତଂ ପୂଜଯତେ ଭକ୍ତ୍ଯା ଚୈତ୍ରଷଷ୍ଠ୍ଯାଂ ସୁଭାଵତଃ
ଯେଉଁମାନେ ଚୈତ୍ର ମାସର ଷଷ୍ଠୀ ତାରିଖରେ ଶୁଦ୍ଧ ଭାବରେ ଭକ୍ତି ସହିତ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି,
ତସ୍ଯାଂ ଶକ୍ତୌ ନରୋ ଯଶ୍ଚ କୁର୍ଯାତ୍ପୃଷ୍ଠିନିଘର୍ଷଣମ୍ ସ ନ ସ୍ଯାଦ୍ରୋଗସଂଯୁକ୍ତୋ ଯାଵତ୍ସଂଵତ୍ସରଂ ଦ୍ଵିଜାଃ
ସେଇ ଦିନରେ, ଏହି ଶକ୍ତିରେ ଯେଉଁ ଲୋକେ ପିଠି ଘସିବେ, ସେମାନେ ପୂରା ବର୍ଷ ଯାଏଁ କୌଣସି ରୋଗରେ ପୀଡିତ ହେବେ ନାହିଁ ।
ଏଵଂ ତତ୍ର ଧୃତା ଶକ୍ତିସ୍ତେନ ସ୍କନ୍ଦେନ ଧୀମତା
ଏଭଳି ଭାବରେ, ଏହି ଶକ୍ତିକୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ସ୍କନ୍ଦ ଏଠାରେ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ ।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ଷଷ୍ଠେ ନାଗରଖଣ୍ଡେ ହାଟକେଶ୍ଵରକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ଯେ ସ୍କନ୍ଦସ୍ଥାପିତଶକ୍ତିମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନଂନାମୈକସପ୍ତତିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି, ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀହଜାର ଶ୍ଲୋକର ସଂହିତାର ଷଷ୍ଠ ନାଗରଖଣ୍ଡର ହାଟକେଶ୍ୱର କ୍ଷେତ୍ରର ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନାରେ, 'ସ୍କନ୍ଦଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥାପିତ ଶକ୍ତିର ମହତ୍ତ୍ୱ' ନାମକ ସତତରିତିଏ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା ।
ଦୁର୍ଯୋଧନେନ ଚାଲୋକ୍ଯ ସର୍ଵପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ଏହାକୁ ଦୁର୍ୟୋଧନ ଦେଖିଲେ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଥିଲେ ।
ତତ୍ର ସଂସ୍ଥାପିତଂ ଲିଗଂ ଵଦ ତ୍ଵଂ ରୌମହର୍ଷଣେ
ଏଠାରେ ସ୍ଥାପିତ ଲିଙ୍ଗ ବିଷୟରେ ଆପଣ ମୋତେ କହନ୍ତୁ, ରୌମହର୍ଷଣ ।
ସର୍ଵଲକ୍ଷଣସଂପନ୍ନା ରୂପୌ ଦାର୍ଯଗୁଣାନ୍ଵିତା
ଏହା ସମସ୍ତ ଲକ୍ଷଣରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ରୂପରେ ଅତି ସୁନ୍ଦର ଏବଂ ଉତ୍ତମ ଗୁଣରେ ଭରିପୁର ।
ତାଂ ଦଦାଵଥ ପତ୍ନ୍ଯର୍ଥେ ଧାର୍ତରାଷ୍ଟ୍ରାଯ ଧୀମତେ
ତାପରେ, ତାଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟା ପାଇଁ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ର ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ତାହା ଦେଇଥିଲେ ।
ଅଥ ନାଗପୁରାତ୍ସର୍ଵେ ଭୀଷ୍ମ ଦ୍ରୋଣାଦଯଶ୍ଚ ଯେ
ତାପରେ, ନାଗପୁରରୁ ସମସ୍ତେ—ଭୀଷ୍ମ, ଦ୍ରୋଣ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ—
ତଥା ପାଂଡୁସୁତାଃ ପଂଚ ପରିଵାରସମନ୍ଵିତାଃ ଜଗ୍ମୁର୍ଦ୍ଵାରଵତୀଂ ହୃଷ୍ଟାଃ ସୈନ୍ଯେନ ମହତାନ୍ଵିତାଃ
ସେପରି, ପାଞ୍ଚ ପାଣ୍ଡବ ତାଙ୍କର ସହଚରମାନେ ସହିତ, ଅନନ୍ଦରେ ଏବଂ ବଡ଼ ସେନା ନେଇ ଦ୍ୱାରାବତୀକୁ ଗଲେ ।
ଅଥ କ୍ରମେଣ ଗଚ୍ଛଂତସ୍ତେ ସର୍ଵେ କୁରୁପାଣ୍ଡଵାଃ
ତାପରେ, କ୍ରମକ୍ରମେ ସେମାନେ ସମସ୍ତେ କୁରୁ ଓ ପାଣ୍ଡବ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ ।
ସର୍ଵପାପହରଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଯତ୍ର ତତ୍କ୍ଷେତ୍ରମୁତ୍ତମମ୍
ଯେଉଁଠାରେ ସେଇ ଉତ୍ତମ କ୍ଷେତ୍ର ଅଛି, ଯାହା ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରେ ଏବଂ ପୁଣ୍ୟ ଦେଉଛି ।
ଅଥ ପ୍ରାହ ଵିଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ଵୃଦ୍ଧଃ କୁରୁପିତାମହଃ
ତାପରେ, ଶୁଦ୍ଧ ହୃଦୟ ବୟସ୍କ କୁରୁ ପିତାମହ କହିଲେ ।
ହାଟକେଶ୍ଵରଦେଵସ୍ଯ ସର୍ଵପାତକନାଶନମ୍ ॥ ୬.୭୨.
ହାଟକେଶ୍ୱର ଦେବଙ୍କର ଏହି କ୍ଷେତ୍ର ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ କରେ ।
ଅତ୍ରାହଂ ଚୈଵ ନି ର୍ମୁକ୍ତଃ ସ୍ତ୍ରୀହତ୍ଯୋଦ୍ଭଵପାତକାତ୍
ଏଠାରେ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ନାରୀହତ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ହୋଇଥିବା ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଛି ।
ଯେନ ସର୍ଵାଣି ପଶ୍ଯାମସ୍ତୀର୍ଥାନ୍ଯାଯତନାନି ଚ
ଏଠାରେ ଆମେ ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଓ ଦେବସ୍ଥାନ ଦେଖିପାରୁ ।
ଅଥ ତଦ୍ଵଚନାଦ୍ରାଜା ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରୋଂଽବିକାସୁତଃ
ତାହା ସୁନି, ଅମ୍ବିକାଙ୍କ ପୁତ୍ର ରାଜା ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର
ଜଗାମ ସତ୍ଵରଂ ତତ୍ର ଯତ୍ର ତତ୍କ୍ଷେତ୍ରମୁତ୍ତମମ୍
ତୁରନ୍ତ ସେଠାକୁ ଗଲେ, ଯେଉଁଠି ସେଇ ଉତ୍ତମ କ୍ଷେତ୍ର ଅଛି ।
ବ୍ରହ୍ମଘୋଷେଣ ମହତା ନାଦିତଂ ସର୍ଵତୋଦିଶମ୍ କ୍ରୀଡାମୃଗୈଶ୍ଚ ସଂକୀର୍ଣଂ ଧାଵଦ୍ଭିର୍ବହୁଭିସ୍ତଥା
ବଡ଼ ପବିତ୍ର ଧ୍ୱନି ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଗୁଞ୍ଜି ଉଠିଲା, ଏହି ଶବ୍ଦ ସହ ଅନେକ ଖେଳୁଥିବା ପଶୁମାନେ ଦୌଡ଼ିବାରେ ଲାଗିଥିଲେ।
ତତୋ ନିଵାର୍ଯ ସୈନ୍ଯଂ ସ୍ଵମୁପଦ୍ରଵଭଯାନ୍ନୃପଃ
ତାପରେ ରାଜା ନିଜ ସେନାକୁ କିଛି ଅସୁବିଧା ହେବା ଭୟରେ ରୋକିଦେଲେ।
ଭୀଷ୍ମେଣ ସୋମଦତ୍ତେନ ବାହ୍ଲୀକେନ ସମନ୍ଵିତଃ
ସେ ଭୀଷ୍ମ, ସୋମଦତ୍ତ ଓ ବାହ୍ଳୀକଙ୍କ ସହିତ ଥିଲେ।
ସୌବଲେନ ଚ କର୍ଣେନ ତଥାନ୍ଯୈରପି ପାର୍ଥିଵୈଃ
ସେଉଁଠି ସୌବଳ, କର୍ଣ୍ଣ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟ ସହଯୋଗ କରୁଥିଲେ।
ତେଽପି ସର୍ଵେ ମହାତ୍ମାନଃ କ୍ଷତ୍ରିଯାସ୍ତତ୍ର ସଂସ୍ଥିତାଃ
ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ମହାନ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ଏକଠି ଦଢ଼ି ଥିଲେ।
ସ୍ନାନଂ ଚକ୍ରୁର୍ଵିଧାନେନ ତୀର୍ଥେଷୁ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମାଃ ୬.୭୨.
ଉତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପବିତ୍ର ସ୍ନାନ ନିୟମ ମାନି ତୀର୍ଥସ୍ଥାନରେ କରିଥିଲେ।