ସ୍ତ୍ରିଯଂ ଵା ବ୍ରାହ୍ମଣଂ ଵାପି ତସ୍ମାନ୍ନୈଵ ପ୍ରକୋପଯେତ୍
ସେଇଥିରୁ, କେବେ ଜଣେ ନାରୀ କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ କ୍ରୋଧିତ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ତପୋ ଵା ଯଦି ଵା ଦାନଂ ଵ୍ରତଂ ନିଯମମେଵ ଵା
ତପସ୍ୟା, ଦାନ, ବ୍ରତ କିମ୍ବା ନିୟମ ଯେଉଁଠି ହେଉ,
ତତ୍ପାପଂ ସ୍ତ୍ରୀଵଧେ କୃତ୍ସ୍ନଂ ଜାଯତେ ଭରତର୍ଷଭ
ନାରୀହତ୍ୟା ପାପରେ ସେ ସମସ୍ତ ପୁଣ୍ୟ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ନଷ୍ଟ ହୁଏ, ହେ ଭାରତଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ତଦତ୍ର ଵିଷଯେ ଦାନଂ ନ ତପୋ ନ ଵ୍ରତାଦିକମ୍
ଏହି ବିଷୟରେ କେବଳ ଦାନ ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତି ମିଳେ, ତପସ୍ୟା, ବ୍ରତ ଓ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉପାୟ ନୁହେଁ।
ତତଃ କ୍ରମାତ୍ସମାଯାତୋ ଭ୍ରମମାଣୋ ମହୀତଲେ
ତାପରେ, ପୃଥିବୀରେ ଘୁରି ଘୁରି, ସେ କ୍ରମେ ଆସିପହଞ୍ଚିଲେ।
ଅଥାପଶ୍ଯନ୍ମହାତ୍ମା ସ ସୁପୁଣ୍ଯଂ ତଦ୍ଗଯାଶିରଃ ୬.୫୭.
ଏବଂ ସେ ମହାତ୍ମା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୟାଶିର ତୀର୍ଥକୁ ଦେଖିଲେ।
ଚକ୍ରେ ତାଵନ୍ନଭୋଵାଣୀ ଵାକ୍ଯମେତଦୁଵାଚ ହ
ତାପରେ ଆକାଶରୁ ଏହି ଭାବର କଥା ଶୁଣାଗଲା।
କର୍ତୁଂ ସ୍ତ୍ରୀହତ୍ଯଯାଯୁକ୍ତସ୍ତସ୍ମାଚ୍ଛୃଣୁ ଵଚୋ ମମ
ତୁମେ ଜଣେ ଜନାନୀ ହତ୍ୟା କରିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ ନୁହଁ; ଏହିଠାରେ ମୋର କଥା ଶୁଣ।
ଅସ୍ମାତ୍ସ୍ଥାନାତ୍ସମୀପସ୍ଥଂ ଵାରୁଣ୍ଯାଂ ଦିଶି ପୁଣ୍ଯକୃତ୍
ଏଠାରୁ ନିକଟରେ ଥିବା ବାରୁଣୀ ଦିଗକୁ ଯାଅ, ସେଠାରେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ।
ସ ସ୍ତ୍ରୀହତ୍ଯାକୃତାତ୍ପାପାନ୍ମୁଚ୍ଯତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ସେଠାରେ ଜନାନୀ ହତ୍ୟାର ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ସୈଵ ଷଷ୍ଠୀ ତିଥିଃ ପୁଣ୍ଯା ତସ୍ମାତ୍ତତ୍ର ଦ୍ରୁତଂ ଵ୍ରଜ
ସେଇ ଷଷ୍ଠୀ ତିଥି ଅତି ପୁଣ୍ୟମୟ; ତେଣୁ ତୁରନ୍ତ ସେଠାକୁ ଯାଅ।
ସ୍ତ୍ରୀହତ୍ଯଯାନ୍ଵିତଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ତତସ୍ତୂର୍ଣମିହାଗତଃ
ଜଣାନୀ ହତ୍ୟାର ପାପ ଲାଗିଛି ବୋଲି ଜାଣି, ସେ ତୁରନ୍ତ ଏଠାକୁ ଆସିଲେ।
ସ୍ନାନଂ କୃତ୍ଵା ତତଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଚକ୍ରେ ଶ୍ରଦ୍ଧାସମନ୍ଵିତଃ
ସେ ସ୍ନାନ କରି, ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିଲେ।
ଵିପାପ୍ମା ତ୍ଵଂ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ ସଂଜାତୋଽସି ନ ସଂଶଯଃ
ହେ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏବେ ତୁମେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେଲ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ତତଃ ସ ଵିସ୍ମଯାଵିଷ୍ଟୋ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ତୀର୍ଥମନୁତ୍ତମମ୍
ତାପରେ, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଭରିପୁର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତୀର୍ଥକୁ ଚିହ୍ନିଲେ।
ପାରିଜାତମଯୀଂ ମୂର୍ତିଂ ରଵେର୍ଲକ୍ଷଣଲକ୍ଷିତାମ୍ ୬.୫୭.
ସେ ପାରିଜାତ ମାଳାରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ଚିହ୍ନ ଥିବା ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ଦେଖିଲେ।
ତଥାନ୍ଯତ୍ସ୍ଥାପଯାମାସ ଲିଂଗଂ ଦେଵସ୍ଯ ଶୂଲିନଃ
ସେଠି ଏହିପରି ଭାବରେ ଶୂଳଧାରୀ ଦେବଙ୍କ ଆଉ ଏକ ଲିଙ୍ଗ ସ୍ଥାପନ କଲେ।
ତତଃ ସର୍ଵାନ୍ସମାହୂଯ ସ ଵିପ୍ରାନ୍ପୁରସଂଭଵାନ୍
ତାପରେ ସେ ସମସ୍ତ ସହରରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଡାକିଲେ।
ମଯା ଵିନିର୍ମିତଂ ଵିପ୍ରା ଦେଵାଗାରଚତୁଷ୍ଟଯମ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ମୁଁ ଚାରିଟି ଦେବମନ୍ଦିର ତିଆରି କରିଛି।
ପାଲଯଧ୍ଵଂ ପ୍ରଯାସ୍ଯାମି ସ୍ଵଗୃହଂ ପ୍ରତି ସତ୍ଵରମ୍
ଏଗୁଡିକୁ ରକ୍ଷା କର; ମୁଁ ଏବେ ତୁରନ୍ତ ମୋ ଘରକୁ ଯିବି।
ଵଯଂ ସର୍ଵେ କରିଷ୍ଯାମୋ ଯୁଷ୍ମଚ୍ଛ୍ରେଯୋଽଭିଵର୍ଧନମ୍
ଆମେ ସମସ୍ତେ ତୁମର ଭଲରେ ଲାଗିବାକୁ କାମ କରିବୁ।
ଦେଵଶ୍ରେଣିରିଯଂ ରାଜନ୍ଯା ତ୍ଵଯାତ୍ର ଵିନିର୍ମିତା
ହେ ରାଜା, ଏହି ଦେବମଣ୍ଡଳୀ ତୁମେ ଏଠାରେ ସ୍ଥାପନ କରିଛ।
ତଵାପି ଵିନଯଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପରିତୁଷ୍ଟା ଵଯଂ ନୃପ
ତୁମର ନମ୍ରତା ଦେଖି, ହେ ରାଜା, ଆମେ ବହୁତ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ।
ତଥାପ୍ଯାଶୁ ଵଚଃ କାର୍ଯଂ ଯୁଷ୍ମଦୀଯଂ ମଯାଧୁନା
ତଥାପି, ଏବେ ତୁମର ଆଦେଶ ଆମେ ତୁରନ୍ତ ପୂରଣ କରିବାକୁ ପଡିବ।
୧ ଏତାନି ଦେଵସଦ୍ମାନି ମଦୀଯାନି ନରୋ ଭୁଵି ପ୍ରସାଦାଦେଵ ଯୁଷ୍ମାକଂ ତସ୍ଯ ତତ୍ସ୍ଯାଦସଂଶଯମ୍
ମୋର ଏହି ଦିବ୍ୟ ଘରଗୁଡିକ ଏ ପୃଥିବୀରେ, ମନୁଷ୍ୟ, ତୁମେ ମୋର କୃପାରେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପାଇବ। ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ସପ୍ତମ୍ଯାଂ ସୂର୍ଯଵାରେଣ ସର୍ଵଦୈଵ ସମାହିତାଃ ॥ ୬.୫୭.
ସପ୍ତମୀ ତାରିଖରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟବାର ଦିନରେ, ସଦା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଧ୍ୟାନରେ ରୁହ।
ତଥା ଶିଵସ୍ଯ ଚାଷ୍ଟମ୍ଯାଂ ଚୈତ୍ରଶୁକ୍ଲେ ଵିଶେଷତଃ
ଏଭଳି, ଶିବଙ୍କ ପାଇଁ ବିଶେଷ ଭାବରେ ଚୈତ୍ର ଶୁକ୍ଳ ଅଷ୍ଟମୀ ଦିନରେ।
ଶଯନେ ବୋଧନେ ଵିଷ୍ଣୋଃ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ଦ୍ଵାଦଶୀଦିନେ
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଶୟନ ଓ ଜାଗରଣ ସମୟରେ, ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନ ଆସିଲେ।
ଆଶ୍ଵିନେ ଶୁକ୍ଲପକ୍ଷେ ଚ ଗୀତଵାଦିତ୍ରନିସ୍ଵନୈଃ ୪୩. କରିଷ୍ଯତି ଚ ଗୀତାଦି ସ ଯାସ୍ଯତି ପରାଂ ଗତିମ୍
ଆଶ୍ୱିନ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷରେ, ଗୀତ ଓ ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ରର ଶବ୍ଦରେ ଯେଉଁଠି ଗୀତ ଓ ଏହା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରାଯିବ, ସେ ଉଚ୍ଚତମ ଦଶାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବେ।
ଵଯଂ ତସ୍ଯ ଭଵିଷ୍ଯାମଃ ସଦୈଵ ପ୍ରୀତମାନସାଃ
ଆମେ ସେଉଁଠି ସଦା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ମନରେ ରହିବା।