ସ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵାଽଦୃଷ୍ଟପୂର୍ଵାଂ ତାଂ ମାର୍ଗପୃଚ୍ଛାକୃତେ ତତଃ
ମୁନି, ପୂର୍ବେ କେବେ ଦେଖିନଥିବା ସେଉଠି ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ରାସ୍ତା ପଚାରିଲେ।
ଉଵାଚ ଦେଶଂ ତାଂ ପୃଚ୍ଛନ୍ସ୍ତ୍ରୀଧର୍ମାଂଶ୍ଚ ଵିଶେଷତଃ
ସେ ତାଙ୍କୁ ଦେଶ ବିଷୟରେ, ଏବଂ ବିଶେଷକରି ଜନାନୀମାନଙ୍କର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ବିଷୟରେ ପଚାରିଲେ।
ସଦୈଵ ଵାସୁଦେଵସ୍ଯ ଭକ୍ତିଶ୍ଚାଵ୍ଯଭିଚାରିଣୀ ଚାରିତ୍ରଵିନଯୋପେତା ସର୍ଵଦା ପ୍ରିଯଵାଦିନୀ ॥ ୬.୪୨.
ତୁମର ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସଦା ଅଟୁଟ ଅଛି କି? ଚରିତ୍ର ଓ ବିନୟ ସହିତ ତୁମେ ସବୁବେଳେ ମିଠା କଥା କହୁଛ କି?
କଚ୍ଚିତ୍ତ୍ଵଂ ସର୍ଵଦାଭୀଷ୍ଟା ପତ୍ଯୁର୍ଦାନୈସ୍ତଥାର୍ଚ୍ଚନୈଃ
ତୁମେ ସଦା ଉପହାର ଓ ପୂଜା ଦ୍ୱାରା ତୁମ ପତିଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରୁଛ କି?
କଚ୍ଚିଦ୍ଭର୍ତରି ସଂସୁପ୍ତେ ତ୍ଵଂ ନିଶଵଶମେଷ୍ଯସି
ପତି ଶୋଇଥିବାବେଳେ, ରାତିରେ ତୁମେ ଜାଗି ରହୁଛ କି?
କଚ୍ଚିତ୍ପ୍ରାତଃ ସମୁତ୍ଥାଯ କରୋଷି ଗୃହମାର୍ଜନମ୍
ପ୍ରଭାତେ ଉଠି, ଘର ସଫା କରୁଛ କି?
କଚ୍ଚିଦେଵାନ୍ନମସ୍କୃତ୍ଯ ଗୁରୁଂ ଚ ତଦନଂତରମ୍
ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ପରେ ଗୁରୁଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଉଛ କି?
କଚ୍ଚିଦସ୍ତଂଗତେ ସୂର୍ଯେ ନାନ୍ନମଶ୍ନାସି ଭାଭିନି
ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳା, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅସ୍ତ ହେବା ପରେ ତୁମେ ଖାଦ୍ୟ ଖାଉନାହାଁତ କି?
କଚ୍ଚିତ୍ପିବସି ପାନୀଯଂ ସପ୍ତଵାରଵିଶୋଧିତମ୍ [। ନିବିଡେନ ସ୍ଵଵସ୍ତ୍ରେଣ ପାଲଯଂତୀ ଜଲୋଦ୍ଭଵାନ୍॥ ୨୬. ଯୂକାମତ୍କୁଣଦଂଶାଦୀନ୍ପୁତ୍ରଵତ୍ପରିରକ୍ଷସି
ସପ୍ତଥର ପରିଶୁଧ୍ଧ କରାଯାଇଥିବା ପାଣି ତୁମେ ନିଜ ବସ୍ତ୍ରରେ ଛାଣି ପିଉଛ କି? ଜଳରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଯେଉଁଠିକି ଉଠି, ଯେପରିକି ଉକୁଣ, ମାଟିଆ, ମାଛି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ, ସେମାନଙ୍କୁ ନିଜ ସନ୍ତାନ ପରି ରକ୍ଷା କରୁଛ କି?
କଚ୍ଚିତ୍ସାଧୁମୁଖାନ୍ନିତ୍ଯଂ ଶିଵଧର୍ମଂ ସୁଭକ୍ତିତଃ
ସଦା ଉତ୍ତମମନ୍ତିରେ ଥାଇ, ଶିବଙ୍କ ଧର୍ମକୁ ଭକ୍ତିଭାବରେ ପାଳନ କରୁଛ କି?
କ୍ଵଚିଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵାଽଽଗମଂ ପୁଣ୍ଯଂ ପ୍ରକରୋଷି ଚ ପୂଜନମ୍
କେବେ କେବେ ତୁମେ କି ପୁଣ୍ୟ ଧର୍ମର କଥା ଶୁଣି, ତାହା ଅନୁଯାୟୀ ପୂଜା କରୁଛ?
କଚ୍ଚିତ୍ପୁରାଣଶାସ୍ତ୍ରାଣି ପ୍ରଣୀତାନି ଜନେଶ୍ଵରୈଃ ୬.୪୨.
ପୁରୁଣା ଶାସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକ, ଯେଉଁମାନେ ମହାନ ଲୋକମାନେ ରଚନା କରିଛନ୍ତି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ କି ତୁମେ ଅଧ୍ୟୟନ କରୁଛ?
ଯଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସର୍ଵ ଶାସ୍ତ୍ରାଣି ନିଷ୍କ୍ରଯଂ ନ ପ୍ରଯଚ୍ଛତି
ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ର ଶୁଣିବା ପରେ କିଏ ଅପେକ୍ଷିତ ଦକ୍ଷିଣା ଦେଉନାହିଁ?
କଚ୍ଚିଚ୍ଛିଵାଲଯେ ନୃତ୍ଯଗୀତଵାଦ୍ଯାଦିକାଃ କ୍ରିଯାଃ
ଶିବ ମନ୍ଦିରରେ ନୃତ୍ୟ, ଗୀତ, ବାଦ୍ୟ ଓ ଏପରି କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକ କି ହୁଏ?
କଚ୍ଚିତ୍ପ୍ରାଵରଣଂ ଵସ୍ତ୍ରଂ ସୁଭଗେ ସର୍ଵମେଵ ଚ
ଶୁଭେ, ଆବଶ୍ୟକ ହେଲେ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଜାମାକପଡ଼ା ଓ ଆବରଣ ଦେଉଛ କି?
ଵୃଥା ପର୍ଯଟନଂ ନିତ୍ଯଂ କଚ୍ଚିନ୍ନ ପରମଂଦିରେ
ତୁମେ କି ନିର୍ବିଶେଷ ଭାବେ ଘୁରୁଛ, କିନ୍ତୁ କେବେ ମଧ୍ୟ ପରମ ମନ୍ଦିରକୁ ପ୍ରବେଶ କରୁନାହାଁ?
କଚ୍ଚିନ୍ନାଶ୍ନାସି ଭଦ୍ରେ ତ୍ଵଂ ସ୍ଵଭର୍ତରି ବୁଭୁକ୍ଷିତେ
ଭଦ୍ରେ, ତୁମର ସ୍ୱାମୀ ଭୁକ୍ତି ଅଛନ୍ତିବେଳେ ତୁମେ କି ଖାଉଛ?
କଚ୍ଚିତ୍ପ୍ରକୁପିତେ କାଂତେ ନୋତ୍ତରାଣି ପ୍ରଯଚ୍ଛସି
ତୁମର ପ୍ରିୟଜନ କ୍ରୁଧ୍ଧ ହେଲେ, ତୁମେ କି ତାଙ୍କୁ କଠୋର କଥା କହୁନାହାଁ?
କଚ୍ଚିତ୍ତ୍ଵଂ ପ୍ରୋଷିତେ କାଂତେ ମଲିନାଂବରଧାରିଣୀ
ତୁମର ପ୍ରିୟଜନ ଦୂରେ ଥିଲେ, ତୁମେ କି ମେଳ ନଥିବା କପଡ଼ା ପିନ୍ଧୁଛ?
କଚ୍ଚିନ୍ମଂଦିରପୃଷ୍ଠେ ତ୍ଵଂ ନ ଧତ୍ସେ ଭିନ୍ନଭାଜନମ୍
ମନ୍ଦିର ପଛେ କି ତୁମେ ଭାଙ୍ଗିଥିବା ପାତ୍ର ରଖୁଛ?
କଚ୍ଚିନ୍ନ କୁରୁଷେ ମୈତ୍ରୀଂ ବଂଧକୀଭିଃ ସମଂ ଶୁଭେ ୬.୪୨.
ଶୁଭେ, ବେଶ୍ୟାମାନଙ୍କ ସହିତ କି ତୁମେ ସଂଗତି କରୁନାହାଁ?
କଞ୍ଚିଦ୍ଦଧାସି ନିତ୍ଯଂ ତ୍ଵଂ ମୁଖଂ କୁଂକୁମରଂଜିତମ୍
ତୁମେ କି ସବୁବେଳେ ମୁହଁକୁ କୁଙ୍କୁମ ଲଗାଉଛ?
ଇତି ଶ୍ରୀସ୍କାଂଦେ ମହାପୁରାଣ ଏକାଶୀତି ସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାଂ ଷଷ୍ଠେ ନାଗରଖଣ୍ଡେ ହାଟକେଶ୍ଵରକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ଯେ ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରକୁଣ୍ଡୋତ୍ପତ୍ତିଵୃତ୍ତାନ୍ତେ ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରମେନକାସମାଗମଵର୍ଣନଂନାମ ଦ୍ଵିଚତ୍ଵାରିଂଶୋ ଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଭାବେ, ଶ୍ରୀସ୍କାନ୍ଦ ପୁରାଣର ଏକାଶୀ ହଜାର ଶ୍ଲୋକ ଥିବା ସଂହିତାର ଛଅଟିଏ ଖଣ୍ଡ ମଧ୍ୟରେ, ନାଗର ଖଣ୍ଡର ହାଟକେଶ୍ୱର କ୍ଷେତ୍ରର ମହିମା ଓ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର କୁଣ୍ଡର ଉତ୍ପତ୍ତି କଥାରେ, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ଓ ମେନକାଙ୍କର ମିଳନ ବର୍ଣ୍ଣନା ନାମକ ବିଅଠିଏଁ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।
ସ୍ଵେଚ୍ଛାଚାରଵିହାରିଣ୍ଯୋ ଵଯଂ ଵେଶ୍ଯା ଦିଵୌକସାମ୍
ଆମେ ସ୍ୱେଚ୍ଛାରେ ଚଳାଚଳ କରୁଥିବା ଦେବତାମାନଙ୍କର ବେଶ୍ୟା।
ସ ତ୍ଵଂ ଵଦ ମହାଭାଗ କସ୍ମାଦ୍ଦେଶାତ୍ସମାଗତଃ
ଏହିପରି ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ତୁମେ କେଉଁ ଦେଶରୁ ଆସିଛ?
ତ୍ଵାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵାହଂ ମହାଭାଗ କାମଦେଵ ସମାକୃତିମ୍
ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେଖି, ମନେ କରୁଛି କାମଦେବଙ୍କ ସ୍ୱରୂପ ଦେଖୁଛି।
ତସ୍ମାଦ୍ଭଜସ୍ଵ ମାଂ ରକ୍ତାଂ ନୋ ଚେଦ୍ଯାସ୍ଯାମି ସଂକ୍ଷଯମ୍ ତତଃ ସ୍ତ୍ରୀଵଧପାପେନ ଲିପ୍ଯସେ ତ୍ଵଂ ନ ସଂଶଯଃ
ତେଣୁ, ମୋତେ ଯିଏ ଭଲପାଉଛି, ସେଥିରେ ଏକତା ହେଉ। ନହେଲେ, ମୁଁ ନଷ୍ଟ ହେଇଯିବି, ତୁମେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ନାରୀହତ୍ୟାର ପାପରେ ଲିପ୍ତ ହେବ।
ମୂର୍ଖାଃ କାମଵିଧୌ ଭଦ୍ରେ ନିରତାଃ ଶିଵଶାସନେ
ଭଦ୍ରେ, ମୂର୍ଖମାନେ କାମରେ ଲିନ ରହନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଶିବଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ନୁହେଁ।
ସର୍ଵେଷାଂ ଵ୍ରତିନାଂ ମୂଲଂ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯମୁଦାହୃତମ୍
ସମସ୍ତ ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍ ବ୍ରତର ମୂଳ ହେଉଛି ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ, ଏହି କଥା କହାଯାଇଛି।
ଅପି ଵର୍ଷଶତଂ ସାଗ୍ରଂ ଯତ୍ତପଃ କୁରୁତେ ଵ୍ରତୀ
ଯଦିଓ କେହି ବ୍ରତୀ ଏକ ଶତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତପସ୍ୟା କରେ,