ସହସ୍ରଂ ଵତ୍ସରାଣାଂ ତୁ ରତାସକ୍ତସ୍ଯ ଶୂଲିନଃ
ହଜାର ବର୍ଷ ଯାଏଁ ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ଆନନ୍ଦରେ ଲିନ ଥିଲେ।
ତସ୍ମାଦ୍ଗଚ୍ଛାମହେ ତତ୍ର ଯତ୍ର ଦେଵୋ ମହେଶ୍ଵରଃ
ସେଥିପାଇଁ ଚଳିଯିବା, ଯେଉଁଠାରେ ମହେଶ୍ୱର ଦେବତା ଅଛନ୍ତି।
ତତସ୍ତତ୍ରୈଵ ସଂଜଗ୍ମୁଃ ସର୍ଵେ ଦେଵାଃ ସଵାସଵାଃ
ତାପରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ଇନ୍ଦ୍ର ସେଠାରେ ଏକଠା ହେଲେ।
ଅଥ କୈଲାସମାସାଦ୍ଯ ଯାଵଦ୍ଯାଂତି ଭଵାଂତିକମ୍
କୈଳାସ ପହଞ୍ଚି, ସେମାନେ ଭବାନୀଙ୍କ ନିବାସକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ରହସ୍ଯେ ଭଗଵାନ୍ସାର୍ଧଂ ପାର୍ଵତ୍ଯା ସମଵସ୍ଥିତଃ
ସେଠାରେ ଭଗବାନ୍ ଗୁପ୍ତରେ ପାର୍ବତୀଙ୍କ ସହିତ ଥିଲେ।
ତତସ୍ତୈର୍ଵିବୁଧୈଃ ସର୍ଵୈଃ ପ୍ରେଷିତସ୍ତତ୍ର ଚାନିଲଃ
ତାପରେ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଏଠାରେ ଅନିଳକୁ ପଠାଇଲେ।
ଅଥ ଵାଯୁର୍ଗତସ୍ତତ୍ର ଯତ୍ରାସ୍ତେ ଭଗଵାଞ୍ଛିଵଃ ୬.୭୦.
ତାପରେ ବାୟୁ ସେଠାକୁ ଗଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଭଗବାନ୍ ଶିବ ଅଛନ୍ତି।
ଅଥ ପ୍ରଚଲିତେ ଶୁକ୍ରେ ସ୍ଥାନାଦପ୍ରାପ୍ତଯୋନିକେ
ତାପରେ ଶୁକ୍ର ତାଙ୍କର ସ୍ଥାନରୁ ଅସ୍ଥିର ହେଲେ, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କର ମୂଳକୁ ପହଞ୍ଚିପାରିଲେ ନାହିଁ।
ତତୋ ଵ୍ରୀଡା ସମୋପେତସ୍ତତ୍କ୍ଷଣାଦେଵ ଚୋତ୍ଥିତଃ
ସେଇ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଲଜ୍ଜା ଆସିଗଲା ଏବଂ ସେ ଉଠିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
ଅବ୍ରଵୀଦଥ ତଂ ଵାଯୁଂ ଵିନଯାଵନତଂ ସ୍ଥିତମ୍
ତାପରେ ସେ ବିନୟରେ ନମ୍ର ଭାବେ ଦଢ଼ିଥିବା ବାୟୁଙ୍କୁ କହିଲେ।
ତାରକେଣ ହତୋତ୍ସାହାସ୍ତିଷ୍ଠଂତି ଗିରିରୋଧସି
ତାରକାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହତାଶ ହୋଇ ସେମାନେ ପାହାଡ଼ର ତଳେ ରହିଯାଇଛନ୍ତି।
ତସ୍ମାଦେତାନ୍ସମାଭାଷ୍ଯ ସମାଶ୍ଵାସ୍ଯ ଚ ସାଦରମ୍
ସେଥିପାଇଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଆଶ୍ୱସ୍ତ କରି, ସମ୍ମାନର ସହିତ କଥାହେବା ପରେ—
ଅଥ ତାନାହ୍ଵଯାମାମ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ତ୍ରିପୁରାଂତକଃ
ଏହି ସମୟରେ ତ୍ରିପୁରାଂତକ ତାଙ୍କୁ ଡାକିଲେ ।
ସ୍ଵସ୍ଥାନାଚ୍ଚଲିତେ ଶୁକ୍ରେ କୃତୋ ମୋଘୋଦ୍ଯ ଵାଯୁନା
ଶୁକ୍ର ତାଙ୍କର ନିଜ ସ୍ଥାନରୁ ଅସ୍ଥିର ହେଲେ, ବାୟୁ ତାଙ୍କର ଚେଷ୍ଟାକୁ ବ୍ୟର୍ଥ କରିଦେଲା ।
ଏତଦ୍ଵୀର୍ଯଂ ମଯା ଧୈର୍ଯାତ୍ସ୍ତଂଭିତଂ ଲିଂଗମଧ୍ଯଗମ୍
ମୋର ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଶକ୍ତିକୁ ଲିଙ୍ଗର ମଧ୍ୟରେ ଅଟକାଇ ରଖିଛି ।
ଯେନ ସଂଜାଯତେ ପୁତ୍ରୋ ଦାନଵାଂତକରଃ ପରଃ
ଏହି ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଏକ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ, ଯିଏ ଦାନବମାନଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନାଶକ ।
ଏତତ୍କଲ୍ପାଗ୍ନିସଂକାଶଂ ଧର୍ତୁଂ ଶକ୍ନୋତି ନାପରଃ ୬.୭୦.
ଏହି କଳ୍ପାନ୍ତ ଅଗ୍ନି ପରି ଶକ୍ତିକୁ ଅନ୍ୟ କେହି ଧାରଣ କରିପାରିବେ ନାହିଁ ।
ଯେନ ତତ୍ର ପ୍ରମୁଞ୍ଚାମି ସୁତାଯ ଵିଜଯାଯ ଚ
ଏହି ଶକ୍ତିକୁ ପୁଅ ଓ ବିଜୟ ପାଇଁ ସେଠାରେ ମୁକ୍ତ କରୁଛି ।
ଅଥ ପ୍ରାହୁଃ ସୁରାଃ ସର୍ଵେ ଵହ୍ନିଂ ସଂଶ୍ଲାଘ୍ଯ ସାଦରାଃ
ତେବେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ବଡ଼ ସମ୍ମାନ ସହିତ ପ୍ରଶଂସା କରିଲେ।
ତତଃ ପ୍ରସାରଯାମାସ ସ୍ଵଵକ୍ତ୍ରଂ ପାଵକୋ ଦ୍ରୁତମ୍
ତାପରେ ଅଗ୍ନି ତୁରନ୍ତ ନିଜ ମୁହଁ ବଡ଼ କରିଲେ।
ଶଂକରୋଽପ୍ଯକ୍ଷିପତ୍ତତ୍ର କାମବାଣପ୍ରପୀଡିତଃ
ଶଂକର ମଧ୍ୟ ଅଭିଲାଷାର ବାଣରେ ପୀଡିତ ହୋଇ ସେଠାରେ ତାହା ନିକ୍ଷେପ କଲେ।
ପାଵକୋଽପି ଭୃଶଂ ତେନ କଲ୍ପାଗ୍ନିସଦୃଶେନ ଚ
ଅଗ୍ନି ମଧ୍ୟ ଏହାରେ ବଡ଼ ଭାବରେ ପୀଡିତ ହେଲେ, ଯାହା ଏକ କଳ୍ପାନ୍ତର ଅଗ୍ନି ପରି ଥିଲା।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ପ୍ରାପ୍ତା ଭ୍ରମମାଣା ଇତସ୍ତତଃ
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ସେମାନେ ଏଠାଏଠି ଭ୍ରମଣ କରି ଆସିପହଞ୍ଚିଲେ।
ତାସାଂ ନିଦେଶଯାମାସ ସ୍ଵଯମେଵ ଶତକ୍ରତୁଃ
ତାପରେ, ଶତକ୍ରତୁ ସ୍ୱୟଂ ସେମାନେକୁ ନିର୍ଦେଶ ଦେଲେ।
ଅତ୍ର ସଂପତ୍ସ୍ଯତେ ପୁତ୍ରୋ ଦ୍ଵାଦଶାର୍କସମପ୍ରଭଃ
ଏଠାରେ, ଦ୍ୱାଦଶ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏକ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ନେବ।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ଷଷ୍ଠେ ନାଗର ଖଂଡେ ହାଟକେଶ୍ଵରକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ଯେ କାର୍ତିକେଯୋତ୍ପତ୍ତିଵୃତ୍ତାଂତଵର୍ଣନଂନାମ ସପ୍ତତିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ ॥ ୬.୭୦.
ଏଭଳି, ହାଟକେଶ୍ୱର କ୍ଷେତ୍ରର ମହାତ୍ମ୍ୟ ଓ କାର୍ତିକେୟଙ୍କ ଜନ୍ମ କଥା ବର୍ଣ୍ନନା କରାଯାଇଥିବା ଏଠି ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା — ଏହା ଏକାଶୀ ହଜାର ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଷଷ୍ଠ ନାଗର ଖଣ୍ଡର ସପ୍ତତିତମ ଅଧ୍ୟାୟ।
ସୂତିକାଗୃହଧର୍ମେ ଯତ୍ତଚ୍ଚକ୍ରୁସ୍ତସ୍ଯ ସର୍ଵଶଃ
ସୂତିଘରରେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ନିୟମ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହେବା ଦରକାର, ସେଗୁଡିକ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ କରାଯାଇଥିଲା।
ଅଥାନ୍ଯଦିଵସେ ବାଲୋ ଦ୍ଵାଦଶାର୍କସମଦ୍ଯୁତିଃ
ପରେ ଏକ ଅନ୍ୟ ଦିନ, ସେ ଶିଶୁ ଦ୍ୱାଦଶ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଆଲୋକରେ ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ ହେଇ ଚମକିଉଠିଲେ।
ଯଥାସୌ ଜାତମାତ୍ରସ୍ତୁ ପ୍ରରୁରୋଦ ସୁଦୁଃଖିତଃ
ଯେତେବେଳେ ସେ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ତୁରନ୍ତ ଅତି ବେଦନାରେ ବଡ଼ ଦେଉଁ ଦେଇ କାନ୍ଦିଉଠିଲେ।
ମହାସେନୋଽପି ସଂଵୀକ୍ଷ୍ଯ ମାତୄସ୍ତାଃ ସମୁପାଗତାଃ
ମହାସେନ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବା ପରେ, ସେ ମାତୃମାନେ ଯେଉଁଠିକି ଆସିଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।