ତତୋ ଲବ୍ଧ୍ଵା କପାଲଂ ତଚ୍ଚୂର୍ଣଯିତ୍ଵା ସମାହିତଃ
ତାପରେ, ସେ ଏହି କପାଳ ମିଳିଲାପରେ, ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ଏହାକୁ ଚୁର୍ଣ୍ଣ କଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ପ୍ରେତୋ ଦିଵ୍ଯରୂପଵପୁର୍ଧରଃ
ଏହି ସମୟରେ, ଏକ ପୂର୍ବଜ ଆତ୍ମା ଦିବ୍ୟ ରୂପ ଧାରଣ କରି ଦେଖାଦେଲେ।
ପ୍ରସାଦାତ୍ତଵ ମୁକ୍ତୋଽହଂ ପ୍ରେତତ୍ଵାଦ୍ଦାରୁଣାଦିତଃ
ତୁମ ଦୟାରୁ ମୁଁ ଏହି ଭୟଙ୍କର ପ୍ରେତ ଅବସ୍ଥାରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଛି।
ଏତେଷାମେଵ ସର୍ଵେଷାମିଦାନୀଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧମାଚର
ଏବେ ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କର।
ତତଃ ସ ଵିସ୍ମଯାଵିଷ୍ଟସ୍ତେଷାମେଵ ପୃଥକ୍ପୃଥକ୍
ତାପରେ, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଭରିଯାଇ, ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଅଲଗା ଅଲଗା ରିତିରେ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
ତେଽପି ସର୍ଵେ ଗତାଃ ସ୍ଵର୍ଗଂ ପ୍ରେତାସ୍ତସ୍ଯ ପ୍ରଭାଵତଃ
ସେ ଲୋକଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ସମସ୍ତ ପୂର୍ବଜ ଆତ୍ମାମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ତତଃ ଶୂଦ୍ରଃ ସ ଵିଜ୍ଞାଯ ତତ୍କ୍ଷେତ୍ରଂ ପୁଣ୍ଯଵର୍ଧ ନମ୍
ତାପରେ ସେ ଶୂଦ୍ର, ଯେଉଁ ମାଟି ପୁଣ୍ୟ ବଢ଼ାଏ, ତାହା ବୁଝିଲେ।
ଗଂଗାଯମୁନଯୋଃ ପାର୍ଶ୍ଵେ ଶୂଦ୍ରକେଶ୍ଵରସଂଜ୍ଞିତମ୍
ଗଙ୍ଗା ଓ ଯମୁନା ନଦୀର କୂଳରେ, ଯାହାକୁ ଶୂଦ୍ରକେଶ୍ୱର ବୋଲାଯାଏ,
ଯସ୍ତଯୋର୍ଵିଧିଵତ୍ସ୍ନାନଂ କୃତ୍ଵା ପୂଜଯତେ ନରଃ ୬.୬୫.
ଯେଉଁ ମଣିଷ ସେଠାରେ ନିୟମ ମୁଁଜି ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ,
ସ ସର୍ଵୈଃ ପାତକୈର୍ମୁକ୍ତଃ ପ୍ରଯାତି ଶିଵ ମଂଦିରମ୍
ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ଶିବଙ୍କ ଧାମକୁ ଯାଏ।
ଯସ୍ତତ୍ର ତ୍ଯଜତି ପ୍ରାଣାନ୍କୃତ୍ଵା ପ୍ରାଯୋପଵେଶନମ୍ ॥ ନ ଚ ଭୂଯୋଽତ୍ର ସଂସାରେ ସ ଜନ୍ମାପ୍ନୋତି । ମାନଵଃ
ଯେଉଁଠାରେ ମଣିଷ ପ୍ରାୟୋପବେଶ କରି ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରେ, ସେ ଏହି ସଂସାରରେ ପୁଣି ଜନ୍ମ ନେଇନାହିଁ।
ଗଂଡୂଷମପି ତୋଯସ୍ଯ ଯସ୍ତସ୍ଯ ନିଵସନ୍ପିବେତ୍
ଯେଉଁଠାରେ ରହିଥିବା ମଣିଷ ଏହି ଜଳରୁ ଏକ ମୁଠି ପିଏ,
ଯସ୍ତତ୍ର ବ୍ରାହ୍ମଣେଂଦ୍ରାଣାଂ ସଂପ୍ରଯଚ୍ଛତି ଭୋଜନମ୍
ଯେଉଁଠାରେ କେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ଭୋଜନ ଦେଇଥାଏ,
ତ୍ରୁଟିମାତ୍ରଂ ଚ ଯୋ ଦଦ୍ଯାତ୍ତତ୍ର ସ୍ଵର୍ଣଂ ସମାହିତଃ
ଏବଂ ଯେଉଁଠାରେ କେହି ଏକ ଛୋଟ ଟୁକୁଡ଼ି ସୁନା ମନ ଲଗାଇ ଦେଇଥାଏ,
ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ ତତ୍ତୀର୍ଥଵରମାଶ୍ରଯେତ୍
ସେହିପରି, ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସରେ, ମହାପୁନ୍ୟ ତୀର୍ଥକୁ ଆଶ୍ରୟ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଅତ୍ର ଗାଥା ପୁରା ଗୀତା ଗୌତମେନ ମହର୍ଷିଣା
ଏଠାରେ, ପ୍ରାଚୀନକାଳରେ ମହାର୍ଷି ଗୌତମ ଏକ ଗାଥା ଗାଇଥିଲେ।
ଗଂଗାଯମୁନଯୋଃ ସଂଗେ ନରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ସମାହିତଃ
ଗଙ୍ଗା ଓ ଯମୁନା ମିଳନସ୍ଥଳରେ ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତରେ ଯିଏ ସ୍ନାନ କରେ—
ଏତଦ୍ଵଃ ସର୍ଵମାଖ୍ଯାତଂ ଗଂଗାଯମୁନଯୋର୍ମଯା
ଗଙ୍ଗା ଓ ଯମୁନା ସମ୍ବନ୍ଧରେ ସମସ୍ତ କଥା ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଛି।
ଯତ୍ର ତେ ପିତରସ୍ତେନ ରୁଧିରେଣ ପ୍ରତର୍ପିତାଃ
ସେଠାରେ, ତୁମର ପୂର୍ବଜମାନେ ସେଇ ରକ୍ତ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇଥିଲେ।
ତତ୍ର ଭାଦ୍ରପଦେ ମାସି ଯୋଽମାଵାସ୍ଯାମଵାପ୍ଯ ଚ
ଭାଦ୍ରପଦ ମାସର ଅମାବାସ୍ୟା ଦିନରେ, ଯିଏ ସେଠାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ—
ଯତ୍ତେନ ପିତରସ୍ତତ୍ର ରୁଧିରେଣ ପ୍ରତର୍ପିତାଃ
ସେଠି, ସେଇ ରକ୍ତ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବଜମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇଥିଲେ।
ପିତୃଣାଂ ତର୍ପଣାର୍ଥାଯ ମେଧ୍ଯାଃ ସଂକୀର୍ତିତା ବୁଧୈଃ
ପୂର୍ବଜମାନଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ପାଇଁ, ପବିତ୍ର ନିବେଦନ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଛନ୍ତି।
ଶ୍ରୁତିସ୍ମୃତିଵିରୁଦ୍ଧଂ ଚ କର୍ମ ସଦ୍ଭିର୍ଵିଗର୍ହିତମ୍
ଶ୍ରୁତି ଓ ସ୍ମୃତି ବିରୋଧୀ କାର୍ଯ୍ୟ ସଦ୍ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି।
ତତ୍କୃତଂ ତର୍ପିତା ଯେନ ପିତରୋ ରୁଧିରେଣ ତେ
ଯିଏ ଏପରି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବଜମାନେ ରକ୍ତ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇଥିଲେ—
ପିତା ତସ୍ଯ ପୁରା ଵିପ୍ରା ଜମଦଗ୍ନିର୍ନିପାତିତଃ
ତାଙ୍କର ବାପା, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ପୂର୍ବେ ଜମଦଗ୍ନି ଥିଲେ, ଯିଏ ହତ ହୋଇଥିଲେ।
ତତଃ କୋପପରୀତେନ ତେନ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ମହାତ୍ମନା
ତାପରେ, କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ସେ ମହାତ୍ମା କଥା କହିଲେ।
ଏତସ୍ମାତ୍କାରଣାତ୍ତେନ ରୁଧିରେଣ ମହାତ୍ମନା
ଏହି କାରଣରୁ, ସେ ମହାତ୍ମା ରକ୍ତ ଦ୍ୱାରା—
କିଂନାମା ସ ଚ ଭୂପାଲୋ ଵିସ୍ତରାଦ୍ଵଦ ସୂତ ତତ୍ ॥ ୬.୬୬.
ସେ ରାଜାଙ୍କର ନାମ କଣ ଥିଲା? ଏହା ବିସ୍ତାରରେ କୁହ, ହେ ସୂତ।
ହାଟକେଶ୍ଵରଜେ କ୍ଷେତ୍ରେ ତତ୍ରାସୀଦ୍ଦଗ୍ଧକଲ୍ମଷଃ
ହାଟକେଶ୍ୱର ଜନ୍ମିତ କ୍ଷେତ୍ରରେ, ଏକ ମଣିଷ ଥିଲେ ଯାହାଙ୍କର ପାପ ଦହିଯାଇଥିଲା।
ଚତ୍ଵାରସ୍ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରାଶ୍ଚ ବଭୂଵୁର୍ଗୁଣସଂଯୁତାଃ
ତାଙ୍କର ଚାରିଜଣ ଗୁଣବତୀ ପୁଅ ଥିଲେ।