ସାଽବ୍ରଵୀଦ୍ଧନ୍ଯତାମେତଦ୍ଧୈହଯାଧିପତେର୍ବଲମ୍ ଵିନାଶଯିତୁମାରବ୍ଧଂ ଶିତୈଃ ଶସ୍ତ୍ରୈର୍ନିରର୍ଗଲମ୍
ସେ କହିଲେ, 'ଏହି ହେଉଛି ଭାଗ୍ୟ: ହୈହୟ ରାଜାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଏବେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଅସ୍ତ୍ରରେ ଅବାଧ ଭାବେ ନଶ୍ଟ ହେବାକୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଛି।'
୧ ନ କଶ୍ଚିତ୍ପୁରୁଷସ୍ତେଷାଂ ସମ୍ମୁଖୋଽପ୍ଯଭଵଦ୍ରଣେ
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି ମଧ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧରେ ସାମ୍ନାସାମ୍ନି ହୋଇ ରହିଲେ ନାହିଁ।
ଅଥ ଭଗ୍ନଂ ବଲଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵଧ୍ଯମାନଂ ସମଂତତଃ
ତାପରେ, ସେ ସେନାକୁ ଭାଙ୍ଗିଯିବା ଓ ସମସ୍ତଠାରେ ହତ୍ୟା ହେଉଥିବା ଦେଖିଲେ।
ତେଜୋହାନିଃ ପରା ତେଽଦ୍ଯ ଜାତା ବ୍ରହ୍ମଵଧାଦ୍ଵିଭୋ
ଏହି ଦିନ, ହେ ପ୍ରଭୁ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ଦ୍ୱାରା ସର୍ବାଧିକ ତେଜ ହ୍ରାସ ଘଟିଛି।
ଯାଵନ୍ନାଗଚ୍ଛତେ ତସ୍ଯ ରାମୋନାମ ସୁତୋ ବଲୀ
ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁଅ ରାମ ନାମକ ଆସିନଥିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ,
ନୈଷା ଶକ୍ଯା ବଲାନ୍ନେତୁଂ କାମଧେନୁର୍ମହୋଦଯା ୬.୬୬.
ଏହି ମହା କାମଧେନୁ ଗାଈକୁ ବଳପୂର୍ବକ ନେଇଯିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।
ତତଃ ସ ପାର୍ଥିଵୋ ଭୀତସ୍ତେଷାଂ ଵାକ୍ଯାଦ୍ଵିଶେଷତଃ
ତାପରେ ରାଜା, ସେମାନଙ୍କର କଥାରୁ ବିଶେଷ ଭାବେ ଭୟଭୀତ ହେଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ଷଷ୍ଠେ ନାଗରଖଣ୍ଡେ ହାଟକେଶ୍ଵରକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ଯେ ଜମଦଗ୍ନିଵଧଵର୍ଣନଂନାମ ଷଟ୍ଷଷ୍ଟିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ପୁରାଣର ଏକାଶୀହଜାର ଶ୍ଲୋକର ସଂହିତାର ଷଷ୍ଠ ନାଗରଖଣ୍ଡର ହଟକେଶ୍ୱର କ୍ଷେତ୍ରର ମହିମାରେ ଜମଦଗ୍ନି ବଧ ବର୍ଣ୍ଣନା ନାମକ ଛଅଷଠିତମ ଅଧ୍ୟାୟ।
ଫଲାନି କନ୍ଦମୂଲାନି ଗୃହୀତ୍ଵାଽଽଶ୍ରମସମ୍ମୁଖଃ
ଫଳ, କନ୍ଦ ଓ ମୂଳ ନେଇ ସେ ଆଶ୍ରମ ସାମ୍ନାକୁ ଆସିଲେ।
ସ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସ୍ଵାଶ୍ରମଂ ଧ୍ଵସ୍ତଂ ପୁଲିନ୍ଦୈର୍ବହୁଶୋ ଵୃତମ୍
ସେ ଦେଖିଲେ ତାଙ୍କର ଆଶ୍ରମ ଧ୍ଵଂସ ହୋଇଯାଇଛି, ଅନେକ ପୁଲିନ୍ଦମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଘେରିଛନ୍ତି।
ପପ୍ରଚ୍ଛ କିମିଦଂ ସର୍ଵଂ ଵ୍ଯାକୁଲତ୍ଵମୁପାଗତମ୍
ସେ ପଚାରିଲେ, 'ଏହି ସବୁ କ'ଣ? ଏହି ବିପଦ କିପରି ଆସିଲା?'
କେନୈଷା ମାମିକା ଧେନୁଃ ପ୍ରହାରୈର୍ଜର୍ଜରୀକୃତା
କିଏ ମୋର ଗାଈକୁ ଏଭଳି ଆଘାତ ଦେଇ ଅସ୍ୱସ୍ଥ କରିଛି?
କ୍ଵ ସ ମେଽଦ୍ଯ ପିତା ଵୃଦ୍ଧୋ ମାତା ଚ ସୁତଵତ୍ସଲା
ଆଜି ମୋ ବୃଦ୍ଧ ପିତା କେଉଁଠି, ଏବଂ ପୁଅ ପ୍ରେମିକା ମାଆ କେଉଁଠି?
ଅଥ ତସ୍ଯ ସମାଚଖ୍ଯୁର୍ଵୃତ୍ତାଂତଂ ସର୍ଵତାପସାଃ
ତାପରେ ସମସ୍ତ ତପସ୍ୱୀମାନେ ସେଠାରେ ଘଟିଥିବା ସମସ୍ତ କଥା କହିଦେଲେ।
ତତସ୍ତେ ଭ୍ରାତରଃ ସର୍ଵେ ଵଜ୍ରପାତୋପମଂ ଵଚଃ
ତାପରେ ସମସ୍ତ ଭାଇମାନେ ବଜ୍ରପାତ ସଦୃଶ କଥା କହିଲେ।
ମାତରଂ କ୍ଷତସର୍ଵାଙ୍ଗୀଂ ପ୍ରାଣଶେଷାଂ ଵ୍ଯଥାନ୍ଵିତାମ୍
ସେମାନେ ଦେଖିଲେ ତାଙ୍କର ମାଆ ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗରେ ଆଘାତ ପାଇଛନ୍ତି, ମାତ୍ର ଅଳ୍ପ ପ୍ରାଣ ବାକି ଅଛି, ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ଭରିଛନ୍ତି।
ରୁଦିତ୍ଵାଥ ଚିରଂ କାଲଂ ଵିପ୍ରଲପ୍ଯ ମୁହୁର୍ମୁହୁଃ
ତାପରେ, ବହୁ ସମୟ ଧରି କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି, ପୁନିପୁନି ଦୁଃଖ କରିଲେ।
ଅଥ ଦାହାଵସାନେ ତେ କୃତ୍ଵା ଗର୍ତାଂ ଯଥୋଚିତାମ୍ ୬.୬୭.
ତାପରେ ଦାହ କାର୍ଯ୍ୟ ଶେଷ ହେବା ପରେ, ସେମାନେ ଯଥାଯଥ ଭାବେ ଏକ ଗଡ଼ିଅଁ କୁ ତିଆରି କଲେ।
ଅଥାନ୍ଯୈସ୍ତାପସୈଃ ପ୍ରୋକ୍ତୋ ରାମଃ ଶସ୍ତ୍ରଭୃତାଂ ଵରଃ
ତାପରେ ଅନ୍ୟ ତାପସମାନେ ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ ରାମଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଅଥାସୌ ବହୁଧା ପ୍ରୋ କ୍ତସ୍ତାପସୈର୍ଜମଦଗ୍ନିଜଃ
ତାପରେ ତାପସମାନେ ଜମଦଗ୍ନିଙ୍କ ପୁଅଙ୍କୁ ଅନେକ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଭାବରେ କହିଲେ।
ତତସ୍ତାନବ୍ରଵୀଦ୍ରାମୋ ଵିନିଃଶ୍ଵସ୍ଯ ମୁନୀଶ୍ଵରାନ୍
ତାପରେ ରାମ ଗଭୀର ନିଶ୍ୱାସ ଛାଡ଼ି, ସେଇ ମହାମୁନିମାନେଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଅପରାଧଂ ଵିନା ତାତଃ କ୍ଷତ୍ରିଯେଣ ହତୋମମ
ମୋ ପିତା ମୋର କୌଣସି ଦୋଷ ନଥିବା ସତ୍ୱେ କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହତ ହେଲେ।
ତସ୍ମାନ୍ନିଃକ୍ଷତ୍ରିଯାମୁର୍ଵୀଂ ଯଦ୍ଯହଂ ନ କରୋମି ଵୈ
ସେହିପାଇଁ, ଯଦି ମୁଁ ଏଇ ପୃଥିବୀକୁ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେଠାରୁ ଶୂନ୍ୟ କରିନପାରିବି,
ପିତୃମାତୃଵଧାଜ୍ଜାତଂ ଯତ୍କୃତଂ ତେନ ପାପ୍ମନା
ମୋ ପିତା ଓ ମାଆଙ୍କୁ ହତ କରିଥିବା ତାହାର ଦୁଷ୍କୃତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଯେ ପାପ ହୋଇଛି,
ତତସ୍ତସ୍ଯୈଵ ଚାନ୍ଯେଷାଂ କ୍ଷତ୍ରିଯାଣାଂ ଦୁରାତ୍ମନାମ୍ ତର୍ପଯିଷ୍ଯାମି ରକ୍ତେନ ପିତରଂ ନାହମଂଭସା
ସେହିପାଇଁ, ମୁଁ ମୋ ପିତାଙ୍କୁ ତାହାର ଓ ଅନ୍ୟ ଦୁଷ୍ଟ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କ ରକ୍ତ ଦ୍ୱାରା ତୃପ୍ତ କରିବି, ପାଣି ଦେଇ ନୁହେଁ।
ପରଂ ଵିସ୍ମଯମାପନ୍ନା ନୋଚୁଃ କିଂଚିତ୍ତତଃ ପରମ୍
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପଡ଼ିଗଲେ ଏବଂ ପରେ କିଛି କହିଲେ ନାହିଁ।
ସର୍ଵୈସ୍ତୈଃ ଶବରୈଃ ସାର୍ଧଂ ପୁଲିନ୍ଦୈର୍ମେଦକୈସ୍ତଥା ୬.୬୭.
ସମସ୍ତ ଶବର, ପୁଲିନ୍ଦ ଓ ମେଦକମାନେ ସହିତ,
ତଥାଽର୍ଜୁନୋଽପି ତଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସମାଯାତଂ ଭୃଗୂତ୍ତମମ୍
ଏଭଳି ଭାବେ, ଅର୍ଜୁନ ମଧ୍ୟ ଭୃଗୁମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ ଆସିଛନ୍ତି ବୋଲି ଶୁଣିଲେ,
ତତସ୍ତୁ ସମ୍ମୁଖୋ ଦୃଷ୍ଟୋ ଯୁଦ୍ଧାର୍ଥଂ ସ ଵିନିର୍ଯଯୌ
ତାପରେ, ସେ ମୁହାଁମୁହିଁ ଦେଖି, ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ବାହାରିଗଲେ।
ଅଥାଭଵନ୍ମହାଯୁଦ୍ଧଂ ପୁଲିନ୍ଦାନାଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ
ତାପରେ ପୁଲିନ୍ଦମାନେ ଓ ଦ୍ୱିଜମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା।