ଯସ୍ତାମଭ୍ଯର୍ଚଯେତ୍ସମ୍ଯଙ୍ମହାନଵମିଵାସରେ
ଯେଉଁଠି ଲୋକ ମହାନବମୀ ଦିନରେ ଭଲଭାବେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ,
ଭୂତପ୍ରେତପିଶାଚେଭ୍ଯଃ ଶତ୍ରୁତଶ୍ଚ ଵିଶେଷତଃ
ଭୂତ, ପ୍ରେତ, ପିଶାଚ ଓ ବିଶେଷ କରି ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କରୁ,
ଯଂଯଂ କାମମଭିଧ୍ଯାଯଞ୍ଛୁକ୍ଲାଷ୍ଟମ୍ଯାଂ ନରଃ ଶୁଚିଃ
ଯେଉଁ ଶୁଧ୍ଧ ମନୁଷ୍ୟ ଶୁକ୍ଳାଷ୍ଟମୀ ଦିନରେ ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା କରେ,
ନିଷ୍କାମଃ ସୁଖମାପ୍ନୋତି ମୋକ୍ଷଂ ନାସ୍ତ୍ଯତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଅଭିଲାଷା ନଥିଲେ ଶୁଭ ଲାଭ କରେ; ମୋକ୍ଷ ପାଇଥିବାରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ ।
ତାମାରାଧ୍ଯ ଗତାଃ ପୂର୍ଵଂ ସିଦ୍ଧିଂ ଭୂରିର୍ମହୀଭୁଜଃ
ତାଙ୍କୁ ପୂଜିଥିବା ପୁରୁଣା ଦିନର ଅନେକ ରାଜାମାନେ ବଡ଼ ସଫଳତା ଲାଭ କରିଥିଲେ।
ଯସ୍ତସ୍ଯାଃ ଶ୍ରଦ୍ଧଯୋପେତଃ ପ୍ରକରୋତି ପ୍ରଦକ୍ଷିଣାମ୍ ୬.୬୪,
ଯେଉଁଠି ଜଣେ ଭକ୍ତି ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ତାଙ୍କୁ ପରିକ୍ରମା କରନ୍ତି,
ତସ୍ଯା ଆଯତନେ ପୂର୍ଵମାଶ୍ଚର୍ଯମଭଵନ୍ମହତ୍
ତାଙ୍କର ମନ୍ଦିରରେ ଏକ ସମୟରେ ବଡ଼ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଘଟିଥିଲା।
ଆସୀଚ୍ଚିତ୍ରରଥୋନାମ ପୂର୍ଵଂ ପାର୍ଥିଵସତ୍ତମଃ
ପୂର୍ବେ ଏଠାରେ ଚିତ୍ରରଥ ନାମକ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା ଥିଲେ।
ଶୁକ୍ଲାଷ୍ଟମ୍ଯାଂ ସଦା ଭକ୍ତ୍ଯା ସ ତସ୍ଯାଃ ଶ୍ରଦ୍ଧଯାନ୍ଵିତଃ
ସେ ପ୍ରତି ଶୁକ୍ଳା ଅଷ୍ଟମୀ ତିଥିରେ ଭକ୍ତି ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଥିଲେ।
ତତଃ ପ୍ରଣମ୍ଯ ତାଂ ଦେଵୀଂ ସଂପ୍ରଯାତି ପୁନର୍ଗୃହମ୍
ତାପରେ ସେ ଦେବୀଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇ ଆଉଥରେ ଘରକୁ ଫେରିଯାଉଥିଲେ।
ଏଵଂ ତସ୍ଯ ନରେଂଦ୍ରସ୍ଯ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣରତସ୍ଯ ଚ
ଏଭଳି ଭାବରେ ସେ ରାଜା ସଦା ପରିକ୍ରମା କରିବାରେ ଲାଗିଥିଲେ।
କସ୍ଯଚିତ୍ତ୍ଵଥ କାଲସ୍ଯ ସ ରାଜା ତତ୍ର ସଂଗତଃ
କିଛି ସମୟ ପରେ ସେ ରାଜା ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଅଗ୍ରସ୍ଥାଂସ୍ତାନ୍ଦ୍ଵିଜାନ୍ସର୍ଵାନ୍ନମଶ୍ଚକ୍ରେ ସମାହିତଃ
ସେ ସମ୍ମାନ ସହିତ ସମ୍ମୁଖରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ।
ତତସ୍ତୈଃ ସହିତୈସ୍ତତ୍ର ସହାସୀନଃ କଥାଃ ଶୁଭାଃ
ତାପରେ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ବସି ଶୁଭ କଥାବାର୍ତ୍ତା କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
ତତଃ କସ୍ମିନ୍କଥାଂତେ ସ ପୃଷ୍ଟସ୍ତୈର୍ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମୈଃ
ଏପରେ କଥାର ଶେଷରେ ସେ ଉତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ।
ରାଜନ୍ପୃଚ୍ଛାମହେ ସର୍ଵେ ତ୍ଵାଂ ଵଯଂ କୌତୁକାନ୍ଵିତାଃ ୬.୬୪.
ହେ ରାଜା, ଆମେ ସମସ୍ତେ ଆପଣଙ୍କୁ ଉତ୍ସୁକତା ସହିତ ପଚାରୁଛୁ।
ମାସିମାସି ସଦାଷ୍ଟମ୍ଯାଂ ତ୍ଵଂ ଶୁକ୍ଲାଯାଂ ସୁଦୂରତଃ
ପ୍ରତି ମାସରେ ଶୁକ୍ଳା ଅଷ୍ଟମୀ ତିଥିରେ ଆପଣ ଦୂରରୁ ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତି,
ଯତ୍ନେନାନ୍ଯାଃ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ସର୍ଵାଃ ପୂଜାଦିକାଃ କ୍ରିଯାଃ
ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ପୂଜା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଛାଡ଼ି ଆପଣ ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତି।
ରହସ୍ଯମପି ଵକ୍ତଵ୍ଯଂ ଯୁଷ୍ମାକଂ ସାଂପ୍ରତଂ ମଯା
ମୋ ପାଖରେ ଯଦି ଗୁପ୍ତ କଥା ମଧ୍ୟ ଥାଏ, ଏବେ ମୁଁ ଆପଣମାନେଙ୍କୁ କହିବି।
ଅହମାସ ଶୁକଃ ପୂର୍ଵମସ୍ମିନ୍ନାଯତନେ ଶୁଭେ
ପୂର୍ବେ ଏହି ପବିତ୍ର ମନ୍ଦିରରେ ମୁଁ ଏକ ଶୁକା ପକ୍ଷୀ ଥିଲି।
ତତ୍ର ନିର୍ଗଚ୍ଛତୋ ନିତ୍ଯଂ କୁର୍ଵତଶ୍ଚପ୍ରଵେଶନମ୍
ସେଠାରେ ମୁଁ ପ୍ରତିଦିନ ବାହାରୁଥିଲି ଓ ପୁଣି ଭିତରକୁ ଯାଉଥିଲି।
ତତଃ କାଲେନ ମେ ମୃତ୍ଯୁଃ ସଂଜାତୋଽତ୍ରୈଵ ମଂଦିରେ
ତାପରେ ସମୟ ହେଲାପରେ ଏହି ମନ୍ଦିରରେ ମୋର ମୃତ୍ୟୁ ଘଟିଗଲା।
ଏତସ୍ମାତ୍କାରଣାଦ୍ଦୂରାତ୍ସମଭ୍ଯେତ୍ଯ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣାମ୍
ଏହି କାରଣରୁ, ଦୂରରୁ ଆସି, ମୁଁ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରେଉଛି।
ପୁରା ଭକ୍ତିଵିହୀନେନ କୁଲାଯେ ଵସତା ମଯା
ପୂର୍ବେ, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଏକ ଗୋଟିଏ ଗୋସାଘରରେ ରହୁଥିଲି ଏବଂ ଭକ୍ତି ବିନା ଥିଲି,
ଅଧୁନା ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ଯୁକ୍ତୋ ଯତ୍କରୋମି ପ୍ରଦକ୍ଷିଣାମ୍
ଏବେ, ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ, ମୁଁ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରୁଛି।
ସାଧୁଵାଦଂ ତଥା ଚକ୍ରୁସ୍ତସ୍ଯ ଭୂପସ୍ଯ ହର୍ଷିତାଃ ୬.୬୪.
ତାପରେ, ସେମାନେ ଖୁସିହୋଇ, ସେ ରାଜାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ।
ତତଃ ସ ପାର୍ଥିଵଃ ସର୍ଵାନ୍ପ୍ରଣମ୍ଯ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମାନ୍
ତାପରେ, ସେ ରାଜା ସମସ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ।
ଅଧୁନା ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ଯୁକ୍ତୋ ଯଃ କରୋତି ପ୍ରଦକ୍ଷିଣାମ୍
ଏବେ, ଯେଉଁଠି ଲୋକେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରନ୍ତି—
ତତଃ ପ୍ରଭୃତି ତେ ଵିପ୍ରାଃ ସର୍ଵେ ଭକ୍ତିପୁରଃସରାଃ
ସେଥିଠାରୁ, ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଭକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
ପ୍ରାପ୍ତାଶ୍ଚ ପରମାଂ ସିଦ୍ଧିଂ ଵାଂଛିତାଂ ତତ୍ପ୍ରଭାଵତଃ
ଏବଂ, ସେ ଶକ୍ତିରେ, ସେମାନେ ନିଜେ ଚାହିଁଥିବା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କଲେ।