ତତସ୍ତାନବ୍ରଵୀଦ୍ରାମୋ ଵିନିଃଶ୍ଵସ୍ଯ ମୁନୀଶ୍ଵରାନ୍
ତାପରେ ରାମ ଗଭୀର ନିଶ୍ୱାସ ଛାଡ଼ି, ସେଇ ମହାମୁନିମାନେଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଅପରାଧଂ ଵିନା ତାତଃ କ୍ଷତ୍ରିଯେଣ ହତୋମମ
ମୋ ପିତା ମୋର କୌଣସି ଦୋଷ ନଥିବା ସତ୍ୱେ କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହତ ହେଲେ।
ତସ୍ମାନ୍ନିଃକ୍ଷତ୍ରିଯାମୁର୍ଵୀଂ ଯଦ୍ଯହଂ ନ କରୋମି ଵୈ
ସେହିପାଇଁ, ଯଦି ମୁଁ ଏଇ ପୃଥିବୀକୁ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେଠାରୁ ଶୂନ୍ୟ କରିନପାରିବି,
ପିତୃମାତୃଵଧାଜ୍ଜାତଂ ଯତ୍କୃତଂ ତେନ ପାପ୍ମନା
ମୋ ପିତା ଓ ମାଆଙ୍କୁ ହତ କରିଥିବା ତାହାର ଦୁଷ୍କୃତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଯେ ପାପ ହୋଇଛି,
ତତସ୍ତସ୍ଯୈଵ ଚାନ୍ଯେଷାଂ କ୍ଷତ୍ରିଯାଣାଂ ଦୁରାତ୍ମନାମ୍ ତର୍ପଯିଷ୍ଯାମି ରକ୍ତେନ ପିତରଂ ନାହମଂଭସା
ସେହିପାଇଁ, ମୁଁ ମୋ ପିତାଙ୍କୁ ତାହାର ଓ ଅନ୍ୟ ଦୁଷ୍ଟ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କ ରକ୍ତ ଦ୍ୱାରା ତୃପ୍ତ କରିବି, ପାଣି ଦେଇ ନୁହେଁ।
ପରଂ ଵିସ୍ମଯମାପନ୍ନା ନୋଚୁଃ କିଂଚିତ୍ତତଃ ପରମ୍
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପଡ଼ିଗଲେ ଏବଂ ପରେ କିଛି କହିଲେ ନାହିଁ।
ସର୍ଵୈସ୍ତୈଃ ଶବରୈଃ ସାର୍ଧଂ ପୁଲିନ୍ଦୈର୍ମେଦକୈସ୍ତଥା ୬.୬୭.
ସମସ୍ତ ଶବର, ପୁଲିନ୍ଦ ଓ ମେଦକମାନେ ସହିତ,
ତଥାଽର୍ଜୁନୋଽପି ତଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସମାଯାତଂ ଭୃଗୂତ୍ତମମ୍
ଏଭଳି ଭାବେ, ଅର୍ଜୁନ ମଧ୍ୟ ଭୃଗୁମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ ଆସିଛନ୍ତି ବୋଲି ଶୁଣିଲେ,
ତତସ୍ତୁ ସମ୍ମୁଖୋ ଦୃଷ୍ଟୋ ଯୁଦ୍ଧାର୍ଥଂ ସ ଵିନିର୍ଯଯୌ
ତାପରେ, ସେ ମୁହାଁମୁହିଁ ଦେଖି, ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ବାହାରିଗଲେ।
ଅଥାଭଵନ୍ମହାଯୁଦ୍ଧଂ ପୁଲିନ୍ଦାନାଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ
ତାପରେ ପୁଲିନ୍ଦମାନେ ଓ ଦ୍ୱିଜମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା।
ତତସ୍ତେ ହୈହଯାଃ ସର୍ଵେ ଶରୈରାଶୀଵିଷୋପମୈଃ
ତାପରେ ସମସ୍ତ ହୈହୟମାନେ ବିଷାକ୍ତ ସର୍ପ ସଦୃଶ ବାଣ ନେଇ,
ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାସମୁତ୍ଥେନ ପାତକେନ ତତଶ୍ଚ ତେ
ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ପନ୍ନ ପାପରେ ପୀଡ଼ିତ ହେଲେ।
ନ କଶ୍ଚିତ୍ପୌରୁଷଂ ତତ୍ର ସଂପ୍ରଦର୍ଶଯିତୁଂ କ୍ଷମଃ
ସେଠାରେ କେହି ମଧ୍ୟ ସାହସ ଦେଖାଇପାରିଲେ ନାହିଁ।
ଅଥ ଭଗ୍ନଂ ବଲଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ହୈହଯାଧିପତିଃ କ୍ରୁଧା ଶକ୍ନୋତି ନାରୋପଯିତୁଂ ସୁଯତ୍ନମପି ଚାଶ୍ରିତଃ
ତାପରେ, ସେମାନଙ୍କ ସେନା ଭାଙ୍ଗିଯିବା ଦେଖି, ହୈହୟମାନଙ୍କ ମୁଖ୍ୟ ରାଗରେ ଥିଲେ ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସ କଲେ ମଧ୍ୟ, ସେମାନେ ଆଉ ଏକତ୍ରିତ ହେଇପାରିଲେ ନାହିଁ।
ତତଶ୍ଚାକର୍ଷଯାମାସ ଖଙ୍ଗଂ କୋଶାତ୍ସୁନିର୍ମଲମ୍
ତାପରେ ସେ ତାଙ୍କର ଖଡ଼ଗଟିକୁ ମଞ୍ଜୁଷାରୁ ବାହାର କଲେ, ଯାହା ସଫା ଏବଂ ଚମକୁଥିଲା।
ଗଦଯା ନିର୍ଜିତୋ ରୌଦ୍ରୋ ରାଵଣୋ ଲୋକରାଵଣଃ
ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଗଦା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ଭୟ ଦେଇଥିବା ରାବଣ ପରାଜିତ ହେଲେ।
ନର୍ମଦାଯାଃ ପ୍ରଵାହୋ ଯୈଃ ସହସ୍ରାଖ୍ଯୈଃ କରୈଃ ଶୁଭୈଃ ୬.୬୭.
ସେଇ ଶୁଭ ହଜାରଟି ହାତ ଦ୍ୱାରା ନର୍ମଦା ନଦୀର ପ୍ରବାହକୁ ଅଟକାଯାଇଥିଲା।
ନ ଶସ୍ତ୍ରଂ ଶେକୁରୁଦ୍ଧର୍ତୁଂ ଦୈଵଯୋଗାତ୍କଥଂଚନ
ଭାଗ୍ୟର ଇଚ୍ଛାରେ କୌଣସି ଅସ୍ତ୍ର ସେଗୁଡିକୁ କେବେ ହଟାଇପାରିଲା ନାହିଁ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ରାମଃ ସଂପ୍ରାପ୍ତଃ କ୍ରୋଧମୂର୍ଛିତଃ
ଏହି ସମୟରେ ରାମ ଭୟଙ୍କର କ୍ରୋଧରେ ଭରିଯାଇ ଆସିଲେ।
ହୈହଯାଧିପତେ ପାପ ଯୈଃ କରୈର୍ଜନକୋ ମମ
ହୈହୟ ରାଜା, ହେ ପାପୀ, ଯାହାର ହାତ ଦ୍ୱାରା ମୋର ପିତା—
ବ୍ରହ୍ମତେଜୋହତଃ ସୋଽପି ପ୍ରୋକ୍ତସ୍ତେନ ସୁନିଷ୍ଠୁରମ୍
ସେ ମଧ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମତେଜସ୍ୱରେ ଦଗ୍ଧ ହୋଇ, ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କଠୋର ଭାବରେ କହାଯାଇଥିଲେ।
ତତୋ ଭୁଜଵନଂ ତସ୍ଯ ରାମଃ ଶସ୍ତ୍ରଭୃତାଂ ଵରଃ
ତାପରେ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ ରାମ, ତାଙ୍କର ହାତର ଜଙ୍ଗଲ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
ତତଶ୍ଛିତ୍ତ୍ଵା ଶିରସ୍ତସ୍ଯ କୁଠାରେଣ ଭୃଗୂଦ୍ଵହଃ
ତାପରେ ଭୃଗୁବଂଶୀ ତାଙ୍କ କୁଠାର ଦ୍ୱାରା ସେଠାରେ ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ କାଟିଦେଲେ।
ପୂରଯିତ୍ଵା ମହାକୁମ୍ଭାଞ୍ଛବରେଭ୍ଯୋ ଦଦୌ ତତଃ
ବଡ଼ ବଡ଼ କୁମ୍ଭ ପୂରି, ସେ ପରେ ଏହାକୁ ତପସ୍ୱୀମାନଙ୍କୁ ଦେଲେ।
ହାଟକେଶ୍ଵରଜେ କ୍ଷେତ୍ରେ ଗର୍ତା ମେ ଭ୍ରାତୃଭିଃ କୃତା
ହାଟକେଶ୍ୱର କ୍ଷେତ୍ରରେ ମୋ ପାଇଁ ମୋ ଭାଇମାନେ ଏକ ଗଡ଼ିଖୋଦିଥିଲେ।
ପ୍ରକ୍ଷିପଧ୍ଵଂ ଦ୍ରୁତଂ ଗତ୍ଵା ତସ୍ଯାଂ ରକ୍ତମିଦଂ ମହତ୍
ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଯାଇ, ଏହି ବଡ଼ ରକ୍ତକୁ ସେଠି ପକେଇଦିଅ।
ଯେନ ତାତଂ ନିଜଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ତର୍ପଯିତ୍ଵା ଵିଧାନତଃ ୬.୬୭.
ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଭକ୍ତି ଓ ବିଧିମତେ ତୁମେ ତୁମର ପିତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିପାରିବ।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶାତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ଷଷ୍ଠେ ନାଗରଖଣ୍ଡେ ହାଟକେଶ୍ଵରକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ଯେ ସହସ୍ରାର୍ଜୁନଵଧଵର୍ଣନଂନାମ ସପ୍ତଷଷ୍ଟିତମୋଽ ଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଷ୍ଟିହଜାର ଏକ ସଂହିତାର ଷଷ୍ଠ ନାଗରଖଣ୍ଡର ହାଟକେଶ୍ୱର କ୍ଷେତ୍ର ମାହାତ୍ମ୍ୟରେ 'ସହସ୍ରାର୍ଜୁନ ବଧ' ନାମକ ସତଷ୍ଠିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।
ତତ୍ର ନିନ୍ଯୁଃ ସ୍ଥିତା ଯତ୍ର ଗର୍ତା ସା ପିତୃସଂଭଵା
ସେମାନେ ଏହାକୁ ସେଠି ନେଇଗଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ପୂର୍ବଜମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ଗଡ଼ି ଥିଲା।
ଭାର୍ଗଵୋଽପି ଚ ତଂ ହତ୍ଵା ରକ୍ତମାଦାଯ କୃତ୍ସ୍ନଶଃ
ଭାର୍ଗବ ତାଙ୍କୁ ମାରିଦେଇ, ସମସ୍ତ ରକ୍ତ ନେଇଲେ।