ଗୀତଂ ଵା ଯଦି ଵା ନୃତ୍ଯଂ ତତ୍ପୁରଃ କୁରୁତେ ନରଃ
କିମ୍ବା ଯଦି କେହି ସେଠାରେ ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଗୀତ ଗାଏ କିମ୍ବା ନୃତ୍ୟ କରେ—
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଠାଃ ସ ମୁନିର୍ବ୍ରହ୍ମସଂଭଵଃ ୬.୫୨.
ଏପରି କହି, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ମୁନି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ତୁମକୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତି ସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ଷଷ୍ଠେ ନାଗରଖଂଡେ ହାଟକେଶ୍ଵରକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ଯେ ରୁଦ୍ରକୋଟିମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନଂନାମ ଦ୍ଵିପଞ୍ଚାଶତ୍ତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀ ହଜାର ଶ୍ଲୋକର ସଂହିତାର ଷଷ୍ଠ ନାଗରଖଣ୍ଡର ହାଟକେଶ୍ୱର କ୍ଷେତ୍ର ମାହାତ୍ମ୍ୟରେ 'ରୁଦ୍ରକୋଟିର ମହାତ୍ମ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣନ' ନାମକ ବାଉନ୍ଥି ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।
ପ୍ରଭୂତାଶ୍ଚର୍ଯସଂଯୁକ୍ତଂ ବହୁସିଦ୍ଧନିଷେଵିତମ୍
ଏଠାରେ ବହୁତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦେଖାଯାଏ ଏବଂ ଅନେକ ସିଦ୍ଧମାନେ ଏଠିକୁ ଯାଞ୍ଚନ୍ତି।
ଯସ୍ଯ ମଧ୍ଯଗତୋ ନିତ୍ଯଂ ସ୍ଵଯମେଵ ମହେଶ୍ଵରଃ
ଏଠିର ମଧ୍ୟରେ ସ୍ୱୟଂ ମହେଶ୍ୱର ସଦା ବସିଥାନ୍ତି।
ଵୈଶାଖ୍ଯାଂ ଯୋ ନରସ୍ତତ୍ର କୃତ୍ଵା ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ସମାହିତଃ ପୂଜଯେଦ୍ଦକ୍ଷିଣାଂ ମୂର୍ତିଂ ସମାଶ୍ରିତ୍ଯ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ
ଯିଏ ବୈଶାଖ ମାସରେ ଏଠାରେ ଏକାଗ୍ରତା ସହିତ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରି, ଦକ୍ଷିଣ ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ଭକ୍ତି ସହ ପୂଜା କରେ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ—
ଦଶ ପୂର୍ଵାନ୍ଦଶାତୀତାନାତ୍ମାନଂ ଚ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ
ତାଙ୍କର ଦଶଜଣ ପୂର୍ବଜ, ଦଶଜଣ ପରଜନ୍ମ ଏବଂ ସ୍ୱୟଂ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ—
ଯୋ ଯଂ କାମମଭିଧ୍ଯାଯ ତତ୍ର ପୀଠଂ ପ୍ରପୂଜଯେତ୍
ଯିଏ ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା ରଖି, ସେଠି ପୀଠକୁ ଭକ୍ତି ସହ ପୂଜା କରେ—
ସ ତତ୍କୃତ୍ସ୍ନମଵାପ୍ନୋତି ଯଦପି ସ୍ଯାତ୍ସୁଦୁର୍ଲଭମ୍
ସେ ସମସ୍ତ କଥା ପାଇଯାଏ, ଯାହା ମଧ୍ୟ ବହୁତ କଷ୍ଟରେ ମିଳେ।
ଶ୍ରଦ୍ଧାଯୁକ୍ତୋ ନରୋ ଯୋ ଵା ଉପଵାସପରଃ ଶୁଚିଃ ସ ଯାତି ପରମଂ ସ୍ଥାନଂ ଜରାମରଣଵର୍ଜିତମ୍
ଯିଏ ଶ୍ରଦ୍ଧାସହିତ, ଉପବାସରେ ଲଗ୍ନ ଏବଂ ପବିତ୍ର, ସେ ବୃଦ୍ଧାପ୍ୟ ଓ ମୃତ୍ୟୁ ରହିତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ଥାନକୁ ପହଞ୍ଚେ।
କିଂ ଵ୍ରତୈଃ କିଂ ଵୃଥା ଦାନୈଃ କିଂ ଜପୈର୍ନିଯମେନ ଵା
ଉପବାସ କିଏ ପାଇଁ? ଫଳ ନଥିବା ଦାନ କିଏ ପାଇଁ? ଜପ ଓ ନିୟମ କିଏ ପାଇଁ?
ଗର୍ତା ସୁଵିପୁଲାକାରା ସର୍ଵପାତକନାଶିନୀ
ଏଠାରେ ଏକ ବଡ଼ ଗହ୍ୱର ଅଛି, ଯାହା ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନଶ୍ଟ କରେ।
ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଵିନିର୍ମୁକ୍ତଃ ସୌଦାସୋ ଯତ୍ର ପାର୍ଥିଵଃ ୬.୫୩.
ସେଠାରେ ରାଜା ସୌଦାସ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେଲେ।
ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯସ୍ଯାପି ସଂଜାତା ତଦସ୍ମାକଂ ପ୍ରକୀର୍ତଯ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଯାହାକୁ ଭଲପାଆନ୍ତି, ସେଠି ମଧ୍ୟ ଏହି ଘଟଣା ଘଟିଛି—ଏହା ଆମକୁ କହ।
ଶ୍ରୂଯତେ ସ ମହୀପାଲୋ ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ହିତେ ରତଃ
ଶୁଣାଯାଏ ଯେ, ସେ ରାଜା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ଭଲରେ ଲାଗିଥିଲେ।
ଵିମୁକ୍ତଶ୍ଚ କଥଂ ଭୂଯୋ ଭ୍ରୂଣଗର୍ତାମୁପାଶ୍ରିତଃ
ଏବଂ ସେ କିପରି ମୁକ୍ତି ପାଇଥିବା ବେଳେ ପୁଣି ଗର୍ଭହତ୍ୟାର ଗହ୍ୱରକୁ ଯାଇଥିଲେ?
ତଦା ସ ଲଜ୍ଜଯାଵିଷ୍ଟୋ ଲିଂଗାଭାଵାଦ୍ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ
ତାପରେ ସେ ଲଜ୍ଜାରେ ଭରିଗଲେ ଏବଂ ଚିହ୍ନ ହରାଇଲେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ।
କୃତ୍ଵାଽତିଵିପୁଲାଂ ଗର୍ତାଂ ପ୍ରଵିଵେଶ ତତଃ ପରମ୍
ସେ ଏକ ବଡ଼ ଗହ୍ୱର ତିଆରି କଲେ ଏବଂ ପରେ ସେଠାକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଏଵଂ ସା ତତ୍ର ସଂଜାତା ଗର୍ତା ବ୍ରାହ୍ମଣସତ୍ତମାଃ
ଏଭଳିଭାବେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, ସେଠାରେ ସେ ଗହ୍ୱର ତିଆରି ହେଲା।
ଆସୀନ୍ମିତ୍ରସହୋନାମ ରାଜା ପରମଧାର୍ମିକଃ
ସେଠାରେ ମିତ୍ରସହ ନାମକ ଏକ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ରାଜା ଥିଲେ।
ତେନେଷ୍ଟଂ ଵିପୁଲୈର୍ଯଜ୍ଞୈଃ ସୁଵର୍ଣଵରଦକ୍ଷିଣୈଃ
ସେ ବହୁତ ବଡ଼ ேଯଜ୍ଞ କଲେ ଏବଂ ସୁନା ଦାନ ଦେଇଥିଲେ।
କସ୍ଯଚିତ୍ତ୍ଵଥ କାଲସ୍ଯ ସତ୍ରେ ଦ୍ଵାଦଶଵାର୍ଷିକେ
କିଛି ସମୟ ପରେ, ଦ୍ୱାଦଶ ବର୍ଷ ଧରି ଚାଲିଥିବା ଯଜ୍ଞ ସମୟରେ,
କ୍ରୂରାକ୍ଷଃ କ୍ରୂରବୁଦ୍ଧିଶ୍ଚ ରାକ୍ଷସୌ ବଲଵତ୍ତରୌ ୬.୫୩.
ତେଁଠି ଦୁଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାକ୍ଷସ ଆସିଲେ—କ୍ରୂରାକ୍ଷ ଓ କ୍ରୂରବୁଦ୍ଧି।
ରାକ୍ଷସୈର୍ବହୁଭିଃ ସାର୍ଧଂ ତଥାନ୍ଯୈର୍ଭୂତସଂଜ୍ଞିତୈଃ
ସେମାନେ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବହୁତ ରାକ୍ଷସ ଓ ଭୂତମାନେ ସହିତ ଆସିଥିଲେ।
ଅଥ ତେ ରାକ୍ଷସାଃ ସର୍ଵେ କିଂଚିଚ୍ଛିଦ୍ରମଵେକ୍ଷ୍ଯ ଚ
ତାପରେ ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଏକ ଛୋଟ ରାସ୍ତା ଦେଖିଲେ।
ନିଘ୍ନନ୍ତୋ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠାନ୍ଭକ୍ଷଯନ୍ତୋ ହଵୀଂଷି ଚ
ସେମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେଙ୍କୁ ମାରିବା ଏବଂ ହବି ଖାଇବା ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ତତ୍ର ହାହାକାରୋ ମହାନଭୂତ୍
ଏହି ମଧ୍ୟରେ ସେଠାରେ ବଡ଼ ହାହାକାର ଉଠିଲା।
ତତୋ ମୈତ୍ରସହିଃ କ୍ରୁଦ୍ଧସ୍ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଦୀକ୍ଷାଵ୍ରତଂ ନୃପଃ
ତାପରେ ରାଜା ମୈତ୍ରସହି କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ତାଙ୍କର ଦୀକ୍ଷା ଓ ବ୍ରତ ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
କୃତରକ୍ଷୋ ଵସିଷ୍ଠେନ ସ୍ଵଯମେଵ ପୁରୋଧସା
ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୁରକ୍ଷିତ ହୋଇ, ସେ ନିଜେ ନିଜକୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ।
କ୍ରୂରବୁଦ୍ଧିରଥୋ ଵୀକ୍ଷ୍ଯ ହତଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ସହୋଦରମ୍
କ୍ରୂର ମନର ଜଣେ, ତାଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସହୋଦର ହତ ହେବାକୁ ଦେଖି,