ନ ସ ବାଲଂ ନ ଵୃଦ୍ଧଂ ଚ ପରିତ୍ଯଜତି ଭାର୍ଗଵଃ
ଭାର୍ଗବ କେହି ଶିଶୁ କିମ୍ବା ବୃଦ୍ଧକୁ ଛାଡ଼ିଦେଉନାହାନ୍ତି।
ସ୍ଵଯଂ ଜଘାନ ଭୂପାନ୍ସ ତେଷାଂ ପାର୍ଶ୍ଵେ ତଥା ପରାନ୍
ସେ ନିଜେ ରାଜାମାନେ ଓ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଥିବା ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ କୁହାଇଦେଲେ।
ତଥୈଵାସୃକ୍ପ୍ରଗୃହ୍ଣାତି ଗୃହ୍ଣାପଯତି ଚାଦରାତ୍
ସେ ଏହିପରି ଭାବରେ ରକ୍ତକୁ ଗଭୀର ସମ୍ମାନ ସହିତ ଉଠାଇନେଇଥାଏ ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଏହା କରାଇଥାଏ।
ଏଵଂ ନିଃକ୍ଷତ୍ରିଯାଂ କୃତ୍ଵା କୃତ୍ସ୍ନାଂ ପୃଥ୍ଵୀଂ ଭୃଗଦ୍ଵହଃ
ଏଭଳି ଭାବରେ, ଭୃଗୁବଂଶର ଶତ୍ରୁ, ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀକୁ କ୍ଷତ୍ରିୟଶୂନ୍ୟ କରିଦେଲେ।
ତତସ୍ତୈ ରୁଧିରୈଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ସମାଦାଯ ତିଲାନ୍ବହୂନ୍
ତାପରେ, ସେଇ ରକ୍ତରେ ସ୍ନାନ କରି ଏବଂ ବହୁ ତିଳ ଏକଠା କରି,
ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷଂ ସର୍ଵଵିପ୍ରାଣାଂ ତଥାନ୍ଯେଷାଂ ତପସ୍ଵିନାମ୍
ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଅନ୍ୟ ତପସ୍ବୀମାନଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ,
ତତୋ ନିଃକ୍ଷତ୍ରିଯେ ଲୋକେ କୃତ୍ଵା ହଯମଖଂ ଚ ସଃ
ତାପରେ, ସେ ଜଗତକୁ କ୍ଷତ୍ରିୟମୁକ୍ତ କରି ହୟମେଧ ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ।
ଅଥ ଲବ୍ଧଵରା ଵିପ୍ରାସ୍ତମୂଚୁର୍ଭୃଗୁସତ୍ତମମ୍ ୬.୬୮.
ତାପରେ, ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସେଇ ଭୃଗୁଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ କହିଲେ।
ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଂ ଦେହି ମେ ସ୍ଥାନଂ କୃତ୍ଵାଽପସରଣଂ ସ୍ଵଯମ୍
ସେହିପରି, ତୁମେ ନିଜେ ଅଟଲ ହଟି ମୋତେ ଏଠାରେ ଏକ ସ୍ଥାନ ଦିଅ।
ନ କରୋଷ୍ଯଥଵା ଵାକ୍ଯଂ ମମାଦ୍ଯ ତ୍ଵଂ ନଦୀପତେ
ନଦୀପତି, ଆଜି ତୁମେ ମୋ କଥା ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରିନାହେଲେ,
ଅପସାରଂ ତତଶ୍ଚକ୍ରେ ଯାଵତ୍ତସ୍ଯାଭିଵାଂଛିତମ୍
ତାପରେ ସେ ଯେତେ ଚାହିଲେ, ସେତିକି ଅଞ୍ଚଳ ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ଷଷ୍ଠେ ନାଗରଖଣ୍ଡେ ହାଟକେଶ୍ଵରକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ଯେ ପରଶୁରାମକୃତମହୀଦାନପୂର୍ଵକସମୁଦ୍ରାପସାରଣଵୃତ୍ତାନ୍ତଵର୍ଣନଂନାମା ଷ୍ଟାଷଷ୍ଟିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀହଜାର ଶ୍ଲୋକର ସଂହିତାର ଷଷ୍ଠ ନାଗରଖଣ୍ଡର ହାଟକେଶ୍ୱର କ୍ଷେତ୍ରର ମହିମା ବିବର୍ଣ୍ଣନାରେ, ପରଶୁରାମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଭୂମିଦାନ ପରେ ସମୁଦ୍ର ଅପସାରଣ ଘଟଣା ବର୍ଣ୍ଣନା ନାମକ ଅଷ୍ଟଷଷ୍ଠିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।
କ୍ଷେତ୍ରଜାନ୍ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯଶ୍ଚ ସୁଷୁଵୁସ୍ତନଯା ନ୍ଵରାନ୍ । ତେ ଵୃଦ୍ଧିଂ ଚ ସମାସାଦ୍ଯ କ୍ଷେତ୍ରଜାଃ କ୍ଷତ୍ରିଯୋପମାଃ
ସେମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ କ୍ଷେତ୍ରଜ ପୁଅ ଦେଲେ; ସେ କ୍ଷେତ୍ରଜମାନେ କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କ ପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ।
ତତସ୍ତେ ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ ସର୍ଵେ ପରିଭୂତିପଦଂ ଗତାଃ
ତାପରେ ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଅପମାନର ସ୍ଥିତିକୁ ପହଞ୍ଚିଗଲେ।
ରାମରାମ ମହାବାହୋ ଯା ତ୍ଵଯା ଵସୁଧା ଚ ନଃ ତସ୍ମାନ୍ନୋ ଦେହି ତାଂ ଭୂଯୋ ହତ୍ଵା ତାନ୍କ୍ଷତ୍ରିଯାଧମାନ୍
ହେ ରାମ, ହେ ରାମ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଯେ ଭୂମି ତୁମେ ଆମକୁ ଦେଇଥିଲ, ସେହି ଭୂମି ପୁନି ଆମକୁ ଦିଅ, ସେଇ ନିଚ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେକୁ ମାରି।
ତତୋ ରାମଃ କ୍ରୁଧାଵିଷ୍ଟୋ ଭୂଯସ୍ତୈଃ ଶଵରୈଃ ସହ
ତାପରେ ରାମ, କ୍ରୋଧରେ ଭରିପୁରି, ସେଇ ଶବରମାନେ ସହିତ,
ତତ୍ରୈଵ କ୍ଷତ୍ରିଯାନ୍ହତ୍ଵା ରକ୍ତମାଦାଯ ତଦ୍ବହୁ
ସେଠାରେ ଥିବା କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେକୁ ମାରି, ବହୁ ରକ୍ତ ନେଇଲେ।
ପ୍ରଦଦୌ ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯଶ୍ଚ ଵାଜିମେଧେ ଧରାଂ ପୁନଃ
ସେ ଆଉଥରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ହୟମେଧ ଯଜ୍ଞରେ ଭୂମି ଦେଲେ।
ଏଵଂ ତେନ କୃତା ପୃଥ୍ଵୀ ସର୍ଵକ୍ଷତ୍ତ୍ରଵିଵର୍ଜିତା
ଏଭଳି ଭାବରେ, ସେ ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କ୍ଷତ୍ରିୟଶୂନ୍ୟ ହେଲା।
ତର୍ପିତାଃ ପିତରଶ୍ଚୈଵ ରୁଧିରେଣ ମହାତ୍ମନା ୬.୬୯.
ଏବଂ ସେ ମହାତ୍ମା ତାଙ୍କ ରକ୍ତ ଦ୍ୱାରା ପିତୃମାନେକୁ ତୃପ୍ତ କଲେ।
ଏକଵିଂଶତିମେ ପ୍ରାପ୍ତେ ତତଶ୍ଚ ପିତୃତର୍ପଣେ
ଏକୋଇଶତମ ଦିନ ଆସିଲାପରେ, ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ତର୍ପଣ କରାଯିବା ଆରମ୍ଭ ହେଲା।
ରାମରାମ ମହାଭାଗ ତ୍ଯଜୈତତ୍କର୍ମ ଗର୍ହିତମ୍
ହେ ରାମ, ହେ ରାମ, ବଡ଼ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଏହି କାମକୁ ଛାଡ଼, କାରଣ ଏହା ନିନ୍ଦିତ।
ଯତ୍ତ୍ଵଯା ଵିହିତଂ କର୍ମ ନୈତଦନ୍ଯଃ କରିଷ୍ଯତି
ତୁମେ ଯେ କାମ କରିଛ, ଏହା ଅନ୍ୟ କେହି କରିପାରିବେ ନାହିଁ।
ତସ୍ମାତ୍ତୁଷ୍ଟା ଵଯଂ ଵତ୍ସ ଦାସ୍ଯାମଶ୍ଚିତ୍ତ ଵାଂଛିତମ୍। ପ୍ରାର୍ଥଯସ୍ଵ ଦ୍ରୁତଂ ତସ୍ମାଦ୍ଦୁର୍ଲଭଂ ତ୍ରିଦଶୈରପି
ତେଣୁ, ଆମେ ଖୁସି ହେଲୁ, ପୁଅ, ତୁମ ମନର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ। ତୁମେ ତୁରନ୍ତ ଚାହିଁବା, କାରଣ ଏହା ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ।
ରାମ ଉଵାଚ। ପିତରୋ ଯଦି ତୁଷ୍ଟା ମେ ଯଚ୍ଛଂତି ଯଦି ଵାଂଛିତମ୍। ତସ୍ମାତ୍ତୀର୍ଥମିଦଂ ପୁଣ୍ଯଂ ମନ୍ନାମ୍ନା ଲୋକଵିଶ୍ରୁତମ୍। ରକ୍ତଦୋଷଵିନିର୍ମୁକ୍ତଂ ସେଵିତଂ ଵରତାପସୈଃ
ରାମ କହିଲେ: ଯଦି ମୋର ପିତୃମାନେ ଖୁସି ହେଇ, ମୋ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରନ୍ତି, ତେବେ ଏହି ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ, ଯାହା ମୋ ନାମରେ ବିଶ୍ୱରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ରକ୍ତର ଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତ ହେଉ, ଏବଂ ମହାପୁଣ୍ୟବାନ ତପସ୍ୱୀମାନେ ଏହାକୁ ସେବନ କରୁନ୍ତୁ।
ପିତର ଊଚୁଃ। ପିତୃତର୍ପଣଜା ଗର୍ତା ତ୍ଵଯା ଯେଯଂ ଵିନିର୍ମିତା। ରାମହ୍ରଦ ଇତି ଖ୍ଯାତିଂ ପ୍ରଯାସ୍ଯତି ଜଗତ୍ତ୍ରଯେ
ପିତୃମାନେ କହିଲେ: ତୁମେ ପିତୃତର୍ପଣ ପାଇଁ ଯେ ଗର୍ତ୍ତ ତିଆରି କରିଛ, ଏହା ତିନି ଜଗତରେ 'ରାମହ୍ରଦ' ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧି ପାଇବ।
ଯତ୍ର ଭକ୍ତିଯୁତା ଲୋକାସ୍ତର୍ପଯିଷ୍ଯଂତି ଵୈ ପିତୄନ୍
ଏଠାରେ, ଭକ୍ତିସହିତ ଲୋକମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ତର୍ପଣ କରିବେ।
କୃଷ୍ଣପକ୍ଷେ ଚତୁର୍ଦଶ୍ଯାଂ ମାସି ଭାଦ୍ରପଦେ ନରଃ
ଭାଦ୍ରପଦ ମାସର କୃଷ୍ଣପକ୍ଷର ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ତିଥିରେ, ଜଣେ ମଣିଷ—
ଅପି ପ୍ରେତତ୍ଵମାପନ୍ନଂ ନରକେ ଵା ସମାଶ୍ରିତମ୍
ଯେଉଁଠି ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଛି କିମ୍ବା ନରକରେ ଅଛି—
ସୂତ ଉଵାଚ ରାମୋଽପି ଚ ତପସ୍ତେପେ ତତ୍ରୈଵ କ୍ରୋଧଵର୍ଜିତଃ॥୬.୬୯.
ସୂତ କହିଲେ: ରାମ ମଧ୍ୟ ସେଠି କ୍ରୋଧରହିତ ହୋଇ ତପସ୍ୟା କଲେ।