ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ ସ୍ନାନଂ ତତ୍ର ସମାଚରେତ୍
ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରିବାକୁ ସମସ୍ତ ଚେଷ୍ଟାରେ ଲାଗିପଡ଼ିବା ଉଚିତ।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ସପ୍ତମେ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡେ ତୃତୀଯେଽର୍ବୁଦଖଂଡେ କନଖଲତୀର୍ଥମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନଂନାମ ଷଙ୍ଵିଂଶୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି, ଏକାଶୀହଜାର ଶ୍ଲୋକର ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ତୃତୀୟ ଅର୍ବୁଦଖଣ୍ଡର କନଖଳତୀର୍ଥ ମାହାତ୍ମ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣନା ନାମକ ଛବିଶ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।
ଯତ୍ର ଚକ୍ରଂ ପୁରା ମୁକ୍ତଂ ଵିଷ୍ଣୁନା ପ୍ରଭଵିଷ୍ଣୁନା
ଯେଉଁଠି ପ୍ରାଚୀନକାଳରେ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ବିଷ୍ଣୁ ତାଙ୍କର ଚକ୍ର ଛାଡ଼ିଥିଲେ—
ନିହତ୍ଯ ଦାନଵାନ୍ସଂଖ୍ଯେ କୃତ୍ଵା ସ୍ନାନଂ ସୁନିର୍ଝରେ
ଯୁଦ୍ଧରେ ଦାନବମାନେଂକୁ ମାରି, ସେ ପବିତ୍ର ଝରଣାରେ ସ୍ନାନ କରିଥିଲେ।
ତତ୍ର ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ତୁ ଯଃ କୁର୍ଯାଚ୍ଛଯନେ ବୋଧନେ ହରେଃ
ସେଠାରେ, ଯେଉଁଠି ହରିଙ୍କ ଶୟନ କିମ୍ବା ଜାଗରଣ ସମୟରେ କେହି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରନ୍ତି—
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ସପ୍ତମେ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡେ ତୃତୀଯେଽର୍ବୁଦଖଂଡେ ଚକ୍ରତୀର୍ଥପ୍ରଭାଵଵର୍ଣନଂନାମ ସପ୍ତଵିଂଶୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି, ଏକାଶୀହଜାର ଶ୍ଲୋକର ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ତୃତୀୟ ଅର୍ବୁଦଖଣ୍ଡର ଚକ୍ରତୀର୍ଥ ମାହାତ୍ମ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣନା ନାମକ ସତାଇଶ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।
ଯତ୍ର ସ୍ନାତୋ ନରଃ ସମ୍ଯଙ୍ମନୁଷ୍ଯୋ ଜାଯତେ ସଦା
ଯେଉଁଠି ଠିକ୍ ଭାବେ ମଣିଷ ସ୍ନାନ କରେ, ସେ ସବୁବେଳେ ମଣିଷ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
ନ ତିର୍ଯକ୍ତ୍ଵମଵାପ୍ନୋତି କୃତ୍ଵାଽପି ବହୁପାତକମ୍
ଅନେକ ପାପ କଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ପଶୁ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଉନାହିଁ।
ମୃଗଯୂଥମନୁପ୍ରାପ୍ତ ଵ୍ଯାଧଵ୍ଯାପ୍ତଂ ସମନ୍ତତଃ
ଏକ ହରିଣ ଦଳ, ଚାରିପାଖରେ ସିକାରୀମାନେ ଘେରି ରହିଛନ୍ତି—
ସଦ୍ଯୋ ମନୁଷ୍ଯତାଂ ପ୍ରାପ୍ତାଃ ପୂର୍ଵଜାତିସ୍ମରାସ୍ତଥା
ସେମାନେ ସହସା ମଣିଷ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଏବଂ ପୂର୍ବଜନ୍ମର ସ୍ମୃତି ମଧ୍ୟ ରହିଗଲା।
ଚାପବାଣଧରାଃ ସର୍ଵେ ଯଥା ଵୈ ଯମକିଂକରାଃ
ସମସ୍ତେ ଧନୁଷ ଓ ବାଣ ଧରିଥିଲେ, ଯେପରି ଯମର ଦୂତମାନେ।
ମୃଗଯୂଥମନୁ ପ୍ରାପ୍ତମସ୍ମିନ୍ସ୍ଥାନେ ଜଲାଶ୍ରଯେ ଵଯଂ ସର୍ଵେ ପରିଶ୍ରାଂତାଃ କ୍ଷୁତ୍ତୃଡ୍ଭ୍ଯାଂ ଚ ଵିଶେଷତଃ
ଏହି ସ୍ଥାନରେ, ଜଳ ଥିବା ଏଠିକୁ ହରିଣ ଦଳ ସହିତ ଆସି, ଆମେ ସମସ୍ତେ ଖୁବ କ୍ଲାନ୍ତ ହୋଇଯାଇଛୁ, ବିଶେଷକରି ଭୋକ ଓ ତ୍ରୁଷ୍ଣାରେ।
ତୀର୍ଥସ୍ଯାସ୍ଯ ପ୍ରଭାଵେଣ ସତ୍ଯମେତଦସଂଶଯମ୍
ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ଶକ୍ତିରେ, ଏହା ନିଶ୍ଚୟ ଭାବେ ସତ୍ୟ, କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
କୃତ୍ଵା ସ୍ନାନଂ ଜଲେ ତସ୍ମିନ୍ସଦ୍ଯଃ ସିଦ୍ଧିଂ ଗତା ନୃପ
ଏଠାରେ ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ, ରାଜା, ସେ ତୁରନ୍ତ ସଫଳତା ପାଇଥାଏ।
ତତଃ ଶକ୍ରସ୍ତୁ ତଦ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତୀର୍ଥଂ ପାପହରଂ ନୃପ
ତାପରେ, ରାଜା, ଇନ୍ଦ୍ର ଯେତେବେଳେ ସେହି ପାପ ହରଣ କରୁଥିବା ତୀର୍ଥକୁ ଦେଖିଲେ,
ଅଦ୍ଯାପି ମନୁଜାସ୍ତତ୍ର ବୁଧାଷ୍ଟମ୍ଯାଂ ନରାଧିପ 7.3.28.
ଏଯାଁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମଧ୍ୟ, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ବୁଧିପୂର୍ବକ ଅଷ୍ଟମୀ ତିଥିରେ ସେଠାକୁ ଯାଆନ୍ତି, ରାଜା।
ପିତୃମେଧଫଲଂ କୃତ୍ସ୍ନଂ ଶ୍ରାଦ୍ଧଦାନାଦଵାପ୍ନୁଯୁଃ
ସେମାନେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଓ ଦାନ ଦ୍ୱାରା ଯେପରି ଫଳ ମିଳେ, ସେହି ସମସ୍ତ ପିତୃକର୍ମର ଫଳ ପାଆନ୍ତି।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ସପ୍ତମେ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡେ ତୃତୀଯେଽର୍ବୁଦଖଂଡେ ମନୁଷ୍ଯତୀର୍ଥପ୍ରଭାଵ ଵର୍ଣନଂନାମାଷ୍ଟାଵିଂଶୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି, ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀହଜାର ଶ୍ଲୋକ ଥିବା ସଂହିତାର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ତୃତୀୟ ଅର୍ବୁଦଖଣ୍ଡର 'ମନୁଷ୍ୟତୀର୍ଥର ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନା' ନାମକ ଅଷ୍ଟାବିଂଶତିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।
ଯତ୍ର ସ୍ନାତୋ ନରଃ ସମ୍ଯଙ୍ମୁଚ୍ଯତେ ସର୍ଵକିଲ୍ବିଷୈଃ
ଯେଉଁଠାରେ ଲୋକେ ଭଲଭାବେ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି, ସେଠାରେ ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି।
ପୁରାଽଭୂନ୍ନୃପତିର୍ନାମ ସୁପ୍ରଭଃ ପରଵୀରହା
ପୁରୁଣା ଦିନରେ ସୁପ୍ରଭ ନାମକ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶତ୍ରୁବିଜେତା ରାଜା ଥିଲେ।
ନ ତଥା ସ୍ତ୍ରୀଷୁ ନୋ ଭୋଗେ ନାଶ୍ଵଯାନେ ନ ଵାରଣେ
ସ୍ତ୍ରୀମାନେ, ଭୋଗବିଲାସ, ଘୋଡ଼ା ବା ହାତୀ ଚଢ଼ିବାରେ ଏମିତି ଆନନ୍ଦ ନାହିଁ—
ସ କଦାଚିନ୍ନୃପଶ୍ରେଷ୍ଠ ମୃଗାସକ୍ତୋଽର୍ବୁଦଂ ଗତଃ
ସେ ଏକଥର, ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶିକାରରେ ଆସକ୍ତ ହୋଇ ଅର୍ବୁଦକୁ ଗଲେ।
ସ୍ତନଂ ଧଯନ୍ତୀଂ ସୁସ୍ନିଗ୍ଧାଂ ଶିଶୋଃ କ୍ଷୀରାନୁରାଗିଣଃ
ସେ ଦେଖିଲେ ଏକ ମୃଗୀ ନିଜ ଶିଶୁକୁ ଦୁଧ ପିଅଉଁଥିଲା, ଶିଶୁ ଦୁଧ ପାଇଁ ଆସକ୍ତ ଥିଲା।
ଅଥ ସା ପାର୍ଥିଵଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପ୍ରଗୃହୀତଶରାସନମ୍
ତାପରେ ସେ ମୃଗୀ ରାଜାଙ୍କୁ ଧନୁଷ ବାଣ ତଣିଥିବା ଦେଖିଲା,
ତତଃ ସା କୋପସନ୍ତପ୍ତା ଭୂପାଲଂ ପ୍ରତ୍ଯଭାଷତ
ସେ ମୃଗୀ କ୍ରୋଧରେ ତପ୍ତ ହୋଇ, ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲା।
ଶଯାନୋ ମୈଥୁନାସକ୍ତଃ ସ୍ତନପୋ ଵ୍ଯାଧିପୀଡିତଃ
ଶୟନ କରୁଥିବା, ସଂଯୋଗରେ ଲିନ, ଦୁଧ ପିଉଥିବା ବା ରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ—
ତଦଦ୍ଯ ମରଣଂ ଜାତଂ ମମ ସର୍ଵଂ ନୃପାଧମ
ଆଜି, ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅଧମ, ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ମୋର ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇଗଲା।
ଯସ୍ମାଦହମଧର୍ମେଣ ହତା ଭୂମିପତେ ତ୍ଵଯା 7.3.29.
କାରଣ, ଭୂମିର ନାଥ, ତୁମେ ଅନ୍ୟାୟରେ ମୋତେ ହତ୍ୟା କରିଛ।
ତାଂ ଵୈ ପ୍ରସାଦଯାମାସ ପ୍ରାଣଶେଷାଂ ତଦା ମୃଗୀମ୍
ସେତେବେଳେ ରାଜା ସେ ମୃଗୀ, ଯାହାର ଜୀବନ ଅଳ୍ପ ଅଛି, ତାକୁ ଶାନ୍ତ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ।
ଅଵିଵେକାନ୍ମଯା ଭଦ୍ରେ ହତା ତ୍ଵଂ ନିର୍ଘୃଣେନ ଚ
ମୋର ଅବିବେକ ଓ କଠୋରତାରେ, ମୃଦୁ ମୃଗୀ, ମୁଁ ତୁମକୁ ହତ୍ୟା କରିଛି।