ତଦା ନିଷ୍କ୍ରାମତି ଶ୍ରେଷ୍ଠଂ କମଲଂ ଜଲମଧ୍ଯତଃ
ସେତେବେଳେ, ଜଳ ମଧ୍ୟରୁ ସବୁଠାରୁ ଉତ୍ତମ ପଦ୍ମଟିଏ ବାହାରି ଆସିଲା।
ତନ୍ମଧ୍ଯେଂଽଗୁଷ୍ଠମାତ୍ରସ୍ତୁ ପୁରୁଷୋ ଦୃଶ୍ଯତେ ଜନୈଃ
ସେହି ପଦ୍ମ ମଧ୍ୟରେ, ଏକ ଅଙ୍ଗୁଠି ପରିମାଣର ଲୋକଟିଏ ଲୋକମାନେ ଦେଖିଲେ।
ଏତସ୍ମାତ୍କାରଣାତ୍ସ୍ନାତ୍ଵା ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରୋ ମହାମୁନିଃ
ଏହି କାରଣରୁ, ମହାମୁନି ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ସ୍ନାନ କଲେ।
ତସ୍ଯୈଵଂ ଵୀକ୍ଷମାଣସ୍ଯ ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରସ୍ଯ ଧୀମତଃ ୬.୪୫.
ଏପରି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖୁଥିବା ବୁଦ୍ଧିମାନ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କୁ,
ଅତ୍ଯଂତଂ ମୃଗଯାଶ୍ରାଂତୋ ହତ୍ଵା ମୃଗଗଣାନ୍ବହୂନ୍
ବନରେ ଅନେକ ହରିଣ ମାରି, ଶିକାରରେ ଦୁର୍ବଳ ଓ କ୍ଲାନ୍ତ ହୋଇ,
ସିଂହାନ୍ଵ୍ଯାଘ୍ରାନ୍ଵୃକାଂଶ୍ଚୈଵ ହିଂସାନାରଣ୍ଯଚାରିଣଃ
ସେ ସିଂହ, ବାଘ ଓ ନିଆଳିଆ ଓଠାରେ ଘୁରୁଥିବା ନିର୍ଦୟ ପଶୁମାନେକୁ ମଧ୍ୟ ମାରିଥିଲା।
ଅଥାପଶ୍ଯଦ୍ଦ୍ରୁମୋପାଂତେ ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରଂ ମୁନୀଶ୍ଵରମ୍
ତାପରେ, ଗଛ ତଳେ ସେ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ଦେଖିଲା।
ତତସ୍ତଂ ପ୍ରଣିପତ୍ଯୋଚ୍ଚୈରଵତୀର୍ଯ ତୁରଂଗମାତ୍
ଏହାପରେ, ଘୋଡ଼ାରୁ ଅବତରି, ସେ ଉଞ୍ଚରେ ଶିର ନମାଇ ନମସ୍କାର କଲା।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ତୋଯାତ୍କମଲଂ ତଦ୍ଵିନିର୍ଗତମ୍
ଏହି ସମୟରେ, ପଦ୍ମଟିଏ ପୁଣି ଜଳ ମଧ୍ୟରୁ ବାହାରିଲା।
ତଦ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସ ମହୀପାଲଃ ପଦ୍ମମତ୍ଯଦ୍ଭୁତଂ ମହତ୍
ସେ ବଡ଼ ଓ ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ପଦ୍ମ ଦେଖି, ରାଜା ଚମକିଗଲେ।
ସ୍ପୃଷ୍ଟମାତ୍ରେ ତତସ୍ତସ୍ମିନ୍କମଲେ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମାଃ
ଉତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ସେହି ପଦ୍ମକୁ ଛୁଇଁବା ସହିତ,
ତଂ ଶବ୍ଦଂ ସ ମହୀପାଲଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ମୂର୍ଛାମୁପାଵିଶତ୍
ସେ ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ରାଜା ଅଚେତନ ହୋଇ ପଡ଼ିଲେ।
ତତଃ କୃଚ୍ଛ୍ରେଣ ମହତା କର୍ଷିତଃ ସଲିଲାଦ୍ବହିଃ
ତାପରେ, ବହୁ କଷ୍ଟରେ ସେ ଜଳରୁ ବାହାର କରାଗଲେ।
ତତସ୍ତୀରଂ ସମାସାଦ୍ଯ କୃଚ୍ଛ୍ରାତ୍ପ୍ରାପ୍ଯାଥ ଚେତନାମ୍ ୬.୪୫.
ତାପରେ, ତୀରକୁ ପହଞ୍ଚି, ବହୁ କଷ୍ଟରେ ସେ ହୁଷ ଆଣିଲେ।
ତତୋ ଵିଷାଦମାପନ୍ନୋ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତାଦୃଙ୍ନିଜଂ ଵପୁଃ
ଏହାପରେ, ନିଜ ଦେହକୁ ଏପରି ଅବସ୍ଥାରେ ଦେଖି, ସେ ଦୁଃଖିତ ହେଲେ।
ଅଥ ଗତ୍ଵା ମୁନେଃ ପାର୍ଶ୍ଵେ ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରସ୍ଯ ଭୂମିପଃ
ତାପରେ, ରାଜା ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ମୁନିଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ।
ଭଗଵନ୍ପଶ୍ଯ ମେ ଜାତଂ ଯାଦୃଶଂ ଵପୁରେଵ ହି
"ଭଗବନ୍, ଦୟାକରି ଦେଖନ୍ତୁ, ମୋ ଦେହକୁ କଣ ହେଇଯାଇଛି!"
ତତ୍କିଂ ପାନୀଯଦୋଷୋ ଵା କିଂ ଵା ଭୂମେର୍ମୁନୀ ଶ୍ଵର
"ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହା କି ଜଳର ଦୋଷ କିମ୍ବା ମାଟିର କିଛି ଦୋଷ ତ?"
ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟେନ ରଵିର୍ମଧ୍ଯେ ସ୍ଵଯଂ ଯସ୍ଯ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତଃ
ଯେତେବେଳେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ନିଜେ ମଧ୍ୟରେ ଅବସ୍ଥିତ ଥାଆନ୍ତି ଏବଂ ଖାଦ୍ୟର ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଯାଏ,
ଯଦା ସ୍ଯାତ୍କୃତ୍ତିକାଯୋଗଃ କାର୍ତିକେ ମାସି ପାର୍ଥିଵ
ହେ ରାଜା, କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ କୃତ୍ତିକା ନକ୍ଷତ୍ରର ଯୋଗ ହେଉଥିବାବେଳେ,
ତଦିଦଂ ପୁଷ୍କରଂ ଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ଭଵାନ୍ଯତ୍ର ଶ୍ରମାତୁରଃ
ସେତେବେଳେ ଏହି ପୁଷ୍କର ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହୁଏ; ଏଠାରେ ଯେଉଁଠି କେହି କ୍ଲାନ୍ତ ହୋଇଥାଏ,
ଏତଦ୍ଵୀକ୍ଷ୍ଯ ନରୋ ହ୍ଯତ୍ର ସ୍ନାନଂ କୁର୍ଯାଜ୍ଜଲାଶଯେ
ଏହା ଦେଖି, ଏଠାରେ ଜଳାଶୟରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ୍ ମଣିଷଙ୍କର।
ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟେନ ତ୍ଵଯା ରାଜନ୍ହରଣାଯ ହି କେଵଲମ୍
ଏହି ଅବଶିଷ୍ଟ ଦ୍ୱାରା, ହେ ରାଜା, ତୁମେ କେବଳ ଦୁଃଖ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ଏହା କରିବା ଉଚିତ୍।
ବୃହଦ୍ବଲ ଉଵାଚ କଥଂ ମେ ସ୍ଯାନ୍ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ କୁଷ୍ଠଵ୍ଯାଧିପରିକ୍ଷଯଃ ୬.୪୫.
ବୃହଦ୍ବଳ ପଚାରିଲେ: ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, କିପରି ମୁଁ କୁଷ୍ଠ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇପାରିବି?
ତତଃ ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯସି ସଂସିଦ୍ଧିଂ କୁଷ୍ଠନାଶସମୁଦ୍ଭଵାମ୍
ତାପରେ ତୁମେ ସଫଳତା ଲାଭ କରିବ, କୁଷ୍ଠ ନାଶ ହେବାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ସ ମୁନେର୍ଵାକ୍ଯଂ ଭୂମିପାଲୋ ବୃହଦ୍ବଲଃ
ମୁନିଙ୍କର ଏହି କଥା ଶୁଣି, ରାଜା ବୃହଦ୍ବଳ
ଅର୍ଚଯାମାସ ଵିଧିଵତ୍ପୁଷ୍ପଧୂପାନୁଲେପନୈଃ
ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଫୁଲ, ଧୂପ ଓ ଚନ୍ଦନ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କଲେ।
ଉପଵାସପରୋ ଭୂତ୍ଵା ରକ୍ତଚନ୍ଦନସଂଯୁତୈଃ
ଉପବାସରେ ଲାଗିରହି, ରକ୍ତଚନ୍ଦନ ସହିତ ପୂଜା କଲେ।
ତତଃ ସଂଵତ୍ସରସ୍ଯାଂତେ ସ ବଭୂଵ ମହୀପତିଃ
ତାପରେ ବର୍ଷ ଶେଷରେ ସେ ରାଜା
ତତଃ ସ୍ଵଂ ରାଜ୍ଯମାସାଦ୍ଯ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଭୋଗାନନେକଶଃ
ପୁନି ନିଜ ରାଜ୍ୟ ପାଇ, ଅନେକ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କଲେ।