ଲଭତେ ଚେପ୍ସିତାନ୍କାମାନ୍ମାନୁଷାନ୍ଦୈଵିକାନପି
ଏବଂ ମନେ ଚାହିଥିବା ମାନବୀୟ ଓ ଦିବ୍ୟ ଇଚ୍ଛାଗୁଡିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥାଏ।
ପୁରାସୀତ୍ପାର୍ଥିଵୋ ନା୍ନା ଵିଖ୍ଯାତୋ ବଲଵର୍ଧନଃ
ପୁରୁଣା ଦିନରେ ବଳବର୍ଦ୍ଧନ ନାମକ ଏକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ରାଜା ଥିଲେ।
ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରଃ ସମୁତ୍ପନ୍ନଃ ସର୍ଵଲକ୍ଷଣସଂଯୁତଃ ଅମ୍ବୁଵୀଚିରିତି ସ୍ପଷ୍ଟଂ ସମାହୂଯ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାନ୍
ତାଙ୍କର ଏକ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲା, ସମସ୍ତ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଲକ୍ଷଣ ସହିତ, ଦ୍ବିଜ ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ଆସି ନିଜେ ତାଙ୍କୁ 'ଅମ୍ବୁବୀଚି' ଭାବରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ନାମ ଦେଲେ।
ତତଃ ସ ଵଵୃଧେ ବାଲୋ ଲାଲିତସ୍ତେନ ଭୂଭୁଜା
ସେ ଶିଶୁ ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅତି ଆଦର ସହିତ ଲାଡ଼ି ଲାଡ଼ି ଏକ ଦିନ ବଡ଼ ହେଲା।
ତତୋଽସ୍ଯ ସପ୍ତମେ ଵର୍ଷେ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ବଲଵର୍ଧନଃ
ତାଙ୍କର ସପ୍ତମ ବର୍ଷ ଆସିଲାବେଳେ, ବଳବର୍ଦ୍ଧନ—
ତତୋ ମୂକୋଽପି ବାଲୋପି ମଂତ୍ରିଭିସ୍ତସ୍ଯ ଭୂପତେଃ
ତାପରେ, ଶିଶୁ ମୁକ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ରାଜାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ—
ଏଵଂ ତସ୍ଯ ମହୀପସ୍ଯ ରାଜ୍ଯସ୍ଥସ୍ଯ ଜଡାତ୍ମନଃ
ଏଭଳି, ଅଜ୍ଞାନ ରାଜା ରାଜ୍ୟରେ ରହିଥିବାବେଳେ,
ତତୋ ଜଲଚରନ୍ଯାଯଃ ସଂପ୍ରଵୃତ୍ତୋ ମହୀତଲେ ୬.୪୬.
ତାପରେ ଜଳଚରମାନଙ୍କର ନିୟମ ପୃଥିବୀରେ ବ୍ୟାପିଗଲା।
ତତସ୍ତେ ମଂତ୍ରିଣଃ ପ୍ରୋଚୁର୍ଵସିଷ୍ଠଂ ସ୍ଵପୁରୋହିତମ୍
ତାପରେ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ତାଙ୍କର ପୁରୋହିତ ବସିଷ୍ଠଙ୍କୁ କହିଲେ,
ପଶ୍ଯ କୃତ୍ସ୍ନଂ ଧରାପୃଷ୍ଠେ ଶୂନ୍ଯତାଂ ସମୁପସ୍ଥିତମ୍
ଦେଖ, ପୃଥିବୀର ମୁହଁରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶୂନ୍ୟତା ଆସିଯାଇଛି।
ତତସ୍ତୁ ସୁଚିରଂ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ଦୀନାନ୍ପ୍ରୋଵାଚ ମଂତ୍ରିଣଃ
ତାପରେ ବସିଷ୍ଠ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧ୍ୟାନ କରି ଦୁଃଖିତ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେଙ୍କୁ କହିଲେ,
ଅସ୍ତି ସାରସ୍ଵତଂ ତୀର୍ଥଂ ସର୍ଵକାମପ୍ରଦଂ ନୃଣାମ୍
ଏଠାରେ ସାରସ୍ବତ ତୀର୍ଥ ଅଛି, ଯାହା ଲୋକଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ।
ଅଥ ତଦ୍ଵଚନାତ୍ସଦ୍ଯଃ ସ ଗତ୍ଵା ତତ୍ର ସତ୍ଵରମ୍
ଏହି କଥା ଶୁଣି ବେଳେ ସେ ତୁରନ୍ତ ଶୀଘ୍ର ଭାବେ ସେଠାକୁ ଯାଇଲେ।
ତତ୍ପ୍ରଭାଵଂ ସରସ୍ଵତ୍ଯାଃ ସ ଵିଜ୍ଞାଯ ମହୀପତିଃ
ସରସ୍ବତୀଙ୍କର ଶକ୍ତି ବିଷୟରେ ଜାଣି ରାଜା—
ତତସ୍ତୂର୍ଣଂ ସମାଦାଯ ମୃତ୍ତିକାଂ ସ ନଦୀତଟାତ୍
ତାପରେ ସେ ଦ୍ରୁତ ନଦୀ କୂଳରୁ ମାଟି ନେଲେ।
ଦଧତୀଂ ଦକ୍ଷିଣେ ହସ୍ତେ କମଲଂ ସୁମନୋହରମ୍
ସେ ତାଙ୍କର ଡାହାଣ ହାତରେ ଏକ ସୁନ୍ଦର କମଳ ଧରିଥିଲେ।
କମଣ୍ଡଲୁଂ ତଥାନ୍ଯସ୍ମିନ୍ଦିଵ୍ଯଵାରିପ୍ରପୂରିତମ୍
ଅନ୍ୟ ହାତରେ ଦିବ୍ୟ ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକ କମଣ୍ଡଳୁ ଧରିଥିଲେ।
ତତୋ ମେଧ୍ଯେ ଶିଲାପୃଷ୍ଠେ ତାଂ ନିଵେଶ୍ଯ ପ୍ରଯତ୍ନତଃ ୬.୪୬.
ତାପରେ ସେ ସେଇ ମାଟିକୁ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଏକ ପାଥର ଉପରେ ସାବଧାନରେ ରଖିଲେ।
ଚକାର ଚ ସ୍ତୁତିଂ ପଶ୍ଚାଚ୍ଛ୍ରଦ୍ଧାପୂତେନ ଚେତସା
ତାପରେ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ମନେ ସେ ପ୍ରଶଂସା କଲେ।
ସଦସଦ୍ଦେଵି ଯତ୍କିଞ୍ଚିଦ୍ବନ୍ଧମୋକ୍ଷାତ୍ମକଂ ପଦମ୍
ହେ ଦେବୀ, ଯେଉଁଠି ଯାହା କିଛି ଅଛି, ସତ୍ୟ କିମ୍ବା ଅସତ୍ୟ, ବନ୍ଧନ ଓ ମୋକ୍ଷର ସାର ଯାହା—
ସର୍ଵସ୍ଯ ସିଦ୍ଧିରୂପେଣ ତ୍ଵଂ ଜନସ୍ଯ ହୃଦି ସ୍ଥିତା
ସମସ୍ତଙ୍କ ହୃଦୟରେ ତୁମେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସିଦ୍ଧିର ରୂପେ ବସିଛ।
ଭକ୍ତିଗ୍ରାହ୍ଯାସି ଦେଵେଶି ତ୍ଵମେକା ଭୁଵନତ୍ରଯେ
ହେ ଦେବମାନ୍ୟ ଦେବୀ, ତୁମେ ଏକମାତ୍ର ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ତିନି ଭୁବନରେ ପ୍ରାପ୍ୟ।
ତ୍ଵଂ କୀର୍ତିସ୍ତ୍ଵଂ ଧୃତିର୍ମେଧା ତ୍ଵଂ ଭକ୍ତିସ୍ତ୍ଵଂ ପ୍ରଭା ସ୍ମୃତା
ତୁମେ କୀର୍ତ୍ତି, ତୁମେ ଧୃତି, ତୁମେ ବୁଦ୍ଧି, ତୁମେ ଭକ୍ତି, ତୁମେ ପ୍ରଭା ଭାବରେ ଖ୍ୟାତ।
ତୁଷ୍ଟିଃ ପୁଷ୍ଟିର୍ଵପୁଃ ପ୍ରୀତିଃ ସ୍ଵଧା ସ୍ଵାହା ଵିଭାଵରୀ
ତୁମେ ତୃପ୍ତି, ପୋଷଣ, ରୂପ, ପ୍ରେମ, ସ୍ୱଧା, ସ୍ୱାହା ଓ ରାତି।
ଲଜ୍ଜା ଶାଂତିଃ ସ୍ମୃତିର୍ଦକ୍ଷା କ୍ଷମା ଗୌରୀ ଚ ରୋହିଣୀ
ତୁମେ ଲଜ୍ଜା, ଶାନ୍ତି, ସ୍ମୃତି, ଦକ୍ଷତା, ଖ୍ଷମା, ଗୌରୀ ଓ ରୋହିଣୀ।
ବ୍ରହ୍ମାଣୀ ଵିନତା ଲକ୍ଷ୍ମୀଃ କଦ୍ରୂର୍ଦାକ୍ଷାଯଣୀ ଶିଵା
ତୁମେ ବ୍ରହ୍ମାଣୀ, ବିନତା, ଲକ୍ଷ୍ମୀ, କଦ୍ରୁ, ଦାକ୍ଷାୟଣୀ ଓ ଶିବା।
ବଲାନାଡୀ ତୁଷ୍ଟିକାଷ୍ଠା ରସନା ଚ ସରସ୍ଵତୀ
ତୁମେ ଶକ୍ତି, ପ୍ରାଣନାଳୀ, ସନ୍ତୋଷ, ଦୃଢତା, ମୁଖର ଭାଷା ଓ ସରସ୍ୱତୀ।
ଇଂଗିତଂ ନେଂଗିତଂ ତଚ୍ଚ ତଦ୍ରୂପଂ ତେ ସୁରେଶ୍ଵରି ୬.୪୬.
ଇଙ୍ଗିତ କିମ୍ବା ଅଇଙ୍ଗିତ ଯାହା କିଛି, ସେସବୁ ମଧ୍ୟ ତୁମର ରୂପ, ହେ ଦେବତାମାନ୍ୟଙ୍କ ରାଣୀ।
ଯକ୍ଷଗୁହ୍ଯକଭୂତାଶ୍ଚ ଦୈତ୍ଯା ଯେ ଚ ଵିନାଯକାଃ
ଯକ୍ଷ, ଗୁହ୍ୟକ, ଭୂତ, ଦୈତ୍ୟ ଓ ବିନାୟକମାନେ—
ତଥାନ୍ଯେଽପି ବହୁତ୍ଵାଦ୍ଯେ ନ ମଯା ପରିକୀର୍ତିତାଃ ହରଂତୁ ଦେଵତାଃ ପାପମନ୍ଯେ ତ୍ଵଂ କୀର୍ତିତାଽପି ଚ
ଏବଂ ଅନେକ ଅନ୍ୟ ଦେବତା, ଯାହାକୁ ମୁଁ ଏଠାରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରିନାହିଁ—ସେମାନେ ପାପ ଦୂର କରୁନ୍ତୁ, କିନ୍ତୁ ତୁମେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଶଂସିତ ହେଲେ ଏହି କାମ କର।