କିଂ ଵ୍ରତୈଃ କିଂ ଵୃଥା ଦାନୈଃ କିଂ ଜପୈର୍ନିଯମେନ ଵା
ଉପବାସ କିଏ ପାଇଁ? ଫଳ ନଥିବା ଦାନ କିଏ ପାଇଁ? ଜପ ଓ ନିୟମ କିଏ ପାଇଁ?
ଗର୍ତା ସୁଵିପୁଲାକାରା ସର୍ଵପାତକନାଶିନୀ
ଏଠାରେ ଏକ ବଡ଼ ଗହ୍ୱର ଅଛି, ଯାହା ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନଶ୍ଟ କରେ।
ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଵିନିର୍ମୁକ୍ତଃ ସୌଦାସୋ ଯତ୍ର ପାର୍ଥିଵଃ ୬.୫୩.
ସେଠାରେ ରାଜା ସୌଦାସ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେଲେ।
ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯସ୍ଯାପି ସଂଜାତା ତଦସ୍ମାକଂ ପ୍ରକୀର୍ତଯ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଯାହାକୁ ଭଲପାଆନ୍ତି, ସେଠି ମଧ୍ୟ ଏହି ଘଟଣା ଘଟିଛି—ଏହା ଆମକୁ କହ।
ଶ୍ରୂଯତେ ସ ମହୀପାଲୋ ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ହିତେ ରତଃ
ଶୁଣାଯାଏ ଯେ, ସେ ରାଜା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ଭଲରେ ଲାଗିଥିଲେ।
ଵିମୁକ୍ତଶ୍ଚ କଥଂ ଭୂଯୋ ଭ୍ରୂଣଗର୍ତାମୁପାଶ୍ରିତଃ
ଏବଂ ସେ କିପରି ମୁକ୍ତି ପାଇଥିବା ବେଳେ ପୁଣି ଗର୍ଭହତ୍ୟାର ଗହ୍ୱରକୁ ଯାଇଥିଲେ?
ତଦା ସ ଲଜ୍ଜଯାଵିଷ୍ଟୋ ଲିଂଗାଭାଵାଦ୍ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ
ତାପରେ ସେ ଲଜ୍ଜାରେ ଭରିଗଲେ ଏବଂ ଚିହ୍ନ ହରାଇଲେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ।
କୃତ୍ଵାଽତିଵିପୁଲାଂ ଗର୍ତାଂ ପ୍ରଵିଵେଶ ତତଃ ପରମ୍
ସେ ଏକ ବଡ଼ ଗହ୍ୱର ତିଆରି କଲେ ଏବଂ ପରେ ସେଠାକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଏଵଂ ସା ତତ୍ର ସଂଜାତା ଗର୍ତା ବ୍ରାହ୍ମଣସତ୍ତମାଃ
ଏଭଳିଭାବେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, ସେଠାରେ ସେ ଗହ୍ୱର ତିଆରି ହେଲା।
ଆସୀନ୍ମିତ୍ରସହୋନାମ ରାଜା ପରମଧାର୍ମିକଃ
ସେଠାରେ ମିତ୍ରସହ ନାମକ ଏକ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ରାଜା ଥିଲେ।
ତେନେଷ୍ଟଂ ଵିପୁଲୈର୍ଯଜ୍ଞୈଃ ସୁଵର୍ଣଵରଦକ୍ଷିଣୈଃ
ସେ ବହୁତ ବଡ଼ ேଯଜ୍ଞ କଲେ ଏବଂ ସୁନା ଦାନ ଦେଇଥିଲେ।
କସ୍ଯଚିତ୍ତ୍ଵଥ କାଲସ୍ଯ ସତ୍ରେ ଦ୍ଵାଦଶଵାର୍ଷିକେ
କିଛି ସମୟ ପରେ, ଦ୍ୱାଦଶ ବର୍ଷ ଧରି ଚାଲିଥିବା ଯଜ୍ଞ ସମୟରେ,
କ୍ରୂରାକ୍ଷଃ କ୍ରୂରବୁଦ୍ଧିଶ୍ଚ ରାକ୍ଷସୌ ବଲଵତ୍ତରୌ ୬.୫୩.
ତେଁଠି ଦୁଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାକ୍ଷସ ଆସିଲେ—କ୍ରୂରାକ୍ଷ ଓ କ୍ରୂରବୁଦ୍ଧି।
ରାକ୍ଷସୈର୍ବହୁଭିଃ ସାର୍ଧଂ ତଥାନ୍ଯୈର୍ଭୂତସଂଜ୍ଞିତୈଃ
ସେମାନେ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବହୁତ ରାକ୍ଷସ ଓ ଭୂତମାନେ ସହିତ ଆସିଥିଲେ।
ଅଥ ତେ ରାକ୍ଷସାଃ ସର୍ଵେ କିଂଚିଚ୍ଛିଦ୍ରମଵେକ୍ଷ୍ଯ ଚ
ତାପରେ ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଏକ ଛୋଟ ରାସ୍ତା ଦେଖିଲେ।
ନିଘ୍ନନ୍ତୋ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠାନ୍ଭକ୍ଷଯନ୍ତୋ ହଵୀଂଷି ଚ
ସେମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେଙ୍କୁ ମାରିବା ଏବଂ ହବି ଖାଇବା ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ତତ୍ର ହାହାକାରୋ ମହାନଭୂତ୍
ଏହି ମଧ୍ୟରେ ସେଠାରେ ବଡ଼ ହାହାକାର ଉଠିଲା।
ତତୋ ମୈତ୍ରସହିଃ କ୍ରୁଦ୍ଧସ୍ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଦୀକ୍ଷାଵ୍ରତଂ ନୃପଃ
ତାପରେ ରାଜା ମୈତ୍ରସହି କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ତାଙ୍କର ଦୀକ୍ଷା ଓ ବ୍ରତ ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
କୃତରକ୍ଷୋ ଵସିଷ୍ଠେନ ସ୍ଵଯମେଵ ପୁରୋଧସା
ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୁରକ୍ଷିତ ହୋଇ, ସେ ନିଜେ ନିଜକୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ।
କ୍ରୂରବୁଦ୍ଧିରଥୋ ଵୀକ୍ଷ୍ଯ ହତଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ସହୋଦରମ୍
କ୍ରୂର ମନର ଜଣେ, ତାଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସହୋଦର ହତ ହେବାକୁ ଦେଖି,
ହତଶେଷାନ୍ସମାଦାଯ ରାକ୍ଷସାନ୍ବଲସଂଯୁତଃ
ଯେଉଁ ରାକ୍ଷସମାନେ ବଞ୍ଚିଥିଲେ, ସେମାନେ ଓ ନିଜ ଶକ୍ତିକୁ ଏକଠା କଲେ।
ତତସ୍ତଦ୍ଵୈରମାଶ୍ରିତ୍ଯ ଭ୍ରାତୁର୍ଜ୍ଯେଷ୍ଠସ୍ଯ ରାକ୍ଷସଃ
ତାପରେ ଜ୍ଯେଷ୍ଠ ଭାଇ ପାଇଁ ରହିଥିବା ଶତ୍ରୁତାକୁ ଧରି, ସେ ରାକ୍ଷସ
ଏଵଂ ସଵୀକ୍ଷମାଣସ୍ଯ ତସ୍ଯ ଚ୍ଛିଦ୍ରଂ ମହାତ୍ମନଃ ୬.୫୩.
ଏପରି ଭାବେ ଦେଖୁଥିବା ସମୟରେ, ସେ ମହାତ୍ମାଙ୍କର କୌଣସି ଦୁର୍ବଳତା ଖୋଜିଲା।
ନ ସୂକ୍ଷ୍ମମପି ସଂପ୍ରାପ୍ତଂ ଛିଦ୍ରଂ ତେନ ଦୁରାତ୍ମନା
କିନ୍ତୁ ସେ ଦୁଷ୍ଟ ଜଣେ ଏକ ଛୋଟ ତ୍ରୁଟି ମଧ୍ୟ ମିଳିଲା ନାହିଁ।
ଅଥାସୌ ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ସର୍ଵାନ୍ଵିସୃଜ୍ଯାହିତଦକ୍ଷିଣାନ୍
ତାପରେ ସେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଅଯୋଗ୍ୟ ଦାନ ପାଇଥିଲେ, ସେମାନେଙ୍କୁ ଚାଲିଯିବାକୁ କହିଲା।
ସ୍ଵହସ୍ତେନ ଗୁରୋଦ୍ଯାହଂ ତ୍ଵାଂ ଭୋଜଯିତୁମୁତ୍ସହେ
ନିଜ ହାତରେ ଗୁରୁଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଖାଇବାକୁ ଦେଇପାରିବି।'
କ୍ଷାଲିତାଂଘ୍ରିଃ ସ୍ଵଯଂ ତେନ ନିଵିଷ୍ଟୋ ଭୋଜନାଯ ଵୈ
ନିଜେ ପାଦ ଧୋଇ, ସେ ଭୋଜନ ପାଇଁ ବସିଗଲେ।
କୂରବୁଦ୍ଧିରଥୋ ଵୀକ୍ଷ୍ଯ ତଦର୍ଥଂ ଚାମିଷଂ ଶୁଭମ୍
କ୍ରୂର ମନର ଜଣେ, ଏହା ଦେଖି, ସେହି ପାଇଁ ଶୁଭ ମାଂସ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲା।
ଉଖାଂ କୃତ୍ଵା ତତସ୍ତାଦୃକ୍ତତ୍ପ୍ରମାଣାମତର୍କିତାମ୍
ତାପରେ ସେ ଏମିତି ଆକାରର ଏକ ମାଟିଝାଞ୍ଜି ତିଆରି କଲା, ଯାହା ଅନୁମାନ କରିହେବା ନଥିଲା।
ଅଥାସୌ ମୁନିଶାର୍ଦୂଲୋ ଭୁଂଜାନୋ ବୁବୁଧେ ହି ତତ୍
ତାପରେ ସେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଖାଉଥିବା ବେଳେ, ଏହି କଥା ଅନୁଭବ କଲେ।