ଅଥ ତେ ବ୍ରାହ୍ମଣା ଜ୍ଞାତ୍ଵା ସୁଶୀଲେନ ଵସୁନ୍ଧରା
ତାପରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଜାଣିଲେ ଯେ ସୁଶୀଳ ଜମି ଦେଇଛନ୍ତି।
ସର୍ଵେ କୋପସମାଯୁକ୍ତାଃ ସୁଶୀଲଂ ପ୍ରତି ତେ ଦ୍ଵିଜାଃ
ସମସ୍ତ ଦ୍ବିଜମାନେ କ୍ରୋଧରେ ଭରି, ସୁଶୀଳଙ୍କ ବିରୋଧରେ ହୋଇଗଲେ।
ତତଃ ପ୍ରୋଚୁଃ ସମାସାଦ୍ଯ ଯେନ ଶପ୍ତା ଦୁରାତ୍ମନା
ତାପରେ, ସେମାନେ ଯାହାଁଠାରୁ ଶାପ ପାଇଥିଲେ, ସେଠାକୁ ଗଲେ ଏବଂ କଥା କହିଲେ।
ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵମପି ଚାସ୍ମାକଂ ବାହ୍ଯ ଏଵ ଭଵିଷ୍ଯସି
ତେଣୁ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଆମ ସମ୍ପୃକ୍ତିରୁ ବାହାରେ ରହିବ।
ଏଷୋଽପି ତାପସୋ ଦୁଷ୍ଟୋ ଯଃ କରୋତି ଶିଵାଲଯମ୍ ॥। ନୈଵ ତସ୍ଯ ଭଵେତ୍ସିଦ୍ଧିଶ୍ଚାପି ଵର୍ଷଶତୈରପି
ଏହି ତାପସ ମଧ୍ୟ ଦୁଷ୍ଟ, ଯିଏ ଶିବଙ୍କ ମନ୍ଦିର ତିଆରି କରୁଛି; ସେ କେବେ ମଧ୍ୟ ସଫଳତା ପାଇବ ନାହିଁ, ଶତବର୍ଷ ଚେଷ୍ଟା କଲେ ମଧ୍ୟ।
ତଥା କୀର୍ତିକୃତାଂ ଲୋକେ କୀର୍ତନଂ କ୍ରିଯତେ ନରୈଃ
ଏଭଳି ଭାବରେ, ଯେଉଁମାନେ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କୀର୍ତି ଆଣନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ଲୋକେ ଗାନ କରନ୍ତି।
ଏଷ ଦୁଃଶୀଲସଂଜ୍ଞୋ ଵୈ ତଵ ନାମ୍ନା ଭଵିଷ୍ଯତି ୬.୩୭.
ଏହିଜଣେ ତୁମ ନାମରେ 'ଦୁଃଶୀଳ' ବୋଲି ଖ୍ୟାତି ପାଇବ, ଅର୍ଥାତ ଖରାପ ଚରିତ୍ର ଥିବା।
ଯସ୍ମାତ୍ସୌହୃଦନିର୍ମୁକ୍ତାଃ କୃତାସ୍ତେନ ଵଯଂ ଦ୍ଵିଜାଃ
ଯେହেতୁ ସେ ଆମ ସମ୍ପ୍ରୀତିକୁ ଛିନିନେଇଛି, ଓ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ଆମେ ଏହି ଦୁଃଖ ଭୋଗୁଛୁ।
ତସ୍ମାଦେଷୋଽପି ପାପାତ୍ମା ଭଵିଷ୍ଯତି ସ କୋପଭାକ୍
ତେଣୁ, ଏହି ପାପୀ ମଧ୍ୟ କ୍ରୋଧରେ ଆବେଶିତ ହେବ।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵାଥ ତେ ଵିପ୍ରାଃ କୋପସଂରକ୍ତଲୋଚନାଃ
ଏଭଳି କହି, ସେମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ କ୍ରୋଧରେ ଲାଲ ଆଖି ସହିତ ଦୃଢ଼ ହେଲେ।
ଦୁଃଶୀଲୋଽପି ବହିଶ୍ଚକ୍ରେ ଗୃହଂ ତସ୍ଯ ପୁରସ୍ଯ ଚ
ଦୁଃଶୀଳ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ଘର ଏବଂ ସହରକୁ ବାହାରକୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
ତସ୍ଯାନ୍ଵଯେଽପି ଯେ ଜାତାସ୍ତେ ବାହ୍ଯାଃ ସଂପ୍ରକୀର୍ତିତାଃ
ତାଙ୍କ ବଂଶରେ ଯେଉଁମାନେ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ବାହ୍ୟ ବୋଲି ଘୋଷିତ।
ଦୁର୍ଵାସାଃ ପ୍ରାହ ଦୁଃଶୀଲଂ କୋପସଂରକ୍ତଲୋ ଚନଃ
ଦୁର୍ବାସା, କ୍ରୋଧରେ ଲାଲ ଆଖି ସହିତ, ଦୁଃଶୀଳଙ୍କୁ କହିଲେ।
ମମ ସିଦ୍ଧିଂ ଗତା ମଂତ୍ରାଃ ସମର୍ଥାଃ ଶତ୍ରୁସଂକ୍ଷଯେ
ମୋର ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ସଫଳତା ପାଇଛି; ସେମାନେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରିପାରିବ।
ତସ୍ମାଦେତତ୍ପୁରଂ କୃତ୍ସ୍ନଂ ପଶୁପକ୍ଷି ସମନ୍ଵିତମ୍
ତେଣୁ, ଏହି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସହର, ପଶୁପକ୍ଷୀ ସହିତ,
ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ କୃତେ କର୍ମ ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଯ ଵିଶେଷତଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ବିଶେଷକରି ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପାଇଁ,
ନିଘ୍ନଂତୋ ଵା ଶପଂତୋ ଵା ଵଦଂତୋ ଵାପି ନିଷ୍ଠୁରମ୍ ୬.୩୭.
ମାରିବା, ଶାପ ଦେବା କିମ୍ବା କଠୋର କଥା କହିବା, ଯେଉଁ କିଛି ହେଉ।
ବ୍ରାହ୍ମଣୈର୍ନିର୍ଜିତୈର୍ମେନେ ଯ ଆତ୍ମାନଂ ଜଯାନ୍ଵିତମ୍
ଯିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଦ୍ୱାରା ହାରିଗଲେ ମଧ୍ୟ ନିଜକୁ ଜିତିଛି ବୋଲି ଭାବେ,
ଆତ୍ମନଶ୍ଚ ପରାଭୂତିଂ ତସ୍ମାଦ୍ଵିପ୍ରାତ୍ସହେତ ଵୈ
ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ହାତରେ ହାରିବାକୁ ସହିବା ଉଚିତ।
ଏତେଷାଂ ବ୍ରାହ୍ମଣେଂଦ୍ରାଣାଂ କ୍ଷେତ୍ରେ ସିଦ୍ଧିଂ ସମାଗତାଃ
ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ସଫଳତା ଆସିଛି।
ବ୍ରହ୍ମଘ୍ନେ ଚ ସୁରାପେ ଚ ଚୌରେ ଭଗ୍ନଵତେ ତଥା
ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା କରିଥିବା, ମଦ୍ୟପାନ କରୁଥିବା, ଚୋରି କରୁଥିବା ଏବଂ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଭଙ୍ଗ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ—
ତସ୍ମାତ୍କୋପୋ ନ କର୍ତଵ୍ଯଃ କ୍ଷେତ୍ରେ ଚାତ୍ର ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତୈଃ
ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ କେବେ ରେଷ ଧରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ପ୍ରାପ୍ତଶ୍ଚ ପରମାଂ ସିଦ୍ଧିଂ ଦୁର୍ଲଭାଂ ତ୍ରିଦଶୈରପି
ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସିଦ୍ଧିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ, ଯାହା ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ମିଳାଇପାରନ୍ତି ନାହିଁ।
ଦୁଃଶୀଲାଖ୍ଯଃ କ୍ଷିତୌ ସୋଽପି ପ୍ରାସାଦଃ ଖ୍ଯାତି ମାଗତଃ
ପୃଥିବୀରେ ଦୁଷ୍ଟଚରିତ୍ର ଭାବେ ପରିଚିତ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ 'ପ୍ରସାଦ' ନାମରେ ଖ୍ୟାତି ଲାଗିଲେ।
ତସ୍ଯ ମଧ୍ଯଗତଂ ଲିଂଗଂ ଶୁକ୍ଲାଷ୍ଟମ୍ଯାଂ ସଦା ନରଃ
ଯେଉଁ ଲୋକ ଏହାର ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଲିଙ୍ଗକୁ ଶୁକ୍ଳାଷ୍ଟମୀ ତିଥିରେ ପୂଜା କରେ—
ସର୍ଵରତ୍ନମଯଂ କୃତ୍ଵା ପ୍ରାସାଦଂ ସୁମନୋହରମ୍
ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରର ମଣିମାଣିକ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସୁସଜ୍ଜିତ ଏବଂ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆକର୍ଷଣୀୟ ଏକ ମନ୍ଦିର ତିଆରି କଲେ।
ତତ୍ର କୃତ୍ଵାଽଽଶ୍ରମଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ତପସ୍ତେପେ ସୁଦାରୁଣମ୍
ସେଠାରେ ଏକ ଉତ୍ତମ ଆଶ୍ରମ ତିଆରି କରି, ଅତି କଠିନ ତପସ୍ୟା କଲେ।
ତସ୍ଯ ସଂନିହିତା ଵାପୀ କୃତା ତେନ ମହାତ୍ମନା
ସେ ମହାତ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେଠାରେ ଏକ ପୋଖରୀ ତିଆରି ହୋଇଥିଲା, ଯାହା ସମୀପରେ ଅଛି।
ଧୁନ୍ଧୁମାରେଶ୍ଵରଂ ପଶ୍ଯେତ୍ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ନରୋତ୍ତମଃ
ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନୁଷ୍ୟ ଧୁନ୍ଧୁମାରେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରିବା ଉଚିତ।
କସ୍ମିନ୍କାଲେ ତପସ୍ତପ୍ତଂ ତେନାତ୍ର ସୁମହାତ୍ମନା
ଏଠାରେ ସେ ମହାତ୍ମା କେଉଁ ସମୟରେ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ?