ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଦତ୍ତଂ ଵୃଥା ଶାପଂ ତସ୍ଯ ଭୂମିପତେସ୍ତଦା
ତାପରେ ମୁନି ବୁଝିଲେ ଯେ ରାଜାଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଶାପ ଅକାରଣ ହୋଇଯାଇଛି।
ଉଵାଚ ଵ୍ଯର୍ଥଃ ଶାପୋଽଯଂ ତଵ ଦତ୍ତୋ ମଯା ନୃପ
ସେ କହିଲେ, 'ହେ ରାଜା, ମୁଁ ତୁମକୁ ଯେଉଁ ଶାପ ଦେଇଛି, ସେଠାରେ କୌଣସି ଫଳ ନାହିଁ।'
ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଂ ରାକ୍ଷସୋ ଭୂତ୍ଵା କଞ୍ଚିତ୍କାଲଂ ନୃପୋ ତ୍ତମ ୬.୫୩.
ତେଣୁ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା, କିଛି ସମୟ ପାଇଁ ତୁମେ ରାକ୍ଷସ ହେବେ।
ଯଦା ତ୍ଵଂ କ୍ରୂରବୁଦ୍ଧିଂ ତଂ ରାକ୍ଷସଂ ନିହନିଷ୍ଯସି
ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ସେଇ କ୍ରୂର ମନୋଭାବ ଥିବା ରାକ୍ଷସକୁ ମାରିଦେବେ—
ଊର୍ଧ୍ଵକେଶୋ ମହାକାଯଃ କୃଷ୍ଣଦନ୍ତୋ ଭଯା ନକଃ
ଯାହାର କେଶ ଉପରକୁ ଉଠିଥାଏ, ଦେହ ବଡ଼, ଦାନ୍ତ କଳା ଏବଂ ଦେଖିବାକୁ ଭୟଙ୍କର—
ତତୋ ଜଘାନ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ରାନ୍ରାକ୍ଷସଂ ଭାଵମାଶ୍ରିତଃ
ତାପରେ, ରାକ୍ଷସ ଭାବ ଧାରଣ କରି, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନୋଁକୁ ହତ୍ୟା କଲେ।
କସ୍ଯଚିତ୍ତ୍ଵଥ କାଲସ୍ଯ କ୍ରୂର ବୁଦ୍ଧିଃ ସ ରାକ୍ଷସଃ
କିଛି ସମୟ ପରେ, ସେ କ୍ରୂର ମନ ଥିବା ରାକ୍ଷସ—
ଭ୍ରାତୁର୍ଵଧକୃତଂ ଵୈରଂ ସ୍ମରମାଣସ୍ତତଃ ପରମ୍
ଭାଇଙ୍କ ହତ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ହୋଇଥିବା ଶତ୍ରୁତାକୁ ସ୍ମରଣ କରୁଥିଲା—
ତତସ୍ତଂ ଵେଷ୍ଟଯିତ୍ଵାପି ସମଂତାଦ୍ରାକ୍ଷସୋ ନୃପମ୍
ତାପରେ, ରାକ୍ଷସ ରାଜାକୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଘେରି ନେଇ, ବାନ୍ଧିଦେଲା।
ତ୍ଵଯା ଯୋ ନିହତୋଽସ୍ମାକଂ ଜ୍ଯେଷ୍ଠୋ ଭ୍ରାତା ସୁଦୁର୍ମତେ
'ତୁମେ, ଦୁଷ୍ଟ ମନ ଥିବା, ଆମର ବଡ଼ ଭାଇକୁ ମାରିଦେଲେ,' ସେ କହିଲା।
ଶାରଦସ୍ଯେଵ ମେଘସ୍ଯ ଗର୍ଜିତଂ ତଵ ନିଷ୍ଫଲମ୍
ତୁମର ଗର୍ଜନ ଶରଦ ଋତୁର ମେଘର ଗର୍ଜନ ପରି ଅଫଳ।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ସମାଦାଯ ତତୋ ଵୃକ୍ଷଂ ସ ପାର୍ଥିଵଃ
ଏଭଳି କହି, ରାଜା ଏକ ଗଛକୁ ଧରିଲେ।
ସୋଽପି ଵୃକ୍ଷଂ ସମୁତ୍ପାଟ୍ଯ କ୍ରୋଧସଂରକ୍ତଲୋଚନଃ ୬.୫୩.
ସେ ମଧ୍ୟ କ୍ରୋଧରେ ଆଖି ରକ୍ତ ହୋଇ, ଗଛଟିକୁ ଉପଟେଇଦେଲେ।
ଏଵଂ ଦ୍ଵାଵପି ତୌ ଶୂରୌ ଵୃକ୍ଷଯୁଦ୍ଧଂ ମହାବଲୌ
ଏଭଳି, ସେଇ ଦୁଇ ଶୂରବୀର ଗଛ ଧରି ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
କୃତଵନ୍ତୌ ଵନେ ତତ୍ର ବହୁଵୃକ୍ଷକ୍ଷଯାଵହମ୍
ସେମାନେ ଜଙ୍ଗଲରେ ଯୁଦ୍ଧ କରି, ବହୁ ଗଛକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିଦେଲେ।
ଅଥ ତଂ ଶ୍ରାଂତମାଲୋକ୍ଯ କୂରବୁଦ୍ଧିଂ ମହୀପତିଃ
ତାପରେ, ସେଠାରେ ତାଙ୍କୁ କ୍ଲାନ୍ତ ଓ ଚିନ୍ତାଗ୍ରସ୍ତ ଦେଖି, ରାଜା—
ତତଶ୍ଚାସ୍ଫୋଟଯାମାସ ଭୂମୌ କୋପସମନ୍ଵିତଃ
ତାପରେ, କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ଭୂମିକୁ ଜୋରେ ଆଘାତ କଲେ।
ତସ୍ମିଂସ୍ତୁ ନିହତେ ଶୂରେ ରାକ୍ଷସେ ସ ମହୀପତିଃ
ଯେତେବେଳେ ସେ ଶୂର ବୀର ରାକ୍ଷସ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ, ରାଜା—
ତତସ୍ତେ ରାକ୍ଷସାଃ ଶେଷାଃ ସମଂତାତ୍ତଂ ମହୀପତିମ୍
ତାପରେ ଅବଶିଷ୍ଟ ରାକ୍ଷସମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ରାଜାଙ୍କୁ ଘେରି ନେଲେ।
ତତସ୍ତାନପି ଭୂପାଲୋ ଜଘାନ ପ୍ରହସନ୍ନିଵ
ତାପରେ ରାଜା ହସିହସି ସେମାନେକୁ ମଧ୍ୟ ବଧ କଲେ।
ତତଶ୍ଚ ସ୍ଵପୁରଂ ପ୍ରାପ୍ତଃ ସଂପ୍ରହୃଷ୍ଟତନୂରୁହଃ
ଏପରେ, ସେ ଆନନ୍ଦରେ ଦେହ କଟକଟି ହୋଇ, ନିଜ ସହରକୁ ଫେରିଗଲେ।
ତତସ୍ତଂ ତେଜସା ହୀନଂ ଦୁର୍ଗଂଧେନ ସମାଵୃତମ୍
ତାପରେ, ତାଙ୍କୁ ତେଜ ହୀନ ଓ ଦୁର୍ଗନ୍ଧରେ ଢାକି ଦେଖି—
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତେ ମଂତ୍ରିଣସ୍ତସ୍ଯ ପୁତ୍ର ପୌତ୍ରାସ୍ତଥା ପରେ
ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରୀ, ପୁଅ, ନାତି ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ—
ଊଚୁଶ୍ଚ ପାର୍ଥିଵଶ୍ରେଷ୍ଠ ନ ତ୍ଵମର୍ହସି ସଂଗମମ୍ ୬.୫୩.
ସେମାନେ କହିଲେ, 'ହେ ରାଜାଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆପଣ ଆମ ସହିତ ମିଶିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।'
ତସ୍ମାଦ୍ଵସିଷ୍ଠମାହୂଯ ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ସମାଚର
ତେଣୁ, ବସିଷ୍ଠଙ୍କୁ ଡାକି, ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରନ୍ତୁ।
ତତଃ ସ ପାର୍ଥିଵସ୍ତୂର୍ଣଂ ଵସିଷ୍ଠଂ ମୁନିପୁଂଗଵମ୍
ତାପରେ ସେ ରାଜା ତୁରନ୍ତ ବସିଷ୍ଠ ମହାମୁନିଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ।
ତଵ ପ୍ରସାଦତୋ ଵିପ୍ର ସ ହତୋ ରାକ୍ଷସୋ ମଯା
'ଆପଣଙ୍କ ଦୟାରେ, ମୁଁ ସେଇ ରାକ୍ଷସକୁ ବଧ କରିପାରିଲି।'
ମମ ଗାତ୍ରାତ୍ସୁଦୁର୍ଗଂଧଃ ସମୁଦ୍ଗଚ୍ଛତି ସର୍ଵତଃ
'ମୋ ଦେହରୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଭୟଙ୍କର ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ବାହାରୁଛି।'
ତତ୍କିମେତଦ୍ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ ତେଜୋ ହାନିରତୀଵ ମେ
'ଏହା କଣ, ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ? ମୋର ତେଜ ବହୁତ କମିଯାଇଛି।'
ବ୍ରାହ୍ମଣା ବହଵୋ ଧ୍ଵସ୍ତାସ୍ତଥା ଵିଧ୍ଵଂସିତା ମଖାଃ
'ଅନେକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି, ବଳି ମଧ୍ୟ ଧ୍ୱଂସ ହୋଇଛି।'