ଏତତ୍ପୁନର୍ଵଯଂ ଵିଦ୍ମଃ ସଦା ସତ୍ଯଵତାଂ ନୃଣାମ୍
ଏହି କଥା ଆମେ ସତ୍ୟନିଷ୍ଠ ଲୋକମାନେ ସବୁବେଳେ ଜାଣିଥାଉ ।
ପ୍ରସ୍ଥିତା ଵ୍ଯାଘ୍ରମୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ପୁତ୍ରଶୋକେନ ପୀଡିତା ॥ ୬.୫୧.
ସେ, ପୁଅର ଦୁଃଖରେ ପୀଡ଼ିତ, ବାଘକୁ ଦେଖିବାକୁ ଚାଲିଗଲେ ।
ଶୋକାଗ୍ନିନାପି ସଂତପ୍ତା ନିରାଶା ପୁତ୍ରଦର୍ଶନେ
ପୁଅକୁ ଦେଖିବା ଆଶା ଛାଡ଼ି, ଶୋକର ଅଗ୍ନିରେ ଦଗ୍ଧ ହେଉଥିଲେ ।
ଅଂଧେଵ ଦୃଷ୍ଟିନିର୍ମୁକ୍ତା ପ୍ରସ୍ଖଲଂତୀ ପଦେପଦେ
ଦୃଷ୍ଟି ହରାଇଥିବା ଅନ୍ଧ ମାନେ ଯେପରି, ପ୍ରତି ପଦକୁ ଠୋକୁଥିଲେ ।
ପ୍ରସୁପ୍ତଂ ଭ୍ରମମାଣଂ ଵା ମମ ପୁତ୍ରଂ ସୁବାଲକମ୍
ମୋ ପୁଅ, ଶୁଏ କିମ୍ବା ଭ୍ରମଣ କରେ, ଏତେ ଛୋଟ ଥିଲେ ।
ଏଵଂ ପ୍ରଲପ୍ଯ ମନସା ସଂପ୍ରାପ୍ତା ତତ୍ର ଯତ୍ର ସଃ
ଏଭଳି ମନରେ ଭାବି, ସେ ଯେଉଁଠାରେ ଥିଲେ, ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ ।
ଵ୍ଯାଘ୍ରଃ କ୍ଷୁତ୍କ୍ଷାମକଣ୍ଠଶ୍ଚ ତସ୍ଯା ମାର୍ଗାଵଲୋକକଃ
ଏକ ମୃଗ, ଭୋକରେ ଗଳା ଶୁଖିଯାଇଥିବା, ତାଙ୍କର ରାସ୍ତା ଦେଖୁଥିଲା।
କୁରୁ ତୃପ୍ତିଂ ଯଥାକାମଂ ମମ ମାଂସେନ ସାଂପ୍ରତମ୍
ଏବେ ତୁମେ ମୋ ଶରୀର ଖାଇ, ଯେପରି ଇଚ୍ଛା ତେଣୁ ଭୋକ ମେଟା।
ତାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସୋଽପି ଦୁଷ୍ଟାତ୍ମା ଵୈରାଗ୍ଯଂ ପରମଂ ଗତଃ
ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ସେ ଦୁଷ୍ଟ ମନ ଥିବା ମୃଗ ମଧ୍ୟ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବିରାକ୍ତିକୁ ପାଇଲା।
ନ ହି ସତ୍ଯଵତାଂ କିଂଚିଦଶୁଭଂ ଵିଦ୍ଯତେ କ୍ଵଚିତ୍
ସତ୍ୟବାନ ଲୋକଙ୍କ ଉପରେ କେବେ ମଧ୍ୟ କିଛି ଅଶୁଭ ଘଟେନି।
ତ୍ଵଯୋକ୍ତଂ ଶପଥୈର୍ଭଦ୍ରେ ଆଗମିଷ୍ଯାମ୍ଯହଂ ପୁନଃ
ଭଲ ମହିଳା, ତୁମେ ଶପଥ କରି କହିଥିଲ, 'ମୁଁ ପୁଣି ଆସିବି।'
ସୋଽହଂ ଭଦ୍ରେ ଦୁରାଚାରୋ ନୃଶଂସୋ ଜୀଵଘାତକଃ ୬.୫୧.
କିନ୍ତୁ ମୁଁ, ଭଲ ମହିଳା, ଦୁଷ୍ଟ, ନିର୍ଦୟ ଏବଂ ପ୍ରାଣ ନେଉଥିବା ଏକ ମୃଗ।
ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଂ ମେ ମହାଭାଗେ ପାପାସ୍ଯାତିଦୁରାତ୍ମନଃ
ତେଣୁ, ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ, ଏମିତି ଦୁଷ୍ଟ ମନ ଥିବା ପାପୀ ମୋ ପାଖରୁ—
ଯେନ ମେ ସ୍ଯାତ୍ପରଂ ଶ୍ରେଯ ଇହ ଲୋକେ ପରତ୍ର ଚ
—ଏହି ଲୋକ ଓ ପରଲୋକରେ କିପରି ମୁଁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଙ୍ଗଳ ପାଇପାରିବି?
ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଂ ଧର୍ମସର୍ଵସ୍ଵଂ ସଂକ୍ଷେପାନ୍ମମ କୀର୍ତଯ
ତେଣୁ, ସମସ୍ତ ଧର୍ମର ସାରକଥା ସଂକ୍ଷେପରେ ମୋତେ କହ।
ଦ୍ଵାପରେ ଯଜ୍ଞଯୋଗଂ ଚ ଦାନମେକଂ କଲୌ ଯୁଗେ
ଦ୍ୱାପର ଯୁଗରେ ଯଜ୍ଞ ଓ ଯୋଗ, କଳିଯୁଗରେ କେବଳ ଦାନ।
ଚରାଚରାଣାଂ ଭୂତାନାମଭଯଂ ଯଃ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି
ଯିଏ ସମସ୍ତ ଚଳାଚଳ ଓ ଅଚଳ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ନିରାପଦତା ଦେଇଥାଏ—
ଅହିଂସଯା ଭଵେଦ୍ଯେଷାଂ ପ୍ରାଣଯାତ୍ରାନ୍ନପୂର୍ଵକମ୍
ଯାହାଙ୍କର ଜୀବିକା ହିଂସା ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେନାହିଁ, ସେମାନେ ଅହିଂସା ଦ୍ୱାରା ଜୀବନ ଚାଲାନ୍ତି।
ନ ହିଂସଯା ଵିନାଽସ୍ମାକଂ ଯତଃ ସ୍ଯାତ୍ପ୍ରାଣଧାରଣମ୍ ଉପଦେଶଂ ସୁଧର୍ମାଯ ହିଂସକସ୍ଯାପି ଦେହିନାମ୍
ଆମ ପାଇଁ ହିଂସା ବିନା ପ୍ରାଣ ରକ୍ଷା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ; ତଥାପି, ହିଂସା କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସତ୍ୟ ଧର୍ମର ଉପଦେଶ ଦେବା ଉଚିତ।
ଗହନେ ଯତ୍ପ୍ରଭାଵେନ ତ୍ଵଯା ମୁକ୍ତାସ୍ମ୍ଯହଂ ଧ୍ରୁଵମ୍
ଏହି ଧର୍ମର ଶକ୍ତିରେ, ଏହି ଜଙ୍ଗଲରେ, ତୁମେ ମୋତେ ନିଶ୍ଚିତ ମୁକ୍ତି ଦେଲା।
ତସ୍ଯ ତ୍ଵଂ ପ୍ରାତରୁତ୍ଥାଯ କୁରୁ ନିତ୍ଯଂ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣାମ୍
ପ୍ରତିଦିନ ସକାଳେ ଉଠି, ସେଥିରେ ସଦା ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କର।
ନାନ୍ଯସ୍ଯ କର୍ମଣଃ ଶକ୍ତିର୍ଵିଦ୍ଯତେ ତେ ନଖାଯୁଧ ୬.୫୧.
ତୁମ ପାଇଁ ଅନ୍ୟ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ, ନଖ ଅସ୍ତ୍ର ଧାରୀ।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵାଥ ସା ଧେନୁର୍ଵ୍ଯାଘ୍ରସ୍ଯାଥ ଵନାଂତିକେ
ଏପରି କହି, ଗାଈ ତାପରେ ଜଙ୍ଗଲ ଧାରରେ ମୃଗ ପାଖକୁ—
ସୋଽପି ସଂଦର୍ଶନାତ୍ତସ୍ଯ ତତ୍କ୍ଷଣାନ୍ମୁକ୍ତିମାପ୍ତଵାନ୍
ସେ ମଧ୍ୟ, ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ସେଇ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ମୁକ୍ତି ପାଇଲା।
ଶାପଂ ଦୁର୍ଵାସସା ଦତ୍ତଂ ରାଜ୍ଯଂ ସ୍ଵଂ ସହିତୈଃ ସୁତୈଃ
ଦୁର୍ବାସାଙ୍କ ଶାପରେ ମୁଁ ମୋ ପୁଅମାନେ ସହିତ ରାଜ୍ୟ ହରାଇଦେଲି।
ନୃପଃ କଲଶନାମାହଂ ହୈହଯାନ୍ଵଯସଂଭଵଃ
ମୁଁ ହେଉଛି କଳଶ ନାମକ ରାଜା, ହୈହୟ ବଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛି।
ତତଃ ପ୍ରସାଦିତେନୋକ୍ତସ୍ତେନାହଂ ନଂଦିନୀ ଯଦା
ତାପରେ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଲାପରେ, ସେ କହିଲେ—'ମୁଁ ହେଉଛି ନନ୍ଦିନୀ'।
ସା ନୂନଂ ନନ୍ଦିନୀ ତ୍ଵଂ ହି ଜ୍ଞାତା ଶାପାନ୍ତତୋ ମଯା
ଶାପ ଶେଷ ହେବା ପରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ନନ୍ଦିନୀ ବୋଲି ଚିହ୍ନିପାରିଲି।
ଯେନ ଗଚ୍ଛାମ୍ଯହଂ ଭୂଯଃ ସ୍ଵଗୃହଂ ପ୍ରତି ସତ୍ଵରମ୍
ଏହିଠାରୁ ମୁଁ ଏବେ ତ୍ୱରିତ ମୋ ଘରକୁ ପୁଣି ଫେରୁଛି।
ନଂଦିନ୍ଯୁଵାଚ ଚମତ୍କାରପୁରକ୍ଷେତ୍ରମେତତ୍ପାତକନାଶନମ୍
ନନ୍ଦିନୀ କହିଲେ: ଏହି ଚମତ୍କାର କ୍ଷେତ୍ର ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ କରେ।