ତସ୍ଯାଧସ୍ତାଚ୍ଛିଲା ଵିପ୍ରା ଵିଦ୍ଯତେ ଵୈଷ୍ଣଵୀ ଶୁଭା
ସେଠାରେ ତଳେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଏକ ପବିତ୍ର ବୈଷ୍ଣବ ପଥର ଅଛି।
ସଦା ମହାନଦୀତୋଯକ୍ଷାଲିତା ମୁକ୍ତିଦା ନୃଣାମ୍ ୬.୫୨.
ସେହି ପଥର ସଦା ବଡ଼ ନଦୀର ଜଳରେ ଧୋଇଯାଏ, ଏହା ଲୋକଙ୍କୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ।
ତ୍ରିଵେଣୀ ଵହତେ ତସ୍ଯାଃ ପୁରତୋ ଭୁକ୍ତିମୁକ୍ତିଦା
ସେହି ପଥରର ସାମ୍ନାରେ ତ୍ରିବେଣୀ ବହୁଛି, ଯାହା ଭୋଗ ଓ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ।
ନୂନଂ ମୁକ୍ତିର୍ଭଵେତ୍ତେଷାଂ ଚିତା ଭସ୍ମନି ଗୋଷ୍ପଦମ୍
ଯେଉଁମାନଙ୍କ ଚିତା ଭସ୍ମ ସେଠାରେ ଗାଈର ଖୁର ଚିହ୍ନକୁ ପହଞ୍ଚେ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ସେମାନେ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି।
ତସ୍ଯୈଵୋତ୍ତରଦିଗ୍ଭାଗେ ରୁଦ୍ରକୋଟିର୍ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ
ସେହି ପୋଖରୀର ଉତ୍ତର ଦିଗରେ, ହେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ରୁଦ୍ରକୋଟି ଅଛି।
ମହାଯୋଗିସ୍ଵରୂପେଣ ଦାକ୍ଷିଣାତ୍ଯା ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ
ଏଠି ଦକ୍ଷିଣ ଦେଶର ସର୍ବୋତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଏକ ମହାଯୋଗୀ ରୂପେ ଅଛନ୍ତି।
ତତଃ କୌତୂହଲାଵିଷ୍ଟାଃ ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ପରଯା ଯୁତାଃ
ତାପରେ ସମସ୍ତେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଯାନ୍ତି।
ଅହଂପୂର୍ଵମହଂପୂର୍ଵଂ ଵୀକ୍ଷଯିଷ୍ଯାମି ତଂ ହରମ୍
ମୁଁ ସବୁଠାରୁ ପ୍ରଥମେ ସେହି ହରଙ୍କୁ ଦେଖିବି, ମୁଁ ପ୍ରଥମେ ଦେଖିବି।
ଏତେଷାଂ ମଧ୍ଯତୋ ଯସ୍ତଂ ମହାଯୋଗିନମୀଶ୍ଵରମ୍
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଯିଏ ସେହି ମହାଯୋଗୀ ଭଗବାନ୍କୁ ଦେଖେ,
ତତସ୍ତେଷାମଭିପ୍ରାଯଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଦେଵୋ ମହେଶ୍ଵରଃ
ତାପରେ ସେମାନଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ଜାଣି, ଦେବ ମହେଶ୍ୱର
ହେଲଯା ଦର୍ଶନଂ ପ୍ରାପ୍ତଃ ସର୍ଵେଷାଂ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମାଃ
ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅପେକ୍ଷା ଅଚାନକ ଦେଖିବାର ସୌଭାଗ୍ୟ ମିଳିଲା, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ।
ତଦର୍ଥଂ ପଠିତଃ ଶ୍ଲୋକୋ ନାରଦେନ ପୁରା ଦ୍ଵିଜାଃ ୬.୫୨.
ସେଥିପାଇଁ ପୂର୍ବେ ନାରଦଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏକ ଶ୍ଲୋକ ପଢ଼ାଯାଇଥିଲା, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ।
ଆଷାଢୀଂ କାର୍ତିକୀଂ ମାଘୀଂ ତଥା ଚୈତ୍ରସମୁଦ୍ଭଵାମ୍
ଆଷାଢ଼, କାର୍ତ୍ତିକ, ମାଘ ଏବଂ ଚୈତ୍ର ମାସ—
ଆଜନ୍ମଶତସାହସ୍ରଂ କୃତ୍ଵା ପାପଂ ନରଃ କ୍ଷିତୌ
ଜଣେ ମଣିଷ ପୃଥିବୀରେ ଶତ ହଜାର ଜନ୍ମ ଯାଏଁ ଅପରାଧ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ—
ରୁଦ୍ରାଵର୍ତ୍ତେ ନରୋ ଗତ୍ଵା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଯୋଗେଶ୍ଵରଂ ହରମ୍
ସେ ଯଦି ରୁଦ୍ରାବର୍ତ୍ତକୁ ଯାଇ, ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ନାଥ ହରଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରେ—
ଯସ୍ତତ୍ର କୁରୁତେ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ମହାଯୋଗିପୁରେ ଦ୍ଵିଜାଃ
ଯିଏ ସେଠାରେ, ମହାଯୋଗୀଙ୍କ ନଗରରେ, ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ—
ଉପଵାସପରୋ ଭୂତ୍ଵା ଯଃ କୁର୍ଯାଦ୍ରାତ୍ରିଜାଗରମ୍
ଯିଏ ଉପବାସରେ ଲାଗି ରାତି ସାରା ଜାଗିଥାଏ—
ତତ୍ର ଯଃ କପିଲାଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣାଯାହିତାଗ୍ନଯେ
ଯିଏ ସେଠାରେ ଅଗ୍ନି ରଖୁଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଏକ କପିଳା ଗାଈ ଦାନ କରେ—
ଷଡକ୍ଷରଂ ଜପେଦ୍ଯସ୍ତୁ ମହାଯୋଗିପୁରଃ ସ୍ଥିତଃ
ଯିଏ ମହାଯୋଗୀଙ୍କ ନଗର ସମ୍ମୁଖରେ ରହି ଷଡ଼କ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରେ—
ଯସ୍ତସ୍ଯ ପୁରତୋ ଭକ୍ତ୍ଯା ଜପେଦ୍ଵା ଶତରୁଦ୍ରିଯମ୍
ଯିଏ ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଶତରୁଦ୍ରୀୟ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରେ—
ଗୀତଂ ଵା ଯଦି ଵା ନୃତ୍ଯଂ ତତ୍ପୁରଃ କୁରୁତେ ନରଃ
କିମ୍ବା ଯଦି କେହି ସେଠାରେ ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଗୀତ ଗାଏ କିମ୍ବା ନୃତ୍ୟ କରେ—
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଠାଃ ସ ମୁନିର୍ବ୍ରହ୍ମସଂଭଵଃ ୬.୫୨.
ଏପରି କହି, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ମୁନି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ତୁମକୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତି ସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ଷଷ୍ଠେ ନାଗରଖଂଡେ ହାଟକେଶ୍ଵରକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ଯେ ରୁଦ୍ରକୋଟିମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନଂନାମ ଦ୍ଵିପଞ୍ଚାଶତ୍ତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀ ହଜାର ଶ୍ଲୋକର ସଂହିତାର ଷଷ୍ଠ ନାଗରଖଣ୍ଡର ହାଟକେଶ୍ୱର କ୍ଷେତ୍ର ମାହାତ୍ମ୍ୟରେ 'ରୁଦ୍ରକୋଟିର ମହାତ୍ମ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣନ' ନାମକ ବାଉନ୍ଥି ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।
ପ୍ରଭୂତାଶ୍ଚର୍ଯସଂଯୁକ୍ତଂ ବହୁସିଦ୍ଧନିଷେଵିତମ୍
ଏଠାରେ ବହୁତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦେଖାଯାଏ ଏବଂ ଅନେକ ସିଦ୍ଧମାନେ ଏଠିକୁ ଯାଞ୍ଚନ୍ତି।
ଯସ୍ଯ ମଧ୍ଯଗତୋ ନିତ୍ଯଂ ସ୍ଵଯମେଵ ମହେଶ୍ଵରଃ
ଏଠିର ମଧ୍ୟରେ ସ୍ୱୟଂ ମହେଶ୍ୱର ସଦା ବସିଥାନ୍ତି।
ଵୈଶାଖ୍ଯାଂ ଯୋ ନରସ୍ତତ୍ର କୃତ୍ଵା ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ସମାହିତଃ ପୂଜଯେଦ୍ଦକ୍ଷିଣାଂ ମୂର୍ତିଂ ସମାଶ୍ରିତ୍ଯ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ
ଯିଏ ବୈଶାଖ ମାସରେ ଏଠାରେ ଏକାଗ୍ରତା ସହିତ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରି, ଦକ୍ଷିଣ ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ଭକ୍ତି ସହ ପୂଜା କରେ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ—
ଦଶ ପୂର୍ଵାନ୍ଦଶାତୀତାନାତ୍ମାନଂ ଚ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ
ତାଙ୍କର ଦଶଜଣ ପୂର୍ବଜ, ଦଶଜଣ ପରଜନ୍ମ ଏବଂ ସ୍ୱୟଂ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ—
ଯୋ ଯଂ କାମମଭିଧ୍ଯାଯ ତତ୍ର ପୀଠଂ ପ୍ରପୂଜଯେତ୍
ଯିଏ ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା ରଖି, ସେଠି ପୀଠକୁ ଭକ୍ତି ସହ ପୂଜା କରେ—
ସ ତତ୍କୃତ୍ସ୍ନମଵାପ୍ନୋତି ଯଦପି ସ୍ଯାତ୍ସୁଦୁର୍ଲଭମ୍
ସେ ସମସ୍ତ କଥା ପାଇଯାଏ, ଯାହା ମଧ୍ୟ ବହୁତ କଷ୍ଟରେ ମିଳେ।
ଶ୍ରଦ୍ଧାଯୁକ୍ତୋ ନରୋ ଯୋ ଵା ଉପଵାସପରଃ ଶୁଚିଃ ସ ଯାତି ପରମଂ ସ୍ଥାନଂ ଜରାମରଣଵର୍ଜିତମ୍
ଯିଏ ଶ୍ରଦ୍ଧାସହିତ, ଉପବାସରେ ଲଗ୍ନ ଏବଂ ପବିତ୍ର, ସେ ବୃଦ୍ଧାପ୍ୟ ଓ ମୃତ୍ୟୁ ରହିତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ଥାନକୁ ପହଞ୍ଚେ।