ତସ୍ଯାସୀତ୍ତୁମୁଲଂ ଯୁଦ୍ଧଂ ଭାର୍ଗଵେଣ ସମଂ ମହତ୍ ଅଂବାକୃତେ ଶିତୈଃ ଶସ୍ତ୍ରୈରସ୍ତ୍ରୈଶ୍ଚ ତଦନଂତରମ୍
ଏହି ଭୀଷ୍ମ ଅମ୍ବାଙ୍କ ପାଇଁ ଭାର୍ଗବ ସହିତ ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା।
ତତୋ ବ୍ରହ୍ମାଦଯୋ ଦେଵାଃ ସ୍ଵଯମେଵ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତାଃ ଗତାଶ୍ଚ ତେ ସମୁତ୍ଥାପ୍ଯ ପୁନରେଵ ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପମ୍
ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ସ୍ୱୟଂ ଆସି, ମଧ୍ୟସ୍ଥ ହୋଇ, ପୁଣି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଫେରିଗଲେ।
ଅଂବାପି ପ୍ରାପ୍ଯ ପରମଂ ଗାଂଗେଯୋତ୍ଥଂ ପରାଭଵମ୍
ଅମ୍ବା ମଧ୍ୟ ଗଙ୍ଗାପୁତ୍ରଙ୍କ ହାତରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ପରାଜୟ ଅନୁଭବ କଲେ।
ଭର୍ତ୍ସଯିତ୍ଵା ନଦୀପୁତ୍ରଂ ବାଷ୍ପଵ୍ଯାକୁଲଲୋଚନା
ସେ ନଦୀପୁତ୍ରଙ୍କୁ ତିରସ୍କାର କଲେ, ତାଙ୍କର ଆଖି ଲୁହାରେ ଭିଜିଗଲା।
ଯସ୍ମାଦ୍ଭୀଷ୍ମ ତ୍ଵଯା ତ୍ଯକ୍ତା କାମାର୍ତାହଂ ସୁଦୁର୍ମତେ
“ଭୀଷ୍ମ, ତୁମେ ମୋତେ ତ୍ୟାଗ କରିଛ, ମୁଁ ଆସକ୍ତିରେ ଦୁଃଖିତ, ତୁମେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଷ୍ଟବୁଦ୍ଧି।”
ସ୍ତ୍ରୀହତ୍ଯଯା ସମାଯୁକ୍ତସ୍ତ୍ଵଂ ଚ ନୂନଂ ଭଵିଷ୍ଯସି
“ଏହିପରି କାମ କରି, ନିଶ୍ଚୟ ତୁମେ ଜନନୀହତ୍ୟାର ପାପରେ ଲିପ୍ତ ହେବ।”
ତତଃ ସ ଘୃଣଯାଽଽଵିଷ୍ଟୋ ଭୀଷ୍ମଃ କୁରୁପିତାମହଃ
ତାପରେ କୁରୁଙ୍କ ପିତାମହ ଭୀଷ୍ମ ଅତି ଦୁଃଖରେ ଭରିଗଲେ।
ଭଗଵନ୍କାଶିରାଜସ୍ଯ ସୁତଯା ମେ ପ୍ରଜଲ୍ପିତମ୍ ୬.୫୭.
“ଭଗବନ୍, କାଶୀରାଜଙ୍କ କନ୍ୟା ମୋତେ ଏହି କଥା କହିଥିଲେ।”
ତତ୍କିଂ ସ୍ଯାଦ୍ଵାକ୍ଯମାତ୍ରେଣ ନୋ ଵା ବ୍ରାହ୍ମଣସତ୍ତମ
“ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ, କେବଳ କଥା କହିଲେ ଏପରି ଘଟେ କି, କିମ୍ବା ନୁହେଁ?”
ସ୍ତ୍ରୀଜନୋ ଵା ଦ୍ଵିଜୋ ଵାପି ତସ୍ଯ ପାପଂ ତୁ ତଦ୍ଭଵେତ୍
ଜେଉଁଠି ଜଣେ ନାରୀ କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଅନ୍ୟାୟ କରାଯାଏ, ସେଠି ପାପ ସେଉଁଠି ଲାଗେ।
ସ୍ତ୍ରିଯଂ ଵା ବ୍ରାହ୍ମଣଂ ଵାପି ତସ୍ମାନ୍ନୈଵ ପ୍ରକୋପଯେତ୍
ସେଇଥିରୁ, କେବେ ଜଣେ ନାରୀ କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ କ୍ରୋଧିତ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ତପୋ ଵା ଯଦି ଵା ଦାନଂ ଵ୍ରତଂ ନିଯମମେଵ ଵା
ତପସ୍ୟା, ଦାନ, ବ୍ରତ କିମ୍ବା ନିୟମ ଯେଉଁଠି ହେଉ,
ତତ୍ପାପଂ ସ୍ତ୍ରୀଵଧେ କୃତ୍ସ୍ନଂ ଜାଯତେ ଭରତର୍ଷଭ
ନାରୀହତ୍ୟା ପାପରେ ସେ ସମସ୍ତ ପୁଣ୍ୟ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ନଷ୍ଟ ହୁଏ, ହେ ଭାରତଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ତଦତ୍ର ଵିଷଯେ ଦାନଂ ନ ତପୋ ନ ଵ୍ରତାଦିକମ୍
ଏହି ବିଷୟରେ କେବଳ ଦାନ ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତି ମିଳେ, ତପସ୍ୟା, ବ୍ରତ ଓ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉପାୟ ନୁହେଁ।
ତତଃ କ୍ରମାତ୍ସମାଯାତୋ ଭ୍ରମମାଣୋ ମହୀତଲେ
ତାପରେ, ପୃଥିବୀରେ ଘୁରି ଘୁରି, ସେ କ୍ରମେ ଆସିପହଞ୍ଚିଲେ।
ଅଥାପଶ୍ଯନ୍ମହାତ୍ମା ସ ସୁପୁଣ୍ଯଂ ତଦ୍ଗଯାଶିରଃ ୬.୫୭.
ଏବଂ ସେ ମହାତ୍ମା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୟାଶିର ତୀର୍ଥକୁ ଦେଖିଲେ।
ଚକ୍ରେ ତାଵନ୍ନଭୋଵାଣୀ ଵାକ୍ଯମେତଦୁଵାଚ ହ
ତାପରେ ଆକାଶରୁ ଏହି ଭାବର କଥା ଶୁଣାଗଲା।
କର୍ତୁଂ ସ୍ତ୍ରୀହତ୍ଯଯାଯୁକ୍ତସ୍ତସ୍ମାଚ୍ଛୃଣୁ ଵଚୋ ମମ
ତୁମେ ଜଣେ ଜନାନୀ ହତ୍ୟା କରିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ ନୁହଁ; ଏହିଠାରେ ମୋର କଥା ଶୁଣ।
ଅସ୍ମାତ୍ସ୍ଥାନାତ୍ସମୀପସ୍ଥଂ ଵାରୁଣ୍ଯାଂ ଦିଶି ପୁଣ୍ଯକୃତ୍
ଏଠାରୁ ନିକଟରେ ଥିବା ବାରୁଣୀ ଦିଗକୁ ଯାଅ, ସେଠାରେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ।
ସ ସ୍ତ୍ରୀହତ୍ଯାକୃତାତ୍ପାପାନ୍ମୁଚ୍ଯତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ସେଠାରେ ଜନାନୀ ହତ୍ୟାର ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ସୈଵ ଷଷ୍ଠୀ ତିଥିଃ ପୁଣ୍ଯା ତସ୍ମାତ୍ତତ୍ର ଦ୍ରୁତଂ ଵ୍ରଜ
ସେଇ ଷଷ୍ଠୀ ତିଥି ଅତି ପୁଣ୍ୟମୟ; ତେଣୁ ତୁରନ୍ତ ସେଠାକୁ ଯାଅ।
ସ୍ତ୍ରୀହତ୍ଯଯାନ୍ଵିତଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ତତସ୍ତୂର୍ଣମିହାଗତଃ
ଜଣାନୀ ହତ୍ୟାର ପାପ ଲାଗିଛି ବୋଲି ଜାଣି, ସେ ତୁରନ୍ତ ଏଠାକୁ ଆସିଲେ।
ସ୍ନାନଂ କୃତ୍ଵା ତତଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଚକ୍ରେ ଶ୍ରଦ୍ଧାସମନ୍ଵିତଃ
ସେ ସ୍ନାନ କରି, ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିଲେ।
ଵିପାପ୍ମା ତ୍ଵଂ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ ସଂଜାତୋଽସି ନ ସଂଶଯଃ
ହେ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏବେ ତୁମେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେଲ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ତତଃ ସ ଵିସ୍ମଯାଵିଷ୍ଟୋ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ତୀର୍ଥମନୁତ୍ତମମ୍
ତାପରେ, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଭରିପୁର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତୀର୍ଥକୁ ଚିହ୍ନିଲେ।
ପାରିଜାତମଯୀଂ ମୂର୍ତିଂ ରଵେର୍ଲକ୍ଷଣଲକ୍ଷିତାମ୍ ୬.୫୭.
ସେ ପାରିଜାତ ମାଳାରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ଚିହ୍ନ ଥିବା ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ଦେଖିଲେ।
ତଥାନ୍ଯତ୍ସ୍ଥାପଯାମାସ ଲିଂଗଂ ଦେଵସ୍ଯ ଶୂଲିନଃ
ସେଠି ଏହିପରି ଭାବରେ ଶୂଳଧାରୀ ଦେବଙ୍କ ଆଉ ଏକ ଲିଙ୍ଗ ସ୍ଥାପନ କଲେ।
ତତଃ ସର୍ଵାନ୍ସମାହୂଯ ସ ଵିପ୍ରାନ୍ପୁରସଂଭଵାନ୍
ତାପରେ ସେ ସମସ୍ତ ସହରରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଡାକିଲେ।
ମଯା ଵିନିର୍ମିତଂ ଵିପ୍ରା ଦେଵାଗାରଚତୁଷ୍ଟଯମ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ମୁଁ ଚାରିଟି ଦେବମନ୍ଦିର ତିଆରି କରିଛି।
ପାଲଯଧ୍ଵଂ ପ୍ରଯାସ୍ଯାମି ସ୍ଵଗୃହଂ ପ୍ରତି ସତ୍ଵରମ୍
ଏଗୁଡିକୁ ରକ୍ଷା କର; ମୁଁ ଏବେ ତୁରନ୍ତ ମୋ ଘରକୁ ଯିବି।