ତତଃ ସଂଶୋଷିତସ୍ତେନ ସ ସମୁଦ୍ରୋ ମହାତ୍ମନା
ତାପରେ ସେ ମହାପୁରୁଷଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମୁଦ୍ରକୁ ଶୁଷ୍କ କରାଯାଇଥିଲା।
ମାହିତ୍ଥଂ ସାଧିତଂ ଯସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଯା ମେ ସକଲଂ ଶୁଭମ୍
ତୁମେ ଯେପରି ମୋ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ସାଧନ କରିଛ,
ଚମତ୍କାରପୁରକ୍ଷେତ୍ରେ ପୂଜାଂ ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯସ୍ଯନୁତ୍ତମାମ୍
ଚମତ୍କାର ନାମକ ଅଦ୍ଭୁତ କ୍ଷେତ୍ରରେ ତୁମେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ପୂଜା ପାଇବ।
ପୂଜଯିଷ୍ଯତି ଵୃଦ୍ଧିଂ ଚ ସର୍ଵକାଲମଵାପ୍ସ୍ଯତି
ଯିଏ ପୂଜା କରିବେ, ସେ ସବୁବେଳେ ବୃଦ୍ଧି ଓ ସମୃଦ୍ଧି ଲାଭ କରିବେ।
ଦ୍ଵିଜାନାଂ ରକ୍ଷଣାର୍ଥାଯ ନିତ୍ଯଂ ସଂନିହିତା ଭଵ
ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କର ରକ୍ଷା ପାଇଁ ସଦା ସ୍ଥିତ ରୁହ।
ଯଯାଽଯଂ ଚଲିତଃ ଶୈଲଃ ସ୍ଵଶକ୍ତ୍ଯା ନିଶ୍ଚଲୀକୃତଃ ଷଷ୍ଠ୍ଯାଂ ତଂ ସୂର୍ଯଵାରେଣ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପାପାତ୍ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ଯାହାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ଏହି ପାହାଡ଼ ହଲାଇଯାଇଥିଲା ଏବଂ ପୁନି ନିଶ୍ଚଳ ହୋଇଥିଲା—ଷଷ୍ଠୀ ତିଥିରେ ରବିବାର ଦିନ ଏହାକୁ ଦେଖିଲେ, ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ନ ଶତ୍ରୂଣାଂ ପରାଭୂତିଂ ପ୍ରଯାସ୍ଯତି ଯଥାର୍ଜୁନଃ ୬.୬୦.
ଯେପରି ଅର୍ଜୁନ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ହାତରେ କେବେ ପରାଜିତ ହେଲେ ନାହିଁ, ସେପରି ସେ ମଧ୍ୟ କେବେ ପରାଜିତ ହେବେ ନାହିଁ।
ତଥା ଗୋଵର୍ଧନଧରଂ ତତ୍ର ଦେଵଂ ଜନାର୍ଦନମ୍ ତସ୍ଯ ଗାଵଃ ପ୍ରଭୂତାଃ ସ୍ଯୁର୍ନୀରୋଗା ଦ୍ଵିସତ୍ତମାଃ
ସେଠାରେ ଗୋବର୍ଧନ ଧାରୀ ଦେବତା ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଅଛନ୍ତି; ତାଙ୍କର ଗାଈମାନେ ବହୁତ ହେବେ ଏବଂ ରୋଗମୁକ୍ତ ରହିବେ, ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ନରସିଂହଵପୁଃ ସାକ୍ଷାତ୍ତଥା ଦେଵୋ ହରିଃ ସ୍ଵଯମ୍ ସର୍ଵଵିଘ୍ନହରଶ୍ଚୈଵ ସ୍ଥାପିତଶ୍ଚାର୍ଜୁନେନ ହି
ନରସିଂହ ରୂପରେ ସ୍ୱୟଂ ହରି ଦେବତା, ସମସ୍ତ ବିଘ୍ନ ହରଣ କରୁଥିବା, ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେଠାରେ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲେ।
ଯସ୍ତଂ ପୂଜଯତେ ଭକ୍ତ୍ଯା ଚତୁର୍ଥ୍ଯାଂ ମୋଦକାଶନୈଃ ତତ୍ର ସ୍ଥିତୋ ଦ୍ଵିଜେଂଦ୍ରାଣାଂ ହିତାଯ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମାଃ
ଯିଏ ଚତୁର୍ଥୀ ତିଥିରେ ଭକ୍ତି ସହିତ ମୋଦକ ଦେଇ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ସେଠାରେ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ତିନି ଅବସ୍ଥିତ ରହନ୍ତି, ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଯସ୍ତମାଥର୍ଵଣୈର୍ମଂତ୍ରୈଃ ପୂଜଯେଦ୍ଦ୍ଵାଦଶୀଦିନେ
ଯିଏ ଆଥର୍ବଣ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ—
ତଥା ତତ୍ର ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଠା ନରନାରାଯଣାଵୁଭୌ
ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ, ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ନର ଓ ନାରାୟଣ ଦୁଇଜଣ ଅଛନ୍ତି।
ପୂଜଯେଚ୍ଚ ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଠା ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯା ଦିଵସେ ସ୍ଵଯମ୍
ଏବଂ ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନେ ସ୍ୱୟଂ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାକୃତାରଂଭଃ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରୋ ଧନଂଜଯଃ
ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା ଆରମ୍ଭ କଲେ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଧନଞ୍ଜୟ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତତ୍ପାଵନଂ କ୍ଷେତ୍ରଂ ତୀର୍ଥପୂଗପ୍ରପୂରିତମ୍
ସେ ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରକୁ ଦେଖିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ବହୁତ ତୀର୍ଥ ଥିଲା।
ନରନାରାଯଣୌ ଦେଵୌ ତସ୍ଯାଗ୍ରେ ସ୍ଥାପିତୌ ତତଃ
ତାପରେ, ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ନର ଓ ନାରାୟଣ ଦେବତା ଦୁଇଜଣ ସ୍ଥାପିତ ହେଲେ।
ନରସିଂହଂ ତଥୈଵାନ୍ଯଂ ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ପରଯା ଯୁତଃ ୬.୬୦.
ସେ ପରମ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ନରସିଂହଙ୍କ ଅନ୍ୟ ଏକ ରୂପକୁ ଉପାସନା କଲେ।
ତତୋ ଵିପ୍ରାନ୍ସମାହୂଯ ସର୍ଵାଂସ୍ତାନ୍ପୁରସଂଭଵାନ୍
ତାପରେ ସେ ସେହି ସହରରେ ଜନ୍ମିଥିବା ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଡାକିଲେ।
ମଯା ସଂସ୍ଥାପିତଃ ସୂର୍ଯଃ ସର୍ଵରୋଗକ୍ଷଯାଵହଃ
ମୁଁ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲି, ଯେଉଁଥିରେ ସମସ୍ତ ରୋଗ ଦୂର ହୁଏ।
ଵଯଂ ସର୍ଵେ କରିଷ୍ଯାମସ୍ତଵଶ୍ରେଯୋଽଭିଵର୍ଧନମ୍
ଆମେ ସମସ୍ତେ ତୁମର ମଙ୍ଗଳ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ କାମ କରିବା।
ତତୋଽର୍ଜୁନଃ ପ୍ରହୃଷ୍ଟାତ୍ମା ତେଭ୍ଯୋ ଦତ୍ତ୍ଵା ଧନଂ ବହୁ
ତାପରେ ଅର୍ଜୁନ, ହୃଦୟରେ ଆନନ୍ଦ ଭରି, ସେମାନଙ୍କୁ ବହୁ ଧନ ଦେଲେ।
ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠାଃ ଶୃଣ୍ଵତାଂ ପାପନାଶନମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ପାପ ନାଶ କରୁଥିବା ମହିମାକୁ ଶୁଣିଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ଷଷ୍ଠେ ନାଗରଖଣ୍ଡେ ହାଟକେଶ୍ଵରକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ଯେ ନରାଦିତ୍ଯମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନଂନାମ ଷଷ୍ଟିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଏକାଶୀ ହଜାର ଶ୍ଲୋକ ଥିବା ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଷଷ୍ଠ ନାଗରଖଣ୍ଡରେ ହାଟକେଶ୍ଵର କ୍ଷେତ୍ରର ମହିମା ଅଂଶରେ 'ନର ଓ ଆଦିତ୍ୟଙ୍କ ମହିମା ବିବର୍ଣ୍ନନ' ନାମକ ଷଷ୍ଟି ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।
କଥଂ ଜାତଂ ମହାଭାଗ କିଂପ୍ରଭାଵଂ ତୁ ତଦ୍ଵଦ
ଏହା କିପରି ହେଲା, ମହାଭାଗ? ତାହାର ଶକ୍ତି କଣ, ମୋତେ କହ।
ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯଶ୍ଚ ଶରଣ୍ଯଶ୍ଚ ସର୍ଵଲୋକହିତେ ରତଃ
ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପ୍ରତି ଅନୁଗତ, ଶରଣଦାନ କରୁଥିବା, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ଭଲରେ ଲିନ ଥିଲେ।
ତସ୍ଯ ଭାର୍ଯାଽଭଵତ୍ସାଧ୍ଵୀ ପ୍ରାଣେଭ୍ଯୋଽପି ଗରୀଯସୀ
ତାଙ୍କର ଜନା ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଥିଲେ, ତାଙ୍କର ପ୍ରାଣଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ମୂଲ୍ୟବାନ।
ଅଥ ତସ୍ଯାଂ ସମୁତ୍ପନ୍ନା ପ୍ରାପ୍ତେ ଵଯସି ପଶ୍ଚିମେ
ତାପରେ, ସେ ଜନା ଦେହରେ, ବୟସର ପଛ ଦିନରେ ଏକ ଶିଶୁ ଜନ୍ମିଲା।
ତତ ଆନୀଯ ଵିପ୍ରାନ୍ସ ଜ୍ଯୋତିର୍ଜ୍ଞାନଵିଚକ୍ଷଣାନ୍
ତାପରେ ସେ ଜ୍ୟୋତିର୍ବିଦ୍ୟାରେ ପାରଙ୍ଗତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ଡାକିଲେ।
ଚଂଦ୍ରେ ଵାପି ଚତୁର୍ଦଶ୍ଯାଂ ସା ଭଵେଦ୍ଵିଷକନ୍ଯକା
ଚନ୍ଦ୍ର ଦିନରେ କିମ୍ବା ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଦିନରେ ଜନ୍ମିଥିବା ଜନା ହେଉଛି ବିଷକନ୍ୟା।
ଯସ୍ତସ୍ଯାଃ ପ୍ରତିଗୃହ୍ଣାତି ପାଣିଂ ପାର୍ଥିଵସତ୍ତମ
ହେ ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯେଉଁଠି ଜଣେ ତାଙ୍କର ହାତ ଧରିବେ—