ମଂକିର୍ଵୈରାଗ୍ଯମାପନ୍ନସ୍ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଗ୍ରାମଂ ଵନଂ ଯଯୌ
ମଙ୍କି ବିରାକ୍ତି ପାଇ, ଗ୍ରାମ ଛାଡ଼ି ଜଙ୍ଗଲକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ତ୍ରିକାଲଂ କୁରୁତେ ସ୍ନାନଂ ଗାଯତ୍ରୀଜପମୁତ୍ତମମ୍
ସେ ଦିନରେ ତିନିଥର ସ୍ନାନ କରି, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରୁଥିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନେଵ କାଲେ ତୁ ତେନ ମାର୍ଗେଣ ଶଂକରଃ 7.3.25.
ଏହି ସମୟରେ, ସେଇ ପଥରେ ଶଂକର ଯାଉଥିଲେ।
ସ ଦୃଷ୍ଟଃ ସହସା ତେନ ପିଂଡାରେଣ ମହାତ୍ମନା
ସେଉଁଠି, ପିଣ୍ଡାର ନାମକ ମହାତ୍ମା ସହସା ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ନ ଵୃଥା ଦର୍ଶନଂ ମେ ସ୍ଯାଦ୍ଵରୋ ମେ ଗୃହ୍ଯତାଂ ଦ୍ଵିଜ
ମୋର ଏହି ଦର୍ଶନ ଫଳହୀନ ନ ହେଉ, ମୋତେ ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ।
ଯଥା ତଥା କୁରୁ ଵିଭୋ ନାନ୍ଯନ୍ମେ ହୃଦି ଵର୍ତତେ
ମୋର ଅନୁରୋଧ ଅନୁଯାୟୀ କର, ହେ ପ୍ରଭୁ; ମୋ ହୃଦୟରେ ଅନ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ।
ଏତତ୍ପିଣ୍ଡାରକଂ ତୀର୍ଥ ମମ ନାମ୍ନା ପ୍ରସିଧ୍ଯତୁ
ଏହି ପିଣ୍ଡାରକ ମୋର ନାମରେ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଉ।
ଏତତ୍ପିଂଡାରକଂନାମ ତୀର୍ଥମତ୍ର ଭଵିଷ୍ଯତି
ଏଠାରେ ପିଣ୍ଡାରକ ନାମକ ଏକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ହେବ।
ଅହମତ୍ର ମହାଷ୍ଟମ୍ଯାଂ ନିଵେକ୍ଷ୍ଯାମି ମହାମତେ ତେ ଯାସ୍ଯଂତି ପରଂ ସ୍ଥାନଂ ଯତ୍ରାହଂ ନିତ୍ଯସଂସ୍ଥିତଃ
ହେ ମହାବୁଦ୍ଧିମାନ, ମୁଁ ଏଠାରେ ମହାଷ୍ଟମୀ ଦିନରେ ବସିବି; ଯେଉଁମାନେ ଏଠାକୁ ଆସିବେ, ସେମାନେ ସେଇ ପରମ ନିବାସକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବେ, ଯେଉଁଠାରେ ମୁଁ ସଦା ବସିଛି।
ମଂକିଃ ପିଂଡାରକସ୍ତତ୍ର ତପସ୍ତେପେ ଦିଵାନିଶମ୍
ସେଠାରେ ପିଣ୍ଡାରକ ନାମକ ମଙ୍କି ଦିନ ରାତି ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ।
ତତଃ କାଲେନ ମହତା ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଦେହଂ ଦିଵଂ ଗତଃ
ବହୁ ଦିନ ପରେ, ସେ ଦେହ ଛାଡ଼ି ଦିବ୍ୟ ଲୋକକୁ ଚଳିଗଲେ।
ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ ସ୍ନାନଂ ମନ୍ତ୍ରେଣ ଚାଚରେତ୍
ସେହିଠାରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସରେ ଏବଂ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ ସହିତ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
ରାଜେନ୍ଦ୍ର ମହିଷୀଦାନମଥାଷ୍ଟମ୍ଯାଂ ଵିଶେଷତଃ 7.3.25.
ହେ ରାଜାନାମ ରାଜା, ବିଶେଷକରି ଅଷ୍ଟମୀ ଦିନରେ ଏଠାରେ ଗାଈ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ସପ୍ତମେ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡେ ତୃତୀଯେଽର୍ବୁଦଖଣ୍ଡେ ପିଂଡାରକତୀର୍ଥମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନଂନାମ ପଂଚଵିଂଶୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି ଏକାଶୀ ହଜାର ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ସଂହିତାର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ତୃତୀୟ ଅର୍ବୁଦଖଣ୍ଡରେ 'ପିଣ୍ଡାରକ ତୀର୍ଥର ମହିମା' ବର୍ଣ୍ଣନା ନାମକ ପଞ୍ଚବିଂଶତିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।
ତସ୍ମିନ୍କନଖଲଂନାମ ପର୍ଵତେ ପାପନାଶନେ
ସେଠାରେ କନଖଳ ନାମକ ପାହାଡ଼ ଅଛି, ଯାହା ପାପକୁ ନଶ୍ୱନ କରେ।
ଶୃଣୁ ତତ୍ରାଽଭଵତ୍ପୂର୍ଵଂ ଯଦାଶ୍ଚର୍ଯଂ ମହୀପତେ
ହେ ରାଜା, ଏଠାରେ ପୂର୍ବରୁ ଯେଉଁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଘଟଣା ଘଟିଥିଲା, ସେଥିରେ କାନ ଦିଅ।
ସୂର୍ଯଗ୍ରହେ ମହୀପାଲ ତୀର୍ଥଂ କନଖଲଂ ଗତଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟଗ୍ରହଣ ସମୟରେ ରାଜା କନଖଳ ତୀର୍ଥକୁ ଗଲେ।
ପ୍ରଭୂତଂ ପତିତଂ ତୋଯେ ପ୍ରମାଦାତ୍ତସ୍ଯ ଭୂପତେଃ
ସେଠାରେ ରାଜାଙ୍କର ଅସାବଧାନତାରେ ବହୁ ସୁନା ପାଣିରେ ପଡ଼ିଗଲା।
ତତଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଗୃହଂ ପ୍ରାପ୍ତଃ ପଶ୍ଚାତ୍ତାପସମନ୍ଵିତଃ
ସ୍ନାନ କରି ସେ ଘରକୁ ଫେରିଲେ, ଏବଂ ମନେ ଦୁଃଖ ନେଇଥିଲେ।
ସ୍ନାନାର୍ଥଂ ଭାସ୍କରେ ଗ୍ରସ୍ତେ ତଂ ଚ ଦେଶମପଶ୍ଯତ
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଗ୍ରସ୍ତ ହେବାବେଳେ ସେ ପୁଣି ସ୍ନାନ ପାଇଁ ସେଠାକୁ ଗଲେ।
ସୁଵର୍ଣଂ ପତିତଂ ହସ୍ତାନ୍ନ ଚ ଲବ୍ଧଂ କଥଂଚନ
ହାତରୁ ପଡ଼ିଥିବା ସୁନା କେଭଳେ ମିଳିଲା ନାହିଁ।
ନାତ୍ର ନାଶୋଽସ୍ତି ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଇହ ଲୋକେ ପରତ୍ର ଚ
ହେ ରାଜାନାମ ରାଜା, ଏଠାରେ କେବେ ବି କୌଣସି କ୍ଷତି ନାହିଁ, ଏହି ଲୋକରେ କିମ୍ବା ପରଲୋକରେ ମଧ୍ୟ।
ଅତ୍ର କୋଟିଗୁଣଂ ଜାତଂ ସୁଵର୍ଣଂ ଯତ୍ପୁରାତନମ୍
ଏଠାରେ ପୁରୁଣା ସୁନା କୋଟିଗୁଣ ହେଇଯାଇଛି।
ତସ୍ମାତ୍ସଂଖ୍ଯା ଚ ସଂଜାତା ତଥୈଵାକଲ୍ପିତସ୍ଯ ଚ ଯତ୍ନାଚ୍ଛ୍ରାଦ୍ଧଂ କରିଷ୍ଯଂତି ସୁଵର୍ଣଂ ଚ ଵିଶେଷତଃ ॥ 7.3.26.
ଏହିଠାରେ ଗଣନା ହୋଇଛି, ଯେଉଁଠି ଅପରିମାପିତ ଥିବା ସମ୍ପତି ମଧ୍ୟ ଅଛି; ଏଠାରେ ଯଥାସମ୍ଭବ ଉତ୍ସାହରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ, ବିଶେଷକରି ସୁନା ଦ୍ୱାରା।
ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯଃ ପ୍ରଦାସ୍ଯଂତି ସଂଖ୍ଯା ତସ୍ଯ ନ ଵିଦ୍ଯତେ
ସେମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଦାନ ଦେବେ, ଏହାର ପରିମାଣ କେବେ ବି ସୀମିତ ନୁହେଁ।
ସ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଭାରତୀ ତତ୍ର ହ୍ଯାକାଶାଦୁତ୍ଥିତାଂ ନୃପ
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ରାଜା, ଭାରତୀ ଦେବୀ ଆକାଶରୁ ଉଠି ଆସିଲେ।
ଶୁଭ୍ରଂ କୋଟିଗୁଣଂ ପ୍ରାଜ୍ଯଂ ତତସ୍ତୁଷ୍ଟିଂ ସମାଗତଃ ପ୍ରଦଦୌ ଚ ଦଯାଯୁକ୍ତ ଉଦ୍ଦିଶ୍ଯ ପିତୃଦେଵତାଃ
ତାପରେ, ସେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟି ପାଇ ବଡ଼ ପବିତ୍ର ଦାନ ଦେଲେ, ଯାହା କରୁଣାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା ଏବଂ ପିତୃ ଓ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଉପହାର କରାଯାଇଥିଲା।
ତତସ୍ତସ୍ଯ ପ୍ରଭାଵେଣ ସ ଦାନସ୍ଯ ମହୀପତିଃ
ତାପରେ, ସେଇ ଦାନର ପ୍ରଭାବରେ, ସେ ରାଜା—
ତତ୍ର ଯଃ କୁରୁତେ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଗ୍ରହେ ସୂର୍ଯସ୍ଯ ଭୂମିପ
ଓ ରାଜା, ସେଠାରେ ଯେଉଁଠି ସୂର୍ଯ୍ୟର ଗ୍ରହ ଅବସ୍ଥାରେ କେହି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରେ—
ସ୍ନାନେନ ଋଷଯୋ ଦେଵାସ୍ତୁଷ୍ଟିଂ ଯାଂତି ମହୋରଗାଃ
ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ, ଋଷି, ଦେବତା ଓ ମହାନ ନାଗମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟି ପାଆନ୍ତି।