ଏଵଂ ଵିନିଶ୍ଚଯଂ କୃତ୍ଵା ପଦ୍ମାନ୍ଯାଦାଯ ସତ୍ଵରମ୍
ଏପରି ନିଶ୍ଚୟ କରି, ମୁଁ ଶୀଘ୍ର ପଦ୍ମ ଫୁଲଗୁଡ଼ିକୁ ଉଠାଇଲି।
ତତଶ୍ଚାଯତନେ ତସ୍ମିନ୍ପ୍ରାପ୍ତୋଽହଂ ମୁନିପୁଂଗଵାଃ ଅଗ୍ରସ୍ଥିତୈର୍ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଠୈର୍ଜପଗୀତପରାଯଣୈଃ ॥ ୬.୪୭.
ତାପରେ, ମୁଁ ସେହି ଦେଉଳକୁ ପହଞ୍ଚିଲି, ମୁନିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ଯେଉଁଠାରେ ଦ୍ବିଜମାନେ ଆଗରେ ଦଢ଼ି, ଜପ ଓ ଗୀତରେ ଲଗିଥିଲେ।
ଏକେ ନୃତ୍ଯଂ ପ୍ରକୁର୍ଵଂତି ଗୀତମନ୍ଯେ ଜପଂ ପରେ
କିଛି ଲୋକ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିଲେ, କିଛି ଗୀତ ଗାଉଥିଲେ, ଅନ୍ୟମାନେ ଜପ କରୁଥିଲେ।
ତତଃ କଶ୍ଚିନ୍ମଯା ପୃଷ୍ଟଃ କ୍ରିଯତେ ଜାଗରୋଽତ୍ର କିମ୍
ତାପରେ, ମୁଁ କେହିକୁ ପଚାରିଲି, 'ଏଠି ଏହି ଜାଗରଣ କାହିଁକି କରାଯାଉଛି?'
ତେନୋକ୍ତମେଷ ଦେଵସ୍ଯ ମହାକାଲସ୍ଯ ଜାଗରଃ
ସେ କହିଲେ, 'ଏହା ଦେବତା ମହାକାଳଙ୍କର ଜାଗରଣ।'
ଅଦ୍ଯ ପୁଣ୍ଯତିଥିର୍ନାମ ଵୈଶାଖୀ ପୁଣ୍ଯଦା ପରା ମହାକାଲସ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯ ସୌଖ୍ଯଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତ୍ଯସଂଶଯମ୍
ଆଜି ପବିତ୍ର ତିଥି, ଯାହାକୁ ବୈଶାଖୀ କୁହାଯାଏ, ଏହା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁଣ୍ୟ ଦେଇଥାଏ; ମହାକାଳ ଦେବଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସୁଖ ମିଳେ।
ସଂତି ପଦ୍ମାନି ମେ ଯଚ୍ଛ ମୂଲ୍ଯମାଦାଯ ଭଦ୍ରକ
ମୋତେ ପଦ୍ମଗୁଡିକ ଦେଉ, ତୁମେ ତାହାର ମୂଲ୍ୟ ନେଇବା, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ।
ତତୋଽଵଧାରିତଂ ଚିତ୍ତେ ମଯା ବ୍ରାହ୍ମଣସତ୍ତମାଃ
ତାପରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ଭାବ ମୋ ମନରେ ଦୃଢ଼ ହେଇଗଲା।
ନ ମଯା ସୁକୃତଂ କିଂଚିଦନ୍ଯଦେହାଂତରେ କୃତମ୍
ମୁଁ ଆଗରୁ କୌଣସି ଜନ୍ମରେ ଭଲ କାମ କରିନାହିଁ।
ପରଂ କ୍ଷୁତ୍କ୍ଷାମକଂଠେଯଂ ଭାର୍ଯା ମେ ପ୍ରିଯଵାଦିନୀ
ମୋ ମଧୁର କଥା କହୁଥିବା ଜୀବନସଂଗୀନୀ ଖାଦ୍ୟ ଓ ପାଣିର ଅଭାବରେ ଦୁଃଖିତ।
ଏଵଂ ଚିଂତଯମାନସ୍ଯ ମମ ସା ଦଯିତା ତତଃ
ଏଭଳି ଭାବିଥିବା ବେଳେ, ସେ ମୋର ପ୍ରିୟା, ତାପରେ—
ମା ନାଥ କୁରୁ ପଦ୍ମାନାଂ ଵିକ୍ରଯଂ ଧନଲୋଭତଃ ୬.୪୭.
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଧନର ଲୋଭରେ ପଦ୍ମଗୁଡିକ ବିକ୍ରି କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନି।
ଉପଵାସୋ ବଲାଜ୍ଜାତଃ ସସ୍ଯାଭାଵାଦସଂଶଯମ୍
ଫସଲ ନଥିବାରୁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଉପବାସ ଶକ୍ତିବାନ୍ ହେଇଗଲା।
ତତ୍ରୋଭାଭ୍ଯାଂ କୃତଂ ସ୍ନାନଂ ଦିଵା ସରସି ଶୋଭନେ
ସେଠାରେ, ଦିନେ ଦୁଇଜଣେ ମିଶି ସୁନ୍ଦର ଝିଲିରେ ସ୍ନାନ କରିଥିଲୁ।
ତସ୍ମାଦ୍ଦେଵଂ ମହାକାଲଂ ପୂଜଯାମୋଽଧୁନା ଵଯମ୍
ଏହି କାରଣରୁ, ଆମେ ଏବେ ମହାକାଳ ଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା।
ତୈଃ ପଦ୍ମୈଃ ସତ୍ତ୍ଵମାସ୍ଥାଯ କୃତ୍ଵା ପୂଜାଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ
ସେହି ପଦ୍ମଗୁଡିକ ନେଇ, ଭକ୍ତିରେ ଭରି, ଆମେ ପୂଜା କରିଥିଲୁ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
କ୍ଷୁତ୍ପୀଡଯା ସମାଯାତା ନୈଵ ନିଦ୍ରା କଥଂଚନ
ଭୋକର କଷ୍ଟରେ ମୋତେ ନିଦ୍ରା କେବେ ଆସିଲା ନାହିଁ।
ତତଃ ପ୍ରଭାତସମଯେ ପ୍ରୋଦ୍ଗତେ ରଵିମଂଡଲେ
ତାପରେ, ପ୍ରଭାତ ସମୟରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦିଆ ଉଠିଥିଲା—
ଅଥ ସା ଦଯିତା ମହ୍ଯଂ ତଦାଦାଯ କଲେଵରମ୍
ସେ, ମୋ ପ୍ରିୟା, ତାପରେ ମୋ ପାଇଁ ସେହି ଦେହକୁ ଧରିଥିଲା।
ତତ୍ପ୍ରଭାଵାଦହଂ ଜାତଃ କାଂତୀନାଥୋ ମହୀପତିଃ
ସେହି ପୂଜାର ଶକ୍ତିରେ, ମୁଁ କାନ୍ତୀର ରାଜା ହେଇଗଲି।
ତତଃ ସ୍ଵଯଂଵରଂ ପ୍ରାପ୍ତା ମାଂ ଵିଜ୍ଞାଯ ନିଜଂ ପତିମ୍
ତାପରେ, ସେ ସ୍ୱୟଂବରରେ ମୋତେ ନିଜ ପତି ଭାବରେ ଚିହ୍ନି, ମୋତେ ଚୟନ କଲା।
ଏତସ୍ମାତ୍କାରଣାଦସ୍ଯ ମହାକାଲସ୍ଯ ଜାଗରମ୍ ୬.୪୭.
ଏହି କାରଣରୁ, ମହାକାଳଙ୍କ ପାଇଁ ଜାଗରଣ କରାଯାଇଥିଲା।
ଅନଯା ପ୍ରିଯଯା ସାର୍ଧଂ ପୁଷ୍ପଧୂପାନୁଲେପନୈଃ
ଏହି ପ୍ରିୟା ସହିତ, ଫୁଲ, ଧୂପ ଓ ଚନ୍ଦନ ଦେଇ—
କୃତୋ ଵିପ୍ରା ମଯା ତ୍ଵେଷ ସ ତଦା ରାତ୍ରିଜାଗରଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ମୁଁ ଉତ୍ସାହରେ ସେ ରାତିର ଜାଗରଣ କରିଥିଲି।
ଅଧୁନା ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ଯୁକ୍ତୋ ଯଥୋକ୍ତଵିଧିନା ତତଃ
ଏବେ ସେ ଭକ୍ତି ସହିତ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପ୍ରକାରରେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ କରିଥିଲେ।
ଏତଦ୍ଵଃ ସର୍ଵମାଖ୍ଯାତଂ ମଯା ସତ୍ଯଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ
ମୁଁ ଏହି ସମସ୍ତ କଥା ସତ୍ୟ ସତ୍ୟ ଆପଣମାନେଙ୍କୁ କହିଦେଲି, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ।
ପ୍ରଚକ୍ରୁର୍ଜପତେସ୍ତସ୍ଯ ସାଧୁଵାଦାନନେକଶଃ
ତାଙ୍କର ଜପକୁ ଅନେକ ଭଲ କଥା କହିକି ସେମାନେ ପୁନିପୁନି ପ୍ରଶଂସା କରିଥିଲେ।
ମହାକାଲପ୍ରସାଦେନ ନ କିଂଚିଦ୍ଦୁର୍ଲଭଂ ଭୁଵି
ମହାକାଳଙ୍କର କୃପାରେ ପୃଥିବୀରେ କିଛି ମଧ୍ୟ ଅପ୍ରାପ୍ୟ ନୁହେଁ।
ତସ୍ମାଦ୍ଵିଶେଷତଃ ସର୍ଵେ ଵର୍ଷେଵର୍ଷେ ଵଯଂ ନୃପ
ସେହିପାଇଁ, ରାଜା, ଆମେ ସମସ୍ତେ ପ୍ରତିବର୍ଷ ବିଶେଷ ଭାବରେ ଏହା କରୁଛୁ।
ତତଃ ସ ପାର୍ଥିଵସ୍ତେ ଚ ସର୍ଵ ଏଵ ଦ୍ଵିଜାତଯଃ
ତାପରେ ସେ ରାଜା ଏବଂ ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ।