ତତୋ ମାହେଶ୍ଵରଂ ଲିଂଗଂ ଵଟାଧସ୍ତାଦ୍ଵିଧାଯ ସଃ
ତାପରେ ସେ ବଟବୃକ୍ଷର ତଳେ ମହେଶ୍ୱର ଲିଙ୍ଗ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ।
ନିଵେଶ୍ଯ ଚ ତଥା ଦିଵ୍ଯଂ ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯୋ ନ୍ଯଵେଦଯତ୍ ଭଵଦ୍ଭିଃ ସକଲା ଚାସ୍ଯ ଚିନ୍ତାକାର୍ଯା ସଦୈଵ ହି
ଏପରି ଦିବ୍ୟ ଲିଙ୍ଗ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରି, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ କହିଲେ — 'ତମେ ସବୁବେଳେ ଏହା ସହିତ ସମ୍ପୃକ୍ତ ସମସ୍ତ କାମକୁ ଯଥାଯଥ ଦେଖିବା।'
ତଥା ଵଂଶୋଦ୍ଭଵା ଯେ ଚ ପୁତ୍ରାଃ ପୌତ୍ରାସ୍ତଥାପରେ
ଏଭଳି ତାଙ୍କ ବଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ପୁଅ, ପଉତି, ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମସ୍ତେ—
ତତୋ ଜଗାମ ଵିଦୁରଃ ସ୍ଵପୁରଂ ପ୍ରତି ହର୍ଷିତଃ ୬.୫୯.
ତାପରେ ହର୍ଷିତ ହୋଇ ବିଦୁର ନିଜ ସହରକୁ ଫେରିଗଲେ।
ମାଘମାସସ୍ଯ ସପ୍ତମ୍ଯାଂ ସୂର୍ଯଵାରେଣ ଯୋ ନରଃ
ମାଘ ମାସର ସପ୍ତମୀ ଓ ରବିବାର ଦିନେ, ଯେଉଁ ମଣିଷ—
ଶିଵଂ ଵା ସୋମଵାରେଣ ଶୁକ୍ଲାଷ୍ଟମ୍ଯାଂ ଵିଶେଷତଃ
କିମ୍ବା ସୋମବାର ଓ ଶୁକ୍ଳାଷ୍ଟମୀରେ ବିଶେଷ କରି, ଯେଉଁଠି ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ—
ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ ଦେଵାନାଂ ତତ୍ତ୍ରଯଂ ଶୁଭମ୍
ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସରେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଏହି ଶୁଭ ତ୍ରୟୀକୁ ସମ୍ମାନ ଦେବା ଉଚିତ।
ତତ୍ର ସିଦ୍ଧିଂ ଗତାଃ ପୂର୍ଵଂ ମୁନଯଃ ସଂଶିତଵ୍ରତାଃ
ପୂର୍ବେ ସେଠି ଦୃଢ଼ ବ୍ରତ ଧାରଣ କରିଥିବା ଋଷିମାନେ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରିଥିଲେ।
ତତସ୍ତତ୍ସିଦ୍ଧିଦଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଲିଂଗଂ ଵୈ ପାକଶାସନଃ
ସେ ଲିଙ୍ଗ ସିଦ୍ଧିଦାୟକ ବୋଲି ଜାଣି, ପାକଶାସନ (ଇନ୍ଦ୍ର) ମଧ୍ୟ ଏହାକୁ ପୂଜିଥିଲେ।
କସ୍ଯଚିତ୍ତ୍ଵଥ କାଲସ୍ଯ ଵିଦୁରସ୍ତତ୍ର ଚାଗତଃ
କିଛି ସମୟ ପରେ ବିଦୁର ମଧ୍ୟ ସେଠାକୁ ଆସିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନେଵ କାଲେ ତୁ ଵାଗୁଵାଚାଶରୀରିଣୀ
ଏହି ସମୟରେ ଏକ ଦେହବିହୀନ ଶବ୍ଦ ଶୁଣାଗଲା।
ଯୋଽଯଂ ସ ଦୃଶ୍ଯତେ ଵାଲୋ ଵଟସ୍ତସ୍ଯ ତଲେ ସ୍ଥିତା
ଯେଉଁ ଶିଶୁଟିଏ ଦେଖାଯାଉଛି, ସେ ବଟବୃକ୍ଷର ତଳେ ଦଢ଼ିଆଛି।
ତତୋ ଗଜାହ୍ଵଯାତ୍ତୂର୍ଣଂ ସମାନୀଯ ଧନଂ ବହୁ
ତାପରେ ଗଜାହ୍ୱୟରୁ ବହୁ ଧନ ତୁରନ୍ତ ଆଣାଗଲା।
ତତୋ ଵିଲୋକ୍ଯ ତାନ୍ଦେଵାନ୍ହର୍ଷେଣ ମହତାନ୍ଵିତଃ ॥ ୬.୫୯.
ସେ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ଦେଖି ବଡ଼ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
କୈଲାସଶିଖରାକାରଂ ଭାସ୍କରାର୍ଥେ ମହାମୁନିଃ
ମହାମୁନି ଭାସ୍କରଙ୍କ ପାଇଁ କୈଳାସ ଶିଖର ସଦୃଶ ଏକ ମହଲ ତିଆରି କଲେ।
ପ୍ରାସାଦଂ ନାକରୋତ୍ତତ୍ର ଲିଂଗଂ ଯାଵନ୍ନ ଚାଲଯେତ୍
ଲିଙ୍ଗ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ହେଉଅ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେଠାରେ ମନ୍ଦିର ତିଆରି କରିଲେ ନାହିଁ।
ଦତ୍ତ୍ଵା ଵୃତ୍ତିଂ ଚ ସଂହୃଷ୍ଟୋ ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯୋ ନିଵେଦ୍ଯ ଚ
ସେ ଉତ୍ସାହରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଜଣାଇ ଓ ତାଙ୍କୁ ଜୀବିକା ଦେଇଥିଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ଷଷ୍ଠେ ନାଗରଖଣ୍ଡେ ହାଟକେଶ୍ଵରକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ଯେ ଵିଦୁରକୃତଦେଵପ୍ରାସାଦଵୃତ୍ତାନ୍ତ ଵର୍ଣନଂନାମୈକୋନଷଷ୍ଟିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦେ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀହଜାର ଶ୍ଲୋକ ଥିବା ସଂହିତାର ଷଷ୍ଠ ନାଗରଖଣ୍ଡରେ, ହାଟକେଶ୍ୱର କ୍ଷେତ୍ରର ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନାରେ, 'ବିଦୁରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦେବମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ' ନାମକ ଉଣଷଠିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।
କେନ ସଂସ୍ଥାପିତା ତତ୍ର ଵଦ ସର୍ଵମଶେଷତଃ
ଏଠାରେ କିଏ ସେଥିରେ ସ୍ଥାପନା କରିଥିଲେ? ମୋତେ ସବୁ କଥା ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ କହ।
ଆଥର୍ଵଣେନ ମନ୍ତ୍ରେଣ ସ୍ଵଯଂ ଚ ପରମେଶ୍ଵରୀ
ଏହା ଆଥର୍ବଣ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଏବଂ ସ୍ୱୟଂ ପରମେଶ୍ୱରୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହୋଇଥିଲା।
ତତଃ ସଂଶୋଷିତସ୍ତେନ ସ ସମୁଦ୍ରୋ ମହାତ୍ମନା
ତାପରେ ସେ ମହାପୁରୁଷଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମୁଦ୍ରକୁ ଶୁଷ୍କ କରାଯାଇଥିଲା।
ମାହିତ୍ଥଂ ସାଧିତଂ ଯସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଯା ମେ ସକଲଂ ଶୁଭମ୍
ତୁମେ ଯେପରି ମୋ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ସାଧନ କରିଛ,
ଚମତ୍କାରପୁରକ୍ଷେତ୍ରେ ପୂଜାଂ ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯସ୍ଯନୁତ୍ତମାମ୍
ଚମତ୍କାର ନାମକ ଅଦ୍ଭୁତ କ୍ଷେତ୍ରରେ ତୁମେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ପୂଜା ପାଇବ।
ପୂଜଯିଷ୍ଯତି ଵୃଦ୍ଧିଂ ଚ ସର୍ଵକାଲମଵାପ୍ସ୍ଯତି
ଯିଏ ପୂଜା କରିବେ, ସେ ସବୁବେଳେ ବୃଦ୍ଧି ଓ ସମୃଦ୍ଧି ଲାଭ କରିବେ।
ଦ୍ଵିଜାନାଂ ରକ୍ଷଣାର୍ଥାଯ ନିତ୍ଯଂ ସଂନିହିତା ଭଵ
ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କର ରକ୍ଷା ପାଇଁ ସଦା ସ୍ଥିତ ରୁହ।
ଯଯାଽଯଂ ଚଲିତଃ ଶୈଲଃ ସ୍ଵଶକ୍ତ୍ଯା ନିଶ୍ଚଲୀକୃତଃ ଷଷ୍ଠ୍ଯାଂ ତଂ ସୂର୍ଯଵାରେଣ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପାପାତ୍ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ଯାହାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ଏହି ପାହାଡ଼ ହଲାଇଯାଇଥିଲା ଏବଂ ପୁନି ନିଶ୍ଚଳ ହୋଇଥିଲା—ଷଷ୍ଠୀ ତିଥିରେ ରବିବାର ଦିନ ଏହାକୁ ଦେଖିଲେ, ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ନ ଶତ୍ରୂଣାଂ ପରାଭୂତିଂ ପ୍ରଯାସ୍ଯତି ଯଥାର୍ଜୁନଃ ୬.୬୦.
ଯେପରି ଅର୍ଜୁନ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ହାତରେ କେବେ ପରାଜିତ ହେଲେ ନାହିଁ, ସେପରି ସେ ମଧ୍ୟ କେବେ ପରାଜିତ ହେବେ ନାହିଁ।
ତଥା ଗୋଵର୍ଧନଧରଂ ତତ୍ର ଦେଵଂ ଜନାର୍ଦନମ୍ ତସ୍ଯ ଗାଵଃ ପ୍ରଭୂତାଃ ସ୍ଯୁର୍ନୀରୋଗା ଦ୍ଵିସତ୍ତମାଃ
ସେଠାରେ ଗୋବର୍ଧନ ଧାରୀ ଦେବତା ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଅଛନ୍ତି; ତାଙ୍କର ଗାଈମାନେ ବହୁତ ହେବେ ଏବଂ ରୋଗମୁକ୍ତ ରହିବେ, ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ନରସିଂହଵପୁଃ ସାକ୍ଷାତ୍ତଥା ଦେଵୋ ହରିଃ ସ୍ଵଯମ୍ ସର୍ଵଵିଘ୍ନହରଶ୍ଚୈଵ ସ୍ଥାପିତଶ୍ଚାର୍ଜୁନେନ ହି
ନରସିଂହ ରୂପରେ ସ୍ୱୟଂ ହରି ଦେବତା, ସମସ୍ତ ବିଘ୍ନ ହରଣ କରୁଥିବା, ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେଠାରେ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲେ।
ଯସ୍ତଂ ପୂଜଯତେ ଭକ୍ତ୍ଯା ଚତୁର୍ଥ୍ଯାଂ ମୋଦକାଶନୈଃ ତତ୍ର ସ୍ଥିତୋ ଦ୍ଵିଜେଂଦ୍ରାଣାଂ ହିତାଯ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମାଃ
ଯିଏ ଚତୁର୍ଥୀ ତିଥିରେ ଭକ୍ତି ସହିତ ମୋଦକ ଦେଇ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ସେଠାରେ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ତିନି ଅବସ୍ଥିତ ରହନ୍ତି, ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ।