ଗୁହାମଧ୍ଯଂ ସମାସାଦ୍ଯ ନିତ୍ଯଂ ଜଗଦ୍ଧିତାଯ ଵୈ
ସେ ଗୁହାର ମଧ୍ୟଭାଗକୁ ପହଞ୍ଚି, ସଦା ସମସ୍ତ ଜଗତର ଭଲ ପାଇଁ କାମ କରନ୍ତି।
ଯସ୍ତାଂ ପଶ୍ଯତି ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଶୁକ୍ଲାଷ୍ଟମ୍ଯାଂ ସମାହିତଃ
ହେ ରାଜାଧିରାଜ, ଯେଉଁମାନେ ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ଅଷ୍ଟମୀ ତିଥିରେ ଏକାଗ୍ର ମନେ ସେଉଁଠି ଦେବୀଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି—
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ସପ୍ତମେ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡେ ତୃତୀଯେଽର୍ବୁଦଖଣ୍ଡେ କାତ୍ଯାଯନୀମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନଂନାମ ଚତୁର୍ଵିଂଶୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି, ଏକାଶୀ ହଜାର ଶ୍ଲୋକ ଥିବା ଶ୍ରୀ ସ୍କନ୍ଦ ପୁରାଣର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ତୃତୀୟ ଅର୍ବୁଦଖଣ୍ଡରେ 'କାତ୍ୟାୟନୀଙ୍କ ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନ' ନାମକ ଚବିଶତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।
ଯତ୍ର ପୂର୍ଵଂ ତପସ୍ତପ୍ତଂ ମଂକିନା ବ୍ରାହ୍ମଣେନ ଚ
ଯେଉଁଠି ପୂର୍ବରୁ ମଙ୍କି ଓ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ—
ପୁରା ମଂକିରଭୂଦ୍ଵିପ୍ରୋ ନାମମାତ୍ରେଣ ଭୂପତେ
ପୁରୁଣା ଦିନରେ, ହେ ରାଜା, ମଙ୍କି କେବଳ ନାମରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଥିଲେ।
ଅଥାସୌ ପର୍ଵତେ ରମ୍ଯେ ଲୋକାନାଂ ନୃପସତ୍ତମ
ତାପରେ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା, ସେ ଏକ ସୁନ୍ଦର ପାହାଡ଼ରେ ବସିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
କସ୍ଯଚିତ୍ତ୍ଵଥ କାଲସ୍ଯ ତେନ ଵିତ୍ତମୁପାର୍ଜିତମ୍
କିଛି ସମୟ ପରେ, ସେଠି ସେ ଧନ ସଂଗ୍ରହ କଲେ।
ତତସ୍ତଦ୍ଦମଯାମାସ ଗୋଯୁଗଂ ନୃପସତ୍ତମ
ତାପରେ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା, ସେ ଗୋଯୁଗ ଦମନ କଲେ।
ନିବଦ୍ଧମୁଷ୍ଟ୍ରମାସାଦ୍ଯ ଗ୍ରୀଵାଦେଶେ ବଲାତ୍ସ୍ଥିତମ୍
ଏକ ବାନ୍ଧା ଉଠକୁ ଧରି, ଗଳା ଉପରେ ଜୋରକରି ରଖିଲେ।
ଗୋଯୁଗେନ ହି ଗ୍ରୀଵାଯାଂ ଲମ୍ବମାନେନ ଭୂପତେ
ହେ ରାଜା, ଗୋଯୁଗ ଗଳାରେ ଲଟକୁଥିବାବେଳେ—
ମଂକିର୍ଵୈରାଗ୍ଯମାପନ୍ନସ୍ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଗ୍ରାମଂ ଵନଂ ଯଯୌ
ମଙ୍କି ବିରାକ୍ତି ପାଇ, ଗ୍ରାମ ଛାଡ଼ି ଜଙ୍ଗଲକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ତ୍ରିକାଲଂ କୁରୁତେ ସ୍ନାନଂ ଗାଯତ୍ରୀଜପମୁତ୍ତମମ୍
ସେ ଦିନରେ ତିନିଥର ସ୍ନାନ କରି, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରୁଥିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନେଵ କାଲେ ତୁ ତେନ ମାର୍ଗେଣ ଶଂକରଃ 7.3.25.
ଏହି ସମୟରେ, ସେଇ ପଥରେ ଶଂକର ଯାଉଥିଲେ।
ସ ଦୃଷ୍ଟଃ ସହସା ତେନ ପିଂଡାରେଣ ମହାତ୍ମନା
ସେଉଁଠି, ପିଣ୍ଡାର ନାମକ ମହାତ୍ମା ସହସା ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ନ ଵୃଥା ଦର୍ଶନଂ ମେ ସ୍ଯାଦ୍ଵରୋ ମେ ଗୃହ୍ଯତାଂ ଦ୍ଵିଜ
ମୋର ଏହି ଦର୍ଶନ ଫଳହୀନ ନ ହେଉ, ମୋତେ ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ।
ଯଥା ତଥା କୁରୁ ଵିଭୋ ନାନ୍ଯନ୍ମେ ହୃଦି ଵର୍ତତେ
ମୋର ଅନୁରୋଧ ଅନୁଯାୟୀ କର, ହେ ପ୍ରଭୁ; ମୋ ହୃଦୟରେ ଅନ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ।
ଏତତ୍ପିଣ୍ଡାରକଂ ତୀର୍ଥ ମମ ନାମ୍ନା ପ୍ରସିଧ୍ଯତୁ
ଏହି ପିଣ୍ଡାରକ ମୋର ନାମରେ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଉ।
ଏତତ୍ପିଂଡାରକଂନାମ ତୀର୍ଥମତ୍ର ଭଵିଷ୍ଯତି
ଏଠାରେ ପିଣ୍ଡାରକ ନାମକ ଏକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ହେବ।
ଅହମତ୍ର ମହାଷ୍ଟମ୍ଯାଂ ନିଵେକ୍ଷ୍ଯାମି ମହାମତେ ତେ ଯାସ୍ଯଂତି ପରଂ ସ୍ଥାନଂ ଯତ୍ରାହଂ ନିତ୍ଯସଂସ୍ଥିତଃ
ହେ ମହାବୁଦ୍ଧିମାନ, ମୁଁ ଏଠାରେ ମହାଷ୍ଟମୀ ଦିନରେ ବସିବି; ଯେଉଁମାନେ ଏଠାକୁ ଆସିବେ, ସେମାନେ ସେଇ ପରମ ନିବାସକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବେ, ଯେଉଁଠାରେ ମୁଁ ସଦା ବସିଛି।
ମଂକିଃ ପିଂଡାରକସ୍ତତ୍ର ତପସ୍ତେପେ ଦିଵାନିଶମ୍
ସେଠାରେ ପିଣ୍ଡାରକ ନାମକ ମଙ୍କି ଦିନ ରାତି ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ।
ତତଃ କାଲେନ ମହତା ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଦେହଂ ଦିଵଂ ଗତଃ
ବହୁ ଦିନ ପରେ, ସେ ଦେହ ଛାଡ଼ି ଦିବ୍ୟ ଲୋକକୁ ଚଳିଗଲେ।
ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵପ୍ରଯତ୍ନେନ ସ୍ନାନଂ ମନ୍ତ୍ରେଣ ଚାଚରେତ୍
ସେହିଠାରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସରେ ଏବଂ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ ସହିତ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
ରାଜେନ୍ଦ୍ର ମହିଷୀଦାନମଥାଷ୍ଟମ୍ଯାଂ ଵିଶେଷତଃ 7.3.25.
ହେ ରାଜାନାମ ରାଜା, ବିଶେଷକରି ଅଷ୍ଟମୀ ଦିନରେ ଏଠାରେ ଗାଈ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତିସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ସପ୍ତମେ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡେ ତୃତୀଯେଽର୍ବୁଦଖଣ୍ଡେ ପିଂଡାରକତୀର୍ଥମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନଂନାମ ପଂଚଵିଂଶୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି ଏକାଶୀ ହଜାର ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ସଂହିତାର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ତୃତୀୟ ଅର୍ବୁଦଖଣ୍ଡରେ 'ପିଣ୍ଡାରକ ତୀର୍ଥର ମହିମା' ବର୍ଣ୍ଣନା ନାମକ ପଞ୍ଚବିଂଶତିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।
ତସ୍ମିନ୍କନଖଲଂନାମ ପର୍ଵତେ ପାପନାଶନେ
ସେଠାରେ କନଖଳ ନାମକ ପାହାଡ଼ ଅଛି, ଯାହା ପାପକୁ ନଶ୍ୱନ କରେ।
ଶୃଣୁ ତତ୍ରାଽଭଵତ୍ପୂର୍ଵଂ ଯଦାଶ୍ଚର୍ଯଂ ମହୀପତେ
ହେ ରାଜା, ଏଠାରେ ପୂର୍ବରୁ ଯେଉଁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଘଟଣା ଘଟିଥିଲା, ସେଥିରେ କାନ ଦିଅ।
ସୂର୍ଯଗ୍ରହେ ମହୀପାଲ ତୀର୍ଥଂ କନଖଲଂ ଗତଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟଗ୍ରହଣ ସମୟରେ ରାଜା କନଖଳ ତୀର୍ଥକୁ ଗଲେ।
ପ୍ରଭୂତଂ ପତିତଂ ତୋଯେ ପ୍ରମାଦାତ୍ତସ୍ଯ ଭୂପତେଃ
ସେଠାରେ ରାଜାଙ୍କର ଅସାବଧାନତାରେ ବହୁ ସୁନା ପାଣିରେ ପଡ଼ିଗଲା।
ତତଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଗୃହଂ ପ୍ରାପ୍ତଃ ପଶ୍ଚାତ୍ତାପସମନ୍ଵିତଃ
ସ୍ନାନ କରି ସେ ଘରକୁ ଫେରିଲେ, ଏବଂ ମନେ ଦୁଃଖ ନେଇଥିଲେ।
ସ୍ନାନାର୍ଥଂ ଭାସ୍କରେ ଗ୍ରସ୍ତେ ତଂ ଚ ଦେଶମପଶ୍ଯତ
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଗ୍ରସ୍ତ ହେବାବେଳେ ସେ ପୁଣି ସ୍ନାନ ପାଇଁ ସେଠାକୁ ଗଲେ।