ଏଵଂ ଚିନ୍ତାପ୍ରପନ୍ନସ୍ଯ ତସ୍ଯ ଶୂଦ୍ରସ୍ଯ ନିର୍ଜନେ
ଏଭଳି, ସେ ଶୂଦ୍ର ଜଣେ ଏକା ଜଙ୍ଗଲରେ ଚିନ୍ତାରେ ପଡ଼ିଥିଲେ ।
ଅଥ କ୍ଷଣେନ ଶୁଶ୍ରାଵ ସ ଗୀତଂ ମଧୁରଧ୍ଵନି
ଏହିପରି, ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ସେ ମଧୁର ସ୍ୱରରେ ଗୀତ ଶୁଣିଲା ।
ଅଥାପଶ୍ଯତ୍କ୍ଷଣେନୈଵ ପ୍ରେତସଂଘୈଃ ସଭାଵୃତମ୍
ଏବଂ ସେଇ କ୍ଷଣରେ, ସେ ଦେଖିଲା ଯେ, ତାଙ୍କୁ ଅନେକ ପ୍ରେତମାନେ ଘେରି ରହିଛନ୍ତି ।
ତତସ୍ତେ ପାର୍ଶ୍ଵଗାଃ ପ୍ରେତା ଏକେ ନୃତ୍ଯଂ ପ୍ରଚକ୍ରିରେ
ତାପରେ, ନିକଟରେ ଥିବା କିଛି ପ୍ରେତ ନୃତ୍ୟ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ ।
ଅଥାସୌ ପ୍ରାହ ତଂ ଶୂଦ୍ରମତିଥେ କୁରୁ ଭୋଜନମ୍
ତାପରେ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ଶୂଦ୍ରକୁ କହିଲେ, 'ଅତିଥି ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର ।'
ତତଃ ସ ଭୋଜନଂ ଚକ୍ରେ କ୍ଷୁଧାର୍ତଶ୍ଚ ପପୌ ଜଲମ୍
ତାପରେ, ସେ ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲା ଏବଂ ଭୋକରେ ପାଣି ପିଲା ।
ତତଃ ପ୍ରେତାଶ୍ଚ ତେ ସର୍ଵେ ପ୍ରେତତ୍ଵେନ ସମନ୍ଵିତାଃ
ତାପରେ, ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରେତମାନେ ତାଙ୍କର ପ୍ରେତ ସ୍ୱଭାବ ସହିତ ରହିଲେ ।
ଏଵଂ ତେଷାଂ ସମସ୍ତାନାଂ ଵିଲାସୈଃ ପାର୍ଥିଵୋଚିତୈଃ
ଏଭଳି, ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତଙ୍କର ମାନବୀୟ ଆନନ୍ଦ ଓ କ୍ରୀଡ଼ା ଚାଲିଥିଲା ।
ତତଃ ପ୍ରଭାତେ ଵିମଲେ ପ୍ରୋଦ୍ଗତେ ରଵିମଂଡଲେ
ତାପରେ ପ୍ରଭାତ ବେଳେ ଆକାଶ ସ୍ପଷ୍ଟ ଥିଲା ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହୋଇଥିଲା।
ତତଶ୍ଚ ଚିନ୍ତଯାମାସ କିମେତତ୍ସ୍ଵପ୍ନଦର୍ଶନମ୍ ୬.୬୫.
ତାପରେ ସେ ଭାବିଲେ, 'ଏହି ସ୍ୱପ୍ନର ଅର୍ଥ କଣ?'
ଏଵଂ ଚିନ୍ତଯମାନସ୍ଯ ଭାସ୍କରୋ ଗଗନାଂଗଣମ୍
ଏଭଳି ଚିନ୍ତା କରୁଥିବାବେଳେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆକାଶକୁ ଆଲୋକିତ କଲା।
ତତଃ କଂଚିତ୍ସମାଶ୍ରିତ୍ଯ ସ୍ଵଲ୍ପଚ୍ଛାଯଂ ମହୀରୁହମ୍
ତାପରେ ସେ ଅଳ୍ପ ଛାୟା ଥିବା ଗଛ ତଳେ ଆଶ୍ରୟ ନେଲେ।
ତତୋ ନିଶାମୁଖେ ପ୍ରାପ୍ତେ ଭୂଯୋଽପି ପ୍ରେତରାଜକମ୍
ପୁଣି ରାତି ଆସିଲାବେଳେ, ସେ ପୁନିଥରେ ପ୍ରେତରାଜଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ତଥୈଵ ଭୋଜନଂ ଚକ୍ରେ ତସ୍ଯାତିଥ୍ଯସମୁଦ୍ଭଵମ୍
ସେ ପୂର୍ବବତ୍ ଅତିଥି ସମ୍ମାନରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଭୋଜନ ଦେଲେ।
ଏଵଂ ତସ୍ଯ ନିଶାଵକ୍ତ୍ରେ ନିତ୍ଯମେଵ ସ ଭୂପତିଃ
ଏଭଳି ଭାବେ, ସେ ରାଜା ପ୍ରତିରାତି ଏହିପରି କାମ କରୁଥିଲେ।
ତତୋଽନ୍ଯଦିଵସେ ପ୍ରାପ୍ତେ ତେନ ଶୂଦ୍ରେଣ ଭୂପତିଃ
ତାପରେ ଅନ୍ୟ ଦିନ, ସେ ଶୂଦ୍ର ରାଜାଙ୍କୁ ଆସି ମିଶିଲେ।
ଵିଭଵସ୍ତେ ମହାଭାଗ ପ୍ରଣଶ୍ଯତି ନିଶାକ୍ଷଯେ ଅତ୍ର କୌତୂହଲଂ ଜାତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵେଦଂ ସୁଵିଚେଷ୍ଟିତମ୍
ହେ ମହାଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ତୁମର ଧନ ରାତି ଶେଷରେ ହରାଯାଏ; ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଘଟଣା ଦେଖି ଏଠାରେ କୌତୁହଳ ଜନ୍ମିଛି।
ଗଂଗା ଚ ଯମୁନା ଚୈଵ ସ୍ଥିତେ ତତ୍ର ଚ ସଂଗମେ
ଗଙ୍ଗା ଏବଂ ଯମୁନା ନଦୀ ଏହି ସଙ୍ଗମରେ ବିଦ୍ୟମାନ ଥିଲେ।
ତାଭ୍ଯାମତିସମୀପସ୍ଥଂ ଶିଵସ୍ଯାଯତନଂ ଶୁଭମ୍ ୬.୬୫.
ସେମାନଙ୍କ ଏକଦମ ନିକଟରେ ଶିବଙ୍କ ଶୁଭ ମନ୍ଦିର ଥିଲା।
ସ ସଦା ରାତ୍ରିଶୌଚାର୍ଥଂ କପାଲଂ ଜଲପୂରିତମ୍
ସେ ସଦା ରାତିରେ ଶୌଚାର୍ଥରେ ପାଣି ଭରା କପାଳ ବ୍ୟବହାର କରୁଥିଲେ।
ତତ୍ପ୍ରଭାଵାନ୍ମମେଯଂ ହି ଵିଭୂତିର୍ଜାଯତେ ନିଶି
ଏହାର ପ୍ରଭାବରୁ ମୋର ଏହି ସମୃଦ୍ଧି ରାତିରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ତସ୍ମାତ୍କୁରୁ ପ୍ରସାଦଂ ମେ ତତ୍ର ଗତ୍ଵା କପାଲକମ୍
ତେଣୁ, ଦୟାକରି ସେଠାକୁ ଯାଇ କପାଳଟି ଆଣି ମୋତେ କୃପା କର।
ଯେନ ମେ ଜାଯତେ ମୋକ୍ଷଃ ପ୍ରେତଭାଵାତ୍ସୁଦାରୁଣାତ୍
ଯାହା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଏହି ଭୟଙ୍କର ପ୍ରେତ ଦଶାରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇପାରିବି।
ତଥା ତତ୍ରାସ୍ତି ପୂର୍ଵସ୍ଯାଂ ଦିଶି ତତ୍ତୀର୍ଥମୁତ୍ତମମ୍
ଏହିପରି, ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ସେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ତୀର୍ଥ ଅଛି।
ତତ୍ର ଗତ୍ଵା କୁରୁ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ସର୍ଵେଷାଂ ତ୍ଵଂ ମହାମତେ
ସେଠାକୁ ଯାଇ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କର, ହେ ମହାବୁଦ୍ଧି।
ଅସ୍ଯାଂ ନାମାନି ସର୍ଵେଷାଂ ଯଥାଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ସମାଲିଖ
ସେଠାରେ, ସମସ୍ତଙ୍କ ନାମ ବଡ଼ଠାରୁ ଛୋଟଠାକୁ ଅନୁକ୍ରମରେ ଲେଖ।
ଵଯଂ ତ୍ଵାଂ ତତ୍ର ନେଷ୍ଯାମଃ ସୁଖୋପାଯେନ ଭଦ୍ରକ
ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଆମେ ତୁମକୁ ସେଠାକୁ ସହଜ ଉପାୟରେ ନେଇଯିବୁ।
ତଥେତି ସମନୁଜ୍ଞାତେ ତେନ ଶୂଦ୍ରେଣ ସତ୍ଵରମ୍
ସେ ଶୂଦ୍ର ତୁରନ୍ତ 'ଠିକ୍ ଅଛି' ବୋଲି ସମ୍ମତି ଦେଲାପରେ,
ଦର୍ଶଯାମାସୁରେଵାସ୍ଯ ନିଧାନଂ ଭୂରିଵିତ୍ତଜମ୍ ୬.୬୫.
ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ତୁରନ୍ତ ଏକ ବଡ଼ ଧନର ନିଧି ଦେଖାଇଦେଲେ।
ତତଃ ପ୍ରଣମ୍ଯ ତଂ ଭକ୍ତ୍ଯା କଥ ଯାମାସ ଵିସ୍ତରାତ୍
ତାପରେ, ସେ ଭକ୍ତି ସହିତ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ସବୁ କଥା ବିସ୍ତାରରେ ପଚାରିଲେ।