ସୈଵ ଷଷ୍ଠୀ ତିଥିଃ ପୁଣ୍ଯା ତସ୍ମାତ୍ତତ୍ର ଦ୍ରୁତଂ ଵ୍ରଜ
ସେଇ ଷଷ୍ଠୀ ତିଥି ଅତି ପୁଣ୍ୟମୟ; ତେଣୁ ତୁରନ୍ତ ସେଠାକୁ ଯାଅ।
ସ୍ତ୍ରୀହତ୍ଯଯାନ୍ଵିତଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ତତସ୍ତୂର୍ଣମିହାଗତଃ
ଜଣାନୀ ହତ୍ୟାର ପାପ ଲାଗିଛି ବୋଲି ଜାଣି, ସେ ତୁରନ୍ତ ଏଠାକୁ ଆସିଲେ।
ସ୍ନାନଂ କୃତ୍ଵା ତତଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଚକ୍ରେ ଶ୍ରଦ୍ଧାସମନ୍ଵିତଃ
ସେ ସ୍ନାନ କରି, ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିଲେ।
ଵିପାପ୍ମା ତ୍ଵଂ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ ସଂଜାତୋଽସି ନ ସଂଶଯଃ
ହେ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏବେ ତୁମେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେଲ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ତତଃ ସ ଵିସ୍ମଯାଵିଷ୍ଟୋ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ତୀର୍ଥମନୁତ୍ତମମ୍
ତାପରେ, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଭରିପୁର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତୀର୍ଥକୁ ଚିହ୍ନିଲେ।
ପାରିଜାତମଯୀଂ ମୂର୍ତିଂ ରଵେର୍ଲକ୍ଷଣଲକ୍ଷିତାମ୍ ୬.୫୭.
ସେ ପାରିଜାତ ମାଳାରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ଚିହ୍ନ ଥିବା ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ଦେଖିଲେ।
ତଥାନ୍ଯତ୍ସ୍ଥାପଯାମାସ ଲିଂଗଂ ଦେଵସ୍ଯ ଶୂଲିନଃ
ସେଠି ଏହିପରି ଭାବରେ ଶୂଳଧାରୀ ଦେବଙ୍କ ଆଉ ଏକ ଲିଙ୍ଗ ସ୍ଥାପନ କଲେ।
ତତଃ ସର୍ଵାନ୍ସମାହୂଯ ସ ଵିପ୍ରାନ୍ପୁରସଂଭଵାନ୍
ତାପରେ ସେ ସମସ୍ତ ସହରରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଡାକିଲେ।
ମଯା ଵିନିର୍ମିତଂ ଵିପ୍ରା ଦେଵାଗାରଚତୁଷ୍ଟଯମ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ମୁଁ ଚାରିଟି ଦେବମନ୍ଦିର ତିଆରି କରିଛି।
ପାଲଯଧ୍ଵଂ ପ୍ରଯାସ୍ଯାମି ସ୍ଵଗୃହଂ ପ୍ରତି ସତ୍ଵରମ୍
ଏଗୁଡିକୁ ରକ୍ଷା କର; ମୁଁ ଏବେ ତୁରନ୍ତ ମୋ ଘରକୁ ଯିବି।
ଵଯଂ ସର୍ଵେ କରିଷ୍ଯାମୋ ଯୁଷ୍ମଚ୍ଛ୍ରେଯୋଽଭିଵର୍ଧନମ୍
ଆମେ ସମସ୍ତେ ତୁମର ଭଲରେ ଲାଗିବାକୁ କାମ କରିବୁ।
ଦେଵଶ୍ରେଣିରିଯଂ ରାଜନ୍ଯା ତ୍ଵଯାତ୍ର ଵିନିର୍ମିତା
ହେ ରାଜା, ଏହି ଦେବମଣ୍ଡଳୀ ତୁମେ ଏଠାରେ ସ୍ଥାପନ କରିଛ।
ତଵାପି ଵିନଯଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପରିତୁଷ୍ଟା ଵଯଂ ନୃପ
ତୁମର ନମ୍ରତା ଦେଖି, ହେ ରାଜା, ଆମେ ବହୁତ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ।
ତଥାପ୍ଯାଶୁ ଵଚଃ କାର୍ଯଂ ଯୁଷ୍ମଦୀଯଂ ମଯାଧୁନା
ତଥାପି, ଏବେ ତୁମର ଆଦେଶ ଆମେ ତୁରନ୍ତ ପୂରଣ କରିବାକୁ ପଡିବ।
୧ ଏତାନି ଦେଵସଦ୍ମାନି ମଦୀଯାନି ନରୋ ଭୁଵି ପ୍ରସାଦାଦେଵ ଯୁଷ୍ମାକଂ ତସ୍ଯ ତତ୍ସ୍ଯାଦସଂଶଯମ୍
ମୋର ଏହି ଦିବ୍ୟ ଘରଗୁଡିକ ଏ ପୃଥିବୀରେ, ମନୁଷ୍ୟ, ତୁମେ ମୋର କୃପାରେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପାଇବ। ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ସପ୍ତମ୍ଯାଂ ସୂର୍ଯଵାରେଣ ସର୍ଵଦୈଵ ସମାହିତାଃ ॥ ୬.୫୭.
ସପ୍ତମୀ ତାରିଖରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟବାର ଦିନରେ, ସଦା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଧ୍ୟାନରେ ରୁହ।
ତଥା ଶିଵସ୍ଯ ଚାଷ୍ଟମ୍ଯାଂ ଚୈତ୍ରଶୁକ୍ଲେ ଵିଶେଷତଃ
ଏଭଳି, ଶିବଙ୍କ ପାଇଁ ବିଶେଷ ଭାବରେ ଚୈତ୍ର ଶୁକ୍ଳ ଅଷ୍ଟମୀ ଦିନରେ।
ଶଯନେ ବୋଧନେ ଵିଷ୍ଣୋଃ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ଦ୍ଵାଦଶୀଦିନେ
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଶୟନ ଓ ଜାଗରଣ ସମୟରେ, ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନ ଆସିଲେ।
ଆଶ୍ଵିନେ ଶୁକ୍ଲପକ୍ଷେ ଚ ଗୀତଵାଦିତ୍ରନିସ୍ଵନୈଃ ୪୩. କରିଷ୍ଯତି ଚ ଗୀତାଦି ସ ଯାସ୍ଯତି ପରାଂ ଗତିମ୍
ଆଶ୍ୱିନ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷରେ, ଗୀତ ଓ ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ରର ଶବ୍ଦରେ ଯେଉଁଠି ଗୀତ ଓ ଏହା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରାଯିବ, ସେ ଉଚ୍ଚତମ ଦଶାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବେ।
ଵଯଂ ତସ୍ଯ ଭଵିଷ୍ଯାମଃ ସଦୈଵ ପ୍ରୀତମାନସାଃ
ଆମେ ସେଉଁଠି ସଦା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ମନରେ ରହିବା।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵାଥ ତେ ଵିପ୍ରାଃ ସ୍ଵାନି ସ୍ଥାନାନି ଭେଜିରେ
ଏପରି କହି ସେଉଁଠି ବିଦ୍ୱାନମାନେ ନିଜ ନିଜ ସ୍ଥାନକୁ ଫେରିଗଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ଷଷ୍ଠେ ନାଗରଖଂଡେ ଶ୍ରୀହାଟକେଶ୍ଵରକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ଯେ ଗାଂଗେଯଯାତ୍ରାଖ୍ଯାନଂନାମ ସପ୍ତପଞ୍ଚାଶତ୍ତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀ ହାଟକେଶ୍ୱର କ୍ଷେତ୍ରର ମହିମା ଓ ଗାଙ୍ଗେୟ ଯାତ୍ରାର ବିବରଣୀ ସହିତ ଏକାଶୀ ହଜାର ଶ୍ଲୋକ ଥିବା ଶ୍ରୀ ଶ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଷଷ୍ଠ ନାଗରଖଣ୍ଡର ସପ୍ତପଞ୍ଚାଶତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।
ତତଃ ସଂସ୍ଥାପଯାମାସ ଗଂଗାଂ ତ୍ରିପଥଗାମିନୀମ୍
ତାପରେ ସେ ତିନିଟି ପଥରେ ବହୁଥିବା ଗଙ୍ଗା ନଦୀକୁ ସ୍ଥାପନ କଲେ।
କୂପିକାଯାଂ ମହାଭାଗ ଶିଵଲିଂଗସ୍ଯ ପୂର୍ଵତଃ
ଏହି କୂଆରେ, ମହାଭାଗ, ଶିବଲିଙ୍ଗର ପୂର୍ବ ଦିଗରେ।
ଅସ୍ଯାଂ ଯଃ ପୁରୁଷଃ ସ୍ନାନଂ କୃତ୍ଵା ମାଂ ଵୀକ୍ଷଯିଷ୍ଯତି
ଏଠାରେ ଯେ କୌଣସି ପୁରୁଷ ସ୍ନାନ କରି ମୋତେ ଦେଖିବେ—
କରିଷ୍ଯତି ତଥା ଯସ୍ତୁ ଶପଥଂ ଚାତ୍ର ମାନଵଃ
ଏଠାରେ ଯେ କୌଣସି ମାନବ ଶପଥ କରିବେ—
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ମହାଭାଗୋ ଭୀଷ୍ମଃ କୁରୁପିତାମହଃ
ଏହିପରି କହିବା ପରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭୀଷ୍ମ, କୁରୁମାନଙ୍କର ପିତାମହ, ମହାନ୍ତ ମନ୍ୟତାରେ ଥିଲେ।
ତତ୍ରାସୀଚ୍ଛୂଦ୍ରସଂଭୂତଃ ପୌଂଡ୍ରକୋନାମ ନାମତଃ
ସେଠାରେ ଏକ ଶୂଦ୍ର ଜନ୍ମର ଲୋକ, ପୌଣ୍ଡ୍ରକ ନାମରେ ଜଣାଶୁଣା ଥିଲେ।
ହାସ୍ଯଭାଵାଚ୍ଚ ମିତ୍ରସ୍ଯ ପୁସ୍ତକଂ ତେନ ଚୋରିତମ୍
ମଜା କରିବା ଭାବରୁ, ସେ ତାଙ୍କ ମିତ୍ରଙ୍କର ପୁସ୍ତକ ଚୋରି କରିଥିଲେ।
ପୁସ୍ତକଂ ଚୈଵ ଯୁଷ୍ମାକଂ ଚିନ୍ତନୀଯଂ ସଦୈଵ ତତ୍
ତୁମମାନଙ୍କର ପୁସ୍ତକ ସଦା ସ୍ମରଣରେ ରଖିବା ଉଚିତ।